II SA/Wa 1022/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędziowie WSA Teresa Zyglewska (spr.) Olga Żurawska – Matusiak Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi T.L. na decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku służbowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Dowódca Jednostki Wojskowej w P., w oparciu o art. 104 § 1 k.p.a., art. 80 ust. 5 b w zw. z ust. 1 pkt 1, art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 4 i § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, przyznano [...] T.L., w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, tj. w styczniu 2011 r., dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,8 to jest w kwocie 2.700 zł. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł T.L. wywodząc, iż decyzja jest dla niego niekorzystna, gdyż zaniżono wysokość dodatku o mnożnik 0,4 kwoty bazowej przyznawany pilotom, którzy wykonują loty na samolotach wielozadaniowych [...] przez okres od 3 do 6 lat. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Dowódca Sił Powietrznych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż T.L. został uznany po badaniach okolicznościowych z dnia [...] października 2009 r. za zdolnego do lotów z obniżoną grupą z IA na IC, co skutkowało zaprzestaniem wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym [...], a tym samym utratą uprawnień do zwiększenia mnożnika kwoty bazowej, określonego § 9 ust. 1a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych . Organ wskazał, że uprawnienia żołnierzy zawodowych do otrzymania dodatku specjalnego w ostatnim miesiącu pełnienia służby, który przyznano [...] T.L. wynikają z art. 80 ust. 5 b w zw. z ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis ten stanowi, że żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatek specjalny lub służbowy, przyznaje się te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia służby, w wysokości uzależnionej od okresu ich otrzymywania. Organ zauważył, że wysokość przedmiotowego dodatku w korelacji do okresu jego otrzymywania określają zapisy § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, w myśl których żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby dodatek ten przysługuje w pełnej wysokości jeżeli żołnierz otrzymywał ten dodatek przez okres 10 lat. Organ odwoławczy motywował, że mając na względzie okres pobierania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych wynoszący 15 lat, dodatek specjalny przyznany decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej przy zastosowaniu mnożnika 1,8 określono zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutu niezastosowania § 5 rozporządzenia, organ odwoławczy uznał, iż jest on niezasadny, gdyż zainteresowany miał dodatek przyznany w najwyższej stawce miesięcznej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł T.L. zarzucając naruszenie § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię i zastosowanie, a w konsekwencji zaniechanie zastosowania § 9 ust. 1 a pkt 2 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia, przez co w sposób oczywisty organ wydał decyzję na niekorzyść odwołującego, zaniżając wysokość dodatku specjalnego w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej, który to winien wynosić 1,8 kwoty bazowej, zwiększony o 0,4 mnożnika kwoty bazowej. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko T.L. wywodził, iż dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych wypłacany był mu w różnych okresach czasu w wysokości stawki przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 1,8 zwiększonej o 0,2 mnożnika kwoty bazowej za wykonywanie lotów samolotem wielozadaniowym [...] oraz dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych wypłacany był w różnych okresach czasu w wysokości stawki przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej 1,8. Skarżący przyznał, iż z przyczyn zdrowotnych została mu obniżona grupa z IA na IC, co skutkowało utratą możliwości wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym [...], a tym samym utratą uprawnienia do zwiększenia mnożnika kwoty bazowej określonej w § 9 ust. 1 a rozporządzania MON w sprawie dodatków uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych. Zdaniem T.L., przyznanie dodatku w jego najwyższej stawce, zwiększonej o stosowny mnożnik, ma w niniejszej sprawie charakter gwarancyjny i to właśnie ten cel przyświecał ustawodawcy w ustanowieniu stosownej regulacji prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż zaskarżona decyzja Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] marca 2011 r. nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów o postępowania, co czyni skargę niezasadną. Podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji stanowił art. 80 ust. 5 b ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 90, poz. 593 ze zm. ), zgodnie z którym żołnierzowi zawodowemu, który otrzymywał dodatek specjalny lub