I SA/Ol 552/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kantecka,, Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.), Protokolant Specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 6 października 2011r. sprawy ze skargi K. C. na informację Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę W odpowiedzi na konkurs "[...]" realizowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013, Oś priorytetowa: Przedsiębiorczość, Nazwa działania: Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw, Poddziałanie: Inne inwestycje w przedsiębiorstwa, K. C. – Firma A złożył wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem: "Wzrost konkurencyjności firmy A poprzez zakup nowoczesnego parku maszynowego". Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem "[...]" przez Agencję B. Pismem z dnia "[...]" Agencja B poinformowała wnioskodawcę o negatywnej ocenie wniosku, gdyż projekt ten nie spełnił kryterium oceny merytorycznej zerojedynkowej: "Spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku". Uzasadniając tę ocenę wskazano na brak spójności, co do miejsca realizacji projektu pomiędzy sekcją C.1 Biznesplanu a pkt. C-8 wniosku. W pierwotnym wniosku i biznesplanie z dnia 29 kwietnia 2010r., oraz 2 lipca 2010r., wskazano, jako jedyne miejsce realizacji projektu K. - powiat "[...]" i dopiero w biznesplanie (wersja z dnia 2 listopada 2010r.) dopisano, bez wezwania, inne dodatkowe miejsce realizacji projektu - D. Nie zachowano jednocześnie spójności z polem C-8 wniosku. Pismem z dnia 3 stycznia 2011r., wnioskodawca złożył protest od merytorycznej oceny wniosku. Wskazał, iż w odpowiedzi na pismo z dnia 22 października 2010r. o uzupełnienie danych wyjaśnił, gdzie będzie prowadzona segregacja złomu i wskazał na nieruchomość w U., gm. D. Informację o tej nieruchomości ujęto również w sekcji C.1 Biznesplanu. Wnioskodawca zaznaczył, iż w piśmie z 22 października 2010r. nie wskazano na konieczność zmiany pkt. C-8 wniosku o dofinansowanie, lecz zasugerowano zmianę i uzupełnienie sekcji C.1 Biznesplanu. Ponadto w ww. piśmie zawarto informację, iż nie należy zmieniać innych elementów poza wskazanymi w tym piśmie. Wnioskodawca podał też, kontaktował się telefonicznie z Konsultantem PK przy Agencji B, który również potwierdził brak konieczności zmiany sekcji C-8 wniosku. W związku z powyższym, wnioskodawca wniósł o zakwalifikowanie wniosku do dalszej oceny merytorycznej i strategicznej. Pismem z dnia "[...]" Agencja B poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu informacji wyjaśniła, iż w pierwotnych wersjach wniosku o dofinansowanie (wersja z dnia 29 kwietnia 2010 oraz z dnia 26 lipca 2010 r.), jako lokalizację inwestycji wskazano ul. "[...]" w K. Analiza umowy najmu nieruchomości, na której zlokalizowany miał być projekt, wykazała natomiast, iż jest to lokal o powierzchni 12 m2. W związku z powyższym zwrócono się z zapytaniem, gdzie dokładnie będzie prowadzona segregacja złomu. Ponieważ jako jedyne miejsce lokalizacji projektu wskazano w pierwotnych wersjach biznesplanu miejscowość K., zastrzeżono, by wyjaśniając wątpliwości oceniającego zachować spójność odpowiedzi z zapisami sekcji C.1 Biznesplanu. Zdaniem Agencji, osoba oceniająca nie sugerowała zmiany miejsca realizacji projektu. Oceniający nie mógł bowiem przypuszczać, że nastąpi wskazanie dodatkowego miejsca realizacji projektu, w całkiem innej miejscowości, dlatego też nie mógł precyzyjnie wskazać konieczności zmiany również zapisów punktu C-8 wniosku o dofinansowanie. Ponieważ nie zachowano spójności zapisów wniosku o dofinansowanie z zapisami biznesplanu co do miejsca prowadzenia działalności związanej z zaplanowaną inwestycją, projekt nie spełnił, w ocenie Agencji kryterium: Spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku. Ponadto zaznaczono, iż wnioskodawca miał prawo doprecyzować miejsce lokalizacji inwestycji, poprzez uzupełnienie danych w sekcji C.1. Biznesplanu, pod warunkiem poinformowania o tym Instytucji Pośredniczącej II stopnia. Tymczasem informacja o uzupełnieniu danych, co miejsca lokalizacji inwestycji została zawarta w piśmie wnioskodawcy z dnia 2 listopada 2010r. Odnosząc się do kwestii uzupełnień/wyjaśnień do wniosku IP wskazała, iż to po stronie wnioskodawcy istnieje obowiązek zachowania spójności wszelkich informacji umieszczonych w formularzu wniosku o dofinansowanie i dołączonych do nich załączników. W niniejszej sprawie nie zachowano takiej spójności w zakresie wskazania miejsca lokali inwestycji (dodatkowe miejsce lokalizacji inwestycji zostało ujęte tylko w sekcji C.1 Biznesplanu zaś pominięto tę informację w pkt C-8 wniosku), a w związku z tym, wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej zerojedynkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący wniósł o uchylenie informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu oraz o zakwalifikowanie wniosku o dofinansowanie do dalszej oceny merytorycznej i strategicznej. W uzasadnieniu podniósł, iż wskazanie dodatkowego miejsca realizacji projektu w biznesplanie było odpowiedzią na pismo Agencji z dnia 22 października 2010r wzywającym do wyjaśnienia/uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej. W podpunkcie 4 wskazano, aby pamiętać o zgodności z sekcją C.1 Biznesplanu. Przy uzupełnianiu danych, skarżący podał miejsce prowadzenia segregacji złomu i mając na uwadze spójność z sekcją C.1 Biznesplanu uzupełnił wskazaną sekcję o dane na temat działek w U., gm. D. Natomiast niezachowanie spójności pola C-1 biznesplanu - po podaniu dodatkowego miejsca realizacji projektu - z polem C-8 wniosku, było konsekwencją informacji znajdującej się w piśmie z Agencji o zakazie zmiany innych elementów poza wskazanymi w piśmie pod groźbą odrzucenia wniosku. Powyższą informację, po konsultacjach, potwierdził w rozmowie telefonicznej również pracownik Agencji. Skarżący wskazał również, iż w pierwotnym wniosku i biznesplanie z dnia 29 kwietnia 2010r oraz 26 lipca 2010r zachowano spójność, co do miejsca realizacji projektu. Dopiero w biznesplanie - wersja z dnia 2 listopada 2010r dopisano - na wyraźne życzenie Agencji - dodatkową lokalizację, bez ujęcia tej informacji w sekcji C-8 wniosku. Brak spójności informacji między biznesplanem a wnioskiem o dofinansowanie jest konsekwencją wypełnienia zaleceń Agencji. W odpowiedzi na skargę Agencja B wniosła o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 10 marca 2011r., będącym uzupełnieniem skargi, skarżący zarzucił naruszenie: - art. 27 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nie stworzenie jasnego i niebudzącego wątpliwości, pozbawionego uznaniowości "Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia (Agencja B) do konkursu "[...]"" w zakresie wzywania wnioskodawców do uzupełnień i wyjaśnień złożonych dokumentów na poszczególnych etapach oceny oraz art. 26 ust. 2 wskazanej ustawy poprzez złamanie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich Beneficjentów oraz przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co miało istotny wpływ na wynik postępowania; - naruszenie "Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia (Agencja B) do konkursu "[...]"" w zakresie procedury przewidzianej w § 9 ust. 5, 6 i 7 oraz § 11 ust. 9 i 11. Mając powyższe na uwadze skarżący, w oparciu o treść art. 30 c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniósł o: - uwzględnienie skargi, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Agencję, - zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Agencji na rzecz Skarżącego, w tym opłaty od skargi, wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pisma skarżący wywodził, iż uchybienia wskazane w piśmie z dnia 22 października 2010r. powinny zostać wyjaśnione już na etapie oceny formalnej wniosku, a nie na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej. Zgodnie bowiem z Regulaminem naboru i oceny wniosków do wskazanego konkursu Agencja miała prawo wezwać wnioskodawcę do wyjaśnień/uzupełnień również na etapie oceny formalnej. Powołując się na §9 ust.4, 5 oraz ust. 6 i ust. 7 Regulaminu naboru i oceny wniosków wskazał m.in., iż Agencja była uprawniona do dwukrotnego wzywania na etapie oceny merytorycznej do wyjaśnień/uzupełnień. Jednakże z powyższych uprawnień Agencja nie skorzystała. Ponadto, to na Agencji ciążył obowiązek stworzenia procedury jasnej, przejrzystej i niebudzącej wątpliwości, a nie przerzucania odpowiedzialności za swoje "niedociągnięcia" na wnioskodawców. Skarżący zarzucił ponadto Agencji, iż na etapie rozpatrywania protestu nie skorzystała z możliwości zawartej w §11 ust. 9, zgodnie z którym: IP II w trakcie rozpatrywania protestu może zwrócić się do wnioskodawcy z prośbą o uzupełnienie/poprawienie wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca zobligowany jest do dostarczenia uzupełnionej/poprawionej dokumentacji w terminie 5 dni roboczych od dnia wezwania do poprawienia lub uzupełnienia wniosku. W ocenie skarżącego, działanie Agencji miało niewiele wspólnego z zasadą praworządności, a także nie wypełniło dyspozycji ustawowej zawartej w art. 26. ust. 2 oraz w art. 27 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którymi to Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1 art. 26 ustawy, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Z kolei mając na względzie tylko treść art. 27 ust. 1 pkt. 3 wybór projektów musi być dokonywany o ściśle określone kryteria. Skarżący podkreślił również, iż Agencja przyjmując na siebie rolę tzw. Instytucji Pośredniczącej zobowiązała się do takiego rozdysponowywania środków publicznych, które wolne będzie od jakiejkolwiek uznaniowości. Powinna dbać w swoim działaniu o zachowanie wszelkich możliwych zasad przejrzystości oraz wystrzegać się wszelkiej dowolności i uznaniowości, co miało miejsce w przypadku oceny projektu skarżącego. Strona nie powinna przy tym ponosić negatywnych konsekwencji braku jasnych procedur w zakresie naboru i oceny wniosków do przedmiotowego konkursu. Całkowicie niezrozumiały jest dla skarżącego brak jakichkolwiek informacji w przedmiocie podstawy odmowy skorzystania z możliwości danej przez Regulamin w zakresie oceny wniosku skarżącego (możliwość wskazana w § 9 ust. 7 Regulaminu lub §11 ust. 9 Regulaminu), co także dowodzi uznaniowości działań Agencji. Zarzucił również brak precyzji w formułowanych żądaniach Agencji. Podnosił, iż w pismach z dnia 14 lipca 2010 r. oraz 22 października 2010 r. skierowanych do wnioskodawcy zawarto sformułowanie, iż: "Nie należy zmieniać innych elementów poza wskazanymi w piśmie, chyba, że naniesione poprawki wskazanych elementów skutkują koniecznością poprawy innych elementów celem zachowania spójności". Jednocześnie za powyższym zdaniem Agencja zamieściła stwierdzenie, że: "Zmiany innych elementów spowodują odrzucenie wniosku z dalszej oceny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 marca 2011 oddalił skargę stwierdzając, że ocena wniosku przeprowadzona została poprawnie. Ponieważ Instytucja Pośrednicząca nie naruszyła przepisów regulujących zasadę oceny wniosków i wniosek oceniła uwzględniając postanowienia zawarte w szczegółowym opisie osi priorytetowej, to brak było, zdaniem Sądu, podstaw do uwzględnienia skargi. Sąd podkreślił, że po stronie wnioskodawcy istniał obowiązek zachowania spójności wszelkich informacji umieszczonych w formularzu wniosku o dofinansowanie i dołączonych do niego załączników. Ponieważ nie zachowano takiej spójności, co do wskazania miejsca lokalizacji inwestycji to Agencja miała podstawę do stwierdzenia, że wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pozytywnie oceny merytorycznej zerojedynkowej. