II OZ 209/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokata A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 122/11 o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 122/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. Następnie po rozpatrzeniu wniosku skarżącej, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 21 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 122/11 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony adwokat A. N. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym z dnia 13 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 28/12 oddalił skargę kasacyjną J. G. od postanowienie z dnia 3 października 2011 r. Przy piśmie z dnia 23 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał kserokopię pisma adwokata A. N. datowanego na dzień 5 stycznia 2011 r., w którym pełnomocnik skarżącej oświadczył, że popiera w całości wniesioną skargę kasacyjną oraz zwrócił się o przyznanie nieopłaconych kosztów reprezentacji z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odmówił przyznania na rzecz adwokata A. N. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d wymienionego rozporządzenia. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu pisemnego popierania wniesionej skargi kasacyjnej, a wyłącznie takiej czynności procesowej dokonał adwokat A. N. Przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w przypadku, gdy nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat oraz nie sporządził on i nie wniósł kasacji – co miało miejsce w niniejszej sprawie – jest możliwe tylko wówczas, gdy pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c wymienionego rozporządzenia. Natomiast w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie mogła mieć miejsca, gdyż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia oddalające skargę kasacyjną zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył adwokat A. N. zarzucając naruszenie art. 250 p.p.s.a. i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podniósł, że był ograniczony w możliwości podejmowania czynności procesowych w niniejszej sprawie, gdyż został ustanowiony w sprawie już po wniesieniu skargi kasacyjnej przez adwokata R. G. Natomiast po zapoznaniu się z aktami sprawy pismem z dnia 5 stycznia 2011 r. poparł w całości wniesioną skargę kasacyjną. Dodatkowo podniósł, że nie miał możliwości brania udziału w rozprawie, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną J. G. na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie wskazane art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04; post. NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 341/08; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2009 , s. 704). Jak zasadnie podniósł Sąd I instancji wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, za czynności procesowe, wymienione w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d wymienionego rozporządzenia. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt sprawy, adwokat A. N. nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d przedmiotowego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Natomiast, jak zasadnie podkreślił Sąd I instancji, powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu pisemnego popierania wniesionej skargi kasacyjnej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że Sąd zasądzając opłaty bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 w zw. z art. 184 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.