służbowy przyznaje się te dodatki w ostatnim miesiącu pełnienia służby, w wysokości uzależnionej od okresu ich otrzymywania. Na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 80 ust 6 ustawy powołanej wyżej, Minister Obrony Narodowej w rozporządzeniu z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 141, poz. 1497 ze zm. ) określił szczegółowe warunki otrzymywania dodatków do uposażenia zasadniczego oraz ich wysokości. Paragraf 7 tego rozporządzania stanowi, iż żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje w określonych tym przepisem wysokościach. Zwrócić należy uwagę, że powyższa jednostka redakcyjna zawiera w swej treści sformułowanie "żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym". Wyraźnie więc regulacja ta odsyła do dodatków, które żołnierz zawodowy otrzymuje, a nie które kiedyś otrzymywał. Tylko dodatki, które żołnierz zawodowy otrzymuje mogą być na określonych zasadach przyznane w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej. Paragraf 9 rozporządzenia, przytoczonego wyżej w ustępie 1 a , mówi, iż mnożnik kwoty bazowej zwiększa się pilotom, którzy wykonują loty samolotem wielozadaniowym [...]. Przepis ten odnosi się więc do istniejącego w danej chwili stanu faktycznego, a nie do przeszłości. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż na podstawie decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia [...] grudnia 2007 r. skarżącemu zwiększono o 0,2 mnożnik kwoty bazowej, w okresie od [...] stycznia 2008 r. do [...] grudnia 2008 r. za wykonywanie lotów na samolotach wielozadaniowych [...]. Jednakże, jak zasadnie zauważył organ odwołujący i co również podkreślił T.L. w skardze, zainteresowany w wyniku badań okolicznościowych z dnia [...] października 2009 r. został uznany za zdolnego do lotów z obniżoną grupą z IA na IC, co skutkowało zaprzestaniem wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym [...] , a tym samym utratą uprawnień do zwiększenia mnożnika kwoty bazowej z tego tytułu. Podkreślić należy, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. dodatek specjalny dla T.L. za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych za okres od [...] listopada 2009 r. do [...] grudnia 2009 r. ustalony został przy zastosowaniu mnożnika kwoty bazowej w wysokości 1,8. Skarżący nie otrzymywał więc już dodatku specjalnego zwiększonego o mnożnik kwoty bazowej wynoszący 0,2 z tytułu wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym [...]. W takiej samej wysokości został ustalony dodatek z tego tytułu za okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2010 r. Skoro więc w takiej wysokości w ostatnim czasie skarżący otrzymywał dodatek zasadnie organ przyjął, iż w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatek specjalny winien wynosić 1,8, gdyż dodatek ten żołnierz otrzymywał przez okres ponad 10 lat. Od [...] listopada 2009 r. T.L. nie otrzymuje bowiem dodatku zwiększonego o mnożnik kwoty bazowej z tytułu wykonywania lotów samolotem wielozadaniowym [...]. Ponownie podkreślić należy, że przepis § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych pozwala na ustalenie w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej jedynie dodatków specjalnych, które żołnierz zawodowy aktualnie otrzymuje. Rozstrzygnięciu organu w tej kwestii nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego, w tym § 9 ust. 1 pkt 1 i §9 ust. 1 a pkt 2 w zw. z § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia, o którym mowa wyżej. Zauważyć należy, iż zasadnie organ motywował, że nie naruszył dyspozycji § 5 rozporządzenia, gdyż skarżącemu został przyznany dodatek w najwyższej wysokości. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie można zgodzić się z tezą postawioną w skardze przez T.L., iż przyznanie dodatku w jego najwyższej stawce, zwiększonej o stosowny mnożnik, ma w niniejszej sprawie charakter gwarancyjny i to właśnie taki cel przyświecał ustawodawcy. Analizowane powyżej przepisy nie budzą bowiem żadnych wątpliwości interpretacyjnych, które nakazywałyby stosownie innej wykładni niż wykładnia językowa, a żadne względy nie nakazują zastosowanie w sprawie wykładni celowościowej, która w rozpoznawanej sprawie i tak nie mogłaby prowadzić do interpretacji uwzględniającej stanowisko T.L. (por. wyrok NSA z 5 sierpnia 2004 r., FSK 372/04, ONSA i WSA 2005/1/17). Pamiętać należy, że w państwach demokratycznych wykładnia językowa powinna zajmować pozycję uprzywilejowaną wobec wykładni systemowej i celowościowej, a za pierwszeństwem wykładni językowej przemawiają zarówno argumenty analityczne jak i fakt, że w praworządnym państwie obywatele mają prawo polegać na tym, co prawodawca w tekście prawnym powiedział, a nie na tym, co zamierzał powiedzieć lub co powiedziałby, gdyby znał nowe okoliczności (por. L. Morawski, Wstęp do prawoznawstwa, s. 175). Mając na względzie powyższe rozważania na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skarga została oddalona.