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której domagał się uchylenia go w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku o rozpoznanie skargi, oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu strona podniosła, że Sąd I instancji dokonał nieprawidłowej wykładni przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przyjmując, że Regulamin konkursu jest jasny, precyzyjny w zakresie wzywania wnioskodawców do uzupełnienia złożonych na poszczególnych etapach oceny dokumentów. W ocenie skarżącego, Regulamin konkursu pozwala na uznaniowość, na skutek której strona nie mogła skorzystać na etapie oceny merytorycznej z prawa do złożenia wyjaśnień po raz drugi. Regulamin konkursu nie wskazuje kiedy można było i należało wezwać skarżącego do drugiego wyjaśnienia na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej, a kiedy nie. Wskazując na naruszenia art. 134 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. skarżący podniósł, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odniósł się do zarzutów strony wskazanych w piśmie procesowym z dnia 10 marca 2011 r., a stanowiącym uzupełnienie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r. uchylił zaskarżony wyrok WSA w Olsztynie i przekazał temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania uznając, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Za zasadne zostały uznane podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, które zostały w jej uzasadnieniu ściśle powiązane z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także § 9 ust. 5, 6 i 7 oraz § 11 ust. 9 i 11 Regulaminu konkursu. NSA podzielił argumentację skarżącego, że Sąd I instancji dopuścił się naruszenia tych przepisów głównie przez to, że nie rozpoznał sprawy w jej granicach i nie odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze i jej uzasadnieniu oraz w piśmie procesowym z dnia 10 marca 2011 r.. Uznając zasadność tych zarzutów, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że z zawartej w art. 134 § 1 p.p.s.a. regulacji o braku związania sądu administracyjnego zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, wynika m.in. to, że sąd pierwszej instancji niejako "z urzędu" dokonuje oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej zgodności z prawem, niezależnie od sformułowanych w skardze twierdzeń i zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sporządzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uzasadnienie wyroku nie odpowiada wynikającym z art. 141 § 4 p.p.s.a. wymogom, ponieważ nie zawiera wystarczającego (pełnego) wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, albowiem w znaczącej części całkowicie pomija stanowisko i argumenty prezentowane przez stronę skarżącą. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się bowiem jedynie do tych okoliczności, które były podnoszone przez Agencję i zostały przez Agencję wskazane jako powód negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu, koncentrując się niemal wyłącznie (podobnie jak Agencja) na kwestii braku spójności, co do miejsca realizacji projektu pomiędzy sekcją C.1 Biznesplanu a pkt C-8 wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku całkowicie pominął stanowisko i argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu skargi oraz w jego piśmie procesowym z dnia 10 marca 2011 r. i nie dokonał własnej oceny podnoszonych przez niego zarzutów odnoszących się do naruszenia art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz § 9 ust. 5, 6 i 7 i § 11 ust. 9 i 11 Regulaminu konkursu. NSA wskazał, że sąd administracyjny nie jest kolejną (trzecią) instancją rozpatrującą kolejny raz od początku sprawę administracyjną ad meritum, lecz sprawuje on wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej pod kątem zgodności z prawem. Dokonując takiej kontroli, Sąd I instancji, uznając działanie organu za zgodne z prawem i podzielając jego stanowisko, może powołać się również na te same okoliczności i te same argumenty, które przywołał organ, ale tylko w sytuacji, jeżeli w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób wyczerpujący, klarowny i logiczny wyjaśni powody, dlaczego uznał podniesione przez stronę skarżącą zarzuty za niezasadne i dlaczego uznał, że dokonana przez organ ocena zgłoszonego przez stronę projektu odpowiada prawu i nie narusza wynikającej z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zasady przejrzystości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w ogóle tego nie wyjaśnił, mimo że w tzw. części historycznej uzasadnienia wyroku przedstawił wszystkie podniesione przez K. C. zarzuty i jego stanowisko. W związku z tym wskazano, że przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie powinien przeanalizować i odnieść się do wszystkich podnoszonych przez K. C. zarzutów i okoliczności związanych ze złożonym przez niego wnioskiem o dofinansowanie projektu w trybie określonym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dokonując tej analizy, Sąd w szczególności powinien wziąć pod uwagę treść powołanych przez K. C. przepisów § 9 ust. 5, 6 i 7 i § 11 ust. 9 i 11 Regulaminu konkursu i rozważyć między innymi to, że w § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu użyto sformułowania, że w trakcie oceny merytorycznej dopuszcza się "również" możliwość wystąpienia o wyjaśnienie niejasności bądź rozbieżności w przedstawionej dokumentacji wniosku, a także to, że w przepisach ust. 6 i ust. 7 § 9 Regulaminu określono dwa różne terminy – "5 dni roboczych od dnia wezwania do poprawienia lub uzupełnienia wniosku" (§ 9 ust. 6) oraz "2 dni robocze od dnia wezwania do