II SA/Gl 544/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi Gminy S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Rada Miejska w S. w dniu [...] roku podjęła uchwałę [...] w sprawie uchwalenia "Zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Miasta i Gminy S. dla: 1. obszaru położonego w C.– Gmina S. przy drodze wojewódzkiej nr [...] 2. obszaru położonego w obrębach W. i W. – Gmina S.. Uchwała została podjęta, jak wynika z jej treści, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 12 ust. 1 w zw. z art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm., dalej "ustawa") oraz art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.), a także dwóch uchwał z dnia 26 marca 2009 roku w sprawie przystąpienia do zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego odpowiednio dla obszarów opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej uchwały. W § 1 uchwały Rada uchwaliła zmianę studium dla wskazanych obszarów, w § 2 ust. 2 stwierdziła, że ustalenia zmiany studium zawarte są w załącznikach do uchwały od 1-6, w § 3 postanowiła o utracie mocy obowiązującej trzech wskazanych w tym paragrafie uchwał w przedmiocie "Studium" i "Zmiany Studium" w granicach obszarów niniejszej zmiany studium, w § 4 powierzyła wykonanie uchwały Burmistrzowi Miasta i Gminy S. a w § 5 uchwaliła wejście ustawy w życie z dniem podjęcia. Powyższa uchwała została doręczona Wojewodzie [...] w dniu [...] roku. Wojewoda [...] pismem z dnia [...] roku zawiadomił Radę Miejską w S. o wszczęciu postępowania nadzorczego, a następnie zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] roku (doręczonym Radzie w dniu 7 czerwca 2011 r.), na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] roku nr [...]. W uzasadnieniu organ nadzoru podał, że uchwała ta została podjęta z naruszeniem zasad sporządzania studium oraz istotnym naruszeniem trybu jego sporządzenia. Dokument ten istotnie narusza art. 10 ustawy i § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 roku w sprawie zakresu projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz. U. nr 18, poz. 1233 – dalej powoływane jako "rozporządzenie). Zgodnie z tymi przepisami zmiana studium powinna stanowić ujednoliconą formę, na którą składa się między innymi część określająca uwarunkowania w formie tekstowej i graficznej. Natomiast przedmiotowa uchwała nie zawiera załącznika jakim jest ujednolicony rysunek uwarunkowań. Załącznik nr 4 zawiera bowiem jedynie uwarunkowania dla obszarów nr 1 i 2 objętych zmianą studium, z pominięciem pozostałych terenów gminy. Naruszono także zasadę sporządzania studium, poprzez niewypełnienie obowiązków wynikających z § 8 pkt 3 rozporządzenia, zgodnie z którym studium powinno stanowić dokument w formie tekstu jednolitego. Porównanie załącznika nr 1 i załącznika nr 3 wykazuje, że załącznik nr 3 zawiera tekst zmiany studium jedynie w odniesieniu do obszarów nr 1 i 2. Omawiany dokument wypełnia określony ustawowo zakres studium, ale narusza art. 9 ust. 3 ustawy bowiem załącznik nr 3 zawiera jedynie ustalenia dla obszarów objętych zmianę studium. Z kolei załącznik nr 1 stanowiący ujednolicony tekst studium nie zawiera postanowień zawartych w załączniku nr 3 będącym tekstami zmiany studium, co narusza § 8 pkt 3 rozporządzenia. Zmiany zawarte w załączniku nr 3 (przyjęte uchwałą) nie zostały wprowadzone do jednolitego studium, stanowiącego załącznik nr 1. W istocie załącznik nr 1 stanowi tekst studium przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] roku, która zgodnie z § 3 ocenianej uchwały, straciła moc. Tym samym – zdaniem organu nadzoru - § 3 uchwały wyeliminował z obrotu prawnego uchwałę (wraz z późniejszymi zmianami) stanowiącą podstawę do dokonania zmiany studium. Nadto żaden przepis prawa nie daje radzie gminy uprawnień do tego by w ramach uchwalania zmiany studium jednocześnie wygasić obowiązujące w gminie studia. Nadto zdaniem Wojewody podejmując przedmiotową uchwałę Rada Miejska w sposób rażący naruszyła art. 55 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Zgodnie z tym przepisem projekt dokumentu studium nie może zostać przyjęty, jeżeli ze strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wynika, że może on znacząco oddziaływać na obszar [...]