I OW 129/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Wrocławia z dnia 1 sierpnia 2011 r., nr MOPS/DPIN/393/11 o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Wrocławia a Prezydentem Miasta Ruda Śląska w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o skierowanie A. B. do domu pomocy społecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku Prezydenta Wrocławia o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, 2. zwrócić Prezydentowi Wrocławia, ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego, kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu, działając z upoważnienia Prezydenta Wrocławia, pismem z 1 sierpnia 2011 r., nr MOPS/DPIN/393/11 wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Wrocławia a Prezydentem Miasta Ruda Śląska w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o skierowanie A. B. do domu pomocy społecznej. W piśmie z 29 września 2011 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu cofnął przedmiotowy wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazując, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rudzie Śląskiej uznał swoją właściwość do załatwienia sprawy będącej przedmiotem wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe wszczęte na wniosek Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej we Wrocławiu, działającego w imieniu Prezydenta Wrocławia, dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość, o którym mowa w art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 15 § 2 p.p.s.a., do rozstrzygania sporów o właściwość oraz sporów kompetencyjnych stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. W świetle art. 64 § 3 cytowanej ustawy, który stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, ma on odpowiednie zastosowanie także w przypadku cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uznał cofnięcie za skuteczne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono również o zwrocie całego uiszczonego wpisu sądowego od wniosku, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.