wyjaśnień do treści dokumentacji wniosku..." (§ 9 ust. 7). W tym kontekście, po dokonaniu stosownej analizy wskazanych przepisów, Sąd powinien jednoznacznie wypowiedzieć się, co do słuszności podnoszonych przez skarżącego zarzutów odnoszących się do "dowolności we wzywaniu przez Agencję poszczególnych wnioskodawców do dwukrotnych uzupełnień na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej oraz na etapie rozpatrywania złożonego przez wnioskodawcę protestu, a tym samych braku jasnych i równych reguł w aplikowaniu o środki publiczne". Dopiero po przeprowadzeniu analizy wszystkich wskazanych przez skarżącego przepisów Regulaminu konkursu, będzie możliwe odniesienie się do zarzutu naruszenia art. 26 ust 2 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie związany jest zatem wykładnią prawa dokonaną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 881/11. Zaznaczenia wymaga, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny "granice sprawy", o których mowa w art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. podlegają zawężeniu do granic, w jakich rozpoznał skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny i wydał orzeczenie na podstawie art. 185 § 1 tej ustawy. Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając sprawę, nie może stosować postanowień art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. bez uwzględnienia brzmienia przepisów art. 168 § 3, art. 183 § 1 oraz art. 190 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II OSK 1117/05). Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 p.p.s.a. należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ciążący na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, jednak taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż stanowisko Sądu drugiej instancji nie pozostawia wątpliwości, iż niezbędne jest dokonanie wykładni konkretnych przepisów Regulaminu konkursu i rozważenie ich brzmienia biorąc pod uwagę wszystkie zarzuty skarżącego podnoszone w skardze i w piśmie procesowym z dnia 10 marca 2011 r. Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest negatywna ocena wniosku o dofinansowanie, podjęta w wyniku procedury odwoławczej. Dokonując ponownie kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez skarżącego, przeprowadzona została poprawnie. Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej także z.p.p.r.. Konkurs, do którego przystąpił skarżący, rozstrzygany był oparciu o Regulamin naboru i oceny wniosków o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013 Instytucji Pośredniczącej II stopnia (Agencja) do konkursu "[...]". Regulamin wraz załącznikami jest elementem systemu realizacji programu konkursu określającym szczegółowe zasady sporządzenia wniosku, jego dostarczenia do wskazanej komórki Instytucji Pośredniczącej II stopnia, sposobu dokonywania oceny formalnej wniosków, oceny merytorycznej i strategicznej oraz ustalającym zasady procedury odwoławczej. Z uwagi na występujące w sprawie zagadnienia sporne, konieczne jest poddanie analizie nie tylko sposobu oceny wniosku dokonanej na etapie oceny merytorycznej, ale także na etapie oceny formalnej. Skarżący postawił bowiem zarzut, że w ramach oceny merytorycznej nastąpił powrót do oceny formalnej, co wskazuje na to, że nie została ona przeprowadzona prawidłowo. W § 8 ust. 3 Regulaminu zawarto postanowienie, że ocena formalna wniosku dokonywana jest zgodnie kryteriami formalnymi zatwierdzonymi dla programu przez Komitet Monitorujący RPO "[...]". W myśl § 8 ust. 6 Regulaminu ocena formalna polega na potwierdzeniu, że złożony wniosek wraz z załącznikami wypełniony jest zgodnie z wytycznymi oraz odpowiednimi przepisami prawa, w tym z Wytycznymi w sprawie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO "[...]" dotyczących danego ogłoszonego konkursu. Wytyczne stanowią integralną część dokumentacji konkursowej i dostępne są na stronach internetowych (wskazano odpowiednie strony). W § 9 ust.1 -11 Regulaminu przewidziano zakres i sposób poprawiania lub uzupełniania wniosku. Podjęcie decyzji, co do poprawienia błędów lub uzupełnienia braków zastrzeżono dla pracownika dokonującego oceny lub Komisji Oceny Projektów (§ 9 ust. 3 Regulaminu), przy czym wnioskodawca ma możliwość jednego poprawienia wniosku na etapie oceny formalnej i merytorycznej. W myśl § 9 ust. 1 Regulaminu uzupełnieniu lub poprawie podlegają wyłącznie elementy wskazane w piśmie przesłanym do wnioskodawcy (chyba, że uzupełnienie wskazanych elementów wniosku lub załączników skutkuje koniecznością poprawy innych elementów, celem ich ujednolicenia). Wprowadzono w związku z tym wymóg pisemnego informowania IP II stopnia o dodatkowo wprowadzonych zmianach zastrzegając, że wprowadzenie dodatkowych zmian we wniosku lub załącznikach bez poinformowania o tym fakcie Instytucji Pośredniczącej powoduje odrzucenie wniosku. Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy pismem z dnia 14 lipca 2010 r., poinformowano skarżącego o dostrzeżonych w trakcie oceny formalnej uchybieniach, między innymi dotyczących braku spójności między zapisami wniosku i Biznesplanu. Wezwanie do usunięcia uchybień zawiera pouczenie, że nie należy zmieniać innych elementów wniosku poza wskazanym w piśmie o uzupełnienie, chyba że uzupełnienie wskazanych elementów skutkuje koniecznością poprawy innych celem zachowania spójności. Pouczono też, że wnioskodawca informuje o ewentualnych dodatkowych zmianach w piśmie przewodnim oraz o tym, że zmiany innych elementów spowodują odrzucenie wniosku pod względem formalnym. Uchybienie formalne w zakresie wniosku opisano następująco: "Pole C 8-niespójność danych z pkt C.1.9 i C.4 Biznes Planu. Prosimy o podanie gdzie dokładnie będzie realizowany projekt. W K. powiat O. czy w U. - powiat