II OSK 338/12

II OSK 338 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] nieruchomości położonej przy ulicy [...] w B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 510/11 w zakresie odrzucenia skargi Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] nieruchomości położonej przy ulicy [...] w B. w sprawie ze skarg [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] nieruchomości położonej przy ulicy [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie warunków zagospodarowania terenu postanawia oddalić skargę kasacyjną. II OSK 338 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem 28 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] nieruchomości położonej przy ulicy [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie warunków zabudowy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 29 lipca 2011 r. zostały połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w B. oraz Wspólnoty Mieszkaniowej nr [...] nieruchomości położonej przy ulicy [...] w B. (zwanej dalej Wspólnotą Mieszkaniową) na ww. decyzję z dnia [...] maja 2011 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 lipca 2011 r. Wspólnota Mieszkaniowa została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazując na przepisy art. 47 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd podkreślił, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwanie pełnomocnik Wspólnoty Mieszkaniowej odebrał osobiście w dniu 18 sierpnia 2011 r. Oznaczało to, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 25 sierpnia 2011 r. Pełnomocnik strony skarżącej nadesłał żądane odpisy skargi w Urzędzie Pocztowym w dniu 25 sierpnia 2011 r., jednak przesyłka została skierowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Organ administracji publicznej przekazał wskazane odpisy skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 8 września 2011 r., a zatem już po upływie wyznaczonego terminu. W rozpoznawanej sprawie Wspólnota Mieszkaniowa, mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności w ustawowym terminie, wysyłając odpisy skargi za pośrednictwem organu administracji, uzupełniła brak formalny skargi już po upływie wyznaczonego terminu. Z przedstawionych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę Wspólnoty. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwrócono stronie skarżącej cały uiszczony wpis sądowy od skargi. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nr [...] w B. przy ul. [...], w imieniu której działa Zakład [...] Spółka z o. o. w B., reprezentowana przez radcę prawnego J. S., zaskarżając je i zarzucając mu: 1. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 33 § 1 ww. ustawy, polegające na tym, iż Sąd dokonał błędnego określenia uczestników postępowania w ten sposób, iż uznał Zakład [...] Sp. z o. o. w B. za uczestnika postępowania, pomimo braku legitymacji procesowej po stronie Spółki do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiotowym postępowaniu, 2. w granicach wskazanych w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 33 §1 w zw. z art. 47 § 1 ww. ustawy, polegające na tym iż Sąd powinien wykazać, które osoby w jego ocenie mają prawa uczestników postępowania w postępowaniu sądowym, zainicjowanym skargą i jakiego interesu prawnego tych osób może dotyczyć wynik tego postępowania, a tym samym polegające na błędnym zastosowaniu zawartej w tym przepisie normy prawnej polegającej na wezwaniu strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych w postaci doręczenia pięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania w celu doręczenia skargi uczestnikom postępowania. Wskazując na powyższe zarzuty, Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżącego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Wspólnota Mieszkaniowa w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 33 § 1 p.p.s.a. wskazała, że w zaskarżonej decyzji błędnie za uczestnika postępowania uznano Zakład [...] Sp. z o.o. w B., który jest zarządcą Wspólnoty Mieszkaniowej. Zakład ten nie miał legitymacji procesowej do występowania w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, bowiem nie graniczy on w żaden sposób z działką w stosunku do której toczy się postępowania, a więc nie był uczestnikiem postępowania z mocy prawa. W odniesieniu do drugiego zarzut kasacji Wspólnota stwierdziła, że Sąd nie wyjaśnił, kto jest uczestnikiem postępowania w rozumieniu art. 33§ 1 i dla doręczenia komu są konieczne pozostałe odpisy skargi. Z akt sprawy nie wynika jednoznacznie kto jest tym uczestnikiem, czego potwierdzeniem jest okoliczność, iż aktualnie toczy się również postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z