VII SA/Wa 243/10

WyrokWSA w Warszawie2010-04-20

Skład orzekający: Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Joanna Gierak-Podsiadły, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wnieść sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, jeśli inwestor nie przedstawił dokumentów potwierdzających zapewnienie wymaganej liczby miejsc parkingowych, zgodnych z decyzją o warunkach zabudowy?
Ratio decidendi
Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma prawo wnieść sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, jeżeli inwestor nie przedstawił dokumentów potwierdzających zapewnienie wymaganej liczby miejsc parkingowych, zgodnych z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Brak takich dokumentów, w szczególności gdy istniejące miejsca parkingowe nie mają podstawy w stosownej decyzji lub gdy ich liczba nie odpowiada wymogom, uzasadnia wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 71 ust. 5 pkt 2 w związku z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Spółka A. Sp. z o.o. zgłosiła zamiar zmiany sposobu użytkowania budynku z funkcji biurowo-socjalnej na obiekt zamieszkania zbiorowego. Prezydent W. wniósł sprzeciw, wskazując na brak wymaganych dokumentów dotyczących miejsc parkingowych oraz zmian w pomieszczeniach sanitarno-higienicznych. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy, uznając, że planowane miejsca parkingowe znacząco zmieniają zagospodarowanie działki i wymagają decyzji o warunkach zabudowy. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA.
Rozstrzygnięcie
Sąd skargę oddalił.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od zamiaru zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania skargę oddala Decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 71 ust. 3 i 5 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., wniósł sprzeciw do zgłoszenia złożonego w dniu [...] września 2009 r. przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie zamiaru zmiany sposobu użytkowania (z funkcji biurowo-socjalnej na obiekt zamieszkania zbiorowego) budynku położonego przy ul. [...] w W. na działce nr ewid. [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Prezydent W. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku biurowego na cele zamieszkania zbiorowego. Organ zauważył, iż decyzja ta w punkcie 1.5 ustala warunek zapewnienia niezbędnej ilości miejsc parkingowych (od 49 do 65) oraz zawiera informację, że według wniosku inwestora na terenie inwestycji znajduje się 67 istniejących miejsc postojowych. Organ stwierdził, iż aktualizowany w 1990 r. plan realizacyjny zagospodarowania terenu przewiduje parking dla budynku biurowo-magazynowego na 10 miejsc postojowych, natomiast nie wyznacza miejsc parkingowych dla przedmiotowego obiektu. Ponadto, w dokumentacji archiwalnej na rysunkach rzutów parteru i piętra nie przewiduje się pomieszczeń kuchennych oraz natrysków, które wykazano w inwentaryzacji załączonej do zgłoszenia. Z uwagi na powyższe różnice, Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, w szczególności dostarczenia: - dokumentów potwierdzających przyjęcie do użytkowania wskazanych w projekcie 67 istniejących miejsc parkingowych lub w przypadku ich braku okazania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanego parkingu, - dokumentacji zatwierdzającej roboty budowlane związane m.in. z wydzieleniem nowych pomieszczeń sanitarno-higienicznych. Organ wskazał, że wnioskodawca nie uzupełnił wymaganych dokumentów, natomiast w dniu 7 października 2009 r. złożył pismo wyjaśniające, w którym odniósł się do nałożonych obowiązków. W związku z powyższym, w ocenie organu niezbędne jest uzyskanie przez wnioskodawcę decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenie na budowę dla wymaganych min. 49 miejsc parkingowych dla przedmiotowego obiektu wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym oraz uzyskanie pozwolenia na roboty budowlane związane z adaptacją obiektu na potrzeby zbiorowego zamieszkania i dostosowaniem pomieszczeń sanitarno-higienicznych dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy powyższą decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ drugiej instancji stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z punktem 1.5 decyzji Prezydenta W. o warunkach zabudowy z dnia [...] listopada 2009 r., zgodnie z którym inwestor ma obowiązek zapewnić od 49 do 65 miejsc parkingowych. W ocenie organu odwoławczego, w związku z faktem, iż planowane miejsca parkingowe znacząco zmieniają zagospodarowanie działki inwestycyjnej, wymagane jest uzyskanie przez inwestora decyzji o warunkach zabudowy. Wojewoda wskazał również, że przedmiotowe roboty budowlane nie mieszczą się w katalogu obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, określonym w art. 29 Prawa budowlanego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła spółka A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Kwestionowanej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: - art. 71 ust. 5 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez nieprawidłowe przyjęcie, iż zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego narusza ustalenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. ustalającej warunki zabudowy i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania przedmiotowego budynku biurowego, - art. 71 ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego przez nieprawidłowe ustalenie, iż w celu dokonania zmiany