D. W przypadku, gdy projekt będzie realizowany na terenie kilku gmin lub powiatów należy je wówczas wszystkie wymienić (powielając tabelę za pomocą funkcji "dodaj miejsce realizacji projektu/zapisz"). Prosimy o ujednolicenie danych we wniosku, Biznes Planie i pozostałych załącznikach". Uchybienie w zakresie biznesplanu określono zaś w następujący sposób: "Sekcja B.1.9 prosimy o ujednolicenie z polem C 8 wniosku o dofinansowanie, dodatkowo prosimy o podanie statusu prawnego nieruchomości, w której będzie realizowany projekt". Po analizie zapisu w polu C 8 w pierwotnej wersji wniosku i pierwotnej wersji zapisów w Sekcji C.1. Biznesplanu ,dotyczącej lokalizacji projektu, oczywiste stają się wątpliwości, jakie miała osoba dokonująca weryfikacji wniosku na etapie oceny formalnej, chociaż omyłkowo podano sekcję B.1.9 zamiast C.1.9 w części uwag odnoszących się do Biznesplanu (sekcja B.1 w ogóle nie zawiera numerowanych pól). W polu C 8 wniosku – Miejsce realizacji projektu - podano miejscowość K., powiat "[...]", Gmina O. Województwo "[...]". Natomiast w Sekcji C.1.9 podano, że wnioskodawca jest właścicielem dwóch działek w U. oznaczonych symbolem P, jako teren przemysłu usług uciążliwych, na działce znajduje się budynek gospodarczy o powierzchni 135 m2, który posiada bezpośredni dostęp do drogi. Podano również, że wnioskodawca dysponuje lokalem przeznaczonym na cele biurowe w K. przy ulicy "[...]" na podstawie umowy najmu na czas nieokreślony. W polu 10 sekcji C.1 – Pozostałe miejsca realizacji projektu ( jeśli dotyczy) – widnieje adnotacja " nie dotyczy". Z kolei w sekcji C.4 zatytułowanej Zasoby techniczne do realizacji projektu wskazano, że na działkach położonych w U. będą przechowywane maszyny zakupione w ramach realizacji opisywanego projektu, natomiast w K. będzie przechowywana dokumentacja związana z projektem. Z takiego przedstawienia w Biznesplanie lokalizacji projektu i zasobów technicznych do realizacji projektu, wynikał oczywisty brak spójności z polem C 8 wniosku, którego zapis powinien był uwzględniać wskazane w Biznesplanie dwa miejsca, w którym realizowany będzie projektu. Zatem na etapie oceny formalnej, która faktycznie obejmowała jeden z elementów oceny merytorycznej zero jedynkowej dotyczący spójności wniosku z biznesplanem, w sposób ewidentny wskazano na potrzebę doprowadzenia do zgodności zapisów wniosku w polu C 8 z zapisami Biznesplanu dotyczącymi miejsca lokalizacji inwestycji. Dość oczywiste wydawało się, iż zmiana powinna pójść w kierunku zmiany pola C8 wniosku i C.1 10 Biznesplanu, jakkolwiek to wnioskodawca ostatecznie decyduje o treści dokumentów. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego wyrażonym w piśmie z dnia 10 marca 2011 r., że w wezwaniu z dnia 14 lipca 2010 r. Instytucja pośrednicząca, zarzucając niespójność danych w zakresie lokalizacji inwestycji, żądała tylko poprawek w zakresie wniosku. Wskazując na potrzebę zmiany wniosku zwracano uwagę na konieczność dostosowania tych zmian do treści Biznesplanu. Na stronie drugiej pisma z dnia 14 lipca 2010 r. również wyraźnie wskazano na potrzebę ujednolicenia danych zawartych w Biznesplanie z danymi z polem C 8 wniosku (jakkolwiek omyłkowo wskazano niewłaściwą sekcję Biznesplanu). Fakt, że omyłkowo podano sekcję B.1.9 zamiast C.1.9 był jednak łatwo zauważalny, skoro sekcja B.1 w ogóle nie zawiera numerowanych pól, a uwagi dotyczące potrzeby wprowadzenia spójności między wnioskiem a Biznesplanem były przedstawione w sposób w pełni zrozumiały. Odnosząc się do zarzutu, że etap oceny formalnej nie został przez IP przeprowadzony poprawnie i rzetelnie, a tym samym ponownej oceny formalnej zaczęto dokonywać na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej, zauważyć należy, że w istocie zakres stwierdzonych uchybień opisanych w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. a odnoszących się do miejsca lokalizacji projektu, jedynie w sensie ogólnym mieści się w kategorii "pozostałe kryteria formalne" wymienione szczegółowo w Liście sprawdzającej stanowiącej załącznik do Regulaminu. Wkroczenie w zakres oceny merytorycznej na etapie oceny formalnej nie spowodowało jednak żadnego negatywnego skutku dla wnioskodawcy, gdyż oczywistość dostrzeżonych niespójności wymagałaby poprawiania ich na etapie oceny merytorycznej zaś wcześniejsze dostrzeżenie uchybień spowodowało dla wnioskodawcy tę korzyść, że miał możliwość dwukrotnie dokonać zmian we wniosku obejmujących ten sam zakres (po raz drugi w ramach oceny merytorycznej). Wskazanie na uchybienie dotyczące lokalizacji inwestycji zamieszczone w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. było tak jednoznaczne, że nie nasuwało żadnych wątpliwości, co do tego jak należy skorygować występujące rozbieżności. W szczególności istotne było zawarcie w nim pouczenia jak należy postąpić w sytuacji, gdy lokalizacja inwestycji obejmuje kilka miejsc. Odpowiada ono dokładnie instrukcji wypełniania wniosku w części dotyczącej C 8 Miejsce realizacji projektu. Dokonując poprawek wniosku w dniu 26 lipca 2010 r., a w zasadzie korygując Biznesplan w sekcjach C.1 i C.4, wnioskodawca doprowadził w istocie do spójności z polem C 8 wniosku. Wskazał bowiem w Biznesplanie w C.1.4 jako miejsce lokalizacji projektu K., w C.1.9 podał, że dysponuje nieruchomością w K. na podstawie umowy najmu zaś w C.1.10 wpisał " nie dotyczy". W Sekcji C.4 Zasoby techniczne do realizacji projektu wskazał jedynie lokal w K. przeznaczony na cele biurowe, gdzie będzie przechowywana dokumentacja techniczna związana z projektem. Podał także, że w ramach zawartej umowy najmu lokalu dysponuje miejscem parkingowym, na ogrodzonym placu przylegającym do budynku i na tym terenie będą przechowywane maszyny zakupione w ramach realizacji