I OZ 193/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-03-23

Skład orzekający: Ewa Dzbeńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd może przywrócić termin do wniesienia skargi, gdy strona uchybiła terminowi z powodu złego samopoczucia i błędnego przekonania o terminie?
Ratio decidendi
Sąd nie przywrócił terminu do wniesienia skargi, ponieważ strona nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Usprawiedliwieniem braku winy nie jest błędne przekonanie o terminie ani subiektywne złe samopoczucie bez przedstawienia dowodów, np. zaświadczenia lekarskiego. Strona musi wykazać, że dołożyła maksymalnej staranności i że przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności była od niej niezależna.
Stan faktyczny
J. C. otrzymała decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia sierpnia 2011 r. wraz z pouczeniem o 30-dniowym terminie do wniesienia skargi. Termin upłynął 29 września 2011 r., jednak skarga została wniesiona 30 września 2011 r. Skarżąca tłumaczyła uchybienie terminowi złym samopoczuciem i błędnym przekonaniem o dacie, nie przedstawiając dowodów na pogorszenie stanu zdrowia.
Rozstrzygnięcie
Oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1055/11 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 1055/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił J. C. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona J. C. w dniu 30 sierpnia 2011 r. W orzeczeniu tym zawarto prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosił 30 dni od dnia doręczenia skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, a więc upłynął w dniu 29 września 2011 r. Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 30 września 2011 r. a zatem z uchybieniem 30-dniowego terminu. W ocenie Sądu I instancji argumentacja skarżącej dotycząca przyczyn uchybienia, tj. złe samopoczucie i "przeoczenie, że miesiąc sierpień ma 31 dni" nie zasługiwała na uwzględnienie i w żaden sposób nie wskazywała na niemożność dokonania przez stronę skarżącą czynności technicznej jaką jest nadanie skargi w urzędzie pocztowym, z zachowaniem ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. C., domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wnosząca zażalenie podniosła, że uchybienie terminu jednego dnia do złożenia skargi nie jest wielkie a opóźnienie spowodowane było jej złym stanem zdrowia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd może na wniosek strony przywrócić uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z tym, że strona skarżąca powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. Podkreślić należy, iż brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W świetle powołanych przepisów i okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż trafne jest stanowisko Sądu I instancji, że skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób, iż uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy. Usprawiedliwieniem braku winy nie może być błędne przekonanie skarżącej o wniesieniu skargi w terminie. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzja Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] sierpnia 2011 r. została doręczona J. C. w dniu 30 sierpnia 2011 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia skargi. W takiej sytuacji nie można uznać, że skarżąca zachowała dostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw. Odnosząc się natomiast do argumentów zawartych w zażaleniu podkreślić należy, iż bez wątpienia wskazują one na trudną sytuację życiową skarżącej. Jednakże aby skutecznie uprawdopodobnić opisane okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy przedstawić dowody, które uwiarygodniłyby pogorszenie się stanu zdrowia w stopniu, który uniemożliwiłby zachowanie terminu do dokonania czynności. Skarżąca nie przedstawiła dowodów (w postaci np. zaświadczenia lekarskiego) wskazujących, iż w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi jej stan zdrowia znacząco się pogorszył. W tej sytuacji skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi i nie uwiarygodniła, że wykazała się należytą dbałością o swoje interesy. Powyższe wyklucza natomiast możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest zatem prawidłowe i odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło