II SA/Sz 723/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga A. M., w której wniosła m. in. "o pozbawienie klauzuli wykonalności orzeczenia Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego z dnia [...] r. nr [...] z nadanym tytułem wykonawczym [...] z dnia [...] r., nakładającego na skarżącą obowiązek zapłaty grzywny". Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi- poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. Jednocześnie poinformował skarżącą o treści art. 3 § 2 i art. 3 ustawy Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone A. M. w dniu [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.[..].). W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia [...] r. wskazała, iż przedmiotem skargi jest decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oraz tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr[...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", stosownie do którego, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ww. ustawy). W niniejszej sprawie w skardze z dnia [...] r., uzupełnionej następnie pismem z dnia [...] r., skarżącą wskazała, iż przedmiotem zaskarżenia są: decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego oraz tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...]. Na wstępie należy wyjaśnić, iż skarga jest dopuszczalna na decyzję jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym tj. ostateczną decyzję organu II instancji. Natomiast wskazana przez skarżącą decyzja Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...], w której wymierzono karę pieniężną jest decyzją piewszoinstancyjną, na którą skarga do Sądu nie przysługuje. Sprawa w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego była już przedmiotem rozpoznania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym . Postanowieniem z dnia 2 września 2009 r. odrzucono skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], (która utrzymywała w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta S.), z uwagi na wniesienie jej z przekroczeniem ustawowego terminu. Wobec tego Sąd przyjął, że skarga w niniejszej sprawie została złożona jedynie na tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego . Instytucja tytułu wykonawczego została unormowana w art. 26-27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz.1954 ze zm.), zwanej dale "u.p.e.a.". Tytuł wykonawczy, stosownie do art. 26 § 1 u.p.e.a., będący podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej, jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 1996r., I SAB/Wr 1/96, LEX nr 27349). Powyższy dokument stwierdza jedynie istnienie i wymagalność obowiązku do wykonania którego doprowadzić ma - wszczęte na jego podstawie - postępowanie egzekucyjne, nie mieści się zatem w katalogu spraw na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tytuł wykonawczy nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej. Nie jest ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Wobec tego skarga na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna. Należy nadmienić, iż skarżącej na podstawie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. w postępowaniu egzekucyjnym na doręczony odpis tytułu wykonawczego przysługiwało prawo wniesienia zarzutów do prowadzonego postępowania egzekucyjnego (o czym pouczył organ w tytule wykonawczym). Wobec powyższego należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.