IV SA/Wa 1030/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skarg A. W., R. W., A. S. oraz J. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia warunków zabudowy - oddala skargi - Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Wójt Gminy G. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy na budowę budynków mieszkalno-biurowego i gospodarczego oraz 5 stanowisk parkingowych na terenie nie objętym planem zagospodarowania przestrzennego na działce o nr [...] w obrębie geodezyjnym W., gmina G. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla tej inwestycji z uwagi na sprzeczność planowanej inwestycji z zakazem lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej określonym w § 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. [...]). Organ I instancji z uwagi na charakter inwestycji oraz w oparciu o opinie Nadleśnictwa G. uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w w/w rozporządzeniu dopuszczające realizację inwestycji w pasie szerokości 100 m od brzegu jeziora N. Na powyższe postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zażalenie złożyli A. i J. S. "zarzucając organowi wydanie postanowienia z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a. oraz naruszenie prawa poprzez niewłaściwą interpretację art. 5 oraz art. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, oraz w § 4 ust 1 pkt 8 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] ". Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska (zwany dalej GDOŚ) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. i J. S. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu GDOŚ wskazał, iż działka objęta wnioskiem położona jest w pasie szerokości 100 m od linii brzegu jeziora [...], tym samym planowana inwestycja koliduje z § 4 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...], który zakazuje lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i Innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Mając na uwadze powyższe GDOŚ stwierdził, iż obowiązkiem organu uzgadniającego jest wyjaśnienie czy projektowana inwestycja służy prowadzeniu racjonalnej gospodarki leśnej. Organ odwołał się do definicji pojęcia - produkcja, wskazując, iż jest to zorganizowana działalność mająca na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr kultury. Natomiast ustawodawca definiując pojecie gospodarki leśnej w art 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach z dnia 28 września 1991 r. (Dz. Urz. z 2011, Nr 12, poz. 59) uznał, iż gospodarka leśna to działalność leśna w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego należy uznać, iż produkcja leśna to zorganizowana działalność mająca na celu pozyskiwanie uzyskanych w lasach żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego. Biorąc po uwagę powyższe definicje oraz fakt, iż budynek mieszkalno - biurowy ma na celu zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych oraz pełnienie funkcji biurowej GDOŚ uznał, iż w/w budynek nie stanowi obiektu budowlanego związanego z produkcją leśną. Produkcja leśna stanowi bowiem jeden z rodzajów działalności powyżej zdefiniowanej gospodarki leśnej. Odnosząc się do zarzutu zażalenia, iż organ I instancji naruszył przepisy prawa poprzez niewłaściwą interpretację § 4 ust. 1 pkt 8 w/w rozporządzenia uznając, iż projektowana inwestycja nie stanowi gospodarki leśnej, GDOŚ wskazał, iż przez budynki i budowle służące gospodarce leśnej (art. 9 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów leśnych), należy rozumieć wyłącznie tego rodzaju obiekty budowlane, które przeznaczone są do wypełniania funkcji i zadań związanych bezpośrednio z gospodarką leśną, określonych w art. 6 pkt 1 ustawy o lasach" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 1999 r., sygn. akt IV SA 1960/98, Publ. LEX nr 47297). Organ wyjaśnił, iż strony przedłożyły wraz z zażaleniem kserokopie decyzji Starosty w [...] z dnia [...].05.2010 r. znak: [...] w której ustalono wykonanie zadań z zakresu gospodarki leśnej na podstawie Inwentaryzacji Stanu Lasu należącego do indywidualnych właścicieli i wspólnot gruntowych obręb: W., wieś: S., Gmian G., Województwo: [...], Okres ważności od 2010-01-01 do 2019-12-31 sporządzonej przez- "[...] stanowiącą integralną część decyzji. W decyzji wskazano następujące zadania oraz sposób ich wykonania: "Wyrąb drzew, w tym: Dopuszczalny wynikający z potrzeb hodowlanych nie więcej niż możliwości produkcyjne; Usuwanie posuszu, wywrotów, złomów - 0,54 ha płazowina Uprzątnąć Dąb, Brzoza, Klon, Jesion, 0,44 ha halizną, Rekultywacja; Ponowne założenie upraw leśnych - Odnowić Dąb, Świerk, Brzoza, Klon; Pielęgnowanie i ochrona lasu, w tym: Pielęgnowanie gleby i upraw - Wykaszanie traw i chwastów". Powyższa zadania dotyczą działek o nr [...] i [...]