wniosku L. D., który jest współwłaścicielem gruntu wraz z wnioskodawczynią M. R., czyli wnioskodawczynią niniejszego postępowania. W postępowaniu wszczętym na wniosek L. D. problemy z ustaleniem stron oraz uczestników postępowania w postępowaniu administracyjnym występowały niejednokrotnie. Odpowiedź na skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, wnosząc o jej oddalenie oraz wskazując na bezzasadność przedstawionych w niej zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest bezzasadna. Oceniając w granicach określonych przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a. wniesioną skargę kasacyjną w związku z postawionymi w niej zarzutami oraz przedstawioną na ich poparcie argumentacją, wskazać należało na elementy konstrukcyjne wymagane dla zarzutu naruszenia przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Zauważyć trzeba, iż prócz samego wskazania, jakiej normie przepisów proceduralnych uchybił zdaniem autora skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji, jest on zobowiązany do wykazania, iż naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Nie chodzi, więc o jakikolwiek związek z postępowaniem, ale o jego kwalifikowaną formę wykazującą, że naruszenie tej konkretnej regulacji proceduralnej, w tymże postępowaniu mogło mieć istotny wpływ na jego końcowe rozstrzygnięcie. Tymczasem, konstruując analizowaną skargę kasacyjną jej autor zdaje się tego wymogu w ogóle nie dostrzegać. I tak, przedstawiając zarzut naruszenia art. 33 § 1 p.p.s.a. skarżąca Wspólnota odniosła go w istocie do kręgu stron postępowania ustalonych w postępowaniu odwoławczym. W żadnym też zakresie strona skarżąca nie podjęła się próby wykazania, jaki to naruszenie miało ewentualny związek z podstawą podjęcia zaskarżonego postanowienia, tj. nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi a więc, w jaki sposób miałoby to istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem wyjaśnić trzeba, iż o ile ww. przepis istotnie określa krąg podmiotów, które stają się uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego z mocy prawa, o tyle jego wskazanie w ogóle nie przystaje do okoliczności rozpoznawanej sprawy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wniosła m.in. Wspólnota Mieszkaniowa nr [...] nieruchomości położonej przy ul. [...] w B., reprezentowana przez [...] w B., którego pełnomocnikiem jest r. pr. J. S. Wspólnota ta miała, zatem w postępowaniu sądowoadministracyjnym status strony skarżącej. Z akt sprawy nie wynika, aby status uczestnika został w tym postępowaniu przyznany Zakładowi [...]. Fakt doręczenia decyzji organu odwoławczego Zakładowi, a nie Wspólnocie Mieszkaniowej pozostawał bez jakiegokolwiek znaczenia z punktu widzenia analizowanego przepisu i wynikał z tego, iż Wspólnota udzieliła Zakładowi [...]pełnomocnictwa. Tym samym rozpoznawany zarzut jako oczywiście bezzasadny nie mógł podważać prawidłowości oceny Sądu pierwszej instancji wyrażonej w zaskarżonym postanowieniu. Za chybiony należało uznać również zarzut naruszenia art. 33 § 1 w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. Przede wszystkim stwierdzić trzeba, wbrew opinii autora skargi kasacyjnej, iż Sąd pierwszej instancji nie ma obowiązku wykazywania w wezwaniu wydanym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. stronie, kogo uznał za uczestników postępowania i jakiego interesu prawnego tych osób dotyczy wynik postępowania, ale jedynie Sąd jest zobowiązany do sprecyzowania, w jaki sposób strona skarżąca winna uzupełnić stwierdzony brak formalny, zakreślając na to ustawowy termin siedmiu dni i wskazując na skutki jego uchybienia. Ten obowiązek ze strony Sądu w rozpoznawanej sprawie został zrealizowany. Stwierdzić trzeba, iż kto został uznany przez Sąd pierwszej instancji za uczestnika postępowania wynika z akt sprawy, a są nimi L. D., G. D., [...] S.A. w P., W. N. i M. R. oraz druga strona skarżąca [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w B. Krąg tych podmiotów odpowiada również kręgowi podmiotów, które brały udział w postępowaniu administracyjnym. Wobec tego, że do samej skargi załączono jej odpis, koniecznym było przesłanie kolejnych 5 odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Przedstawione wyżej okoliczności wskazują na to, iż strona wnosząca kasację nie podważyła ani zasadności wezwania, ani też przyczyn, które spowodowały wydanie przez Sąd pierwszej instancji skarżonego postanowienia. Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny wobec nie stwierdzenia wystąpienia w sprawie przesłanek, o których mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił wniesioną skargę kasacyjną.