IV SA/Po 921/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Kółek Rolniczych w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 200 (dwieście) złotych. Spółdzielnia Kółek Rolniczych w [...], reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika (radcę prawnego), pismem z dnia 03 sierpnia 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję wskazaną w rubrum nin. postanowienia. Zarządzeniem z dnia 06 września 2011 r. (k. 1 i 10 akt sądowych) Sąd wezwał pełnomocnika do złożenia m.in. pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 13 września 2011 r. (k. 15). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. powinna m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa. Prawidłowe zastosowanie analizowanych przepisów daje pewność sądowi, że dany pełnomocnik pozostaje rzeczywiście umocowanym do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony, że będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. nienależyte umocowanie pełnomocnika powoduje nieważność postępowania. Stwierdzenie przez sąd braku formalnego w powyższym zakresie, skutkuje obowiązkiem wezwania pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Po bezskutecznym upływie terminu do wykonania wezwania sąd odrzuca skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 21.12.2010 r., I FSK 1611/10; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 07.01.2010 r., IV SA/GL 796/09 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że ponieważ do skargi nie zostało załączone m.in. pełnomocnictwo, Sąd wezwał pełnomocnika o uzupełnienie braków formalnych skargi. W zakreślonym terminie strona skarżąca nadesłała kserokopię pełnomocnictwa procesowego, nie poświadczoną za zgodność z oryginałem (k. 19). Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm.) radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie – również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Ponieważ nadesłana kopia pełnomocnictwa nie została poświadczona przez radcę prawnego, ani w inny dopuszczony prawem sposób, zatem nie spełnia ustawowego wymogu wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.