I OSK 1157/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska (spr.) sędzia del. NSA Jerzy Solarski Protokolant asystent sędziego Maciej Stojek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 795/11 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 785/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2011 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Burmistrza Bychawy z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania J. S. zasiłku okresowego. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd wyjaśnił, iż organy ustaliły, że J. S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, H. P., zamieszkując od wielu lat z matką w mieszkaniu składającym się z 1 pokoju, kuchni i łazienki, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a na dochód rodziny w wysokości 979,54 zł składa się emerytura H. P. wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 821,35 zł i dodatek mieszkaniowy J. S. w wysokości 158,18 zł. Zatem przekracza kryterium wymagane dla rodziny 702 zł, co spowodowało odmowę przyznania zasiłku. Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd podkreślił, iż nie można dać wiary oświadczeniom skarżącej, że prowadzą one z matką osobne gospodarstwa domowe, co wynika nie tylko z tego, iż zamieszkują razem w jednopokojowym mieszkaniu, że dotychczas skarżąca nie kwestionowała ustaleń co do prowadzenia osobnych gospodarstw, ale i z tego, że organ w decyzji przyznającej skarżącej dodatek mieszkaniowy przyjął, iż gospodarstwo domowe liczy dwie osoby, nie może ona zatem w rozumieniu przepisów o dodatkach mieszkaniowych być uznaną za osobę prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe a gospodarującą samotnie na użytek sprawy zasiłku okresowego. Sąd stwierdził, iż na okoliczność prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego nie ma wpływu fakt, że świadczenie pielęgnacyjne, przysługujące H. P. od kwietnia 2011 r. pobiera jej syn Tadeusz. Reprezentowana przez adwokata z urzędu, J. S. wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku zarzucając: I. Naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. (w rozumieniu art. 174 pkt 2 ustawy p.p.s.a.), które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, przez nieuwzględnienie przez organy obu instancji przepisów: – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 ze zm.) – przez błędne ustalenie stanu faktycznego, w toczącym się postępowaniu administracyjnym przez przyjęcie, że skarżąca J. S. nie jest osobą samodzielnie gospodarującą, lecz tworzy z matką rodzinę i wspólnie gospodarują, podczas gdy faktycznie prowadzą osobne gospodarstwa domowe (matką zajmuje się opiekun, otrzymuje obiady ze stołówki, a skarżąca gotuje posiłki wyłącznie dla siebie, skarżąca ma własne dochody a matka otrzymuje emeryturę), co miało istotny wpływ na ustalenie kryterium dochodowego, od którego uzależnione jest przyznanie zasiłku okresowego, – art. 80 k.p.a. przez przyjęcie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oceny decyzji administracyjnej wydanej w sprawie o dodatek mieszkaniowy, co miało znaczenie dla rozstrzygnięcia skargi w niniejszej sprawie, – art. 106 § 3 p.p.s.a. przez niezastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie i bez dopuszczenia określonych dokumentów, tj. w sprawie o dodatek mieszkaniowy, przywoływanych w uzasadnieniu, dokonał ich oceny z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c. i wnosząc o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy niniejszej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Jednym z kryteriów przyznania pomocy społecznej, w jakiejkolwiek formie jest spełnianie kryterium dochodowego, ustalonego przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Kryterium to dotyczy dochodów uzyskiwanych na rodzinę lub osobę samotnie gospodarującą. Zadaniem zatem organów, prowadzących postępowanie w sprawie pomocy społecznej jest ustalenie stanu faktycznego pod takim m.in. kryterium, tj. czy w sprawie mamy do czynienia z rodziną, czy też osobą samotną i wysokość dochodu. W niniejszej sprawie istotą jej jest czy J. S. , która wystąpiła o przyznanie jej zasiłku okresowego jest osobą samotnie gospodarującą, czy też prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką H. P. Pod takim też kątem oceny sprawy domaga się skarga kasacyjna, biorąc pod uwagę jej zarzuty, którymi, stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest związany. Organy administracji, mając na uwadze warunki mieszkaniowe i rodzinne J. S. , stanęły na stanowisku, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z matką. Ustalenia te Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie ocenił jako mające oparcie w materiale dowodowym sprawy i z oceną tą należy się zgodzić. J. S. od lat zamieszkuje z matką w mieszkaniu składającym się z jednego pokoju, kuchni i łazienki, a z dochodów pozostających do dyspozycji jej i jej matki pokrywane są świadczenia za mieszkanie. Nie ma żadnego dowodu na to, aby świadczenia te pokrywała każda z nich w osobnych częściach. H. P. otrzymuje dodatek pielęgnacyjny, który odbiera jej syn Tadeusz, niezamieszkujący z nią, ale fakt ten nie ma wpływu na ocenę prowadzenia lub nie przez skarżącą z matką wspólnego gospodarstwa. Oprócz faktu wspólnego zamieszkiwania w jednopokojowym mieszkaniu i ponoszenia za nie opłat przekonującym dowodem jest decyzja o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego. Na użytek tamtej sprawy skarżąca nie kwestionowała ustaleń co do wspólnego gospodarstwa domowego. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny okoliczność tę podkreślił i oparł się na niej. Wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej jest to dowód w sprawie zasiłku okresowego, bowiem pomaga w ustaleniu stanu faktycznego tej sprawy. Biorąc zatem pod uwagę okoliczności faktyczne nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie błędnej oceny zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. O wynagrodzeniu adwokata udzielającego skarżącej pomocy prawnej z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.