II FZ 40/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Bd 648/11 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 7 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r., I SA/Bd 648/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił J. W. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczeniu wpisu od skargi. Pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji. Dokonując kontroli wymogów formalnych w.w. zażalenia – w trybie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej Ppsa – Sąd odwoławczy stwierdził, że w aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia należnej od niego opłaty w kwocie 100 zł, o której mowa w art. 230 § 1-2 w zw. z art. 233 Ppsa oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Przedmiotowe zażalenie nie jest przy tym wolne od wpisu. Nie dotyczy ono bowiem "postanowienia (...) w przedmiocie kosztów sądowych", o którym mowa w art. 227 § 1 Ppsa, a więc takiego, które zawiera rozstrzygnięcie w zakresie tychże kosztów. Zaskarżone orzeczenie związek z kosztami sądowymi wykazuje jedynie pośredni, a jego przedmiotem jest zasadniczo przywrócenie terminu. Nie jest to również zażalenie, o którym mowa w art. 220 § 3, czy w art. 261 Ppsa. Stronie nie zostało ponadto przyznane prawo pomocy; nie jest także zwolniona od opłat na podstawie art. 239 Ppsa. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 w.w. ustawy.