opisywanego projektu. Po dokonanych 26 lipca 2010 r. zmianach nie występowały zatem rozbieżności między wnioskiem a biznesplanem w zakresie miejsca lokalizacji projektu. Dokonane zmiany świadczyły o tym, że wnioskodawca dobrze zrozumiał istotę dostrzeżonej i opisanej w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. na etapie oceny formalnej niespójności. Zauważyć też trzeba, że w piśmie z dnia 13 sierpnia 2010 r. informującym o pozytywnej ocenie formalnej i przekazaniu do dalszej oceny zawarte zostało zastrzeżenie, że ocena formalna może podlegać weryfikacji przez Komisję Oceny Projektów w toku dalszej oceny wniosku. Ponowna ocena formalna, wbrew twierdzeniu skarżącego, nie miała już jednak miejsca i na kolejnym etapie zajmowano się wyłącznie ocena merytoryczną, przy czym wzięto pod uwagę, że brak spójności między wnioskiem i Biznesplanem został już usunięty na etapie oceny formalnej. Skierowanie w dniu 22 października 2010 r. wezwania do wyjaśnienia gdzie odbywać się będzie segregacja złomu, miało swe uzasadnienie w tym, że w świetle zmian wprowadzonych w Biznesplanie w dniu 26 lipca 2010r. w grę wchodził jedynie lokal w K. i parking, ale na parkingu miały być tylko przechowywane zakupione maszyny. W wezwaniu poproszono między innymi o wyjaśnienie gdzie będzie się odbywać segregacja złomu, przy czym zaznaczono, że należy pamiętać o zgodności z sekcja C.1 Biznesplanu. Wnioskodawca był też zobowiązany do dostarczenie umowy najmu nieruchomości położonej przy ulicy "[...]" w K. Pismo sformułowano w taki sposób, że dla wyjaśnienia wystarczyło podać owo miejsce a w razie potrzeby skorygować dokumentację aplikacyjną. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca w dniu 2 listopada 2011 r. dokonał zmian w Biznesplanie pozostawiając w niezmienionym kształcie pole C 8 wniosku, chociaż dokonana zmiana wprowadzała ponownie niespójność między wnioskiem a Biznesplanem, która poprzednio została usunięta po wezwaniu z dnia 14 lipca 2010 r.. W sekcji C.1.9. Biznesplanu wnioskodawca pozostawił taki sam zapis jak w wersji z dnia 26 lipca 2010 r. i wskazał, że dysponuje nieruchomością położoną w K. na podstawie umowy najmu. Zachował też treść Sekcji C.4 podając, że w lokalu w K. przeznaczonym na cele biurowe będzie przechowywana dokumentacja związana z projektem. Podał także, że w ramach zawartej umowy najmu lokalu dysponuje miejscem parkingowym, na ogrodzonym placu przylegającym do budynku i na tym terenie będą przechowywane maszyny zakupione w ramach realizacji opisywanego projektu. Jednocześnie modyfikacji uległ zapis w sekcji C.1.10 Biznesplanu, gdzie poprzednio zaznaczono "nie dotyczy". Wypełniając Sekcję C.1.10 przeznaczoną na "Pozostałe miejsca realizacji projektu" wymienił dwie działki w U. wskazując, że na tej nieruchomości docelowo odbywać się będzie segregacja złomu. W związku z zarzutami strony odnoszącymi się do braku czytelnych kryteriów w zakresie stosowania w trakcie przeprowadzonych ocen przepisów § 9 ust. 5, 6 i 7 i § 11 ust. 9 i 11 Regulaminu konkursu, należy w pierwszej kolejności poddać analizie brzmienie § 9 ust. 5 Regulaminu. Przepis § 9 ust. 5 Regulaminu konkursu stanowi, że "W trakcie oceny merytorycznej dopuszcza się jedno uzupełnienie wniosku o dokumenty, które zostały wadliwie przygotowane lub stwierdzono ich brak. Nie podlega uzupełnieniu brak biznesplanu". Użycie zwrotu "dopuszcza się" wskazuje na to, że prawo do jednego poprawienia wniosku na każdym z etapów nie jest uzależnione od uznania Instytucji Pośredniczącej. Innymi słowy Instytucja nie może sprzeciwić się poprawieniu wniosku czy też pominąć dokonane poprawki. Przepis ten koreluje z §9 ust.3 Regulaminu, który przewiduje, że wnioskodawca ma możliwość jednego poprawienia wniosku na etapie oceny formalnej i merytorycznej. Przepis § 9 ust. 6 Regulaminu, odnoszący się do obu etapów oceny tj. formalnej merytorycznej, ustanawia pięciodniowy termin na dostarczenie uzupełnionej lub poprawionej dokumentacji, przy czym termin ten liczony jest od dnia wezwania do poprawienia lub uzupełnienia wniosku. Wzywając wnioskodawcę w dniu 22 października 2010 r. do wyjaśnień i ewentualnej korekty, Komisja Oceny projektów zakreśliła pięciodniowy termin do złożenia wyjaśnień i uzupełnień, co oznacza, że zastosowany został przepis §9 ust.5 i 6 Regulaminu. Zauważyć należy, że §9 ust.5 i 6 Regulaminu dotyczą wyłącznie uzupełnienia/poprawienia wniosku. W piśmie z dnia 22 października 2010 r. wnioskodawca został wezwany do złożenia wyjaśnień, między innymi, w zakresie miejsca lokalizacji projektu, ale jednocześnie pouczono o możliwości dokonania korekty. W § 9 ust. 7 Regulaminu konkursu użyto sformułowania, że w trakcie oceny merytorycznej dopuszcza się "również" możliwość wystąpienia o wyjaśnienie niejasności bądź rozbieżności w przedstawionej dokumentacji wniosku. Zdanie drugie określające dwudniowy termin do dostarczenia wyjaśnień (podkreślenie Sądu) wyraźnie ogranicza ten tryb do tego typu niejasności czy rozbieżności, które nie wymagają uzupełniania lub poprawy wniosku, skoro wezwany ma w tym czasie dostarczyć tylko wyjaśnienia. O tym, że przedstawienie wyjaśnień jest odrębnym od uzupełniania czy poprawiania wniosku świadczy także zapis §9 ust.9 Regulaminu, z którego wynika, że pismo wzywające wnioskodawcę do uzupełnienia, poprawienia lub przedstawienia wyjaśnień do dokumentacji wniosku jest wysyłane listem poleconym za potwierdzeniem odbioru. Przepis §9 ust.7 Regulaminu mówi wprawdzie, że dopuszcza się możliwość wystąpienia o wyjaśnienie niejasności lub rozbieżności, przy czym użycie liczby pojedynczej (możliwość a nie możliwości, wystąpienia a nie wystąpień) zdaje się wskazywać na jednokrotną możliwość zwrócenia się o wyjaśnienia na etapie oceny merytorycznej, jednakże