II SA/Kr 1341/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A.M. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 13 czerwca 2011 r. nr [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz A.M. kwotę 357 zł ( słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] kwietnia 2011 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 123 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami, z wjazdem z ul. [...] i ukształtowaniem terenu, drogami, miejscami postojowymi, murami oporowymi, z instalacjami wewnętrznymi wod-kan, c.o. z kotłownią, instalacją gazową, elektryczną na działkach nr 1, 2, 3, 4, 5 obręb [...] N. , ul.[...]. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 10 listopada 2010r sygn. akt. II SA/Kr 827/10 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. znak [...] z [...] kwietnia 2010r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji z [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p.n. budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami, z wjazdem z ulicy [...] i ukształtowaniem terenu, drogami, miejscami postojowymi, murami oporowymi, z instalacjami wewnętrznymi wód - kań, c.o. z kotłownią, instalacją gazową, elektryczną na działkach nr 1, 2 , 3 , 4 , 5 obręb [...] , ul. wydanej dla Inwestora - Firmy Remontowo- Budowlanej A.M. Wobec powyższego, w ocenie organu, konieczne jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego jakim jest funkcjonowanie w obiegu prawnym ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Warunkiem koniecznym wydania decyzji pozwolenia na budowę dla danej inwestycji, jest uzyskanie ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zażalenie na ww. postanowienie wniósł A.M. . Podniósł w nim, że decyzja z [...] grudnia 2009 r. o ustaleniu warunków zabudowy jest ważna i wiążąca w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, zaś fakt orzekania w przyszłości przez Naczelny Sąd Administracyjny (ze skargi kasacyjnej), nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ wynik postępowania sądowego w żaden sposób nie determinuje możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda postanowieniem z [...] czerwca 2011 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że zaskarżone postanowienie jest słuszne i odpowiada prawu. Przytoczył pogląd wyrażony przez WSA w Gliwicach w wyroku z 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/G1 1062/07, w którym wskazano, że wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku uwzględniającego skargę poprzez uchylenie decyzji organu administracji oznacza, że decyzja ta nadal istnieje w obrocie prawnym, jednak wynikający z niej skutek prawny (wykonalność), jest zawieszony do czasu uprawomocnienia się wyroku z mocy rozstrzygnięcia z art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analogiczna sytuacja ma miejsce w razie wstrzymania wykonania decyzji w trybie art. 61 ww. ustawy, które to orzeczenie traci z kolei moc z chwilą wydania przez Sąd nieprawomocnego wyroku. Utrata waloru ważności decyzji może zaś nastąpić jedynie w razie jej prawomocnego wyeliminowania z obrotu prawnego. Skutku takiego nie wywołują zaś orzeczenia z art. 61 i art. 152 ustawy. Jednak tego rodzaju orzeczenia oznaczają zawieszenie w czasie skutku prawnego, wynikającego z objętej nimi decyzji. W tym przedziale czasowym nie jest zatem możliwe ani udzielenie pozwolenia na budowę, ani też wydanie decyzji odmownej z powodu wydania wymienionych wyżej rozstrzygnięć. Zatem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k. p.a. Odnosząc powyższe uwagi do przedmiotowej sprawy organ odwoławczy wskazał, że fakt wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z 10 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 827/10 (uchylającego decyzję o warunkach zabudowy), stanowi obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na budowę - do czasu uprawomocnienia się tego wyroku tj. rozpatrzenia skargi kasacyjnej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody wniósł A.M. , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu l instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na wadliwym przyjęciu, że uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny decyzji o warunkach zabudowy stanowi w każdym przypadku obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę do czasu uprawomocnienia się tego wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ II instancji błędnie powołał się na stanowisko wyrażone przez WSA w Gliwicach w wyroku z 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/GI 1062/07, albowiem zapadł on na gruncie odmiennego stanu faktycznego. W wyroku WSA w Krakowie z 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 827/10 Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonaniu zaskarżonej decyzji. Ponadto skarżący podniósł, że wyrok ten nie jest prawomocny, gdyż została od