II SA/Wa 1109/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędzia WSA Adam Lipiński Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe oddala skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi K. D. na bezczynność Szefa Służby Celnej w przedmiocie rozpoznania odwołania od aktu mianowania na stopień służbowy, wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 279/10 zobowiązał Szefa Służby Celnej do rozpatrzenia odwołania ww. z dnia [...] grudnia 2009 r. od aktu mianowania z dnia [...] listopada 2009 r. wydanego przez Dyrektora Izby Celnej w B., w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał m.in., że akt mianowania na podstawie art. 223 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323) w zakresie przypisania funkcjonariusza do określonego korpusu ma charakter deklaratoryjny i obligatoryjny. Do aktu mianowania wydanego na podstawie tego przepisu przez kierownika urzędu celnego funkcjonariuszowi przysługuje, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), odwołanie do organu celnego wyższego stopnia, w zakresie określenia korpusu Służby Celnej. Natomiast od decyzji organu odwoławczego przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Szef Służby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] marca 2011 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w zakresie określenia korpusu. W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., że wbrew twierdzeniu skarżącej, organ pierwszej instancji nie naruszył art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej. Przepis ten w stosunku do skarżącej nie mógł zostać zastosowany. Z dokumentów zgromadzonych w jej aktach osobowych niezbicie wynika, iż w okresie poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy o Służbie Celnej, K. D. pełniła służbę na stanowisku eksperta celnego w stopniu młodszego aspiranta celnego. W takiej sytuacji obowiązkiem organu pierwszej instancji było mianowanie ww., na podstawie art. 223 ust. 4 powołanej ustawy, na określony stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej. Decyzja Szefa Służby Celnej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciła, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, naruszył art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy o Służbie Celnej, poprzez dokonanie jego błędnej wykładni. Zarzuciła ponadto naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 7, 77 § 1 i art. 138 § 1 Kpa. Podnosząc te zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Podać należy, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zgodnie z art. 223 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), funkcjonariuszowi celnemu, który przed wejściem w życie ustawy zajmował stanowisko, które wiązało się z podporządkowaniem służbowym funkcjonariuszy celnych lub pracowników, bądź pełnił obowiązki na tym stanowisku oraz pełnił służbę w służbie stałej w stopniu innym, niż wymieniony w pkt 1 i w ust. 2, określa się stopień w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. Zdaniem Sądu, kwestionowana przez skarżącą interpretacja powyżej przytoczonego przepisu jest niezasadna. Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do funkcjonariuszy celnych, którzy bezpośrednio przed wejściem w życie powyżej określonej ustawy zajmowali stanowisko, o którym mowa w tym przepisie. Przyjęcie odmiennej interpretacji doprowadziłoby do sytuacji, w której każdy funkcjonariusz zajmujący stanowisko, o którym mowa w powołanym przepisie, powinien zostać mianowany na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej. W świetle powyższego, Sąd uznał, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły zostać uwzględnione i Sąd orzekał w ramach swojej właściwości, tj. nie odnosił się do kwestii związanej ze stopniem skarżącego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji orzeczenia.