VII SA/Wa 1546/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2011 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego K. S. kwotę 500 zł. ( słownie pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1546/11 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, tekst jednolity z późniejszymi zmianami), zwanej dalej K.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...]" w [...] pozwolenia na przebudowę pomostu i nabrzeża [...]" w [...] wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240 V, 12 V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi na działkach nr ewid. [...] oraz części działek nr ewid. [...] w [...] przy ul. [...] - umorzył postępowanie odwoławcze. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: [...] w [...], reprezentowany przez M. J. oraz M. Z., wnioskiem z dnia 15.11.2010r., uzupełnionego pismem z dnia ll.01.20Hr., wystąpił o wydanie pozwolenia na przebudowę pomostu i nabrzeża [...] w [...] wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240V, 12V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi na działkach nr ew. [...] oraz części działek nr ew. [...], pow. [...], Zawiadomieniem z dnia [...].11.2010r. znak: [...] Wojewoda [...] zawiadomił strony postępowania administracyjnego o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 09.12.2010r., K. S., właściciel działki o nr ewid. gruntu [...] obręb [...], reprezentowany przez A.S., wniósł uwagi i zastrzeżenia do przedłożonego projektu budowlanego. W trakcie postępowania Wojewoda [...] stwierdził, że działka o nr ewid. gruntu [...] obręb [...] K. S. graniczy z planowaną inwestycją i zdaniem organu znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...], Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...]" w [...] pozwolenia na przebudowę pomostu i nabrzeża [...] w [...] wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240 V, 12 V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi na działkach nr ewid. [...] i [...] oraz części działek nr VII SA/Wa 1546/11 ewid. [...] w [...] przy ul. [...] uznając, że inwestor spełnił wszelkie wymagania przewidziane przepisami prawa. Od powyższej decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] stycznia 2011r., K. S. reprezentowany przez A. S. złożył odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które jej zdaniem miało istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 32 ust. 4 pkt 1, art. 33 ust. 2 pkt 3 oraz art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 243, poz. 1623), zwanej dalej Prawem budowlanym oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 11,77 oraz art. 80 k.p.a. polegające na prowadzeniu postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów Państwa, niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a w szczególności naruszenie zasady czynnego udziału stron w postępowaniu poprzez uniemożliwienie stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji a co za tym idzie niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. W związku z wezwaniem do wykazania interesu prawnego K.S. do udziału w przedmiotowym postępowaniu strona, piśmie uzupełniającym odwołanie , wskazała, iż: wzmocnienie brzegu spowoduje podwyższenie brzegu jeziora o ok. 70 cm w stosunku do działek nr [...] oraz [...], co będzie skutkowało zaburzeniem odpływu wód opadowych z tych działek. w związku z tym, że ma powstać dźwig służący do slipowania jachtów na nadbrzeżu będą myte jachty, a nie został zaprojektowany system odprowadzenia zanieczyszczonej wody, w związku z czym emitowane zanieczyszczenia mogą przenikać na teren sąsiednich nieruchomości, w tym działek nr [...] oraz [...]. hałas utrudni korzystanie z nieruchomości zgodnie z jej społeczno- gospodarczym przeznaczeniem. od 1955 roku rodzina odwołującego się użytkuje część działki nr [...], m.in. na terenie której przewidziana jest inwestycja. Przed Sądem Rejonowym w [...], I Wydział Cywilny toczy się sprawa z wniosku odwołującego się o stwierdzenie nabycia własności wyżej wskazanej nieruchomości przez zasiedzenie (sygn. akt sprawy I Ns [...]). Gmina [...], jak i stowarzyszenie [...] w [...] są uczestnikami tego postępowania. VII SA/Wa 1546/11 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, odmawiając stronie odwołującej się przymiotu strony w postępowaniu wszczętym na wniosek [...]" w Ł., o wydanie pozwolenia na przebudowę pomostu i nabrzeża [...]" w [...] wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240V, 12V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi na działkach nr ew. [...] oraz części działek nr ew. [...], [...] w [...] przy ul. [...], pow. [...], wskazał w uzasadnieniu, że obszar oddziaływania projektowanej inwestycji (przebudowa istniejącego pomostu i umocnienie nabrzeża wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240 V, 12 V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi) w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, w żadnym wypadku nie obejmuje swym zakresem działek o numerze ewid. [...]