. Inwestorzy wskazali, iż dla lasu objętego przedmiotowym postępowaniem została sporządzona inwentaryzacja stanu lasu. W dokumencie tym przewidziano zabudowę związaną z gospodarka leśną wobec czego wnioskowana inwestycja w pełni odpowiada wymogom obowiązującego w tej materii prawa. Podnieśli, iż w w/w inwentaryzacji w opisie lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia wyodrębniono pododdział "b" o powierzchni [...] ha opisany jako "halizna LMśw Db pod częściową zabudową (droga dojazdowa, urządzenia sanitarne- szambo). Rodzaj wskazania gospodarczego: rekultywacja, z możliwością zabudowy związanej gospodarką leśną w rozumieniu Ustawy o lasach art. 1.1 pkt 2". W opinii Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska jednak realizacja zadań określonych w ww.decyzji Starosty tj. wyrąb drzew, usuwanie posuszu, wywrotów, złomów, ponowne założenie upraw leśnych, pielęgnowanie gleby i upraw poprzez wykaszanie traw i chwastów nie wymaga budowy budynku mieszkalno-biurowego, którego celem jest zapewnienie realizacji potrzeb mieszkaniowych oraz pełnienie funkcji biura. GDOŚ wskazał ponadto , iż parking stanowiący część uzgadnianej inwetsycji również nie spełnia kryteriów gospodarki leśnej wynikających z ustawy prawo o lasach. Natomiast można rozważyć czy budynek gospodarczy można zaliczyć do budynków służących prowadzeniu gospodarki leśnej, gdyby stanowił odrębną inwestycję, Niezależnie od powyższego GDOŚ rozważył również możliwość zastosowania odstępstw od zakazu, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r, w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], podnosząc iż w przedmiotowej sprawie odstępstwa te nie mają również zastosowania. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. A. i J. S. oraz A. i R. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając postanowieniu naruszenie następujących przepisów : - art. 6, 7, 8 9 i 10 k.p.a., polegające na działaniu sprzecznym z obowiązującymi przepisami, - art. 53 ust 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędnąjego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, - art. 3, 5 oraz art. 7 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, oraz § 4 ust 1 pkt 8 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] poprzez ich niewłaściwą interpretację. Wobec powyższego wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazali, iż Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w O. po upływie terminu określonego w art. 53 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydał w sprawie postanowienie z dnia [...] sierpnia 2010r., którym to postanowieniem odmówił uzgodnienia projektu powyższej decyzji. Dalej podnieśli, iż jak wynika z przepisu art. 3 ustawy o lasach, lasem jest grunt: 1. o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków; 2. związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Zgodnie zaś z zapisami rozdziału 2 ustawy o lasach - właściciel lasu prowadzi trwale zrównoważoną gospodarkę leśną według planu urządzenia lasu, uproszczonego planu urządzenia lasu lub inwentaryzacji stanu lasu. Zdaniem skarżących skoro ustawodawca przyjął, że lasem jest grunt o powierzchni 0,10 ha, a w żadnym miejscu nie uzależnił rodzaju prowadzonej gospodarki leśnej od powierzchni lasu pozostającego w gestii jego właściciela to przyjąć należy, iż w lesie o każdej powierzchni spełniającej wymogi ustawy taką działalność prowadzić można, a wręcz należy. Stąd niezasadne wydają się być argumenty zaskarżanego postanowienia, w którym to Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmawia uzgodnienia właśnie ze względu na rozmiar powierzchni przedmiotowej nieruchomości leśnej. Skarżący podnieśli, iż ustawodawcy posługują się naprzemiennie pojęciami "trwale zrównoważona gospodarka leśna" oraz "racjonalna gospodarka leśna" które to pojęcia są tożsame i oznaczają prowadzenie gospodarki leśnej w sposób planowy w oparciu o zadania zawarte w planie urządzania lasu lub decyzji wynikającej z inwentaryzacji stanu lasu wydanych zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o lasach. Tym samym wymóg prowadzenia racjonalnej gospodarki leśnej jako warunek wyłączenia z zakazu wznoszenia budowli w pasie 100 m od brzegów zbiornika wymieniony w Rozporządzeniu Wojewody [...] z [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] jest spełniony. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m. in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 152, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżone postanowienie w oparciu o wskazane kryteria orzekający w sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska utrzymujące w mocy Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. którym odmówiono uzgodnienia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku leśniczówki (mieszkaIno-biurowego) i budynku gospodarczego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz parkingu na terenie działki nr [...] w obrębie geodezyjnym W., gmina G. Organy obu instancji wskazały, iż przedmiotowa inwestycja będzie naruszać ograniczenia wynikające z utworzenia na tym terenie [...] zawarte w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa. Zanim Sąd przejdzie jednak do merytorycznej oceny zaskarżonego postanowienia w pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga kwestia terminowości dokonanego uzgodnienia. W skardze podniesiono bowiem, iż postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wydane z zostało z uchybieniem 21 dniowego terminu wynikającym z art. 53 ust.5c w zw. z art. 60 ust.1 a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie Sądu zarzut ten jest nieuzasadniony. Wójt Gminy G. wystąpił o uzgodnienie decyzji pismem z dnia [...] lipca 2010r., ( data wpływu do organu [...] lipca 2010r.). Mając na uwadze, iż postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. wydane zostało w dniu [...] sierpnia 2010r. oznacza to, iż 21- dniowy termin został zachowany. W tym miejscu wyjaśnić również należy, iż jak wynika z akt sprawy inwestorami w przedmiotowej sprawie są A. i J.S. Ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 - zwaną dalej: ustawą o rozwoju usług) wprowadziła zmianę do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym istotną z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy. Stosownie do treści art. 70 pkt 6 lit. b tej ustawy, art. 53 ust. 5 i ust. 5c) u.p.z.p. - uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska w terminie 21 dni od dnia doręczenia projektu decyzji - uzgodnienie uważa się za dokonane. W związku z powyższym należy przyjąć, że niedopuszczalne jest rozpoznanie merytorycznych zarzutów skargi A. i R. W. Skoro bowiem wolą ustawodawcy było wprowadzenie kontroli instancyjnej postanowień uzgodnieniowych jedynie na wniosek inwestora, to wyłącza to możliwość kontroli powyższych orzeczeń przez sądy administracyjne ze skargi innych podmiotów niż inwestor. Tym samych skarga podlega oddaleniu z uwagi na brak interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowego postanowienia. Przechodząc do zarzutów merytorycznych A. i J.S. pod adresem postanowienia GDOŚ z dnia [...] kwietnia 2011r. podkreślić należy, iż działka o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie geodezyjnym W., gmina G., na której planowana jest inwestycja zlokaliazowana jest na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], do którego zastosowanie mają postanowienia Rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie istotne było wyjaśnienie przez organ uzgadniający i wyrażenie stanowiska, czy w kontekście obowiązujących na Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] zakazów i wymagań, wprowadzonych ww. rozporządzeniem, dopuszczalna jest lokalizacja uzgadnianej inwestycji. Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności orzekające w sprawie organy zasadnie, zwróciły uwagę na wynikający z § 4 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia Nr [...], zakaz który zabrania lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Mając na uwadze, iż działka objęta wnioskiem położona jest w pasie szerokości 100 m od linii brzegu jeziora [...] należało rozważyć czy projektowana inwestycja służy prowadzeniu racjonalnej gospodarki leśnej. