III SA/Wr 217/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w O., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za 2009 rok, postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. odmówił B. G. przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2009. Odwołanie od tej decyzji wywiodła zarówno B. G., jak również T.G., działający w imieniu "A" Sp. z o.o. Po rozpatrzeniu odwołania B. G. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej (decyzja organu drugiej instancji z dnia [...] r., Nr [...]), natomiast po rozpatrzeniu odwołania spółki "A" – ten sam organ orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego (decyzja z dnia [...] r., Nr [...]), wskazując przy tym, iż podmiot ten nie posiada indywidualnego interesu prawnego w sprawie odmowy przyznania B. G. płatności na 2009 rok. Pismem z dnia [...] r. T. G.– działający w imieniu "A" Sp. z o.o. – wywiódł do tutejszego Sądu skargę na ostatnio wymienioną decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. (Nr [...]). Prawomocnym już wyrokiem z dnia [...] r. ([...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skargę tą oddalił. Skargę do tutejszego Sądu wywiodła również B. G., ale na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), odmawiającą przyznania jej płatności rolnośrodowiskowych na 2009 rok. Także ta skarga została oddalona prawomocnym już wyrokiem tutejszego Sądu z dnia [...] r. ([...]). Od tej samej decyzji (z dnia [...] r., Nr [...]) skargę wywiódł również T. G., działający w imieniu spółki "A" Sp. z o.o. Sprawa zawisła pod sygnaturą [...]). W odpowiedzi na skargę spółki organ drugiej instancji podniósł, iż stroną postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych dla B. G. jest wyłącznie wnioskodawczyni, jako osoba ubiegająca się o płatności. Dlatego też, po rozpatrzeniu jej odwołania, wydana została decyzja merytoryczna (z dnia [...] r., Nr [...]), zaś po rozpatrzeniu odwołania T.G. działającego w imieniu spółki "A" wydano decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego jako bezprzedmiotowego (decyzja z dnia [...] r., Nr [...]), bowiem zostało ono uruchomione przez podmiot niemający w tej sprawie indywidualnego interesu prawnego ani obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak legitymacji skargowej po stronie spółki "A", reprezentowanej przez T. G. w sprawie, w której organy administracji rolnej odmówiły przyznania B. G. płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok. Wyjaśnienia wymaga, że jednym z formalnych warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest – między innymi – wniesienie jej przez podmiot, któremu – wedle art. 50 § 1 lub § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej "p.p.s.a.") – przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw lub obowiązków, a kończącym dane postępowanie administracyjne aktem (czynnością) lub bezczynnością organu. Skarga może zatem dotyczyć tylko "własnej" sprawy administracyjnej skarżącego, rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Oznacza to, że dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich własnego interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W niniejszej sprawie spółka "A" reprezentowana przez T. G. nie należy do żadnej z wymienionych kategorii. Przepisy p.p.s.a. nie przyznają jej bowiem legitymacji procesowej, w sprawie odmowy przyznania B. G. płatności rolnośrodowiskowej na 2009 r. Legitymacji takiej nie przyznają również spółce przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 33, poz. 262 ze zm.). Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt. 2 w związku z § 17 ust. 2 tegoż rozporządzenia, stroną postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej jest wnioskodawca (producent rolny) ubiegający się o płatność. Skoro zatem w niniejszej sprawie o płatność rolnośrodowiskową za 2009 rok ubiegała się B. G., to jedynie ona może być wnioskodawcą i potencjalnym beneficjentem przyznanej pomocy. Kwestia braku legitymacji do kwestionowania merytorycznych decyzji zapadłych w odniesieniu do B.G. została już zresztą przesądzona w prawomocnym (co wymaga silnego podkreślenia) wyroku tutejszego Sądu z dnia [...] r. ([...]), oddalającym skargę spółki "A" na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), w której organ ten umorzył postępowanie wszczęte odwołaniem spółki. Skoro wówczas orzekający skład Sądu oddalił skargę, oznacza to, że podzielił on stanowisko organu administracji rolnej drugiej instancji o braku interesu prawnego spółki w sprawie dotyczącej płatności na rzecz B.G. Dodatkowo należy zaznaczyć, że – co do zasady – w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej, wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 p.p.s.a. (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Tak też jest w niniejszej sprawie, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.