IV SA/Wa 1242/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2011 r. sprawy ze skargi E. H. i W. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - oddala skargę - Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art. 156 § 2 i art. 158 § 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku E.H. i W.K. o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] Iistopada 1990r. nr [...] o zatwierdzeniu klasyfikacji uzupełniającej gruntów na obszarze obrębu Ł. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. E.H. oraz W.K., reprezentowani przez adwokata K.S. wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezjii Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r., nr [...], zarzucając tej decyzji rażące naruszenie prawa. Uzasadniali swój wniosek tym, że na podstawie tej decyzji działki ewidencyjne będące ich własnością zostały przekwalifikowane z gruntów rolnych na tereny zabudowy przemysłowej, a ujawnienie tej zmiany w operacie ewidencji gruntów nastąpiło znacznie później tj.dopiero w 2000 r. Dalej organ wskazał, iż sprawa była rozpoznawana przez organ pierwszej instancji już po raz trzeci. Decyzje wydawane w sprawie przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego były jednak uchylane przez Głównego Geodetę Kraju z uwagi na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego i ustalenie możliwości odtworzenia brakujących map klasyfikacyjnych, bądź wskazania czy istnieją inne dowody pośrednie, na podstawie których można ustalić, w sposób nie budzący wątpliwości, jaka jest rzeczywista treść decyzji, o której stwierdzenie nieważności wnosi strona. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wykonując zalecenia organu odwoławczego, przeprowadził kontrolę doraźną w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w M., w trakcie której potwierdzono istnienie w zasobie materiałów dotyczących przedmiotowej klasyfikacji w postaci operatu technicznego zawierającego: - mapę glebowo-rolniczą, - mapy z wywiadem terenowym (kopie sekcji map zasadniczych), opisy odkrywek - dokumentację formalno - prawną (tj. postanowienie, zastrzeżenia, zawiadomienia, protokoły, decyzję). Organ wskazał, iż wykaz zmian gruntowych pozwalający na wprowadzenie do części opisowej operatu ewidencyjnego przedmiotowej decyzji został opracowany w 1999 r. oraz że istnienia innych materiałów i dokumentów technicznych, w tym także z wykonanych prac geodezyjnych (np. szkice z pomiaru konturów, współrzędne geodezyjne), dotyczących klasyfikacji uzupełniającej z 1989 r. w ośrodku nie stwierdzono, W trakcie kontroli organ uzyskał także kopie książkowych rejestrów ewidencyjnych obrazujących archiwalne wpisy dla nieruchomości P.P-U"B" wraz ze zmianami dotychczasowych użytków na "Ba". Stwierdzono też, iż faktycznie brak jest w zasobie map klasyfikacyjnych stanowiących załącznik do zaskarżonej decyzji. Istniejące materiały wskazywały - jednak w sposób pośredni - iż przedmiotowa decyzja Prezydenta Miasta M. zatwierdzała ustalone klasy bonitacyjne gruntów i nie dotyczyła obszaru działek nr [...],[...] i [...] o użytku "Ba", którego ujawnienie w ewidencji gruntów i budynków (w 2000 roku) kwestionują skarżący we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji klasyfikacyjnej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ponownie rozpatrując opisaną wyżej sprawę o stwierdzenie nieważności decyzji wskazał, iż w dacie złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności powołanej decyzji wnioskodawcy byli użytkownikami wieczystymi nieruchomości składającej się z działek nr: [...];[...];[...]; [...];[...];[...]i [...], stanowiących głównie tereny przemysłowe, tylko działka nr [...] w niewielkiej części stanowiła grunty rolne (R-V o pow. 0,5462 ha). Wnioskodawcy aktem notarialnym Rep A [...]zawartym w dniu [...] czerwca 1996 r. nabyli prawo użytkowania wieczystego działek : [...];[...]i [...]o łącznej powierzchni 3.0816 ha oraz własność budynku administracyjno-socjalnego o pow. 0,0179 ha, stanowiącego odrębną nieruchomość. W dacie