II SAB/Wr 53/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie przekazania odwołania do organu odwoławczego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. S. F., reprezentowany przez radcę prawnego V.S., wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie przekazania odwołania do organu odwoławczego. Wnosząc o uwzględnienie skargi i "uznanie, iż Urząd Miasta i Gminy w S. ma obowiązek usunięcia naruszenia prawa i przekazania do rozpatrzenia odwołania od decyzji znak [...]z dnia [...] w przedmiocie rozwiązania umowy zawartej w dniu [...]r. w formie aktu notarialnego dotyczącej parceli budowlanej nr [...] położonej w S. przy ul. S." oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, skarżący wywodził, że pomimo upływu 30 lat odwołanie od wskazanej wyżej decyzji nie zostało przekazane do organu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wywodził, że ani jemu, ani Urzędowi Miasta i Gminy w S. nie przysługuje przymiot organu (strony) – z powodu braku zdolności sądowej. Ponadto organ podniósł, że odwołanie, na które powołuje się skarżący, zostało złożone przez żonę skarżącego, której nie przysługiwał w tym postępowaniu przymiot strony. Przedstawiwszy następnie stan sprawy Burmistrz Miasta i Gminy S. stwierdził, iż skarżący bezzasadnie zarzuca, że sprawa nie została rozpatrzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, to jest w sprawach na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jak podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. w szczególności postanowienia WSA w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 93/11 i z dnia 26 sierpnia 2011 r. sygn. akt IV SAB/Wa 85/11), przekazanie przez organ administracji pierwszej instancji odwołania strony do organu administracji wyższego stopnia nie jest wydaniem aktu, podjęciem czynności lub - co oczywiste - wydaniem pisemnej interpretacji prawa podatkowego, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż przekazanie odwołania nie powinno nastąpić decyzją administracyjną, postanowieniem ani wydaniem pisemnej interpretacji prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a p.p.s.a.). Przekazanie takie nie jest również innym aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Inny akt lub czynność, o których mowa w tym przepisie, to taki akt lub czynność, który dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wyrażenie "dotyczy" wskazuje na to, iż akt lub czynność ustala, stwierdza bądź potwierdza uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1998 r., sygn. akt II SA 1155/97, opubl. w ONSA nr 2 z 1999 r., poz. 51). Przekazanie odwołania przez Burmistrza Miasta i Gminy S. nie ustala, nie stwierdza ani nie potwierdza uprawnień bądź obowiązków skarżącego wynikających z przepisów prawa. Przekazanie takie nie jest zatem "innym aktem lub czynnością" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skoro więc w postępowaniu, w którym skarżący złożył skargę, Burmistrz Miasta i Gminy S.nie jest zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w istocie bez znaczenia jest to, czy odwołanie, na które powołuje się skarżący, zostało złożone przez żonę skarżącego, której – jak uważa organ – nie przysługiwał w tym postępowaniu przymiot strony, bowiem nawet w sytuacji, gdyby nie budziło żadnych wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione przez uprawniony podmiot, skarga na bezczynność organu I instancji w przedmiocie przekazania tego odwołania do organu odwoławczego nie byłaby dopuszczalna. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.