. Z pisma Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] roku wynika, że jeden z terenów objętych projektem studium graniczy ze Specjalnym Obszarem Ochrony Siedlisk – [...] L. w D., dla którego konieczna jest ochrona czynna. Nowe zainwestowanie wpłynie negatywnie na obszar [...]. Rada Miejska w S. złożyła na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę wnosząc o jego uchylenie w całości i obciążenie Wojewody [...] kosztami postępowania w sprawie. Do skargi dołączono uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] roku w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] roku. W skardze zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego to jest art. 10 ustawy i § 4 ust. 1 rozporządzenia, § 8 pkt 2 i 3 rozporządzenia oraz art. 55 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) – poprzez błędną wykładnię tych przepisów, 2. naruszenie przepisów procesowych, a mianowicie art. 91 ust. 2, 3 i 5 ustawy gminnej w związku z art. 61 § 1 i § 4 kpa – poprzez nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie oraz brak podstawy prawnej w zaskarżonym rozstrzygnięciu. W uzasadnieniu podano, że zmiana została przeprowadzona w obszarach określonych w załącznikach graficznych do uchwał o przystąpieniu do zmiany studium. Nie było zmiany o której mowa w § 8 pkt 2 rozporządzenia, gdyż nie dotyczyła ona uzupełnienia studium o pojedyncze ustalenia, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy, lecz zmiana dotyczyła wyznaczonych w uchwałach o przystąpieniu obszarów, na których zmienia się politykę przestrzenną i ustala inne niż dotychczasowe, lokalne zasady zagospodarowania przestrzennego. Nie doszło także do naruszenia § 4 pkt 1 rozporządzenia. Istotnie załącznik nr 4 przedstawia uwarunkowania zagospodarowania jedynie dla obszarów nr 1 i nr 2 objętych zmianę studium. Nie sporządzono uwarunkowań na obszarach nie wskazanych dla zmiany studium uznając, że są one nadal aktualne i nie podlegają zmianie. Treść § 3 uchwały świadczy o tym, że poza obszarami uchwalonych zmian pozostałe uwarunkowania i ustalenia studium są nadal aktualne. Ponieważ zmiana studium nie została sporządzona na podstawie § 8 pkt 2 rozporządzenia nie doszło do naruszenia § 8 pkt 3. Nadto Rada podkreśliła, że zgodnie z § 8 pkt 1 rozporządzenia jego przepisy stosuje się również do projektu zmiany studium w zakresie objętym zmianą. Nie ma więc potrzeby przeprowadzenia analizy uwarunkowań i ustaleń dla obszarów nie objętych zmianami. W dalszej części skargi Rada stwierdziła, że uchwała nie narusza art. 9 ust. 3 ustawy. Załącznik nr 1 do uchwały "Ujednolicony tekst studium dotyczy całego obszaru miasta, a załącznik nr 2 (ujednolicony rysunek) obejmuje obszar miasta i gminy w granicach administracyjnych. Natomiast w świetle wyżej wymienionego § 8 ust. 1 rozporządzenia nie ma obowiązku badania uwarunkowań i formułowania ustaleń poza zakresem objętym zmianą. Sam projekt zmiany studium był wyłożony do publicznego wglądu z wyróżnieniem projektowanej zmiany, zarówno w części tekstowej, jak i graficznej. Odnosząc się do zarzutów związanych z § 3 uchwały – w skardze podano, że wskazanym § 3 wygaszono jedynie obowiązujące studia tylko w obszarze przeprowadzonej zmiany, co istotnie jako możliwość nie wynika wprost z zapisów ustawy. Wreszcie Rada podała, że na żadnym etapie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jak również w prognozie oddziaływania zmiany studium na środowisko nie stwierdzono, że projekt zmiany studium może znacząco oddziaływać na obszar [...], a więc nie doszło do naruszenia art. 55 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku (...). Zdaniem Rady Wojewoda naruszył art. 91 ust. 2 i 5 ustawy gminnej bowiem dopiero w dniu [...] r. do Rady wpłynęło zawiadomienie o wszczęciu postępowania nadzorczego, a już [...] r. rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] r. Oznacza to, że organ gminy nie miał możliwości zajęcia stanowiska w sprawie, co naruszyło gwarancję procesową gminy. Ponieważ rozstrzygnięcie nadzorcze powołuje jedynie art. 91 ust. 1 ustawy gminnej to oznacza naruszenie przez Wojewodę art. 91 ust. 3 i art. 85 ustawy gminnej – przez brak wskazania przepisów prawa materialnego, z których wynikałaby sprzeczność z prawem badanej uchwały. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podał, że nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi Rady Miejskiej w S.. Dokument studium został bowiem sporządzony z naruszeniem art. 10 ustawy oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia. Zdaniem organu nadzoru § 8 pkt 2 ma zastosowanie do wszystkich zmian wprowadzanych do studium. Podtrzymał Wojewoda także zarzut naruszenia § 8 pkt 3 rozporządzenia (brak jednolitego tekstu studium). Natomiast w zakresie problematyki art. 55 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku organ nadzoru wyjaśnił, że stwierdzając naruszenie tego przepisu oparł się na negatywnej opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] roku w której stwierdzono, że zmiana zainwestowania związana ze zmianą studium wpłynie negatywnie na Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk [...] L. w D. W piśmie procesowym z dnia [...] roku Rada Miejska w S. podtrzymała co do zasady swoją argumentację ze skargi. Podkreśliła, że § 8 ust. 1 rozporządzenia stanowi podstawę przeprowadzenia analizy uwarunkowań i ustalenia kierunków rozwoju tylko na obszarze objętym zmianą, a następnie sporządzenia ujednoliconego projektu studium z wyróżnieniem projektowanej zmiany (§ 8 ust. 2 rozporządzenia). Wskazano także, że obecna zmiana studium została przeprowadzona identyczną metodą, jak wcześniej dwukrotnie przeprowadzone zmiany studium (w [...] r. i w [...] r.), co nie było kwestionowane przez Wojewodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] roku, w którym stwierdzono nieważność uchwały Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. w sprawie "Zmiany Studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy S." dla określonego w tej uchwale obszaru nr 1 i nr 2. Uchwała powyższa poprzedzona była dwoma uchwałami z dnia [...] roku (odpowiednio nr [...] i nr [...]) w sprawie przystąpienia do zmiany studium dla obszarów określonych w uchwale z dnia [...] roku i jest bezsporne, że zmiana została uchwalona dla obszarów (1 i 2) określonych w załącznikach graficznych do uchwał o przystąpieniu do zmiany studium. Stan faktyczny sprawy jest między stronami bezsporny. Spór, poddany kontroli sądu, dotyczy prawa. Chodzi mianowicie o to czy przy zmianie studium ograniczonej do wskazanego w uchwale o przystąpieniu do zmiany studium terenu obowiązuje art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 03.80.747 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa") oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia z 28 kwietnia 2004 roku w sprawie zakresu projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowaniu przestrzennego gminy (dalej powoływane jako "rozporządzenie") rozumiany jako obowiązek sporządzenia ujednoliconego rysunku uwarunkowań i ujednoliconego tekstu studium dla całej gminy, a nie jedynie dla obszarów objętych zmianą. Nadto czy zmiana studium może być sporządzona jedynie na podstawie § 8 pkt 2 rozporządzenia, czy też także na podstawie § 8 pkt 1 tego aktu prawnego. Na wstępie należy stwierdzić, że według art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.) "Uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem jest nieważne (ust. 1). W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa (ust. 4)". Powołana ustawa o samorządzie gminnym wyróżnia zatem dwie kategorie wad uchwał (zarządzeń) organów gminy: istotne naruszenie prawa oraz nieistotne naruszenie prawa. To rozgraniczenie kategorii wad uchwał (zarządzeń) organów gminy ma znaczenie prawne dla