niego wniesiona skarga kasacyjna. Powyższe świadczy o tym, że decyzja istnieje w obrocie prawnym i podlega wykonaniu. Wskazał również, że zgodnie z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ wskazał, że dla oceny zaistnienia przesłanki zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wystarczające jest ustalenie stanu zależności pomiędzy sprawą administracyjną a rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. W ocenie organu, taki stan zależności występuje pomiędzy postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę, a postępowaniem zmierzającym do oceny prawidłowości decyzji o warunkach zabudowy. Bez wpływu na ustalenie tej zależności pozostaje podnoszona w skardze okoliczność braku wyrzeczenia w wyroku WSA w Krakowie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 póz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku złożenia skargi ocenie sądu podlega zatem zgodność zaskarżonego aktu, w tym wypadku decyzji administracyjnej, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W myśl art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej w skrócie p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu, skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ ocena legalności zaskarżonego aktu, dokonana stosownie do powyżej cytowanych przepisów, doprowadziła do wniosku, że zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające go postanowienie organu pierwszej instancji, zostały wydane z naruszeniem prawa, uzasadniającym wyeliminowanie obu rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 97 §1 pkt 4 kpa stanowiący, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że Wojewoda , a wcześniej Prezydent Miasta K. uznali, że dalsze postępowanie z wniosku inwestora A.M. o udzielnie pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami, z wjazdem z ul. [...] i ukształtowaniem terenu, drogami, miejscami postojowymi, murami oporowymi, z instalacjami wewnętrznymi wod-kan, c.o. z kotłownią, instalacją gazową, elektryczną na działkach nr 1, 2, 3, 4, 5 obręb [...] wymaga uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10. 11. 210 r. sygn. akt II SA/Kr 827/10, którym to wyrokiem Sąd uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...]. 04. 2010 r. i poprzedzająca ją decyzję Starosty K. z [...].12. 2009 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, a od którego została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sadu poglądu tego nie można uznać za trafny. W powołanym przepisie chodzi bowiem o bezpośrednią zależność między pomiędzy rozstrzygnięciem w sprawie, w której wydano postanowienie o zawieszeniu, a innym rozstrzygnięciem stanowiącym wstępne zagadnienie prawne. Zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, w której rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy warunkowane jest uprzednim innym rozstrzygnięciem, bez rozstrzygnięcia którego, w ogóle nie byłoby możliwe wydanie decyzji administracyjnej w postępowaniu głównym. Natomiast w niniejszej sprawie decyzja SKO w K. z [...] 04. 2010 r. ustalająca warunki zabudowy z dla przedmiotowego przedsięwzięcia ma przymiot ostateczności i jako taka podlega wykonaniu mimo, iż została nieprawomocnie uchylona. Samo zasadne twierdzenie, że wyrok NSA wydany na skutek złożenia przez skarżącego A.M. skargi kasacyjnej na wyrok WSA z 10 listopada 2010 r. może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy głównej - o ile skarga kasacyjna zostanie uchylona, nie oznacza, ze nie jest możliwe wcześniejsze rozpatrzenie sprawy głównej i wydanie - w tym konkretnym przypadku - decyzji o pozwoleniu na budowę lub o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Prejudycjalność w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa oznacza bowiem, że w ogóle nie jest możliwe wydanie decyzji w postępowaniu bez uprzedniego rozstrzygnięcia w innej sprawie. Ale taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Nadto należy zauważyć, że WSA w Krakowie nie określił w ww. wyroku z 10.11. 20101 r., iż uchylona decyzja określająca warunki zabudowy nie może być wykonywana, do czego był uprawniony na mocy art. 152 p.p.s.a stanowiącym, że w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonywane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku A zatem trzeba się zgodzić ze stroną skarżącą, że ostateczna decyzja o warunkach zabudowy - mimo ich uchylona przez WSA w Krakowie - do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej i wydania wyroku przez NSA - pozostaje w obiegu prawnym. Oznacza to, że organ l instancji orzekający w przedmiotowej sprawie z wniosku A.M. w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę nie miał podstaw do zawieszenia prowadzonego w tym zakresie postępowania. A zatem także niezgodne z prawem było zaskarżone postanowienie organu II instancji Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.