I OZ 838/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1758/10 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. (...) w W. i Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. (...) w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2010 r. nr KOC/5191/Go/09 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1758/10 - na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." - pozostawił bez rozpoznania wniosek Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1758/10 w sprawie ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. (...) w W. i Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. (...) w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2010 r. nr KOC/5191/Go/09 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd w uzasadnieniu zarządzenia podał, że w dniu 7 czerwca 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie z dnia 5 czerwca 2011 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1758/10. Zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. wezwano pełnomocnika wnioskodawcy – radcę prawnego M. G. do nadesłania, w terminie 7 dni po rygorem pozostawienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia bez rozpoznania, pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu uczestnika postępowania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie przed sądami administracyjnymi. W ustawowym siedmiodniowym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych ww. wniosku. Co prawda przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. nadesłano ciąg pełnomocnictw, jednakże z pełnomocnictwa nr 122/PŁ/2010 nie wynika umocowanie dla radcy prawnego M. G. do reprezentowania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, bądź przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Sąd zarządził o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła Wojskowa Agencja Mieszkaniowa w Warszawie wnosząc o jego uchylenie i sporządzenie uzasadnienia orzeczenia z dnia 31 maja 2011 r. W uzasadnieniu zażalenia Agencja podniosła, że z uwagi na wezwanie do złożenia pełnomocnictwa przez radcę prawnego, działającego w imieniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu 16 sierpnia 2011 r. zostało złożone pełnomocnictwo ogólne, uprawniające do występowania pełnomocnika w imieniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Z tego pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik posiada uprawnienie do działania przed sądami powszechnymi wszystkich instancji, Sądem Najwyższym, Naczelnym Sądem Administracyjnym, organami administracji państwowej i samorządowej, organami egzekucyjnymi, sądowymi i administracyjnymi i organami ścigania. Nie bez znaczenia jest fakt, że pełnomocnictwo to zostało udzielone przez Dyrektora Oddziału na podstawie posiadanego przez niego pełnomocnictwa nr 112/2010. Pełnomocnictwo radcy prawnego nie zawierało ograniczeń, co oznacza, że pełnomocnik mógł działać w zakresie wynikającym pośrednio z ww. pełnomocnictwa nr 112/2010, a zatem także przed sądami administracyjnymi. Wskazać należy, że pełnomocnictwo dla radcy prawnego, choć inaczej sformułowane niż pełnomocnictwo nr 112/2010, zawierało uprawnienie do występowania w imieniu na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w Warszawie w szeregu postępowaniach prowadzonych także przed wszystkimi organami sądowymi, a zatem także sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu. Z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Sformułowanie "przy pierwszej czynności procesowej" należy rozumieć jako pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika. Może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi, jak również kolejna czynność postępowania, ale z udziałem tego pełnomocnika, który na tym etapie wstąpił do sprawy. Z kolei art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepisy te wyraźnie stanowią, że obowiązkiem pełnomocnika będącego radcą prawnym jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie. Niezależnie od powyższego trzeba dodać, że powołane przepisy regulują niezwykle istotne kwestie procesowe. Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu. Analizowane przepisy nabierają szczególnego znaczenia zwłaszcza, jeśli weźmie się pod uwagę jak poważne konsekwencje mogą wystąpić gdyby nie interpretować ich w sposób ścisły. Zgodnie z art. 183 § 2 pkt 2 P.p.s.a. nienależyte umocowanie pełnomocnika powoduje nieważność postępowania. Także stosownie do treści art. 271 pkt 2 P.p.s.a. nienależyta reprezentacja strony, której przejawem jest działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania z powodu jego nieważności. Skoro zatem ustawodawca nałożył na sądy administracyjne obowiązek, by wyegzekwować wykazanie tego umocowania przy pierwszej czynności procesowej, to powinność tę Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zrealizował poprzez zarządzenie z dnia 5 sierpnia 2011 r. wzywające radcę prawnego M. G. do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu uczestnika postępowania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie, pod rygorem pozostawienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie radca prawny M. G. przedłożyła dokument pełnomocnictwa zawierający jej umocowanie do występowania w imieniu i na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w Warszawie w postępowaniach prowadzonych przed "sądami powszechnymi wszystkich instytucji, Sądem Najwyższym, Naczelnym Sądem administracyjnym, organami administracji państwowej i samorządowej, organami egzekucyjnymi, sądowymi i administracyjnymi, organami ścigania (...)" oraz pełnomocnictwo udzielone przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej W.K. z którego wynika, że Dyrektor jest umocowany do reprezentowania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w sprawach przed "(...) sądami administracyjnymi, Naczelnym Sądem administracyjnym (...)". W świetle przytoczonego wyżej brzmienia tych dokumentów Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że przedłożone pełnomocnictwo M. G. nie spełnia wymogów pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wbrew wywodom zażalenia, akt umocowania W. K. nie może zastępować ani uzupełniać pełnomocnictwa M.G., albowiem tylko jednoznacznie brzmiąca treść pełnomocnictwa M. G. pozwala odczytać jaka była wola osoby umocowującej do działania w jej imieniu. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 49 § 2 P.p.s.a pozostawiając bez rozpoznania wniosek Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 31 maja 2011 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa, wobec czego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.