II SA/Bk 556/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.),, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi M. G. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia [...] lutego 2011 r. w sprawie [...] oddala skargę Skarga została wywiedziona w następującym stanie faktycznym. Orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] Dyrektor Izby Celnej w B. wymierzył rachmistrzowi celnemu M. G. – starszemu kontrolerowi celnemu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Szef Służby Celnej orzeczeniem dyscyplinarnym z dnia [...] października 2010 r. znak [...], wydanym na skutek odwołania M. G. od orzeczenia pierwszoinstancyjnego, utrzymał je w mocy. Na powyższe orzeczenie organu II instancji M. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która została zarejestrowana pod sygnaturą [...]. Wyrokiem z dnia [...] marca 2011 r. uchylono kwestionowane orzeczenie oraz orzeczenie organu I instancji. Ten wyrok jest prawomocny. Pismem z dnia 16 listopada 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w B. poinformował M. G., że zwalnia go ze służby stałej w Izbie Celnej w B. z dniem uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego tj. z dniem 25 października 2010 r. Pismo to M. G. zaskarżył do sądu administracyjnego. Wyrokiem z dnia z [...] lutego 2011 r. sygn. akt [...] WSA w Białymstoku stwierdził bezskuteczność czynności z dnia 16 listopada 2010 r. W uzasadnieniu podano, że zaskarżona czynność była błędna, albowiem w dacie jej dokonania (wręczenia pisma informującego o zwolnieniu ze służby) nie została jeszcze prawomocnie przesądzona kwestia wydalenia skarżącego ze służby. Na skutek skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w B. sprawa ta nie została prawomocnie zakończona, a skardze kasacyjnej nadano bieg. W związku z wyrokiem WSA w Warszawie, w dniu 5 maja 2011 r. przywrócono M. G. do służby stałej w Izbie Celnej w B. i poinformowano go o przysługującym świadczeniu pieniężnym równym uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem za okres od 26 października 2010 r. do 25 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi na to pismo M. G. wezwał Dyrektora Izby Celnej w trybie art. 154 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezaliczania okresu od 26 października 2010 r. do 16 listopada 2010 r. do okresu pozostawania poza służbą. Podał, że wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. czynność organu została uznana za bezskuteczną, co oznacza że powyższy okres jest okresem pełnienia służby – pismo z dnia 27 czerwca 2011 r. Organ w odpowiedzi podał, że powyższy wyrok nie jest jeszcze prawomocny. W konsekwencji M. G. złożył skargę na niewykonanie przez Dyrektora Izby Celnej w B. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z [...] lutego 2011 r. Wniósł o wyegzekwowanie od organu zachowania respektującego ocenę prawną zawartą w tym wyroku w toku działań podejmowanych do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy oraz ukaranie organu karą grzywny w trybie art. 154 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący słuchany na rozprawie w dniu 25 października 2011 r. poparł skargę i oświadczył, że wie iż ww. wyrok nie jest prawomocny. Podał, że chodzi mu o wykonanie wyroku ze względu na sytuację finansową i sprecyzował, że chce aby dyrektor nie podejmował dalszych czynności które uniemożliwiłyby mu w przyszłości dochodzenie roszczeń majątkowych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej nieuwzględnienie z tego powodu, że wyrok jest nieprawomocny i nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie wykonalności przed uprawomocnieniem się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną skargi stanowi przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści art. 286 § 2 p.p.s.a. wynika zaś, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji – art. 286 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że obowiązek organu do wykonania wyroku powstaje w momencie zwrotu przez sąd akt temu organowi po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji. Dlatego też Sąd może oceniać skargę wniesioną w tym trybie, jeżeli w dniu jej wniesienia organ administracji publicznej dysponowała aktami administracyjnymi sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem. W rozpoznawanej sprawie od wyroku WSA w Białymstoku z [...] lutego 2011 r. sygn. akt [...] Dyrektor Izby Celnej w B. wywiódł skargę kasacyjną co oznacza, że wyrok ten nie jest prawomocny. W konsekwencji nie zostały jeszcze przesłane organowi akta administracyjne wraz z tym wyrokiem w celu jego wykonania. Organ zatem na chwilę wniesienia przedmiotowej skargi nie był zobowiązany do jego wykonania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.