kupna na w/w działkach znajdowały się urządzenia uzbrojenia terenu i infrastruktura: sieć wodociągowa, zewnętrzna sieć oświetleniowa na słupach, drogi, place składowe wykonane z żużla i o nawierzchni asfaltobetonowej ( łączna pow. nawierzchni asfaltobetonowej - 2.0453 ha), ogrodzenie terenu z siatki ogrodzeniowej wraz z bramami i furtką, zasieki na kruszywa, zbiornik cementu, trzy zbiorniki całkowicie wyeksploatowane oraz transformator. Z kolei aktem notarialnym Rep. A [...]zawartym w dniu [...] marca 1997 r. skarżący nabyli prawo wieczystego użytkowania gruntu działek : [...];[...];[...];[...]i innych. W dniu ich nabycia działka nr [...]była zabudowana parterowym barakiem administracyjnym, wyposażonym w instalację elektryczną i wodno-kanalizacyjną. Z kolei działka nr [...] i część działki nr [...], były zabudowane placem utwardzonym, rozładunkowym z płyt żelbetowych wraz z drogą dojazdową. Wobec powyższego organ wskazał, iż jedyną z ww. działek, której obszar był objęty ustaleniem klasy bonitacyjnej w trakcie przeprowadzonej klasyfikacji uzupełniającej gruntów w obrębie L. była działka nr [...], która powstała w 1978 r. w wyniku podziału dawnej działki nr [...]. Taki stan wskazuje treść mapy wywiadu terenowego (sekcja mapy zasadniczej [...]). Mając na uwadze, iż wnioskodawcy są użytkownikami wieczystymi działki nr [...], której część znajduje się w obszarze objętym postępowaniem 0. zatwierdzenie klasyfikacji uzupełniającej, w ocenie organu mają legitymację prawną do złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie skarżący domagają się stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...].11.1990r. zatwierdzająca klasyfikację uzupełniającą gruntów obrębu ewidencyjnego Ł. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy w pierwszej kolejności organ stwierdził, iż decyzja zatwierdzająca klasyfikację uzupełniającą gruntów obrębu ewidencyjnego Ł. z dnia [...].11.1990 r. wydana została przez organ właściwy w sprawie. Dalej organ wyjaśnił, iż postępowanie klasyfikacyjne zostało wszczęte z urzędu przez Prezydenta Miasta M. postanowieniem z dnia [...] maja 1989 r. Konieczność przeprowadzenia uzupełniającej klasyfikacji gleboznawczej gruntów w obrębie Ł. uzasadniono wystąpieniem procesu degradacji gleb, co spowodowało dezaktualizację bonitacji gleb wskutek szkód górniczych i przemysłowych. A zatem postępowaniem w sprawie klasyfikacji gruntów zostały objęte tylko grunty spełniające warunek § 1 w/w rozporządzenia. Dla tych gruntów określono klasy bonitacyjne, a zaskarżona decyzja Dyrektora WBGiTR w K. usankcjonowała prawnie dokonane ustalenia. Organ podkreślił, iż oceniana decyzja nie obejmowała przedmiotowo gruntów, na których stwierdzono inne rodzaje użytków niż podlegające klasyfikacji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przyznał, iż aktualizacja ewidencji rzeczywiście nastąpiła dopiero w 2000 r. co spowodowało, że przez okres 10 lat stan zarejestrowany w ewidencji gruntów i budynków nie był zgodny ze stanem wynikającym z ostatecznej decyzji administracyjnej. Ponadto w dacie wprowadzania do ewidencji decyzja klasyfikacyjna była kompletna, a zagubienie brakujących załączników - map klasyfikacyjnych - nastąpiło już po uwidocznieniu jej w ewidencji gruntów i budynków, najprawdopodobniej w 2003 r., bowiem wówczas przenoszono siedzibę ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w M. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał także, iż nie jest możliwe odtworzenie map klasyfikacyjnych, stanowiących załącznik do zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu brak załącznika do decyzji, jak również brak możliwości jego odtworzenia uniemożliwia ocenę prawną tej decyzji i nie pozwala stwierdzić, czy organ I instancji - wydając decyzję zatwierdzającą uzupełniającą klasyfikację gruntów - rażąco naruszył obowiązujące przepisy prawa materialnego i proceduralnego. Bez żadnych wątpliwości natomiast zdaniem organu można stwierdzić, iż zaskarżona decyzja zatwierdzała prawnie jedynie rodzaje klas bonitacyjnych ustalone przez klasyfikatora na obszarze spełniającym warunek § 1 w/w rozporządzenia w sprawie klasyfikacji, czyli obejmującym grunty rolne, które takimi pozostały po zakończeniu postępowania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. E.H. oraz W.K. ł - reprezentowani przez pełnomocnika adwokata K.S. złożyli odwołanie od powyższej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Główny Geodeta Kraju działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania E.H. i W.K. reprezentowanych przez pełnomocnika K.S: od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2010 r., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Główny Geodeta Kraju po rozpatrzeniu odwołania stwierdził, iż analiza decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r., nr [...] w oparciu o posiadane dokumenty nie wykazała, aby była ona dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, ani inną z wad określonych wart. 156 § 1 k.p.a. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. E.H. oraz W. reprezentowani przez adwokata M.O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2011 r., zaskarżając wskazaną decyzję w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego proceduralnego tj.: - § 1 ust. 1 i 2 oraz i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów - poprzez błędną jego wykładnię; - § 64 Zarządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (M. P. Nr 11, poz. 98 z późn. zm.) - w brzmieniu obowiązującym w roku 1989 - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie; - naruszenie przepisów art. 6 i 7 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, wraz z poprzedzającą ją decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 201Or. nr [...]i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, iż w ich ocenie decyzja z dnia [...] listopada 1990 r. jako rażąco naruszając prawo powinna zostać unieważniona. Zdaniem skarżących brak kompletnych akt sprawy dotyczących wydania powyższej decyzji (tj. przede wszystkim brakuje map klasyfikacyjnych będących załącznikiem do ww. decyzji z [...] listopada 1990 r.) nie jest absolutnie przesłanką uniemożliwiającą kontrolę kwestionowanej decyzji pod kątem art. 156 k.p.a. i przemawiającą za odmową stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Wręcz przeciwnie, w sytuacji w której liczne próby skompletowania ww. akt nie przyniosły rezultatu, a zatem nie można ustalić precyzyjnie treści ww. decyzji - co w zasadzie przyznaje organ administracyjny - należy wyeliminować ją z obiegu prawnego. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, by w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja, której treść nie jest możliwa do ustalenia. Podnieśli ponadto, że w wydawanych poprzednio decyzjach w oparciu o ten sam materiał dowodowy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego prezentował odmienne stanowisko. Zdaniem skarżących przedmiotowa decyzja z dnia [...] listopada 1990 r. podjęta w trybie i na podstawie przepisów dotyczących klasyfikacji gruntów zdecydowanie nie powinna stanowić podstawy do wprowadzenia do ewidencji użytku "Ba". W ocenie skarżących decyzja z [...] listopada 1990r. jest orzeczeniem rozstrzygającym w sposób ostateczny kwestię wpisu do ewidencji gruntów i budynków i dopóki funkcjonuje w obrocie prawnym występuje oczywista sprzeczność pomiędzy jej treścią, a przepisami na podstawie, których została wydana. Skarżący nie zgodzili się z ustaleniami, iż decyzja Dyrektora WBGiTR w K. nie objęła gruntów oznaczonych, jako działki nr [...],[...] i [...]