III SA/Łd 1025/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie odmowy usunięcia naruszeń prawa postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 1025./11 U Z A S A D N I E N I E W dniu 8 września 2011 r. W. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. skargę na czynność odmowy usunięcia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. naruszeń prawa zawartych w pismach: znak EA/7241/46/2011/OU oraz EA/7241/46/2011/B. Zarzucając naruszenie art. 6,7,8,9,35 § 1 i 3 ,art.36 k.p.a., art. 26 § 2 i 5, 27 § 1 i 3 , 29 § 1 i 2 , 34 § 3, 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , art. 3 § 1 i 2 pkt 4, 13 § 1 i 2 , 52 § 3, 53 § 2,54,146 § 1 p.p.s.a., wnosił o stwierdzenie bezskuteczności czynności: - odmowy usunięcia naruszeń prawa , przez nieustosunkowanie się do żądania strony zawartym w wezwaniu nadanym faksem 26 lipca 2011r., - dokumentów – pism EA/7241/46/2011/OU oraz EA/7241/46/2011/B. Wnosił również o dopuszczenie dowodu z przesyłek rejestrowanych oznaczonych wyżej wskazanymi numerami wraz ze zwrotnym poświadczeniem odbioru i zapisu w książce pocztowej US dla tych przesyłek. Z załączonych akt administracyjnych wynika, że wskazanymi wyżej numerami oznaczone są : - postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 27 maja 2011 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z brakiem zaistnienia ustawowych przesłanek do umorzenia (EA/7241/46/2011/OU); - postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 27 maja 2011 r. umarzające postępowanie w sprawie "wstrzymania czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zarzutów", z uwagi na bezprzedmiotowość tego postępowania (EA/7241/46/2011/B). W uzasadnieniu skargi wskazał, że prawidłowo ustanowionym pełnomocnikom do doręczeń w Polsce nie została doręczona korespondencja jak również informacja o awizowanych przesyłkach. Wskazywał, że przesyłka polecona zawierająca postanowienia z 27 maja 2011 r. została mu doręczona 2 czerwca 2011 r. , a nadana z datą 1 czerwca 2011 r. W jego ocenie Naczelnik US w dniu 1 czerwca 2011 r poświadczyła nieprawdę wstawiając na pismach datę 27 maja 2011 r. , a podpisanie dokumentu z inną datą niż rzeczywista jest przestępstwem. W obszernej odpowiedzi na skargę Naczelnik US w K. wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej podnosząc, że powiela ona zarzuty przedstawione w skardze z 10 sierpnia 2011 r. oraz 5 września 2011r., na czynności odmowy usunięcia przez Naczelnika US w K. naruszeń prawa zawartych w wezwaniu z dnia 16 lipca 2011 r., protokole przesłuchania strony z dnia 19 lipca 2011 r., piśmie organu z dnia 29 lipca 2011 r. Skarga z dnia 10.08. 2011 r. została złożona w WSA w Łodzi w dniu 9 września 2011 r. Organ wyjaśnił także, że postanowienia zostały podpisane przez Naczelnika 27 maja 2011 r. i przekazane do wysyłki w dniu 31 maja 2011 r., a wysłane 1 czerwca . Wskazał, że z wniosku wierzyciela Prezesa ZUS prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych w/w wierzyciela ze środków zgromadzonych na rachunku bankowym zobowiązanego W.S.. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dochodzi zapłaty zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za lata 2001 -2006. Naczelnik US w K. przedstawił przebieg postępowania i kolejne pisma składane przez skarżącego w tym postępowaniu. Podkreślił, że postanowienia wymienione w skardze skarżący otrzymał w dniu 2 czerwca 2011 r. i skorzystał z prawa złożenia zażalenia oraz skarg na działanie urzędu. Na postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego skarżący złożył zażalenie, a Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wydał postanowienie 18.07.2011r EA-1/7241-0140/11/MAA/34406 stwierdzając uchybienie terminowi do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [ p.p.s.a. ] . Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach – pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Powyżej przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, iż sąd administracyjny w trakcie wykonywania kontroli administracji publicznej winien w każdym przypadku ustalić, czy sprawa pozostaje w zakresie jego kognicji i czy spełnione są wymogi dopuszczalności skargi Braki w tym zakresie wyłączają zastosowanie lub odmowę zastosowania środków przewidzianych w ustawie p.p.s.a. Wynika to wprost z art. 58 § 1 p.p.s.a., który m.in. stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1), /.../ jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6) . Niedopuszczalność skargi "z innych przyczyn" występuje m. in., gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia Przedmiotem skargi wniesionej przez W.S. jest, jak to określa skarżący, czynność odmowy usunięcia naruszeń prawa, zawartych w dwóch postanowieniach wydanych przez organ egzekucyjny. W istocie oznacza to, że skarżący zmierza do zaskarżenia tych postanowień. Jak wynika z przytoczonego wyżej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontroli sądu administracyjnego podlegają postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, /.../. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Postanowienia, których dotyczy zarzut nieusunięcia naruszeń prawa są postanowieniami organu I instancji, przy czym na postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego ([...]) przysługiwało zażalenie, które skarżący złożył. Skarga do sądu administracyjnego na to samo postanowienie jest w tej sytuacji niedopuszczalna, a skarżący mógł złożyć skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wydane w przedmiocie złożonego przez niego zażalenia. Natomiast postanowienie organu egzekucyjnego umarzające jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia zarzutów, wobec wydania przez ten organ postanowienia o odmowie umorzenia postępowania, nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż ustawa nie przewiduje wniesienia zażalenia na takie postanowienie. Należy także wyjaśnić, że czynności o charakterze procesowym podejmowane przez organ egzekucyjny w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i nie podlegają sądowej kontroli na podstawie tego przepisu. Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 6. i § 3 p.p.s.a. R.A.