II GSK 2447/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędzia del. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Protokolant Marta Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. Polska S.A. Spółki akcyjnej S.K.A w Z. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt II SA/Go 536/11 w sprawie ze skargi F. P. S.A. Spółki akcyjnej S.K.A. w Z. G. na uchwałę Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 19 października 2011 r., sygn. akt II SA/Go 536/11, pozostawił bez rozpatrzenia skargę [...] Spółki Akcyjnej S.K.A. w [...] na uchwałę Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] 09 Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie dofinansowania projektów w ramach konkursu nr: [...] oraz utworzenia listy rezerwowej projektów w ramach konkursu nr: [...] , z następującym uzasadnieniem. Zarząd Województwa L. (dalej: Zarząd lub organ) uchwałą z [...] kwietnia 2011 r., nr [...] , zmienił swoją wcześniejszą uchwałę nr [...]z dnia [...] września 2009 r. w sprawie dofinansowania projektów w ramach konkursu nr: [...]oraz utworzenia listy rezerwowej projektów w ramach konkursu nr : [...]dla Działania 2.2 "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie potencjału innowacyjnego" Lubuskiego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013. Uchwała w tym zakresie podjęta została na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.; dalej: u.s.w.) oraz art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju lub u.z.p.p.r.). Zgodnie z § 1 cyt. uchwała nr 207/1586/09 została zmieniona w ten sposób, że z zakresu projektów objętych dofinansowaniem w ramach konkursu usunięto projekt nr [...] pt. "Rozbudowa firmy "F." S.A. poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych", którego autorem była spółka F. S.A. S.K.A. w [...]. O podjęciu tej uchwały skarżąca została zawiadomiona pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. W dniu [...] maja 2011 r. Spółka wniosła protest na negatywną ocenę projektu dokonaną cyt. uchwałą. Jak wynika z wyjaśnień organu złożonych w toku postępowania sądowego, protest został złożony osobiście w siedzibie organu. W odpowiedzi na protest, pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]organ wyjaśnił przyczyny podjęcia zakwestionowanej uchwały, podkreślając, iż w niniejszej sprawie stronie nie przysługuje prawo wniesienia protestu. Jednocześnie w dniu [...] maja 2011 r. wpłynęło do organu – nadane na poczcie w dniu [...] kwietnia 2011 r. - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym Spółka wniosła o uchylenie uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. zmieniającej uchwałę nr [...]Zarządu Województwa L. oraz ewentualne podjęcie uchwały w przedmiocie przyjęcia do dofinansowania projektu nr [...] w ramach konkursu nr [...]. W treści tego wezwania skarżąca wskazała, iż przyczyny usunięcia z listy projektów zakwalifikowanych do dofinansowania Zarząd przedstawił w swojej korespondencji z dnia [...] lutego 2011 r. oraz [...] marca 2011 r. Podniósł tam, że sporny projekt nie może uzyskać dofinansowania z powodu braku możliwości samodzielnego osiągnięcia zakładanych celów oraz ścisłego powiązania z projektem nr [...]. Do takich wniosków organ doszedł w konsekwencji złożenia przez skarżącą wniosku o modyfikację pierwotnych projektów. Jednakże w wyniku przeprowadzonej analizy, Zarząd odmówił zgody na modyfikacje projektu, zaś strona zadeklarowała wolę realizacji projektu w pierwotnym jego kształcie. Jednakże organ "nagle" zmienił swoje stanowisko w zakresie wyrażonej uprzednio oceny spornego projektu. Taka zmiana jest w ocenie skarżącej nieprawidłowa i niepoparta żadnymi argumentami merytorycznymi. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ wyjaśnił, iż w efekcie składanych w toku postępowania wyjaśnień i uzasadnień proponowanych zmian projektów stwierdzono, że projekt nr [...] nie może uzyskać dofinansowania ze środków LRPO z powodu braku możliwości samodzielnego osiągnięcia zakładanych celów oraz ścisłego powiązania z projektem nr [...] . [...] – działając na podstawie art. 91 ust. 1 w związku z art. 90 u.s.w. oraz art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) - wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na uchwałę Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Skarga została złożona za pośrednictwem Zarządu Województwa L. Do organu została ona przesłana drogą pocztową – data nadania [...] czerwca 2011 r. Organ przekazał skargę do Sądu w dniu [...] lipca 2011 r. W uzasadnieniu Spółka podała, że stosownie do treści art. 5 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucją zarządzająca w przypadku programu operacyjnego jest Zarząd Województwa. Obowiązkiem organu przygotowującego program operacyjny jest m.in. stworzenie systemu realizacji programu, w tym przygotowanie kryteriów wyboru projektów i w oparciu o te kryteria – wybór projektów, które będą dofinansowane, a następnie zawarcie umowy z beneficjentami w przedmiocie dofinansowania. Żaden ze stworzonych przez organ dokumentów dotyczących realizacji konkursu [...]nie zawiera upoważnienia do usunięcia z listy przyjętego do dofinansowania projektu i do ponownej oceny merytorycznej projektu już ocenianego. Organ dokonuje oceny projektu przed jego zakwalifikowaniem do dofinansowania, natomiast nie stworzył żadnych środków, które usprawiedliwiałyby dokonanie ponownej oceny merytorycznej projektu po podjęciu uchwały w przedmiocie umieszczenia na liście projektów przeznaczonych do dofinansowania. Skoro zatem pierwotna ocena merytoryczna nie została zakwestionowana – stała się ostateczna, organ nie mógł ponownie dokonywać oceny skutkującej usunięciem projektu z listy. Skarżąca podkreśliła, że organ nie był uprawniony do ponownej oceny projektu i podjęcia uchwały o usunięciu go z listy projektów przyjętych do dofinansowania. WSA w Gorzowie Wielkopolskim wskazanym na wstępie postanowieniem z 19 października 2011 r. - działając na podstawie art. 30c ust 5 pkt 1 u.z.p.p.r. – pozostawił bez rozpatrzenia skargę Spółki. W uzasadnieniu podkreślił, że zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. procedura odwoławcza została zawężona jedynie do przypadku negatywnej oceny projektu, przy czym można wnieść tylko środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego w terminie, trybie i na warunkach w tym programie określonych. System ten musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy. Zgodnie z art. 30b ust. 1 cyt. ustawy w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., właściwa Instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., na zasadach określonych w art. 30c. Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Sąd uznał, że w pierwszej kolejności ustalenia wymagało, czy informację o usunięciu wniosku z listy podmiotów zakwalifikowanych do przyznania dofinansowania można uznać za "negatywną ocenę projektu", w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy, umożliwiającą wniesienie środka odwoławczego, a w konsekwencji, w razie negatywnego wyniku procedury odwoławczej, otwierającą drogę do kontroli sądowoadministracyjnej. Sąd pierwszej instancji uznał, że przedmiotem postępowania w sprawie jest usunięcie projektu skarżącej nr [...] z listy projektów wybranych do dofinansowania w ramach konkursu nr [...] mocą uchwały Zarządu Województwa L. nr 207/1586/09 w rezultacie podjęcia uchwały nr [...]