II GZ 67/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz. na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Sz 539/11 w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i [..] w przedmiocie uchylenia decyzji oraz przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku i przekazać sprawę w tym zakresie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Sz. do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. rozpoznał skargę H. B. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz z dnia 22 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych za 2007 rok w ten sposób, że w punkcie 1 wyroku uchylił zaskarżony akt, w punkcie 2 stwierdził, że powyższa decyzja nie podlega wykonaniu zaś w punkcie 3 na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz Skarżącego kwotę 9.244 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na postanowienie Sądu I instancji zawarte w punkcie 3 wyroku Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sz wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu zażalenia organ podniósł, że Sąd I instancji ograniczył się jedynie do podania art. 200 p.p.s.a. jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i pominął inne przepisy prawne regulujące precyzyjnie tę kwestię. Uchybienia Sądu I instancji w tym zakresie uniemożliwiają prawidłową kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia oraz utrudniają organowi realizację obowiązku zapłaty zasądzonych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Powyższy przepis ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Sąd I instancji wydając postanowienie o kosztach postępowania lakonicznie odniósł się do podstawy prawnej zasądzenia kosztów. Przywołał w uzasadnieniu wyroku wyłącznie art. 200 p.p.s.a. pomijając jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Wskazany przepis ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości tych kosztów, ani nie stanowi podstawy dla arbitralnej decyzji sądu co do wysokości zasądzonych kosztów. W uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania, na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz H. B., a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 666/10) Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.