V SA/Wa 1740/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta [...] na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały; postanawia: odrzucić skargę; Pismem z 15 lipca 2011r. Miasto [...] złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. z [...] czerwca 2011 r. Do skargi nie została dołączona uchwała o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 2 września 2011r. wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie uchwały Rady Miasta [...], o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwanie Sądu zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 6 września 2011 r. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik strony skarżącej, przy piśmie z 23 września 2011r. przesłał uchwałę Nr [...] Rady Miast [...] z [...] września 2011r. postanawiającą wnieść skargę do sądu administracyjnego na uchwałę Nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. z [...] czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia. Z kolei w myśl ust. 3 przywołanego artykułu do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. W myśl poglądów orzecznictwa wyrażanych w tej mierze uchwała nie musi zostać podjęta przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze. Wskazuje się przy tym, że zapis art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym nie ustanawia terminu do podjęcia uchwały lub zarządzenia, co nie wyklucza podjęcia stosownej uchwały w tym przedmiocie po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. To z kolei skutkuje stwierdzeniem, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem uchwały nie może zostać odrzucona, jeżeli w późniejszym terminie taki akt zostanie uchwalony i przekazany do sądu administracyjnego. Niewątpliwym jest zatem, że choć w przypadku skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały rady gminy, uchwała o zaskarżeniu rozstrzygnięcia do sądu administracyjnego może być podjęta dopiero po wniesieniu skargi i niejako skargę tę "zatwierdzać", to jednak nawet wówczas stanowi ona warunek konieczny jej dopuszczalności. W związku z powyższym mając na uwadze wyrok Sądu Najwyższego z 27 lutego 1992r., sygn. akt III AZP 8/91 (OSNC 1992/7-8/119) oraz zawartą w nim ocenę prawną, iż w razie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego bez podjęcia przez właściwy organ gminy uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, sąd administracyjny wyznaczy termu do złożenia tej uchwały, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej do nadesłania uchwały w terminie 7 dni. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony skarżącej nie przedłożył uchwały w terminie wskazanym w wezwaniu Sądu. Nie zwrócił się również do Sądu z informacją, iż nie jest w stanie wykonać zarządzenia z 2 września 2011r. w zakreślonym terminie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał złożoną w dniu 15 lipca 2011r. skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz 3 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.