. Położenie wskazanych działek względem nieruchomości inwestycyjnych wyklucza uznanie, iż sporna inwestycja niesie ze sobą jakiekolwiek uciążliwości lub ograniczenia w możliwości zagospodarowania bądź korzystania z działek należących do wnioskodawcy, które to uciążliwości lub ograniczenia wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że projektowany w odległości ok. 4,5 m od granicy z działką nr ewid. [...], położoną najbliżej planowanej inwestycji, żurawik do slipowania jachtów (przewidziano, że silnik żurawika będzie pracował jedynie około 6 godzin w ciągu sezonu a wytwarzany przez niego hałas nie przekroczy 50 dB) nie powoduje - mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa - ograniczeń w zagospodarowaniu działek o numerze ewid. [...]. Ponadto nieruchomości należące do K. S. nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym w oparciu o przepis § 12 (odległość budynków na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką budowlaną), przepis § 13 (przesłanianie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), przepis § 19 (odległość wydzielonych miejsc postojowych dla samochodów osobowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi), przepis § 23 (odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe od budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi), przepis § 36 (odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitamo-gospodarczych o pojemności do 10 m3), przepisu § 57 (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi) oraz § 60 ust. 1 (m.in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, VII SA/Wa 1546/11 jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Oprócz powyższego, dokumentacja projektowa nie przewiduje zmiany spływu wód powierzchniowych na nieruchomości należące do K. S. (przepis § 29 w/w rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.), nie wpływa na warunki ochrony przeciwpożarowej (przepis § 271 i n. w/w rozporządzenia z dnia 12 kwietnia r.) usytuowanych na nich obiektów (zarówno istniejących, jak i potencjalnych), jak również nie pozbawia powyższych nieruchomości dostępu do drogi publicznej oraz dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja). Sporna inwestycja nie niesie za sobą również ponadnormatywnych uciążliwości w zakresie emisji pól elektromagnetycznych (przepis § 314 w/w rozporządzenia z dnia z dnia 12 kwietnia 2002 r. oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów - Dz. U. z r. Nr 192, poz. 1883). Mając na uwadze powyższe Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że że działki o numerach ewid. [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia a K. S. może bez przeszkód zagospodarować należące do niego nieruchomości - zwłaszcza w zakresie obiektów wskazanych wyżej - zaś projektowana inwestycja nie ogranicza go w tym w najmniejszym stopniu. K. S. w skardze zarzucił decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia. Wskazał, iż skarżący został dopuszczony do postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (znak sprawy: [...]). Nie podzielił poglądu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącego tego, iż bez wpływu na treść decyzji pozostaje toczące się przed Sądem Rejonowym w [...] postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia własności części działki nr [...] w drodze zasiedzenia z uwagi na okoliczność, iż zasiedzenie prowadzi do nabycia własności ex legę, organ administracji publicznej winien zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia wstępnego. Skarżący wskazał również na fakt , iż na działce nr [...] wybudowany został w lipcu 2010 roku hangar, która to okoliczność została podnoszona w piśmie z dnia 9 VII SA/Wa 1546/11 grudnia 2010 roku. Na działce nr [...] stoi budynek gospodarczy (hangar)- przy granicy z projektowanym żurawikiem slipowym jachtów co zdaniem Skarżącego nie może pozostawać bez wpływu na obszar oddziaływania inwestycji wyznaczony w oparciu o przepis § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.). Wskazał, że obiekty budowlane objęte pozwoleniem na budowę, ze względu na ich rodzaj, należą do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (przystanie śródlądowe imorskie zapewniające miejsca do cumowania nie mniej niż 50 statków w rozumieniu ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej), co samo przez się wskazuje, że obszar ich oddziaływania może wykraczać poza nieruchomość inwestora i obejmować nieruchomości sąsiadujące, w tym nieruchomość skarżącego. Ponadto, wskazał, że jedną z przyczyn utrudniających korzystanie z nieruchomości skarżącego może być oddziaływanie projektowanego oświetlenia przez lampy parkowe na działki nr [...] i [...]. Pomost miałby być oświetlany przez cały rok. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 3 kpa. W postępowaniu odwoławczym nie wyjaśniono wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 § 1 kpa, nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu rzeczy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, mają być ustalone przez organy w taki sposób by odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Jak wskazuje art. 80 kpa, tylko w przypadku zebrania przez organ i rozpatrzenia całości materiału dowodowego możliwa jest prawidłowa ocena konkretnej sprawy i prawidłowe rozstrzygnięcie o prawach strony. Organ rozpatrujący sprawę powinien więc rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone i odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien dowody te rozpatrzyć w ich wzajemnej łączności. Wszelkie niejasności jakie pojawiają się przy zestawieniu VII SA/Wa 1546/11 podstawy faktycznej decyzji ze zgromadzonym materiałem procesowym budzą wątpliwość, czy ustalenie podstawy faktycznej nastąpiło zgodnie z rzeczywistością. Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa, a dodatkowo jeśli w ocenie organu II instancji istnieją braki w materiale dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji, to może on skorzystać z przepisu art. 136 kpa, dającego możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszył omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i to w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na brak przymiotu strony w postępowaniu K.S. uznając iż jego działki nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, a realizacja inwestycji nie przewiduje żadnych ograniczeń w sposobie zagospodarowania działek, wynikających z przepisu prawa. Podstawę prawną decyzji wydanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie stanowi art. 138 ust.1 pkt 3 kpa. Stosownie do jego treści organ odwoławczy umarza postępowanie odwoławcze, jeżeli stwierdzi, że odwołanie wnosi osoba nie będąca stroną w postępowaniu. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny prawidłowości ustaleń Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie posiadania legitymacji do wniesienia - przez osobę sąsiadującą z terenem inwestycji - odwołania od decyzji Wojewody. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał w uzasadnieniu, że obszar oddziaływania projektowanej inwestycji (przebudowa istniejącego pomostu i umocnienie nabrzeża wraz z budową żurawika do slipowania jachtów, czterech stanowisk do pobierania prądu 240 V, 12 V i oświetlenia pomostu lampami parkowymi) w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, w żadnym wypadku nie obejmuje swym zakresem działek o numerze ewid. [...]. Położenie wskazanych dziatek względem nieruchomości inwestycyjnych wyklucza uznanie, iż sporna inwestycja niesie ze sobą jakiekolwiek uciążliwości lub ograniczenia w możliwości zagospodarowania bądź korzystania z działek należących do wnioskodawcy, które to uciążliwości lub ograniczenia wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa. VII SA/Wa 1546/11 W związku z powyższym, wskazać należy, że przesłanką decydującą o przymiocie strony postępowania administracyjnego - stosownie do treści art. 28 K.p.a. - jest interes prawny, wykazany przez dany podmiot ubiegający się o uczestnictwo w postępowaniu przy uwzględnieniu brzmienia art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę został zawężony i odmiennie uregulowany przez przepis szczególny w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego . Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 r. za stronę postępowania o pozwolenie na budowę uznaje jedynie inwestorów oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się na obszarze oddziaływania obiektu, będącego przedmiotem tego postępowania. Art. 3 w/w ustawy zawierający słowniczek pojęć ustawy w pkt. 20 stwierdza, że przez obszar oddziaływania obiektu - należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Powyższe uwarunkowania prawne zostały oczywiście dostrzeżone przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego , jednakże nie wziął on pod uwagę faktu, że Wojewoda zaprosił do udziału w postępowaniu na prawach strony właścicieli sąsiednich działek w tym stronę skarżącą uznając, że ich działki znajdują się w strefie oddziaływania planowanej inwestycji. Oczywiście samo uczestniczenie osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w postępowaniu administracyjnym nie jest przesłanką nabycia przez tę osobę lub jednostkę statusu strony postępowania lecz treść decyzji Wojewody Pomorskiego o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z dnia 13 maja 201 Or. określającej uwarunkowania środowiskowe tej inwestycji wskazują na prawdopodobieństwo występowania szerszego obszaru oddziaływania planowanej inwestycji wykraczającej poza jej granice . Zauważyć przy tym należy, że Wojewoda nie wyjaśnił w swoim uzasadnieniu przesłanek uznania strony skarżącej jak i pozostałych właścicieli działek sąsiednich za osoby mające interes prawny by uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym o wydanie pozwolenia na budowę. Natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wskazując na popełniony przez Wojewodę błąd w oznaczeniu stron, zajął się tą kwestią i wyjaśnił na jakiej podstawie stwierdził, że działki o nr [...] i [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane a przecież logika przepisu art.3 pkt.20 wskazuje na zamiar ustawodawcy VII SA/Wa 1546/11 unormowania tego przepisu w taki sposób, aby brały w niej udział te podmioty, które doznają ograniczenia w zagospodarowaniu innych nieruchomości i w tym zakresie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie poczynił ustaleń zgodnie z zasadami wskazanymi na wstępie. Skarżący podniósł, że wzmocnienie brzegu spowoduje podwyższenie brzegu jeziora o ok. 70 cm w stosunku do działek nr [...] oraz [...], co będzie skutkowało zaburzeniem odpływu wód opadowych z tych działek a zaprojektowany dźwig służący do slipowania jachtów na nadbrzeżu na którym będą myte jachtymoże spowodować emisję zanieczyszczenia na tereny sąsiednie. Wskazał również ,że użytkuje część działki nr [...], m.in. na terenie której przewidziana jest inwestycja. Nie jest kwestionowane, że przez przepisy odrębne w znaczeniu wynikającym z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należy rozumieć nie tylko przepisy techniczno-budowlane, w tym przepisy określające warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane. Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z § 1 ustala warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę, zapewniające spełnienie wymagań określonych m.in. w art. 5 Prawa budowlanego. Należy więc przyjąć, że o ile istnieje możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie, biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, osoby legitymujące się tytułem prawnym do działek położonych na tak wyznaczonym "obszarze oddziaływania obiektu" są stroną w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę. Zupełnie oddzielnym zagadnieniem jest, czy artykułowane przez te osoby zarzuty w stosunku do projektowanej inwestycji są usprawiedliwione z punktu widzenia obowiązujących norm prawnych. Wszak osoby takie mogą skutecznie kwestionować poczynania inwestora tylko w takim zakresie, w jakim zamierzenie inwestycyjne koliduje z ich uzasadnionym interesem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Jednakże realizacja tych zarzutów może odbywać się wyłącznie w toku postępowania przy zapewnieniu właścicielom, użytkownikom wieczystym lub zarządcom nieruchomości położonych w obszarze oddziaływania obiektu czynnego udziału w postępowaniu (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1321/06). Skład orzekający w niniejszej sprawie zwraca uwagę na orzecznictwo sądowoadministracyjnym, według którego w sprawie o pozwolenie na budowę organ VII SA/Wa 1546/11 administracji architektoniczno-budowlanej winien każdorazowo ustalić, na potrzeby konkretnej inwestycji, wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie takiego obszaru w oparciu o powyższe przesłanki winno nastąpić z uwzględnieniem funkcji, formy, konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cech charakterystycznych oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. W