. Niespornym jest, że wymieniony wyżej projekt został negatywnie oceniony w rozumieniu art. 30b ust 1 u.z.p.p.r. Zdaniem Sądu, dokonując wykładni przyjętego w cyt. przepisie określenia "negatywna ocena" należy ją rozumieć szeroko i uznać, iż obejmuje ono całokształt sytuacji, gdy wnioskodawca nie uzyskuje dofinansowania projektu, o które występował. W rezultacie skarżący po wyczerpaniu procedury kwalifikacyjnej projektu, w tym procedury odwoławczej w postaci złożenia protestu jest uprawnionym do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Sąd podał, że Zarząd Województwa L. powiadomił skarżącą pismem z dnia [...] kwietnia 2011 roku o usunięciu z listy projektów wybranych do dofinansowania, w związku z czym umowa o dofinansowanie nie zostanie zawarta. Pismo zostało doręczone adresatowi w dniu [...] kwietnia 2011 roku. Protest został wniesiony bezpośrednio do siedziby organu. Zarząd Województwa L. odmówił uwzględnienia protestu w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 roku W piśmie tym wyraził pogląd, że skarżącej nie przysługuje uprawnienie do wniesienia protestu. Jednocześnie wskazał przepis dotyczący zasad wnoszenia odwołań. Pismo zostało doręczone adresatowi w dniu [...] czerwca 2011 r. Pełnomocnik skarżącej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu [...] czerwca 2011 roku za pośrednictwem Zarządu Województwa L., którą organ skierował do Sądu w dniu [...] lipca 2011 roku. Wobec treści art. 30c ust 2 u.z.p.p.r., termin do wniesienia skargi upłynął wobec Spółki z dniem 22 czerwca 2011 roku. Złożenie skargi przez pełnomocnika skarżącego przed upływem tego terminu w siedzibie Zarządu Województwa nie jest wypełnieniem przesłanki zawartej w powołanym wyżej przepisie, który dla skutecznego jej wniesienia nakazuje jednoznacznie złożenie skargi bezpośrednio w siedzibie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Złożenie skargi w niewłaściwym miejscu jest uchybieniem, którego skutki ponosi skarżący. Skoro skarga została złożona przez Zarząd Województwa, do którego wadliwie została wniesiona, w urzędzie pocztowym w dniu 20 lipca 2011 roku, zatem zgodnie z dyspozycją art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. jej wniesienie po terminie – powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Ponadto WSA podniósł, że zarówno skarżący, jak i organ wadliwie jako podstawę prawną skargi wskazali przepisy art. 91 ust. 1 w związku z art. 90 u.s.w. Zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 1 cyt. ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Z regulacji zawartej w art. 91 ust. 1 u.s.w., zgodnie z którym przepisy art. 90 cyt. ustawy, (przewidującego zaskarżalność aktów prawa miejscowego) stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich. Zaznaczyć należy, iż powyższa regulacja stanowi lex specialis w stosunku do art. 3 p.p.s.a., co w konsekwencji oznacza, że art. 90 u.s.w., jako przepis szczególny w zakresie w jakim określa przedmiot skargi do sądu ma pierwszeństwo przed regulacją zawartą w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Zdaniem Sądu systemy realizacji programów operacyjnych nie mieszczą się w katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego określonego w art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Uchwały, informacje i inne akty określające system realizacji programu operacyjnego nie stanowią aktów prawa miejscowego, bowiem nie zawierają ani jednej normy skierowanej na zewnątrz, mającej ponadto charakter generalny i abstrakcyjny; są podejmowane na poszczególnych etapach realizacji regionalnego programu operacyjnego i bez wątpienia dotyczą kwestii dofinansowania z indywidualną, imiennie oznaczoną osobą. Zdaniem WSA, przepis art. 30c u.z.p.p.r. przewiduje szczególny tryb wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w odniesieniu do realizacji programów operacyjnych przewidzianych tą ustawą. Dopiero przepis art. 30e ustawy przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3–6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Powyższe wyłączenie expressis verbis przepisu art. 52–55 p.p.s.a. wskazuje na wadliwe powołanie podstawy prawnej wniesionej skargi. Sąd zwrócił uwagę na brak pouczenia Spółki, o jakim mowa w art. 30b ust 4 u.z.p.p.r., przez Zarząd Województwa w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 roku informującym o nieuwzględnieniu protestu, o możliwości i trybie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 30d ust 3 ustawy stwierdzony brak pouczenia nie wpływa negatywnie na rozstrzygnięcie Sądu, mógł jedynie stanowić podstawę do ubiegania się o przywrócenie uchybionego terminu. F. POLSKA Spółka Akcyjna S.K.A. w [...] złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie: 1) przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez jego zastosowanie, mimo że nie istniały ku temu przesłanki a podstawa prawna skargi była zupełnie inna; 2) prawa materialnego, tj. art. 91 ust. 1 u.s.w. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że przepis ten odnosi się do zaskarżania aktów prawa miejscowego; 3) nierozpoznanie istoty sprawy poprzez uznanie, że system realizacji programu operacyjnego nie jest aktem prawa miejscowego i nie podlega kontroli na podstawie art. 90 ust. 1 u.s.w., podczas gdy skarżący nigdy nie twierdził, że system realizacji programu operacyjnego jest aktem prawa miejscowego a jako podstawę skargi wskazał art. 91 ust. 1 w związku z art. 90 ust.1 u.s.w., a nie sam art. 90 ust. 1 usw; 4) prawa materialnego, tj. art. 91 ust. 1 u.s.w. poprzez uznanie, że uchwała w przedmiocie usunięcia projektu pt. "Rozbudowa firmy F. S.A. (obecnie F. POLSKA S.A. S.K.A.) poprzez zakup innowacyjnej maszyny do obróbki detali wielkogabarytowych" objętego wnioskiem nr [...] z listy projektów przyjętych do dofinansowania w ramach konkursu nr [...] dla Działania 2.2 "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie potencjału innowacyjnego" L. Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013 nie stanowiło czynności prawnej powodującej naruszenie interesów skarżącego, o którym mowa w niniejszym przepisie. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że nietrafnie Sąd I instancji wywodzi, że w rozpoznawanej sprawie niespornym jest, że wymieniony wyżej projekt został negatywnie oceniony w rozumieniu art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. Jest wręcz przeciwnie, bezsporne jest to, że projekt skarżącej oceniono bardzo wysoko (na poziomie 124 punktów na 139 możliwych). Przy tym podjęcie zaskarżonej uchwały nie było poprzedzone żadną kolejną oceną projektu. Bezsporne jest w końcu to, że ani skarżący, ani też organ nie traktowali usunięcia projektu z listy jako równoznacznego z negatywną oceną, o której mowa w art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r. Skarżąca podkreśliła, że WSA do dnia wydania zaskarżonego postanowienia sam nie traktował wniesionej skargi jako skargi, o której mowa w art. 30c u.z.p.p.r., gdyż m.in. wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego do kwoty 300 zł (zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Powyższe stoi w sprzeczności z art. 30c ust. 5 pkt 3 u.z.p.p.r. Przy tym Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia skargi, wskazując, że jej nieuzupełnienie spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i zażądał dołączenia pełnomocnictwa i odpisu pełnego z KRS - co stoi w sprzeczności z art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r., będącym podstawą zaskarżonego postanowienia. Sąd wyznaczył termin rozprawy na dzień 28 września 2011 r., zamknął rozprawę i odroczył wydanie wyroku do dnia 12 października 2011 r. Następnie ponownie odroczył wydanie wyroku do dnia 19 października 2011 r., aby ostatecznie wydać zaskarżone postanowienie, które stanowiło radykalną zmianę stanowiska w stosunku do prowadzonego do tego dnia postępowania. W ocenie autora skargi kasacyjnej usunięcie projektu z listy nie ma jakiejkolwiek podstawy w Lubuskim Regionalnym Programie Operacyjnym. Nie do pogodzenia z zasadami przeprowadzania jakiegokolwiek konkursu jest utożsamianie każdej zmiany uchwały w zakresie listy projektów przyjętych do dofinansowania z dokonaniem kolejnej oceny projektu. Nie ma również racjonalnych przyczyn dla dokonywania ponownej oceny projektu po ponad półtora roku od jego złożenia i pozytywnej oceny merytorycznej. Skarżąca podniosła, że trudno uznać za "informację o negatywnej ocenie projektu" np. nieujęcie projektu, który