II FZ 64/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Łd 986/11 w zakresie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 8 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Naczelnik Urzędu Skarbowego L. postanowieniem z dnia 9 czerwca 2011r. odmówił D.K. umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 22 grudnia 2005 r. Nr [...] Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie, na które skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W treści skargi wskazano, że w postępowaniu egzekucyjnym, którego umorzenia domagała się skarżąca, organy egzekucyjne dopuściły się rażących nieprawidłowości poprzez doręczenie tytułu wykonawczego po upływie terminu przedawnienia, wydanie decyzji o zabezpieczeniu, która należało uznać za nieważną oraz niewłaściwe sporządzenie protokołu zajęcia zabezpieczającego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu wskazano, że rozstrzygnięcie w rozpatrywanej sprawie zależało od wyniku trzech postępowań toczących się w stosunku do skarżącej, w których powoływano się na te same okoliczności, co w skardze wniesionej w niniejszej sprawie, tj. : sprawy ze skargi kasacyjnej skarżącej na wyrok WSA w Łodzi z dnia 24 września 2010r., sygn. akt I SA/Łd 1173/09 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. (kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego); sprawy ze skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku WSA w Łodzi z dnia 19 sierpnia 2010r., sygn. akt I SA/Łd 368/10 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o zabezpieczeniu należności pieniężnych (kwestia nieważności decyzji o zabezpieczeniu) prawomocnego zakończenia postępowania, w którym WSA w Łodzi wyrokiem z dnia 26 października 2011r. (sygn. akt III SA/Łd 743/11) oddalił skargę skarżacej w przedmiocie zawiadomienia o możliwości złożenia podania w sprawie uznania protokołu zajęcia zabezpieczającego za nieważny Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła skargę, w której wniosła o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja przewidziana hipotezą normy zawartej w tym przepisie. Był więc uprawniony do jej zawieszenia. Uniknąć należało bowiem sytuacji, w której sąd pierwszej instancji dokonałby kontroli w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego, przed prawomocnym zakończeniem spraw, w których skarżąca powoływała się na te same okoliczności. Uprzednie rozstrzygnięcie zagadnień występujących w sprawie, mogło mieć wpływ na wynik postępowania, a tym samym uzasadnione było wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tych istotnych kwestii. W odniesieniu do argumentacji skarżącej należy dodatkowo wskazać, że sąd pierwszej instancji w swoim rozstrzygnięciu nie odniósł się merytorycznie do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzając, że ich rozpatrzenie byłoby przedwczesne ze względu na toczące się postępowania związanych ze spornym zajęciem. Kwestie te zostaną rozstrzygnięte w wyniku rozpoznania skargi po podjęciu zawieszonego postępowania. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.