II FZ 4/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. H. U. T. sp. z o. o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Po 639/11 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi P. H. U. T. sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt III SA/Po 639/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił P. H. U. T. Sp. z o.o. w K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczenia, postanowieniem z dnia 22 września 2011 r. Sąd odrzucił skargę Spółki jako wniesioną po terminie. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka otrzymała bowiem w dniu 15 czerwca 2011 r., a skargę wniosła w dniu 23 lipca 2011 r., tj. z uchybieniem 30 – dniowego terminu. Pismem z dnia 5 października 2011 r. Strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie powyższego terminu uzasadniając go błędem pracownika, który omyłkowo wpisał błędną datę odbioru do dziennika korespondencji (20 czerwca zamiast 15 czerwca 2011 r.). Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sąd I instancji, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznał, iż we wniosku nie wykazano, że mimo dołożenia należytej staranności Spółka nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Niedochowanie przez Skarżącą terminu nie było bowiem następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 listopada 2011 r. wszelkie czynności dokonywane przez pracownika Strony skarżącej wywołują skutek w sferze praw i obowiązków Spółki, w imieniu i na rzecz której ta osoba działała, zaś na Spółce ciąży obowiązek takiego zorganizowania działalności, aby w sposób właściwy dbano o jej interes. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu żądania wskazano, iż Sąd I instancji nie uwzględnił tego, iż Skarżąca nie miała wpływu na omyłkę pisarską, której dopuściła się osoba odbierająca korespondencję. Błędne wpisanie daty nie stanowi o tym, iż Spółka upoważniła do odbioru korespondencji osobę niekompetentną, która nie należycie dbać o interesy Strony. Zdaniem autora zażalenia, nieprawidłowe wpisanie daty nie miało związku z kwalifikacjami danej osoby, a stanowiły jedynie oczywisty błąd pisarski, który w niniejszej sprawie spowodował po stronie Spółki negatywne konsekwencje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 149). Słusznie orzekł Sąd I instancji, iż Skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem uznać za pozbawione winy tłumaczenie Strony, iż pracownik popełnił "oczywisty błąd pisarski" niewłaściwie odnotowując datę wpływu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie neguje przy tym, iż taka omyłka pisarska mogła mieć miejsce, jednakże w kontekście przepisów regulujących skutki prawne wniesienia skargi po upływie ustawowego terminu, omyłkę taką należy uznać za niedbalstwo skutkujące brakiem możliwości uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 1288/99, niepubl.). Wobec wykazania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.