nie wydaje się prawidłowe tak literalne a zarazem restrykcyjne odczytywanie tego przepisu, skoro jednocześnie nie zawarto w żadnej jednostce redakcyjnej §9 Regulaminu zastrzeżenia analogicznego jako to, które dotyczy jednego poprawienia wniosku na etapie oceny formalnej i merytorycznej (§9 ust.3 Reg.).Powyższa konstatacja musi prowadzić do rozważenia czy w sytuacji skarżącego Komisja Oceny Projektów nie powinna była wezwać go do złożenia wyjaśnień po otrzymaniu wersji wniosku z załącznikami z dnia 2 listopada 2010 r. Na pewno bowiem wystąpiła rozbieżność w przedstawionej dokumentacji zakresie miejsca lokalizacji projektu. W ocenie Sądu nie zachodziła potrzeba żądania wyjaśnień, gdyż wyjaśnienia te nie mogłyby już usunąć zaistniałej rozbieżności, czy raczej niespójności, między wnioskiem i Biznesplanem. Ta niespójność wymagałaby bowiem kolejnej zmiany wniosku czy Biznesplanu albo obu tych dokumentów. Oznaczałoby to, że stwarza się wnioskodawcy kolejną, nieprzewidzianą w Regulaminie, możliwość poprawienia wniosku na etapie oceny merytorycznej. Działając w ten sposób Komisja Oceny Projektów naruszyłaby §9 ust.3 zdanie drugie Regulaminu. Argumentacja skarżącego, który odwoływał się do tego, że inni wnioskodawcy byli wzywani dwukrotnie do uzupełnienia dokumentacji na etapie oceny merytorycznej zerojedynkowej oraz na etapie rozpatrywania protestu, trudna jest do podjęcia polemiki, gdyż dotyczy sfery faktów, których ustalanie nie mieści się w ramach postępowania dotyczącego ocen wniosku złożonego przez skarżącego. Badając czy w odniesieniu do skarżącego prawidłowo zastosowano procedury konkursu oraz to, czy procedury te cechują się dostateczną przejrzystością i klarownością, by móc zapewnić równość traktowania wszystkich przystępujących do konkursu, Sąd może ocenić jedynie biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy. Oceniając zapisy Regulaminu odnoszące się do zakresu i sposobu uzupełniania wniosków nie można dopatrzyć się w nich rozwiązań, które dawałyby pole do dowolności czy uznaniowości. Z faktu, że na etapie oceny merytorycznej dopuszcza się możliwość (a nie obowiązek) wystąpienia o wyjaśnienie niejasności bądź rozbieżności nie wynika bynajmniej, że takie działanie zależy wyłącznie od woli IP i prowadzi do dowolności w działaniu IP. O ile bowiem w wyniku badania wniosku na etapie oceny merytorycznej nie zostaną wyjaśnione wątpliwości, które można było usunąć poprzez zażądanie wyjaśnień od wnioskodawcy, to będzie to mogło stanowić podstawę do skutecznego protestu. W sytuacji wystąpienia wadliwości w dokumentacji aplikacyjnej wymagających uzupełnienia czy poprawek można wręcz mówić o obowiązku takiej analizy dokumentacji, która pozwoli na dokonanie wszystkich koniecznych zmian i poprawek w wyniku wystosowania jednego wezwania, skoro musi być przestrzegana reguła zapewnienia możliwości jednego poprawienia wniosku na etapie oceny formalnej i merytorycznej. Nie można zapominać, że działanie Instytucji Pośredniczącej podlega kontroli sądowej a także ocenie Zarządu Województwa, który odpowiada za prawidłową realizację Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007-2013. Z punktu widzenia okoliczności związanych z oceną wniosku złożonego przez K. C. Sąd nie dopatrzył się podstawy do tego by zakwestionować sposób wzywania do uzupełnienia czy wyjaśnienia wniosku na etapie oceny merytorycznej. W związku z zarzutami strony jakoby wezwania i zawarte w nich pouczenia były nie dość precyzyjne, co spowodowało powstanie braku spójności należy zauważyć, że sposób wypełniania dokumentów konkursowych powinien wprawdzie ściśle odpowiadać ustanowionym w tej mierze regułom wynikającym w szczególności z instrukcji wypełniania wniosku, ale nie oznacza to, że reguły te są "sztuką dla sztuki" i pozostają w oderwaniu od merytorycznych treści, jakie wnioskodawca musi i chce zawrzeć we wniosku. Jeśli zatem wnioskodawca chce zawrzeć we wniosku określone treści, jak w tym przypadku dotyczące miejsca lokalizacji projektu, to tę a nie inną treść powinien wpisać w dokumenty aplikacyjne. Chodzi przecież o to by dane zawarte w dokumentacji odpowiadały stanowi rzeczywistemu. Twierdzenia wnioskodawcy, jakoby w piśmie z dnia 22 października 2010 r. sugerowano mu dokonywanie określonych zmian, czy też wręcz wyrażano określone "wyraźne życzenie" nie wytrzymują krytyki, biorąc pod uwagę treść tego pisma. Trudno również uznać za trafne stanowisko skarżącego dotyczące pouczeń udzielanych w związku z wezwaniami o uzupełnienie czy poprawienie dokumentacji, które, jego zdaniem, z jednej strony mówią o możliwości wprowadzenia zmian w zakresie nieobjętym wezwaniem, a drugiej strony zastrzegają, że wprowadzenie tych innych zmian spowoduje odrzucenie wniosku. Argument, że brak wprowadzenia zmian w polu C8 w ostatecznej wersji wniosku był spowodowany właśnie zastosowaniem się do tego rodzaju pouczenia trudno uznać za przekonujący. Kolejność zdań używanych w tych pouczeniach wyraźnie świadczy o tym, że możliwe jest wprowadzanie również innych zmian, jeśli ma to na celu zachowanie spójności a IP zostanie o tych zmianach poinformowana. W świetle przedstawionego wcześniej toku postępowania w sprawie, nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż w pierwotnym wniosku i Biznesplanie z dnia 29 kwietnia 2010 r. oraz z 26 lipca 2010 r. zachowano spójność, co do miejsca realizacji projektu. Spójność ta, co już wcześniej wyłożono, była osiągnięta tylko po uzupełnieniu, które nastąpiło dnia 26 lipca 2010 r. a następnie zniweczona przez wnioskodawcę po poprawkach dokonanych 2 listopada 2010 r. Odrębne zagadnienie stanowi natomiast to, czy biorąc pod uwagę treść §11 ust.9 i ust.11 Regulaminu na etapie rozpatrywania protestu nie doszło do naruszenia tych przepisów poprzez