I SA/Go 747/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę. I SA/Go 747/11 Uzasadnienie Skarżący A.K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2011r. nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2009. W rozpoznawanej sprawie został ustalony przez organy następujący stan faktyczny. W dniu [...] lutego 2011r. składając korektę informacji w sprawie podatku od nieruchomości uzupełnioną w dniach [...] marca 2011r. i [...] kwietnia 2011r., A.K. zgłosił organowi podatkowemu nowe dowody faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku na rok 2009 dla nieruchomości położonej w [...], działka nr [...], tj. kserokopię decyzji Nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r., kserokopię zawiadomienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2008r., dotyczącą przeprowadzenia oględzin w sprawie wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2007r. i kserokopię postanowienia Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...] marca 1996 r. o niekierowaniu sprawy do organu orzekającego z powodu niewykrycia sprawcy wykroczenia wraz z pismem przewodnim. W złożonej korekcie informacji skarżący wskazał, jako datę zaistnienia okoliczności powodujących złożenie informacji (Część C informacji) w punkcie – 3 datę [...] listopada 2007r. W części D.1 druku – "powierzchnia gruntów", w części 3 – "pozostałe grunty" wpisał powierzchnię 921,00 m2. Pozostałe pozycje druku, tj. "dane dotyczące przedmiotów opodatkowania" w części D.2 dotyczą budynków lub ich części, pozostawił niewypełnione. W poprzednio składanych informacjach w sprawie podatku od nieruchomości, jako przedmiot opodatkowania A.K. wskazywał budynki pozostałe o pow. 451 m2 (pkt 25 informacji w sprawie podatku od nieruchomości). W piśmie z dnia [...] marca 2011r. podatnik podał m.in., że złożenie korekty uzasadnia faktem, iż nieruchomość jest znacząco zdewastowana przez miejscową ludność, brak jest w przeważającej części konstrukcji i pokrycia dachu, co czyni ją bezużyteczną. Ponadto, z powodu zamieszkania w innej miejscowości nie może upilnować niszczonego obiektu, który jest niszczony przez miejscową ludność. W rezultacie doprowadziło to do tego, iż obiekt nie spełnia swoich funkcji. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011r. organ podatkowy z urzędu wznowił postępowanie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatku od nieruchomości za 2009r., w konsekwencji czego zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2011r. Burmistrz Miasta odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji nr [...] wydanej przez Burmistrza Miasta [...] lutego 2009r. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2009. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał m.in., że przeprowadził postępowanie dowodowe w odniesieniu do przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz dokonał oceny wskazanych przez stronę okoliczności. Przesłanką inicjującą wznowienie postępowania było złożenie przez podatnika przy składaniu korekty informacji w sprawie podatku, nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję w dniu [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku na rok 2009 dla nieruchomości położonej w [...], działka nr [...]. W ocenie organu podatkowego I instancji przedstawione przez stronę dokumenty nie mają charakteru nowych dowodów w sprawie w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, gdyż nie są istotne dla sprawy i nie mają wpływu na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Organ I instancji stwierdził, iż ani decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].11.2007r., nakazująca wyłączenie z użytkowania całego budynku, ani inne przedłożone dokumenty nie uzasadniają nieopodatkowania, a tym bardziej niewykazania w korekcie informacji przez stronę budynku produkcyjnego wyłączonego z użytkowania o pow. 451 m2. Powyższy budynek jest już opodatkowany jako budynek pozostały, stawką podatku 5,00 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. f uchwały nr XI/52/07 Rady Miasta z dnia [...].11.2007r. – Dziennik Urzędowy Województwa z 2007r. Nr 135, poz. 1908) z uwagi na fakt, iż nie jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych (art. 1a ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych – Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), czyli nie została zastosowana najwyższa stawka obowiązująca dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej -18,40 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej (§ 1 pkt 2 lit. b ww. uchwały Rady Miasta). Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie w którym podniósł m.in., że budynek produkcyjny położony w [...] na działce [...] został wyłączony z działalności gospodarczej decyzją Burmistrza Nr [...] z dnia [...] września 1991r. i od tej daty został zaliczony do grupy "budynki pozostałe", co zmieniło skalę stawki opodatkowania na niższą – nie związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej w wymienionym budynku produkcyjnym i w tej wysokości podatek był wpłacany do organu podatkowego. Ponadto, jak już wskazał wcześniej podał, że wymieniona nieruchomość ulega dewastacji przez nieznane osoby (mocno uszkodzona i rozgrabiona drewniana konstrukcja dachu, zniszczone wyposażenie, porozkradane urządzenia, itp.) z powodu zamieszkiwania w innej miejscowości nie może upilnować niszczonego obiektu, było tam już kilka włamań i grabieży, co jest odnotowane w raportach policyjnych. Z drugiej strony służby porządkowe miasta jak i policja też nie mogą dać rady niszczonemu obiektowi przez miejscową ludność. W rezultacie doprowadziło to do tego, że budynek uległ całkowitej dewastacji, w dokumentacji zebranej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzono m.in. "budynek nieużytkowany z widocznymi skutkami wandalizmu (...) od strony zachodniej widoczne uszkodzenia konstrukcji pokrycia dachu, podobne ubytki w części środkowej, brak okien w otworach. Poza tym podniósł, ze zmiana nastąpiła dopiero po wszczęciu postępowania z urzędu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie stanu technicznego nieużywanego budynku położonego w [...]. Nie rozumie zaskarżonej decyzji, bo skoro budowla została wyłączona z użytkowania ze względu na zły stan techniczny i braki dachu, to jak można wyliczyć powierzchnię użytkową tego budynku. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2011r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając w uzasadnieniu, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Skarżący żądał uchylenia decyzji twierdząc, iż wyszły na jaw nowe dla sprawy okoliczności faktyczne, nowe dowody istniejące w wydaniu decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Wskazał na dokumenty, z których wynika, że budynek był już zdewastowany we wrześniu 1991r. Ponadto wywiódł, że organ dokonał błędnej interpretacji pojęcia budynku. Organ odwoławczy podkreślił, że dla potrzeb podatku od nieruchomości podstawowe znaczenie mają zapisy dokonane w ewidencji gruntów i budynków. Organy nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do wielkości czy też klasyfikacji gruntu. Twierdzenia strony, że skoro budynek wyłączono z użytkowania ze względu na zły stan techniczny i braki dachu, to nie można wyliczyć powierzchni użytkowej budynku, nie może mieć wpływu na decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości. Dopóki zapis taki nie zostanie zmieniony, jego treść jest dla organu podatkowego wiążąca. Odnosząc się do przedłożonych przez skarżącego dokumentów organ odwoławczy stwierdził, że nie są one istotne dla rozpoznawanej sprawy albowiem organ podatkowy nie kwestionował faktu stopniowej dewastacji nieruchomości, jednak nie jest to podstawą do zastosowania regulacji z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w zapisie ewidencji gruntów i budynków dotyczących przedmiotowej nieruchomości, brak jest wpisu co do wielkości powierzchni użytkowej budynków, figuruje jedynie powierzchnia gruntu, od której jest naliczany podatek gruntowy, co do którego nie ma żadnych zastrzeżeń. Zastrzeżenia skarżącego dotyczą podatku od budynków i jest to uzasadnienie złożenia korekty informacji w sprawie podatku od nieruchomości. Skarżący wskazał, że w pozycję D.2, złożonego druku dotyczącego budynków lub ich części pozostawił niewypełnioną, gdyż według ustawy prawo budowlane nie można zaliczyć tego obiektu do "budynku" z uwagi na brak pokrycia dachu. Obiekt, który nie posiada dachu, nie powinien zostać zaliczany do budynków. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2011r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił skargę podnosząc, że obiekt którego skarżący jest właścicielem nie posiada dachu, nie może być zatem uznany za budynek. W obiekcie tym są ubytki konstrukcji i pokrycia dachu, dodatkowo nakazano stronie usunąć luźne elementy konstrukcyjne i pokrycie dachu od strony zachodniej. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił także pojęcie "dachu", wskazując, że co najmniej od listopada 2007 roku nie można uznać aby budynek położony przy ul. [...] podlegał opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Zdaniem pełnomocnika skarżącego organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego ograniczając się jedynie do stwierdzenia, ze decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie uzasadnia "nieopodatkowania", co narusza także regulację z art. 122 Ordynacji podatkowej. Ponadto pełnomocnik podniósł, mając na uwadze decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wskazane w niej ubytki w stropie na parterze obiektu wskazują, iż powierzchnia użytkowa budynku była co najmniej mniejsza o powierzchnię lokali położonych na pierwszym piętrze w których podłogach stwierdzono ubytki. Wyłączenie zaś obiektu z użytkowania spowodowało, że nie miał powierzchni nadających się do użytku. Pełnomocnik podniósł także, ze ewidencja budynków i gruntów ma jedyne znaczenie informacyjne i organ pomimo zapisów w ewidencji budynków i gruntów, powinien ustalić czy teren jest zabudowany budynkiem lub budowlą w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Sąd na rozprawie w dniu 12 października 2011r., działając na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił przeprowadzić poza rozprawą dowód uzupełniający z wypisu z ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości, której postępowanie dotyczyło oraz informacji w sprawie podatku od nieruchomości złożonej przez podatnika. Z nadesłanych przez organ dokumentów, stanowiących tom wspólnych akt administracyjnych do spraw I SA/Go 746/11, I SA/Go 747/11, I SA/Go 748/11, I SA/Go 749/11, wynika, że w pozycji C.3 rubryce 14 wpisano jako powierzchnia użytkowa 451 m2. Z wypisu rejestru gruntów wynika, że działka nr 445 jest zakwalifikowana jako inne tereny zabudowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie istotne jest to, że zaskarżona do sądu decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania nadzwyczajnego jakim jest wznowienie postępowania. Tryb nadzwyczajny może doprowadzić do uchylenia ostatecznej decyzji jedynie w przypadku wystąpienia jednej z przesłanek określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Pamiętać przy tym należy, że postępowanie wznowieniowe nie może być wykorzystane do ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, które zakończyła już decyzja wydana w postępowaniu zwykłym. To postępowanie bowiem nie jest kontynuacją postępowania zwykłego a odrębnym postępowaniem mającym charakter nadzwyczajny, którego granice wynikają z art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Regulacja ta odnosi się wyłącznie do kwalifikowanych wad procesowych i na jego podstawie nie można czynić rozważań materialnoprawnych (por. NSA wyrok z 15.02.2007r., sygn. akt FSK 278/06, opubl. Lex nr 307527). Rozpoznawane przed sądem postępowanie prowadzone było w oparciu o przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Według strony skarżącej istotnym nowym dowodem była decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2007r. z treści której strona wyinterpretowała, że budynek podlegający opodatkowaniu nie spełnia wymogów z art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż nie posiada dachu. Przypomnieć należy, że organ I instancji decyzją z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] wydanej w sprawie podatku od nieruchomości ustalił podatek za 2009r., w pozycji pozostałe budynki ustalono go od powierzchni 451 m2 . Decyzja została doręczona 23 lutego 2009r. (k. 3 akt adm.), i stała się ostateczna. Skarżący do pisma z dnia [...] marca 2011r. załączył także dane o zwolnieniach podatkowych w podatkach od nieruchomości, gdzie w pozycji C dotyczącej budynku lub ich części, powierzchnię użytkową w m2 wpisał 451 m2. W decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r. na którą się powołał skarżący nakazano między innymi "usunięcie luźnych elementów konstrukcyjnych i pokrycia dachu budynku od strony zachodniej na działkach nr [...]". Decyzja była wydana w stosunku do Gminy oraz skarżącego, który jest właścicielem nieruchomości położonej na działce nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono między innymi (...) w dniu [...] października 2007 przedstawiciele Inspektoratu dokonali oględzin budynku. W ich trakcie stwierdzono, że jest on nieużytkowany. W części położonej na działce nr [...] obiekt jest zabezpieczony przed dostępem osób trzecich. Drzwi wejściowe były pozamykane, natomiast otwory okienne w poziomie parteru zamurowano. Do części stanowiącej własność skarżącego był swobodny dostęp. Drzwi wejściowe od strony wschodniej były otwarte, natomiast w części zachodniej i południowej otwory okienne w poziomie parteru nie posiadały stolarki, co umożliwiało dostęp osób trzecich. Zaobserwowano ubytki konstrukcji i pokrycia dachu. Ponadto wewnątrz obiektu zalegał gruz oraz widoczne były miejscowe ubytki stropu nad parterem. Powyższe braki stanowią zagrożenie zawalenia się części obiektu, przeznaczonego na pobyt ludzi (...) zasadnym było wydanie niniejszej decyzji nakazującej współwłaścicielom wyłączenie z użytkowania budynku w całości" (k. 40,40v adm.). Z przedstawionego opisu nie wynika, wbrew twierdzeniom skargi, że budynek od którego naliczono podatek "nie posiada dachu", a tym samym nie spełnia pojęcia budynku w rozumieniu art. 1a ust 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jak również, że jego powierzchnia użytkowa uległa zmniejszeniu. Z przedstawionego fragmentu wynika, że budynek nie jest w najlepszym stanie technicznym i wymaga remontu, a to nie ma wpływu na istnienie lub brak obowiązku podatkowego. Ponadto sam Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w cytowanej decyzji użył sformułowania "nakazuje się (...) współwłaścicielom budynku produkcyjnego", gdyby to co zostało stwierdzono na skutek dokonanych przez inspektora nadzoru oględzin nie spełniało pojęcia "budynku" w rozumieniu art. 3 ust. 2 prawa budowlanego, to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego użyłby innego sformułowania. Przypomnieć jednak należy, co jest bardzo istotne, że poruszany powyżej problem dotyczy interpretacji prawa materialnego, natomiast skarga została wniesiona w stosunku do decyzji wydanej w nadzwyczajnym postępowaniu, a nie w postępowaniu zwykłym, które nie może być wykorzystane do ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Organ odwoławczy słusznie stwierdził, że dla opodatkowania nieruchomości decydujące znaczenie ma zakwalifikowanie nieruchomości w ewidencji gruntów i budynków, co wynika z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego. Przedstawiona przez skarżącego decyzja Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r. nie ma wpływu na to czy należy budynek opodatkować. Miała natomiast znaczenie dla ustalenia zastosowanej stawki podatku. W rozpoznawanej sprawie nie zastosowano stawki najwyższej, obowiązującej dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej 18,40 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej ale budynek został opodatkowany, jako budynek pozostały stawką podatku 5 zł za 1 m2 powierzchni użytkowej, na co zwrócono uwagę w uzasadnieniu decyzji organu I instancji z dnia [...] maja 2011r. Zatem wbrew twierdzeniom zawartym w skardze oraz jej uzupełnieniu z dnia [...] października 2011r., organy podatkowe nie naruszyły regulacji z art. 245 § 1 pkt 5, art. 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 4 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych. Mając na uwadze powyższe, skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało oddalić.