sposobu użytkowania budynku wymagane jest wykonanie robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, - art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane przez bezpodstawne przyjęcie przez organy administracji, iż inwestor nie złożył wymaganych do wniosku o zmianę sposobu użytkowania dokumentów, - art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane przez bezpodstawne przyjęcie, iż przepis ten uprawnia organy administracji architektoniczno-budowlanej do nałożenia na inwestora obowiązku uzupełnienia wniosku (zawierającego zgłoszenie zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku) przez dołączenie dokumentów potwierdzających przyjęcie do użytkowania wskazanych w projekcie 67 istniejących stanowisk parkingowych oraz dokumentacji zatwierdzającej roboty budowlane związane z pomieszczeniami sanitarno-higienicznymi. Ponadto, skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: - art. 6 k.p.a. przez bezpodstawne nałożenie na inwestora obowiązku złożenia dodatkowej dokumentacji, - art. 7, 9, 11, 77 § 1 i 4, 80 oraz 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a., polegające na nierozpatrzeniu wszystkich zarzutów odwołania. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły. Sąd kontrolował decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia złożonego w dniu [...] września 2009 r. przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie zamiaru zmiany sposobu użytkowania (z funkcji biurowo-socjalnej na obiekt zamieszkania zbiorowego) budynku położonego przy ul. [...] w W. na działce nr ewid. [...] z obrębu [...]. Podstawę materialnoprawną decyzji wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia dotyczącego zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku stanowił w niniejszej sprawie art. 71 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Stosownie do art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Ponadto, zgodnie z art. 71 ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zamierzona zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Prezydent W. nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni, w szczególności przez dołączenie dokumentów potwierdzających przyjęcie do użytkowania wskazanych w projekcie 67 istniejących miejsc parkingowych lub w przypadku ich braku - okazanie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla projektowanego parkingu z zatwierdzonym projektem budowlanym, a także przez dołączenie dokumentacji zatwierdzającej roboty budowlane z uwagi na wprowadzone zmiany w załączonej do zgłoszenia inwentaryzacji. Przede wszystkim wskazać należy, że decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Prezydent W., po rozpatrzeniu wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku biurowego na cele zamieszkania zbiorowego, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Decyzja ta w punkcie 1.5 - dotyczącym warunków obsługi w zakresie komunikacji - ustala warunek zapewnienia ilości miejsc postojowych według wskaźnika 25-38 miejsc parkingowych na 1000 m² powierzchni użytkowej usług, tj. od 49 do 65 miejsc parkingowych oraz zawiera informację, iż według wniosku inwestora na terenie inwestycji znajduje się 67 istniejących miejsc postojowych. W związku z wydanym w toku postępowania postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. zobowiązującym inwestora do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia, na inwestorze ciążył obowiązek wykazania, że zmiana sposobu użytkowania obiektu jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 6 lipca 2009 r., wydaną dla przedmiotowej inwestycji. Załączona do zgłoszenia mapa z uwidocznionymi 97 miejscami parkingowymi nie stanowi dokumentu, potwierdzającego przyjęcie do użytkowania wskazanych w projekcie 67 istniejących miejsc parkingowych. Z akt sprawy nie wynika bowiem, czy ww. mapa została zatwierdzona decyzją właściwego organu, a zatem - czy przedmiotowe miejsca parkingowe znajdują podstawę w stosownej decyzji, czy też są to miejsca parkingowe istniejące wyłącznie faktycznie. Zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika skarżącej spółki, złożonym podczas rozprawy sądowej w dniu 20 kwietnia 2010 r., przedmiotowy obiekt posiada miejsca parkingowe w liczbie 67 - co wynika ze stanu faktycznego, ponieważ miejsca te fizycznie istnieją. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że miejsca te objęte są decyzją z dnia 6 sierpnia 1999 r., a pomimo wskazanych w projekcie 47 stanowisk, faktycznie powstało ich 97, co zgłaszający wykazał w załączniku do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu. Należy zatem stwierdzić, iż z załączonych dokumentów – inwentaryzacji i projektu zagospodarowania powierzchni pod potrzeby działalności hotelarskiej, a także ekspertyzy budowlanej budynku nie wynika, aby dla przedmiotowej inwestycji została zapewniona wymagana decyzją o warunkach zabudowy odpowiednia ilość miejsc parkingowych, co uprawniało organ administracji architektoniczno-budowlanej do wniesienia sprzeciwu w trybie art. 71 ust. 5 pkt 2 w związku z art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego. Jednocześnie zauważyć należy, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 1999 r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dotyczy innego zamierzenia inwestycyjnego, tj. budowy budynku drukarni (hali produkcyjnej). Zarzuty w tym zakresie nie mogły więc wpłynąć na treść wydanego rozstrzygnięcia. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło