VI SA/Wa 2043/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie salonów gier na automatach 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r., 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r. kierowanym do Ministra Finansów, G. sp. z o.o. zwróciła się o zmianę sześciu zezwoleń na prowadzenie salonów gier na automatach poprzez ujawnienie w nich, ze spółką uprawniona do zarządzania i prowadzenia gier na automatach jest spółka nowo zawiązana w wyniku podziału dokonanego na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 Ksh. pod firmą [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Jako podstawę prawną swojego żądania Spółka wskazała art. 155 Kpa. w związku z art. 24 ust. 1 i art. 27a pkt 1 i art. 32 ust. 1 pkt 1, pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) – dalej ustawa o grach oraz przepis art. 529 § 1 pkt 4 i art. 531§ 2 Kodeksu spółek handlowych (Ksh.) w związku z art. 5 ust. 3 ustawy o grach. Do wnioski załączone zostały: aktualny tekst umowy spółki G., pełny odpis z KRS, aktualna lista wspólników, sprawozdania finansowe G. za 2006 i 2007 r., odpis uchwały nr [...] Zarządu spółki G. i sprawozdanie dotyczące podziału z dnia [...] października 2008 r., plan podziału G., pierwsze i drugie zawiadomienie o zamiarze dokonania podziału G. sp. z o.o. Do akt sprawy dołączony został też akt notarialny z [...] marca 2009 r. – uchwała w sprawie podziału Spółki przez przeniesienie części majątku Spółki w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa na nowo zawiązaną Spółkę [...] sp. z o.o. Decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. Minister Finansów odmówił zmiany udzielonych spółce G. zezwoleń na prowadzenie salonów gier na automatach w [...],[...],[...],[...],[...] i [...] we wnioskowany sposób. Wyjaśnił, iż nie jest możliwa zmiana w trybie art. 155 Kpa. zezwolenia wydanego na rzecz G. sp. z o.o. na [...] sp. z o.o. bowiem nie jest możliwa cesja uprawnień zawartych w decyzji administracyjnej wydanej dla jednego podmiotu na rzecz podmiotu innego. Zezwolenie jest stosunkiem administracyjnym wynikającym z decyzji, w której organ przyznaje określone zezwoleniem prawo określonemu podmiotowi. Prawo do zezwolenia jest niezbywalne, nie ma możliwości wydzielenia go z majątku spółki i przekazania na rzecz spółki nowo zawiązanej w związku z podziałem spółki dzielonej. Decyzja została doręczona spółce G.. W wyniku złożonego przez tę Spółkę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Finansów decyzją nr [...] z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzją. Organ wskazał na zasadę trwałości decyzji ostatecznych sformułowaną w art. 16 Kpa., która ma gwarantować pewność i bezpieczeństwo obrotu prawnego, ochrony praw nabytych, a także sprzyjać pogłębianiu zaufania do organów państwa. Naruszenie zasady trwałości decyzji może dokonać się wyłącznie w trybach nadzwyczajnych: stwierdzenia nieważności, wznowienia postępowania, uchylenia lub zmiany decyzji dotkniętej wada niekwalifikowaną lub w ogóle niewadliwej ze względu na konieczność dostosowania rozstrzygnięcia do wymogów interesu publicznego lub indywidualnego. Organ wskazał, iż orzecznictwo administracyjne wykształciło stanowisko, zgodnie z którym zmiana w trybie art. 155 Kpa. podmiotu decyzji administracyjnej nie jest dopuszczalna. Dlatego też nie jest możliwa na tej podstawie zmiana wydanych na rzecz skarżącej Spółki G. zezwoleń, a dopuszczalna jest jedynie zmiana przedmiotu decyzji. Organ powtórzył zaprezentowane w decyzji pierwotnej stanowisko co do charakteru prawnego zezwolenia i skutków jakie może ono wywołać w związku z podziałem spółki – adresata zezwoleń. Następnie organ wskazał na art. 37 ustawy o grach (...) stanowiący, iż jedno zezwolenie jest udzielane na prowadzenie jednego ośrodka gier albo określonej w zezwoleniu liczby punktów przyjmowania zakładów wzajemnych lub punktów gier na automatach o niskich wygranych oraz na art. 35 ust. 1 cyt. ustawy, z którego treści wynika, ze elementem koniecznym zezwolenia jest wskazaniu podmiotu uprawnionego. Wynika z tego, iż treścią zezwolenia jest prawo prowadzenia działalności określonej w zezwoleniu przez wskazaną w nim spółkę. Nadto, organ podkreślił wagę art. 27a ustawy o grach (...), zgodnie z którą o zezwolenia mogą ubiegać się spółki, które udokumentują legalność źródeł pochodzenia kapitału, terminowe wywiązywanie się z obowiązków podatkowych wobec państwa, i terminowe opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne. Powyższe warunku spełniła spółka G. w wyniku czego uzyskała zezwolenie, takiej zaś weryfikacji nie przeszła spółka [...] sp. z o.o. Wnioskująca spółka G. wskazała, że wspólnicy [...] obejmą w niej udziały w całości ze środków finansowych zgromadzonych na kapitale zapasowym spółki G., zaś organ koncesyjny dokonał weryfikacji wyłącznie kapitału zakładowego spółki G., a nie wszystkich kapitałów jakie ta spółka posiada. Organ podkreślił, że badaniu legalności pochodzenia środków poddany jest nie cały majątek spółki, lecz źródło pochodzenia środków na objęcie udziałów w takiej spółce. W przedmiotowej sprawie spółce nowo powstałej przekazywany jest nie część kapitału zakładowego, lecz inne środki, które nie podlegały badaniu przez organ koncesyjny. Nowo powstały podmiot, ze względu na charakter unormowań dotyczących gier i zakładów wzajemnych, jeżeli chce prowadzić działalność w tym zakresie, musi wystąpić do Ministra Finansów o wydanie zezwolenia. Dodatkowo, organ uznał za nieuzasadniony zarzut spółki G., że naruszone zostały przepisy postępowania – decyzja została wydana bowiem w oparciu o całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, skarżąca spółka G. domagała się uchylenia obu decyzji Ministra Finansów i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania. Rozstrzygnięciom zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy – art. 531 § 1 i § 2 Ksh. w związku z art. 5 ust. 3, art. 24 ust. 1, art. 27a, art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz art. 37 ustawy o grach (...) poprzez błędną ich wykładnie i przyjęcie, iż jest niezgodne ze wskazanymi przepisami ustawy przejście zezwoleń na spółkę nowo powstałą w wyniku podziału przez wydzielenie, podczas gdy wskazana ustawa nie zawiera normy wyłączającej takie przejście oraz 2. naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy – art. 155 Kpa. poprzez przyjęcie, że na gruncie Kpa. obowiązuje bezwzględna zasada zakazu zmiany podmiotu decyzji administracyjnej, nawet wtedy, gdy przepis prawa materialnego stanowi inaczej oraz naruszenie art. 77 § 1 art. 78 § 1 w związku z art. 7 i 8 Kpa. w związku z art. 27a ustawy o grach (...) poprzez niezrealizowanie wniosków dowodowych zawartych we wniosku z dnia [...] lipca 2009 r. na okoliczności określone w art. 27a ustawy o grach (...) oraz niezbadanie poprawności przejścia zezwoleń w trybie art. 531 § 2 Ksh. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wnioski i twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ podkreślił, iż ze względu na przepis art. 5 ust. 1 ustawy oraz regulacje dotyczące kwestii zmiany struktury kapitału, legalności kapitału spółki działające w zakresie gier, nienagannej opinii osób wchodzących w skład organów spółki bądź będących jej udziałowcami nie jest uprawniony pogląd o pierwszeństwie art. 531 § 2 Ksh. nad przepisami ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2010 r. spółka G. podtrzymała swoje zarzuty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), cytowanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest uzasadniona i podlega uwzględnieniu. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka G., po dokonanym wydzieleniu się spółki [...] sp. z o.o., domagała się, na podstawie art. 155 Kpa w związku z art. 531 § 2 Ksh., zmiany wydanych dla niej decyzji administracyjnych - zezwoleń na prowadzenie salonów gier na automatach w części dotyczącej adresata tych decyzji poprzez wskazanie spółki wydzielonej jako dysponenta zezwoleń. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że każda prowadzona przez organ administracji publicznej sprawa administracyjna winna toczyć się z udziałem wszystkich stron danego postępowania, Zgodnie z art. 28 Kpa. stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek przy czym interes ten musi być indywidualny, konkretny, realny i znajdować podstawę w okolicznościach faktycznych danej sprawy a w szczególności w obowiązujących przepisach prawa materialnego. Sprawa administracyjna wszczęta w oparciu o wskazane wyżej przepisy przez skarżącą spółkę G. dotyczy nie tylko jej interesu prawnego, lecz również, a może przede wszystkim, interesu prawnego wydzielonej w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Ksh. spółki [...] sp. z o.o. Interes prawny uczestniczenia w postępowaniu o zmianę decyzji – zezwolenia na prowadzenie salonu gier w części dotyczącej zmiany adresata decyzji ze spółki G. na spółkę [...] znajduje zatem oparcie we wskazywanym przez skarżącą przepisie art. 531 § 2 i art. 529 § 1 pkt 4 Ksh. Prowadząc postępowanie z wniosku skarżącej spółki G., organ nie uwzględnił faktu, iż dotyczyło ono interesu prawnego spółki [...] wskazywanej przez skarżącą jako podmiot mający wstąpić z mocy wskazanych wyżej przepisów Ksh. w jej prawa z tytułu posiadanych zezwoleń. Nie uwzględniając spółki [...] jako strony postępowania i nie zapewniając jej udziału w toczącym się postępowaniu, organ naruszył prawo w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania. Już tylko wskazane naruszenie prawa procesowego uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji utrzymanej nią w mocy. Powyższe nie stanowi wszakże przeszkody dla dokonania oceny naruszenia przez organ prawa materialnego. Podstawą odmowy dokonania zmiany wydanych zezwoleń na prowadzenie salonów gier stanowiła odmienna, od zaprezentowanej przez skarżącą, ocena możliwości uwzględnienia przez organ art. 531 § 1 i § 2 Ksh. jako podstawy do wskazania spółki [...] jako aktualnego posiadacza wydanych skarżącej zezwoleń. Zgodnie z art. 529 § 1 pkt 4 Ksh. podział spółki kapitałowej może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę nowo zawiązaną tzw. podział przez wydzielenie. Stosownie zaś do art. 531 § 1 i § 2 Ksh. spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane powstałe w związku z podziałem wstępują z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w prawa i obowiązki spółki dzielonej stosownie do planu podziału. Na spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą, z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia, w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Powołany przepis art. 531 § 2 Ksh., poprzez odwołanie się do przejścia na inny podmiot zezwoleń, koncesji oraz ulg, ustanawia zasadę sukcesji administracyjnoprawnej jako sukcesji ograniczonej uwagi na fakt jej uzależnienia od decyzji nadających koncesje, zezwolenia czy ulgi mogących tę sukcesję wyłączyć lub od przepisu konkretnej ustawy nie dopuszczającego wspomnianego skutku. Licencje lub zezwolenia stanowiące wyraz ograniczenia zasady swobody działalności gospodarczej mogą mieć dwojaki charakter – albo będą stwierdzały określone uprawnienia zawodowe (np. licencja do wykonywania czynności lotniczych, licencja pośrednika w obrocie nieruchomościami) albo będą stanowiły wyraz działalności reglamentowanej jak np.: licencja transportowa, licencja do wykonywania usług ochrony osób i mienia czy wreszcie zezwolenie na prowadzenie salonów gier na automatach. Czy dana działalność jest działalnością regulowaną wynika z przepisów odrębnych ustaw regulujących określone dziedziny działalności gospodarczej (art. 64 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Uzyskanie licencji czy zezwolenia na prowadzenie danego rodzaju działalności regulowanej przez przedsiębiorcę wymaga spełnienia przez niego szeregu warunków określonych w takich szczególnych przepisach. Zasadą wynikającą z prawa administracyjnego, a związaną z zasadami procedury administracyjnej jest, że nadana określonemu podmiotowi licencja czy zezwolenie nie jest przenoszalna i nie może stanowić przedmiotu obrotu. Powyższe wynika z charakteru nadanych licencją czy zezwoleniem uprawnień jako nabytych na gruncie prawa publicznego w wyniku postępowania administracyjnego, którego uczestnikiem był konkretny, posiadający interes prawny w tym postępowaniu podmiot prawa. Przewidziana na gruncie przepisów prawa handlowego możliwość przejścia licencji, zezwoleń i ulg z jednej spółki prawa handlowego na spółkę powstałą w wyniku podziału tej pierwszej spółki jest wyjątkiem od wspomnianego wyżej zakazu przenoszenia uprawnień publicznoprawnych. Oznacza to, że w razie spełnienia przesłanek określonych wskazanymi wyżej przepisami Ksh., przejście uprawnień dokonuje się z mocy samego prawa. Podkreślić należy, że przejście o którym mowa jest warunkowe, jako że wyłączenie przejęcia wskazanych praw może ustanowić ustawa szczególna lub decyzja nadająca określone uprawnienie. Nadane spółce G. na podstawie przepisów ustawy o grach (...) zezwolenie na prowadzenie salonów gier, jak to słusznie podkreślał organ w zaskarżonych decyzjach i w prezentowanym przed sądem stanowisku, wymagało spełnienia szeregu warunków, niektórych o podstawowym dla zasad uczciwego obrotu znaczeniu. Nie jest jednak tak, jak twierdzi organ, że ustawa ta, poprzez ustanowienie takich szczególnych warunków uzyskania zezwolenia, wyłączyła możliwość stosowania przepisu art. 531 § 2 Ksh. Nie można też twierdzić na gruncie stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy, że z charakteru decyzji zezwalających spółce G. na prowadzenie salonów gier, wynika zakaz przenoszenia prawa z zezwoleń, o którym mowa w cyt. przepisie Ksh. Ustawodawca nie zamieścił w ustawie o grach (...) jednoznacznego przepisu, z którego wynikałby zakaz lub wyłączenie stosowania powołanych unormowań Ksh. choć w innych aktach rangi ustawowej takie wyłączające zapisy można znaleźć. Przykładowo przepisem korespondującym z art. 531 § 2 Ksh. i nawiązującym do przewidzianego tą normą innego, niż w tym artykule uregulowania jest przepis art. 19 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1159), zgodnie z którym uprawnienia z tytułu wydanego przedsiębiorcy zezwolenia, jak również uprawnienia wynikające z dokonanego zgłoszenia nie przechodzą na podmioty powstałe w wyniku jego podziału albo łączenia się z innymi podmiotami. Podobnego zapisu w ustawie o grach zabrakło, a domniemywać go, jak to czyni Minister Finansów i wywodzić pośrednio z innych przepisów wskazanego aktu nie można. Zatem jeśli organ wydający zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach, nie poczynił w udzielanych zezwoleniach wyłączenia stosowania przepisu art. 531 § 2 Ksh. obowiązany jest respektować ten przepis i wynikającą z niego sukcesję administracyjnoprawną. Dodać należy, że organ stosując prawo, nie może nie uwzględniać podstawowej zasady, na jakiej opiera się system obowiązującego w danym kraju prawa, a mianowicie zasady spójności i niesprzeczności norm. Jak przyjmuje się w doktrynie, system prawa jest zbiorem uporządkowanych i powiązanych ze sobą norm postępowania, który powinien charakteryzować się tymi dwiema cechami, a system spójny to taki, w którym przede wszystkim nie występują ze sobą normy niezgodne (vide: Sławomira Wronkowska Podstawowe pojęcia prawa i prawoznawstwa, wyd. Władysław Rozwadowski, Poznań wyd. trzecie str. 102 i 105, T. Stawecki, P. Winczorek Wstęp do prawoznawstwa, 4 wyd. Wyd. C.H.Beck str.113, 126). Dobrze skonstruowany system prawa powinien być zupełny i niesprzeczny, a dokonywanie ustaleń co do ewentualnej sprzeczności norm należy do organów administracji m.in. prowadzących postępowania administracyjne w konkretnych indywidualnych sprawach. Organ administracyjny, wydając decyzję w sprawie, w której kluczowe znaczenie ma przepis prawa cywilnego, nie może ocenić, że przepis ten nie jest dla niego wiążący, tym bardziej, że dopuszczona możliwość niestosowania normy cywilnoprawnej nie została w żaden sposób czy to normatywny, czy administracyjny wyłączona. Rekapitulując tę część rozważań, stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie Minister Finansów zobowiązany był, uwzględniając dokonany przez skarżącą podział polegający na wydzieleniu spółki [...] sp. z o.o. zastosować przepis art. 531 § 2 Ksh. Nie może być jednak wątpliwości, że zezwolenia na prowadzenie salonów gier należące do skarżącej spółki G. nie mogły zostać, w związku z dokonanym podziałem, zmienione w trybie art. 155 Kpa. i w odniesieniu do tej kwestii stanowisko organu jest prawidłowe. Za utrwalone należy bowiem uznać orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym w trybie wskazanego artykułu Kpa. nie można dokonać zmiany podmiotu, który nabył określone decyzją prawo. Brak podstaw do działania na podstawie art. 155 Kpa. nie oznacza jednakże braku możliwości zastosowania jednoznacznego i dyspozytywnego przepisu art. 531 § 2 Ksh. Jeżeli zatem, ustawa nie stanowi inaczej, a decyzja (w przedmiotowej sprawie – decyzje nadające uprawnienia) nie sprzeciwia się przejściu zezwoleń na nowo wydzieloną w wyniku podziału spółkę, to takie przejście dokonuje się i nie jest ono zależne od woli organu wydającego zezwolenia. Powyższe nie oznacza wszakże ukształtowania nowego stanu prawnego w sferze publicznoprawnej niejako poza organem, bowiem nowa spółka musi być formalnym adresatem zezwoleń, do których prawo nabyła na podstawie cyt. przepisu Ksh. Oznacza to, że zarówno dotychczasowy adresat decyzji, jak też spółka wydzielona zobowiązane są zgłosić dokonaną zmianę organowi, a ten w razie stwierdzenia zaistnienia przesłanek ustawowych, zobowiązany jest wydać decyzję deklaratywną. Podstawę prawną do wydania takiej deklaratywnej decyzji będzie stanowił przepis art. 24 ust. 1 ustawy o grach (...) w związku z art. 531 § 2 Ksh. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 grudnia 2009 r. (sygn. akt II GSK 236/09) w sprawie, w której powstała w wyniku podziału, spółka prawa handlowego domagała się nadania jej w trybie art. 531 § 2 Ksh. statusu zakładu pracy chronionej, tj. przeniesienia tego prawa ze spółki podzielonej. Na marginesie, stwierdzić należy, że nieuzasadnione są obawy organu, iż tego rodzaju postępowanie skutkować będzie ominięciem zasadniczych, a ukształtowanych ustawą obowiązków wskazanych w art. 27a tej ustawy. Nie może być posiadaczem zezwolenia na prowadzenie salonów gier spółka, która nie spełniła, niezbędnych dla prowadzenia działalności regulowanej warunków określonych w art. 27a. Adresata spółki przejmującej wiążą też warunki z art. 27b cyt. ustawy. Wydanie decyzji deklaratywnej, mimo że nie może być obwarowane warunkami, nie może oznaczać też dopuszczenia funkcjonowania na rynku hazardowym podmiotów, które w normalnym trybie ubiegania się o zezwolenie, zobowiązane są do stosowania rygorystycznej procedury ubiegania się o zezwolenie i które być może w związku z niespełnieniem określonych warunków, nie uzyskałyby zezwoleń. Zatem wydanie decyzji deklaratywnej stwierdzającej, iż zezwolenia na prowadzenie salonów gier nabyła na podstawie art. 531 § 2 Ksh. powstała z wyniku wydzielenia spółka, nie przeszkadza, aby organ wdrożył wobec takiego podmiotu, czynności nadzorcze i sprawdził zgodne z prawem korzystanie z zezwolenia. Organ, ponownie rozpoznając wniosek, uwzględni dokonaną niniejszym wyrokiem wykładnię prawa procesowego i materialnego, zapewniając przede wszystkim obu spółkom tj. spółce G. jako adresatowi zezwoleń i spółce [...] jako spółce przejmującej te uprawnienia, udział w postępowaniu z wniosku jednej z nich. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "a" i "b" p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a zaś o niewykonalności decyzji na zasadzie art. 152 p.p.s.a.