dopuszczalności podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność tych aktów organów gminy. Powołana ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszeń prawa, które należy zakwalifikować do istotnego naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały. Organ nadzoru dokonując ustalenia zgodności z prawem zaskarżonej uchwały (zarządzenia) organu gminy obowiązany jest wywieść z przepisów prawa określony rodzaj naruszenia prawa. Ten wywód w zakresie naruszenia przepisu prawa jest obligatoryjnym elementem rozstrzygnięcia nadzorczego. Oznacza to, że w rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewoda jest zobowiązany do wskazania istotnego naruszenia prawa i uzasadnienia tego faktu. Zdaniem Sądu w żadnym przypadku za istotne naruszenie prawa nie może zostać uznana interpretacja przepisów i to odmienna od dotychczas stosowanej przez organ nadzoru, a właśnie na interpretację przepisów jako podstawę rozstrzygnięcia nadzorczego powołał się pełnomocnik Wojewody na rozprawie w dniu [...] roku. Artykuł 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza generalną zasadę, zgodnie z którą dla zmiany studium wymagany jest ten sam tryb, jaki przewidziany został do jego uchwalenia w wersji pierwotnej. Oznacza to w przypadku zmiany studium konieczność odpowiedniego stosowania art. 9-13 ustawy. Procedurę zmiany studium rozpoczyna podjęcie przez radę gminy uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany studium (art. 9 ust. 1 w zw. z art. 27). Należy podkreślić, że możliwość zmiany studium (wyłączając przypadki obowiązkowej zmiany) jest wyrazem samodzielności gminy w zakresie prowadzenia polityki przestrzennej na terenie gminy (art. 3). W konsekwencji gmina może przystąpić do zmiany studium w każdym czasie. Przepis art. 27 ustawy odnosi się do trybu, a nie do przedmiotu rozstrzygnięcia rady gminy. Jest to istotne bowiem zmiana studium może dotyczyć przedmiotowo węższego zakresu, nie obejmując pełnego zakresu przedmiotowego studium. Zmiana może więc dotyczyć obszaru węższego od granic administracyjnych gminy. Oznacza to, że w uchwale o przystąpieniu do zmiany studium rada wyznacza obszar zmiany studium węższy od granic administracyjnych gminy, jak w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji art. 9 ust. 3 ustawy nie będzie miał zastosowania, gdyż nie reguluje on trybu sporządzania studium (bądź zmiany studium), lecz określa jeden z aspektów przedmiotowych studium to jest określenie granic opracowania, który w przypadku zmiany studium, może mieć węższy zakres (por. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz pod redakcją Z. Niewiadomski, C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 239). Tak więc w uchwale o przystąpieniu do zmiany studium rada może określić granice tej zmiany węższe od granic administracyjnych gminy, a może również określić zakres przedmiotowy zmiany studium polegający na uzupełnieniu studium o pojedyncze ustalenia. W uchwale objętej zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym wskazano tereny (nr 1 i 2) objęte zmianą studium. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia przepisy tego rozporządzenia stosuje się również do projektu zmiany studium w zakresie objętym zmianą. Oznacza to, że § 4 ust. 1 rozporządzenia określający zawartość projektu studium znajduje zastosowanie do terenu wyznaczonego w uchwale o przystąpieniu jako terenu objętego zmianą. Z materiału planistycznego wynika, że zmiana została sporządzona i była wyłożona do publicznego wglądu, została ona przeprowadzona w obszarach określonych w załącznikach graficznych do uchwał o przystąpieniu do zmiany studium. Zamiana ta nie dotyczy przypadku określonego w § 8 pkt 2 rozporządzenia bowiem nie dotyczy ona uzupełnienia studium o poszczególne ustalenia, ale jest zmianą dotyczącą wyznaczonych w uchwałach o przystąpieniu obszarów, na których zmienia się politykę przestrzenną i ustala inne niż dotychczasowe lokalne zasady zagospodarowania przestrzennego. Załączniki do uchwały objętej rozstrzygnięciem nadzorczym dotyczą obszaru zmiany studium (§ 8 ust. 1 w zw. z § 4 ust. 1). Istotnie nie sporządzono uwarunkowań dla obszarów nie wskazanych do zmiany studium bowiem takiego obowiązku nie przewiduje § 8 ust. 1 rozporządzenia. Przeprowadzono natomiast analizę uwarunkowań i ustaleń kierunków rozwoju na obszarze objętym zmianą, a następnie sporządzono ujednolicony projekt studium z wyróżnieniem projektowanej zmiany. Załącznikami do zaskarżonej uchwały (zawierającymi ustalenia zmiany) uczyniono załączniki wymienione w § 2 pkt 2 podpunkt 1-5, które wyczerpują wymagania § 4 ust. 1 rozporządzenia w zakresie terenu objętego zmianą (§ 8 ust. 1 rozporządzenia). Skoro więc nie doszło do naruszenia art. 9 ust. 3 (jako nieobowiązującego w przypadku zmiany części studium) i art. 10 ustawy o planowaniu oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia nie może ostać się zarzut naruszenia zasad sporządzania studium, o którym mowa w art. 28 ustawy. Nie doszło także do naruszenia art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa o ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, które to naruszenie należy zakwalifikować do naruszenia zasad sporządzania studium. Zgodnie z powołanym art. 55 ust. 2 projekt dokumentu studium nie może być przyjęty, jeżeli ze strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wynika, że może on znacząco oddziaływać na obszar [...]. Sąd stwierdza, że nie doszło do naruszenia wskazanego w kontrolowanym rozstrzygnięciu art. 55 ust. 2 powołanej ustawy, bowiem na żadnym z etapów strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jak również w prognozie oddziaływania zmiany studium na środowisko (rozdziały 5.2..6; 5.2.7, 8) nie stwierdzono, że projekt zmiany studium może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Nadto z opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wynika, że projekt nie podlega uzgodnieniu w trybie art. 30 ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, a z tego z kolei wynika, że nie oddziaływuje on negatywnie na obszar [...]. Sąd nie dopatrzył się także istotnego naruszenia trybu sporządzania zmiany studium określonego w art. 11 ustawy, w szczególności zmiana została przeprowadzona na obszarze objętym uchwałami o przystąpieniu i była wyłożona do publicznego wglądu. Sąd nie podziela stanowiska organu nadzoru, że § 8 ust. 2 rozporządzenia ma zastosowanie do wszystkich zmian wprowadzonych do dokumentów studium. Takie stanowisko jest bowiem nie do pogodzenia z zapisami § 8 ust. 1 rozporządzenia na podstawie którego możliwe jest przeprowadzenie analizy uwarunkowań i ustaleń kierunków rozwoju tylko na obszarze objętym zmianą, a następnie sporządzenia ujednoliconego projektu studium z wyróżnieniem projektowanej zmiany. Stanowisko organu w tej kwestii wynika z interpretacji § 8 rozporządzenia co potwierdza nie tylko protokół rozprawy z [...] roku, ale także odpowiedź na skargę z dnia [...] roku. Jeżeli nawet przyjąć, że jest to naruszenie prawa to skoro organ doszedł do takiej oceny w następstwie interpretacji przepisów to w ocenie Sądu przesądza to o nieistotnym charakterze naruszenia prawa, a więc uniemożliwiającym stwierdzenie nieważności uchwały. Podziela natomiast Sąd zarzut skarżącego odnośnie naruszenia przez organ nadzoru art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, naruszenie to jednak nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia nadzorczego, które stanowiło następstwo interpretacji przepisów prawnych. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację Sąd na podstawie art. 148 ppsa uchylił zaskarżony akt nadzoru. Zgodnie z art. 152 ppsa, w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonywany. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Akt nadzoru objęty niniejszym postępowaniem nie był jednak prawomocny i nie podlegał wykonaniu (art. 98 ust. 5 ustawy samorządowej), a zatem z chwilą uchylenia tegoż aktu bezprzedmiotowym stało się orzekanie w przedmiocie jego wykonalności. SW