zależności od indywidualnych cech obiektu budowlanego, jego przeznaczenia i sposobu zagospodarowania terenu, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych, w otoczeniu tego obiektu wyznaczona zostanie strefa, nazwana przez ustawodawcę obszarem oddziaływania obiektu (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1508/07, Lex nr 516047; wyrok NSA z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1321/06, Lex nr 347949). Z normy art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wynika, że w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno - budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych. Zaznaczyć przy tym należy, iż przy ocenie czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie ma znaczenie czy został naruszony interes prawny tego podmiotu, a jedynie czy interes taki podmiotowi przysługiwał (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2007 r., II OSK 1321/06, LEX nr 347949). Właściciel działki znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji winien mieć bowiem możliwość sprawdzenia, czy faktycznie ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową działki zostaną zachowane i nie zostaną naruszone. Jeżeli jakikolwiek przepis prawa podmiotowego wiąże sposób zagospodarowania działki sąsiedniej z faktem powstania obiektu na działce inwestora, to wówczas właściciel tejże działki ma prawo żądać sprawdzenia przez organ, czy zamierzona inwestycja ograniczy jego prawo do zgodnego z prawem zagospodarowania działki będącej jego własnością( wyrok NSA z dnia 12.04.2011 II OSK 644/10). VII SA/Wa 1546/11 W sprawie jest bezsporne, że skarżący są właścicielami działki sąsiedniej w stosunku do działki, na której miała być realizowana sporna inwestycja. Przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W pierwszym rzędzie za takie nieruchomości uznane mogą być nieruchomości bezpośrednio sąsiadujące z terenem inwestycji. Określenie obszaru oddziaływania obiektu na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę należy do projektanta i organu administracji architektoniczno-budowlanej. Nie można przy tym ograniczyć się do poprzestania na zbadaniu odległości projektowanych budowli od granic z działką sąsiednią, albowiem nie przesądzają one same w sobie o wytyczeniu obszaru oddziaływania inwestycji. Mając na uwadze poczynione wyżej rozważania stwierdzić można, że już z samego projektu zagospodarowania terenu, wynika, iż zasięg oddziaływania inwestycji wykracza poza jej granice analizując np. § 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z dnia 15 czerwca 2002 r.). Również okoliczność, że lokalizacja na działce nr 543 budynku gospodarczego (hangaru) o której mówi strona skarżąca - przy granicy z projektowanym żurawikiem slipowym jachtów, a czego nie wziął pod uwagę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, może może mieć wpływ na ustalenie granic obszaru oddziaływania inwestycji. Dlatego, zdaniem Sądu, Wojewoda chociaż nie określił jednoznacznie obszaru oddziaływania inwestycji uznał, że z uwagi na specyfikę danej inwestycji jej położenie K. S. jako właściciel działki sąsiedniej ma przymiot strony bo usytuowanie jego działki, sposób zagospodarowania i położenia działek należących do niego oraz do inwestora mogą wskazywać że planowana inwestycja może oddziaływać na sąsiednie nieruchomości. Skoro więc postępowania administracyjne mają w szczególności zapewnić ochronę interesów prawnych stron, więc wątpliwości na temat legitymacji do udziału w postępowaniu w charakterze strony należy rozstrzygać na korzyść domagającej się uznania jej za stronę postępowania. Zauważyć przy tym należy, organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów strony skarżącej poddając analizie wpływ planowanej inwestycji na działki sąsiednie. Przeprowadzenie takiej analizy wskazane byłoby przy czynnym udziale strony skarżącej. 10 VII : \ Wa 1546/11 Zatem, kwestia ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości i oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie wymaga, zdaniem Sądu, ponownej Z tych względów, sąd na pod-ławie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) uzna; jc że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy orzekł, jak w sentencji. Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy sąd orzekł, że zaskarżona decyzją nie podlega wykonaniu. Rozstrzygnięcie to traci moc w chwili uprawomocnienia się wyroku. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.