uzyskał wymaganą liczbę punktów na liście projektów przeznaczonych do dofinansowania a przyjętej do realizacji uchwałą zarządu województwa. Trudno również uznać, że zmiana uchwały w zakresie listy projektów przyjętych do dofinansowania i usunięcie jednego z projektów z wciąż aktualną oceną na poziomie 124 punktów jest "negatywną oceną projektu". Zdaniem kasatora, jeżeli zatem WSA uznał, że zaskarżona uchwała była w istocie negatywną oceną projektu, strona wniosła protest, protest nie został uwzględniony, a strona nie została odpowiednio pouczona o przysługujących jej środkach odwoławczych, to powinien uwzględnić skargę i stwierdzić, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa i przekazać sprawę do ponownego rozstrzygnięcia na podst. art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. F. POLSKA Spółka Akcyjna S.K.A. w [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w trybie art. 91 ust. 1 w związku z art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001.142.1590 z późn. zm.) na uchwałę Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r. zmieniającą uchwałę Zarządu Województwa L. z dnia [...] września 2009 r. w sprawie dofinansowania projektów w ramach konkursu nr: [...]oraz utworzenia listy rezerwowej projektów w ramach ww. konkursu dla Działania 2.2 "Poprawa konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw poprzez inwestycje" Priorytet II "Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie potencjału innowacyjnego" Lubuskiego Programu Operacyjnego na lata 2007–2013. Zmiana przytoczonej uchwały z dnia [...] września 2009 r. polegała na wykreśleniu skarżącej z listy beneficjentów wyłonionych w konkursie do zawarcia umowy o dofinansowanie projektu po uprzednim pozytywnym przejściu wszystkich etapów jego oceny i zakwalifikowaniu do dofinansowania. Przed podjęciem uchwały z dnia [...] kwietnia 2011 r. przeprowadzono ponowną ocenę merytoryczną projektu (negatywną), która legła u podstaw tejże uchwały. Skarżąca podjęła więc czynności zmierzające do podważenia zaskarżonej uchwały w drodze protestu i skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W odpowiedzi na protest Zarząd Województwa L. zasadnie poinformował skarżącą, iż "protest nie przysługuje, ponieważ projekt wnioskodawcy pozytywnie przeszedł wszystkie etapy oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania", a nadto "regulamin konkursu, jak i ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) nie przewidują środków odwoławczych od uchwały zmieniającej listę beneficjentów, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania" (pismo z dnia 6 czerwca 2011 r.). Sąd I instancji z całą starannością przedstawił stan prawny szeroko pojętego systemu realizacji programu operacyjnego w świetle powołanych przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. 2008.84.712 ze zm.). Trafnie Sąd I instancji ustalił, że przedmiotem postępowania jest usunięcie projektu skarżącej z listy projektów przedstawionych do dofinansowania, mocą uchwały Zarządu Województwa L. z dnia [...] kwietnia 2011 r. zmieniającej wcześniejszą uchwałę z dnia [...] września 2009 r. Natomiast wysnuł błędne wnioski przyjmując jako okoliczność bezsporną, iż przedłożony przez skarżącą projekt został negatywnie oceniony w rozumieniu art. 30b ust. 1 cyt. ustawy, co spowodowało błąd w ocenie skuteczności środka odwoławczego (protestu) wniesionego po zakończeniu procedury konkursowej i trybu zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Podkreślić należy, że zarówno cyt. ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jak i regulamin konkursu dla przedmiotowego programu operacyjnego nie przewidują podejmowania jakichkolwiek czynności po zamknięciu postępowania konkursowego i wyłonieniu beneficjentów do dofinansowania projektów, nie przewidują ponownej oceny merytorycznej projektu, co nastąpiło przed podjęciem zaskarżonej uchwały. Przepisy prawa przewidują natomiast, że umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania (art. 30a.1 cyt. ustawy) w terminie 42 dni od dnia "zaakceptowania/przyjęcia przez Zarząd Województwa Lubuskiego protokołu z posiedzenia, na którym podjęto stosowną uchwałę w sprawie wyboru projektów (Regulamin konkursu – umowa o dofinansowanie projektu – pkt 7). Postępowanie konkursowe z udziałem skarżącej zakończyło się pozytywną oceną projektu i wyłonieniem jej jako beneficjenta oraz umieszczeniem na liście do dofinansowania projektu, co znalazło wyraz w powołanej uchwale z dnia [...] września 2009 r., następnie zmienionej zaskarżoną uchwałą.. Trafnie więc zarzuca autor skargi kasacyjnej, że pozostawienie skargi bez rozpoznania nastąpiło z naruszeniem art. 30c ust. 5 pkt 1 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Przepis ten nie powinien bowiem mieć zastosowanie w tej sprawie. Przede wszystkim zauważyć wypada, że skarga do WSA nie została wniesiona w związku z treścią pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2001 r. informującego m.in. o braku podstaw do wniesienia protestu, a w związku z negatywną odpowiedzią organu (pismo z dnia [...] maja 2011 r. doręczone skarżącej [...] maja 2011 r.) na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Skarga wniesiona została w trybie art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590), a nie jak błędnie przyjął Sąd I instancji – w trybie art. 30c cyt. ustawy o zasadach prowadzenia rozwoju. W tej sytuacji zasadny jest zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 30c ust. 5 pkt 1 wymienionej ustawy poprzez jego zastosowanie. Niezależnie od treści rozstrzygnięcia, tj. pozostawienia skargi bez rozpoznania, Sąd I instancji w zasadzie ubocznie zarzucił skarżącej "wadliwe" wskazanie podstawy skargi, tj. art. 91 ust. 1 w zw. z art. 90 cyt. ustawy o samorządzie województwa, które to przepisy (w ocenie tego Sądu) nie mogą stanowić podstawy zaskarżenia przedmiotowej uchwały, jako że nie stanowi ona aktu prawa miejscowego, a tylko zaskarżalność takich aktów przewidują wymienione przepisy. Tego rodzaju stanowisko Sądu a także stanowisko organu (wyrażone w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r.), iż cyt. ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz regulamin konkursu "nie przewiduje środków odwoławczych od uchwały zmieniającej listę beneficjentów, których projekty zostały zakwalifikowane do dofinansowania", wykluczałoby jakąkolwiek kontrolę czynności podejmowanych po zakończeniu postępowania konkursowego i wyłonieniu beneficjentów, w tym samym naruszyłoby prawo obywatela do sądu zagwarantowane w art. 45 Konstytucji RP. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego możliwość zaskarżenia uchwały Zarządu Województwa wynika z art. 91 ust. 1 cyt. ustawy o samorządzie województwa, zgodnie z którym przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Odpowiednie stosowanie art. 90 cyt. ustawy oznacza, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez podejmowanie czynności prawnych lub faktycznych z zakresu administracji publicznej w formie uchwał organów samorządu województwa (m.in. zarząd), może po bezskutecznym wezwaniu tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminach określonych w art. 90 ust. 4 cyt. ustawy. Uchwałę podjętą w niniejszej sprawie przez organy samorządu województwa (zarząd) należy traktować jako czynności prawne w rozumieniu art. 91 ust. 1, inne niż stanowienie aktów prawa miejscowego lub czynności faktyczne, jako uchwałę w sprawie z zakresu administracji publicznej o charakterze zewnętrznym, skierowaną do określonego kręgu podmiotów, bowiem dotyczy ona de facto rozdziału środków unijnych. Na tego rodzaju uchwałę służy skarga do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach przy ponownym rozpoznaniu sprawy zadaniem Sądu I instancji będzie rozpoznanie skargi F. Polska Spółki Akcyjnej S.K.A. na powołaną w niej uchwałę z dnia [...] kwietnia 2011 r. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.