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, iż produkcja leśna to zorganizowana działalność mająca na celu pozyskiwanie uzyskanych w lasach żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego. Mając zaś na uwadze powyższą definicję oraz fakt, iż budynek mieszkalno - biurowy ma na celu zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych oraz pełnienie funkcji biurowej, zgodzić należy się z organami uzgodnieniowymi, iż w/w budynek nie stanowi obiektu budowlanego związanego z produkcją leśną. Nie jest przy tym zasadny zarzut, iż organ odmówił uzgodnienia wyłącznie z uwagi na powierzchnię lasu. Uwzględniając jednak okoliczność, iż mamy do czynienia z niewielką powierzchnią lasu oraz rodzaj zadań określonych w decyzji Starosty tj. wyrąb drzew, usuwanie posuszu, wywrotów, złomów, ponowne założenie upraw leśnych, pielęgnowanie gleby i upraw poprzez wykaszanie traw i chwastów, zgodzić należy się z organami, iż ich realizacja na tak niewielkiej powierzchni lasu nie wymaga budowy budynku mieszkalno-biurowego. Należy mieć bowiem na uwadze, iż przepisy powołanego rozporządzenia przede wszystkim wprowadzają zakazy co do możliwości wznoszenia nowych obiektów budowlanych w granicy 100 metrów od linii brzegu jeziora, a przytoczony powyżej przepis rozporządzenia nr [...], jako wyjątek od zasady zakazu zabudowy, należy zdaniem Sądu interpretować ściśle. Za zasadne uznać również należy stanowisko organów, iż parking także nie spełnia kryteriów gospodarki leśnej wynikających z ustawy prawo o lasach. Natomiast możliwe jest rozważenie pozytywnego uzgodnienia budowy budynku gospodarczego, który można zaliczyć do budynków służących prowadzeniu gospodarki leśnej. Biorąc jednak pod uwagę, iż do uzgodnienia przesłany został projekt decyzji dotyczący określonej inwestycji zdaniem GDOŚ nie jest możliwe dokonanie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy tylko dla budynku gospodarczego. W ocenie Sądu GDOŚ zasadnie rozważył również możliwość zastosowania odstępstw od zakazu, o których mowa w § 4 ust. 5 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r, w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...], zgodnie z którymi ww. zakaz nie dotyczy: 1) obszarów zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych) oraz uzupełnień zabudowy mieszkaniowej i usługowej pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegów zgodnie z linią występującą na działkach przyległych; 2) siedlisk rolniczych - w zakresie uzupełnienia istniejącej zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa- rolnego, pod warunkiem nie przekraczania dotychczasowej linii zabudowy od brzegu; 3) wyznaczanych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego terenów dostępu do wód publicznych - w zakresie niezbędnym do pełnienia funkcji plaż, kąpielisk i przystani, po uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w O. Jak wynika z akt sprawy, w tym z mapy w skali 1:1000 stanowiącej załącznik nr 2 do projektu decyzji oraz ortofotomapy umieszczonej na portalu internetowym [...] obejmującej teren inwestycji wynika, iż projektowana inwestycja znajduje się w sąsiedztwie istniejącej zabudowy rekreacji indywidualnej i usługowo- mieszkaniowej. Działki przyległe tj, działka o nr ew. [...] oraz [...] są zgodnie z w/w mapą niezabudowane oraz oznaczone jako grunty rolne i leśne. Z powyższego wynika zatem, iż w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z obszarem zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin (lub w równorzędnych dokumentach planistycznych) czy też uzupełnieniem zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Z akt sprawy nie wynika również, aby proponowana przez inwestora zabudowa działki stanowiła uzupełnienie zabudowy o obiekty niezbędne do prowadzenia gospodarstwa rolnego w odniesieniu do istniejących siedlisk rolniczych. W przedmiotowej sprawie nie ma również zastosowania odstępstwo wprowadzone § 4 ust. 5 pkt 3 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...], które dotyczy wyznaczonych w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego terenów dostępu do wód publicznych - w zakresie niezbędnym do pełnienia funkcji plaż, kąpielisk i przystani. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż odstępstwo od zakazu odnosi się do budowy obiektów związanych z funkcjonowaniem plaż, kąpielisk i przystani, nie zaś obiektów służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych oraz pełnieniu funkcji biura, budynku gospodarczego i parkingu jak w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art 151 p.p.s.a. oddalił skargę A. i J.S.