ich niezastosowanie. W myśl §11 ust.9 Regulaminu IP II-go stopnia w trakcie rozpatrywania protestu może zwrócić się do wnioskodawcy z prośbą o uzupełnienie/poprawienie wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca zobligowany jest do dostarczenia uzupełnionej/poprawionej dokumentacji w terminie 5 dni od dnia wezwania do poprawienia lub uzupełnienia wniosku. Z kolei zgodnie z §11 ust.11 Regulaminu, jeżeli przy rozpatrywaniu protestu pojawią się okoliczności wskazujące na konieczność przeprowadzenia pełnej oceny projektu, wówczas wnioskodawca otrzymuje możliwość uzupełnienia wniosku w terminach określonych w §9. Odczytując oba przepisy w oderwaniu od zasad wynikających z §9 Regulaminu można by dojść do wniosku, że przy rozpatrywaniu protestu pojawia się dla wnioskodawców niczym nieograniczona możliwość dokonania kolejnych uzupełnień czy poprawek we wniosku. Przepisy te bowiem nie wskazują, w jakich sytuacjach (poza wymienioną w §11 ust.11 koniecznością przeprowadzenia pełnej oceny projektu) występuje możliwość uzupełnienia wniosku. W ocenie Sądu, interpretując ww. przepisy Regulaminu należy mieć na uwadze, że na etapie rozpatrywania protestu działania kontrolne Instytucji rozpatrującej protest mają na celu sprawdzenie zgodności z prawem oceny projektu dokonanej przez Instytucję, która ocenę przeprowadzała. Brak zgodności z prawem może polegać w szczególności na tym, że wnioskodawcy nie wezwano do uzupełnienia występujących braków, bądź uczyniono to w sposób niewłaściwy. Innymi słowy, możliwość uzupełnienia wniosku na etapie protestu powstaje wówczas, gdy realizacja tego uprawnienia wnioskodawcy nie została zagwarantowana na poszczególnych etapach oceny wniosku. Brak jest dostatecznie przekonujących argumentów przemawiających za tym, że na etapie rozpatrywania protestu przestaje obowiązywać zasada wynikająca z § 9 ust.3 Regulaminu. Podkreślenia wymaga, iż procedura odwoławcza nie służy umożliwieniu poprawienia wniosku, a jedynie ponownej ocenie, czy wniosek w takim kształcie, w jakim został ostatecznie złożony (a więc po dopuszczonych Regulaminem poprawkach) został oceniony zgodnie z prawem (podobnie - wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2010 sygn. akt II GSK 370/10). Stwierdzając, iż wnioskodawca nie dokonał zmian, do których była wezwany, lub które były konieczne w celu zachowania spójności w wyniku dokonanych zmian, Agencja, respektując zasadę równego traktowania, zobowiązana była do zastosowania przyjętych przez siebie reguł konkursowych. Na gruncie niniejszej sprawy wyrażało się stwierdzeniem, że wniosek, jako niespójny z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego, nie przeszedł pozytywnej kwalifikacji merytorycznej i nie może zostać poddany ocenie strategicznej. Skoro zatem w niniejszej sprawie nie doszło do sytuacji, że wnioskodawca nie był wezwany do uzupełnienia /poprawienia wniosku na etapie oceny merytorycznej to brak jest przesłanek do uznania, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób niewłaściwy. Sąd rozpatrując skargę, nie może więc stwierdzić, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo a tym samym i rozstrzygnięcie o proteście uznaje za prawidłowe. Sąd, działając na podstawie art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., ocenia bowiem nie tylko negatywne rozstrzygnięcie o proteście, ale bada czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasady równego dostępu do środków pomocowych i braku przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu nie znajdują potwierdzenia po bliższej analizie przepisów składających się na system jego realizacji, nie mogą więc być uznane za usprawiedliwione. Podkreślenia wymaga, że przystąpienie do konkursu powoduje, że jego uczestnik powinien poznać jego zasady, gdyż są one publikowane na właściwych stronach internetowych i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Zgłaszając wniosek zgodnie z tymi zasadami, uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać dofinansowanie projektu musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż w świetle postawionych w skardze zarzutów, zawarte w informacji o negatywnym wyniku postępowania odwoławczego stanowisko IP II stopnia zasługuje na aprobatę. Instytucja Pośrednicząca działała w przedmiotowej sprawie zgodnie z przyjętym systemem realizacji programu operacyjnego i nie naruszyła wskazanych w skardze i piśmie z dnia 10 marca 2011 r. przepisów Regulaminu.Za niezasadny należy także uznać zarzut naruszenia art.27 ust.1 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ponieważ przepis ten stanowi w istocie normę kompetencyjną, z której wynika uprawnienie Instytucji zarządzającej do powierzenia Instytucji pośredniczącej części zadań związanych z realizacją programu operacyjnego a w szczególności (ust.1 pkt 3) dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Nie jest trafny zarzut dotyczący naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r.. Według strony skarżącej, naruszenie tego przepisu polegało na naruszeniu zasady równego dostępu i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W ocenie Sądu Regulamin oraz załączniki do niego ustanawiają wystarczająco czytelne zasady, by można było mówić o zachowaniu wymogu wskazanego w tym przepisie. Reasumując, Sąd stwierdza, że ocena wniosku przedstawionego przez skarżącego, przeprowadzona została poprawnie. Instytucja Pośrednicząca działała w przedmiotowej sprawie zgodnie z przyjętym systemem realizacji programu operacyjnego i nie naruszyła wskazanych w skardze przepisów postępowania, w szczególności nie naruszyła § 9 ust.3, 5, 6 i 7 oraz § 11 ust.9 i 11 Regulaminu konkursu. Z powyższych względów, na podstawie art.30c ust.3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu.