I OZ 601/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 983/11 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 983/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek J. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 26 lutego 2010 r. W piśmie z dnia 13 maja 2011 r. J. W. zaskarżył bliżej niesprecyzowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. W odpowiedzi na wezwanie o wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2011 r. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w Krakowie pełnomocnik skarżącego sprecyzowała, że skarga dotyczy decyzji SKO w N. z dnia [...] lutego 2010 r. znak: [...]. Pełnomocnik złożyła też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący był całkowicie zaangażowany w usuwanie skutków zalania jego nieruchomości przez powódź i przywracanie jego domu do stanu umożliwiającego zamieszkanie. Pełnomocnik wskazała, że na przełomie lutego i marca 2010 r. skarżący nie miał możliwości sporządzenia skargi, a jego sytuacja bytowa umożliwiła mu złożenie skargi dopiero 13 maja 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie do wskazania, kiedy powstały i kiedy ustały okoliczności uniemożliwiające skarżącemu wniesienie skargi w terminie, pełnomocnik ponownie powołała się na fakt zalania nieruchomości skarżącego i wskazała, że skarżący miał możliwość wniesienia skargi dopiero 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności związane z wniesieniem skargi nie dają podstaw do przyjęcia, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu ani skarżący ani jego pełnomocnik nie sprecyzowali, kiedy ustały przyczyny uchybienia terminu. Jeśli przyjąć, że zalanie nieruchomości skarżącego było przyczyną uchybienia terminu i że przyczyna ta istniała w czasie, gdy biegł termin do wniesienia skargi, czyli przez trzydzieści dni od dnia doręczenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (26 lutego 2010 r.), to nie zostało wykazane (nawet w przybliżeniu), kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała. Sąd uznał, że za wykazanie nie może bowiem być potraktowane wskazanie daty 10 maja 2011 r., czyli dnia przypadającego ponad rok po doręczeniu decyzji, bez jakiegokolwiek uprawdopodobnienia, że w tym właśnie dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. W., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że data ustania przyczyny uchybienia terminu została sprecyzowana w piśmie z dnia 14 maja 2012 r. wraz z powołaniem okoliczności uniemożliwiających skarżącemu wniesienie skargi w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, iż zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Należy podkreślić, iż w doktrynie przyjęto pogląd, że w sytuacji, gdy wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 246). W niniejszej sprawie – jak wynika z akt sprawy - decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 10 lutego 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 26 lutego 2010 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony dopiero w dniu 29 marca 2012 r. A zatem, należy stwierdzić, iż powyższy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu został złożony po upływie 2 lat od uchybienia terminu do wniesienia skargi, wobec czego jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie