II SA/Lu 514/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia gruntów z produkcji rolnej - w zakresie wniosku I. T. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę I. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. W dniu 22 września 2011 r. skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 27 września 2011 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia w terminie 7 dni: zaświadczenia z właściwego urzędu gminy, stwierdzającego, że skarżąca i jej małżonek nie są płatnikami podatku rolnego z nieruchomości rolnych, zaświadczenia właściwego zakładu pracy o aktualnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia męża skarżącej, aktualnego zaświadczenia właściwego Starosty Powiatowego o liczbie i rodzaju pojazdów mechanicznych stanowiących własność skarżącej lub jej męża, wyjaśnienia, dlaczego skarżąca nie wskazała wśród osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym W. T., mieszkającej – jak wynika z akt administracyjnych sprawy – w tym samym budynku mieszkalnym, co skarżąca i jej rodzina, wyjaśnienia, w jakiej części W. T. ponosi koszty wynikające z korzystania ze wspólnego budynku mieszkalnego oraz wskazania jej dochodów i stanu majątkowego, odpisu aktualnej decyzji o przyznaniu świadczeń rodzinnych na dzieci skarżącej oraz dokumentów potwierdzających wysokość wydatków, na które powołano się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie do wykonania zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 3 października 2011 r. (k. 42). W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, zaś w dniu 4 października 2011 r. uiściła opłatę kancelaryjną za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, a zatem jej wniosek dotyczył przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). Skarżąca I. T. nie wykazała, by nie była w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy zauważyć, iż, jak wynika z akt administracyjnych, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się z wniosku skarżącej o wyłączenie z produkcji rolnej gruntów rolnych w związku z zaplanowaną przez nią budową budynku mieszkalnego. Sąd, z uwagi na istniejące wątpliwości co do rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącej, wezwał ją – na podstawie art. 255 p.p.s.a. – do wyjaśnienia tych wątpliwości. Skarżąca nie złożyła żądanych przez Sąd dokumentów oraz wyjaśnień, co nie pozwoliło Sądowi na ustalenie rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej i jej rodziny, a tym samym uniemożliwiło dokonanie oceny zasadności jej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto, jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżąca opłaciła w niniejszej sprawie samodzielnie wpis od skargi w kwocie 200 zł oraz opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, co – zdaniem Sądu – świadczy, iż jest ona w stanie ponieść koszty postępowania. Z tych względów, wobec niespełnienia przez skarżącą przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.