. Z całej dokumentacji posiadanej przez skarżących, a dotyczącej powyższych nieruchomości wynika, że klasyfikacja położonych na obszarze obrębu Ł. w M. została dokonana w czasie przeprowadzonej w 1989r. klasyfikacji gleboznawczej gruntów i w wyniku klasyfikacji nastąpiła również zmiana klas gruntów będących w posiadaniu Przedsiębiorstwa Robót Inżynieryjnych, z gruntów rolnych na grunty o przeznaczeniu przemysłowym. To właśnie decyzja z dnia [...] listopada 1990r. była podstawą wpisu użytku "Ba" w ewidencji. Zdaniem skarżących, wobec faktu, że istniejąca obecnie dokumentacja prawna i techniczna nie pozwala na ustalenie rzeczywistej treści przedmiotowej decyzji klasyfikacyjnej - należy uznać, że rzeczywista treść tej decyzji odpowiadała zmianom, jakie zostały wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków. W ocenie skarżących w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora WBGiTR w K. z dnia [...] listopada 1990r. wywołała skutki, które w stopniu rażącym naruszyły zasadę praworządności i zaufania do organów państwa. Skutkiem wprowadzonej zmiany w ewidencji gruntów była zmiana stawki opodatkowania przedmiotowych gruntów podatkiem od nieruchomości. Tym samym skarżący zostali bezpodstawnie obciążeni wyższą stawką podatku od nieruchomości. Powyższa okoliczność miała olbrzymie znaczenie ekonomiczne dla skarżących. Decyzja organu podatkowego określiła zobowiązanie podatkowe wspólników na 5 lat wstecz. Prowadzona egzekucja i ciągłe spory z organami administracji, a później przed sądami administracyjnymi miały dla skarżących takie skutki ekonomiczne jak utrata płynności finansowej, konieczność ograniczenia działalności gospodarczej i redukcję zatrudnienia, a działania administracji w przedmiotowej sprawie są sprzeczne z podstawowymi zasadami państwa prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Skarga złożona w przedmiotowej sprawie nie może zostać uwzględniona ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Geodety Kraju utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990r. nr [...] o zatwierdzeniu klasyfikacji uzupełniającej gruntów na obszarze obrębu Ł. Kwestionowane w sprawie decyzje zostały wydane w ramach postępowania nieważnościowego, czyli jednego z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż przedmiotem postępowania nadzwyczajnego winno być przeprowadzenie kontroli prawidłowości decyzji, wydanej w postępowaniu zwykłym, w tym wypadku decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K z dnia [...] listopada 1990r. zatwierdzającej klasyfikację uzupełniającą gruntów obrębu ewidencyjnego Ł przeprowadzoną w 1989 r. uwidocznioną na mapach klasyfikacyjnych i sprawdzoną przez nadzór klasyfikacyjny Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z uwzględnieniem złożonych skarg. Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest instytucją, która stanowi wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji, o której mowa w art. 16 k.p.a., toteż może mieć miejsce jedynie w przypadku, gdy decyzja dotknięta jest w sposób niewątpliwy jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Przy tym należy pamiętać, że zaistnienie przesłanek stwierdzenia nieważności ocenia się według stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dacie wydania kwestionowanej decyzji. Przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji, którą rozważano w stanie faktycznym sprawy była przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., czyli wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Z brzemienia tego przepisu wynika, iż nie każde naruszenie prawa pociąga za sobą nieważność decyzji, ale tylko przypadki oczywistego i ciężkiego naruszenia prawa. Idzie tu zatem o konieczność wystąpienia rażącego naruszenia prawa w trakcie prowadzenia postępowania zmierzającego do wydania decyzji. Termin "rażący" winien być rozumiany w sposób powszechnie przyjęty. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego "rażący", to "dający się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży". Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zachodzi zatem w przypadku gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części (wyrok NSA 21 sierpnia 2001 r., sygn. akt II SA 1726/00, Lex 51233, wyrok WSA 21 lipca 2006r., sygn.akt IV SA/Wa 740/06). Dlatego też, w tezie wyroku NSA z 12 grudnia 1988r. (II SA 981/88, ONSA 1988, z. 2, poz. 96) zasadnie stwierdzono, że "naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzoru, jeżeli nie nosi cech rażącego naruszenia prawa". Mając na uwadze powyższe orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż Główny Geodeta Kraju utrzymując w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r., nie naruszył prawa. Jak wynika z akt sprawy postępowanie klasyfikacyjne zakończone decyzją Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. zostało wszczęte z urzędu przez Prezydenta Miasta M. postanowieniem z dnia [...] maja 1989 r. Konieczność przeprowadzenia uzupełniającej klasyfikacji gleboznawczej gruntów w obrębie Ł. uzasadniono wystąpieniem procesu degradacji gleb, co spowodowało dezaktualizację bonitacji gleb wskutek szkód górniczych i przemysłowych. Podstawę przeprowadzonego postępowania i wydanej decyzji stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie klasyfikacji gruntów z dnia 4 czerwca 1956 r. (Dz. U. Nr 19, poz. 97). Jak wyjaśniono w prowadzonym postępowaniu nieważnościowym przedmiotowa klasyfikacja gleboznawcza została poprzedzona kontrolą użytków i określeniem obszarów podlegających ustaleniu klas bonitacyjnych. Wyniki kontroli zostały przedstawione graficznie na mapach wywiadu terenowego znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym (w operacie pomiarowym bez klauzul przyjęcia go do zasobu). W trakcie tych czynności ustalono także obszar gruntów spełniających warunek określony w § 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym gleboznawczą klasyfikacją obejmuje się grunty rolne oraz grunty pod lasami, a także pod wodozbiorami (wodami zamkniętymi) o powierzchni do 10 ha. Przez gleboznawczą klasyfikację gruntów rozumie się podział gleb na klasy bonitacyjne na podstawie tabeli klas gruntów. A zatem postępowaniem w sprawie klasyfikacji gruntów zakończonym decyzją Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. - zostały objęte tylko grunty spełniające warunek z § 1 w/w rozporządzenia. Dla tych gruntów określono klasy bonitacyjne, a zaskarżona decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. usankcjonowała prawnie dokonane ustalenia. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż wydanie przedmiotowej decyzji klasyfikacyjnej zostało poprzedzone wykonaniem czynności technicznych klasyfikacji gruntów przez klasyfikatora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. w dniach [...] - [...] października 1989 r. Z protokołu z zebrania informacyjnego, które odbyło się w dniu [...] lutego 1990 r. wynika, że klasyfikator zapoznał zainteresowanych z wynikami klasyfikacji oraz podał do ogólnej wiadomości, że mapy klasyfikacyjne zostaną wyłożone do wglądu zainteresowanych w siedzibie Urzędu Miejskiego w M. Wyłożenie miało miejsce w dniach od [...] do [...] lutego 1990 r. i odbyło się zgodnie z przepisem § 6 ust. 2 w/cyt. rozporządzenia Rady Ministrów. Podkreślenia wymaga zatem, iż wówczas mapy klasyfikacyjne istniały. W trakcie wyłożenia co do ustaleń klas bonitacyjnych zostały złożone i rozpatrzone 3 zastrzeżenia, co potwierdza protokół z dnia [...] maja 1990 r. Wydana w dniu [...] listopada 1990 r. decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. została wywieszona na okres 14 dni w siedzibie Urzędu Miejskiego w M. zgodnie z wymogiem § 8 ust 1 w/w rozporządzenia w sprawie klasyfikacji. Niewątpliwie z treści decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. zatwierdzającej klasyfikację uzupełniającą w obrębie L. nie wynika, które działki były objęte czynnościami klasyfikacyjnymi i jakie zmiany w zakresie klas gleboznawczych wynikają z tej decyzji. Zakresu zmian wynikającego z przedmiotowej decyzji nie można też ustalić na podstawie dokumentów znajdujących się w grodzkim ośrodku dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej tj. mapy wywiadu terenowego, wykazu zmian gruntowych oraz archiwalnych wpisów w rejestrach książkowych. Pełna treść decyzji wynikała bowiem przede wszystkim z załącznika w postaci zaginionych map klasyfikacyjnych. Wymienione wyżej materiały państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie pozwalają też na odtworzenie map klasyfikacyjnych, dokumenty techniczne z postępowania klasyfikacyjnego są niekompletne i nie posiadają klauzul przyjęcia do tego zasobu. W ocenie Sądu okoliczność ta nie ma jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem decyzji z dnia [...] listopada 1990 r. Przypomnieć bowiem należy, iż rolą postępowania nieważnościowego nie jest rozpoznanie sprawy na nowo lecz ocena konkretnego aktu na dzień jego wydania. W niniejszej sprawie pełna treść decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K z dnia [...] listopada 1990 r. wynikała przede wszystkim z załącznika w postaci map klasyfikacyjnych, które jak wynika z akt administracyjnych zaginęły już po wydaniu przedmiotowej decyzji. Zdaniem Sądu z zebranego materiału dowodowego, a zwłaszcza z treści decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r., jednoznacznie wynika, iż przedmiotem tego postępowania i wydanej decyzji była wyłącznie klasyfikacja gleboznawcza gruntów w obrębie Ł, w trakcie którego określono typy i klasy gleb oraz ustalono na gruncie kontury poszczególnych typów gleb i kontury klas gleby. Tym samym przedmiotem tej decyzji nie było ustalanie czy zmiana użytków gruntowych. Dlatego też zgodzić należy się ze stroną skarżącą, iż oceniana w postępowaniu nieważnościowym decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. nie mogła stanowić dla organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków - podstawy wprowadzenia zmian w tej ewidencji w zakresie użytków gruntowych występujących na działkach ewidencyjnych nr [...],[...] , [...],[...],[...],[...] i [...]. Mając na uwadze treść § 9 w/w rozporządzenia w sprawie klasyfikacji gleboznawczej zgodnie z którym zmiany wynikające z ostatecznej decyzji winny być wprowadzone do operatu ewidencji gruntów i budynków, stwierdzić należy, iż decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990r. mogła stanowić podstawę ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków zmian polegających na wprowadzeniu jedynie ustalonych klas bonitacyjnych gruntów. Decyzja ta nie mogła stanowić podstawy do wprowadzenia kwestionowanego przez skarżących użytku "Ba". Zdaniem Sądu słusznie uznały prowadzące postępowanie nieważnościowe organy, iż fakt wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków na podstawie powyższej decyzji, w zakresie użytków nie miało jednak wpływu na ocenę legalności wydanej wówczas decyzji i na pewno nie stanowi przesłanki do stwierdzenia jej nieważności. Niewłaściwe działania organów ewidencyjnych pozostają bowiem bez wpływu na ważność decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990r. Dlatego też bezzasadne w ocenie Sądu uznać należy zarzuty skarżących, iż decyzja ostateczna w sprawie klasyfikacji uzupełniającej miała inne konsekwencje prawne od tych, które zostały z niej wyprowadzone. Strona skarżąca zarzuca bowiem, że decyzją ta dokonano zmiany przeznaczenia gruntu rolnego na teren zabudowy przemysłowej "Ba". Zdaniem Sądu problem polegał na niewłaściwej interpretacji treści decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r. przez organy prowadzące ewidencję, oceniana decyzja nie mogła zaś wywołać innych skutków poza ujawnieniem w ewidencji gruntów i budynków zmian polegających na wprowadzeniu ustalonych klas bonitacyjnych gruntów. Bez wpływu na ocenę legalności przedmiotowej decyzji pozostaje również okoliczność wprowadzenia powyższych zmian do ewidencji dopiero w 2000 r., jak zasadnie zauważył bowiem organ pierwszej instancji przedmiotem niniejszego postępowania była ocena prawna decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K., nie zaś działania Prezydenta Miasta M. w zakresie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w 2000 r. Mając na uwadze powyższe orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż decyzja Dyrektora Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w K. z dnia [...] listopada 1990 r., nr [...] nie jest dotknięta żadną z innych wad z wymienionego art. 156 § 1 k.p.a. Dlatego też działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.