V SA/Wa 1520/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]; znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] na rzecz T. N. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] kwietnia 2010 r. wpłynął wniosek T. N. o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. We wniosku skarżąca zadeklarowała pakiet rolnictwo-ekologiczne na powierzchni4,12 ha. W dniu 8 sierpnia 2010 r. została w gospodarstwie strony przeprowadzona kontrola zasadnicza metodą inspekcji terenowej. Z kontroli sporządzono raport nr [...]. Stwierdzono następujące nieprawidłowości: - działka rolna A: powierzchnia deklarowana 0,18 ha; powierzchnia stwierdzona 0,10 ha; zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej (kod błędu DR 13+); - działka rolna B: powierzchnia deklarowana 0,17 ha; powierzchnia stwierdzona 0,17 ha; działka zalana wodą (kod błędu DR27); - działka rolna C/C1: powierzchnia deklarowana 1,86 ha; powierzchnia stwierdzona 1,69 ha; zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej (kod błędu DR 13+); - działka rolna D/D1: działka rekreacyjna (kod błędu DR33); - działka rolna E/E1: powierzchnia deklarowana 0,12 ha; powierzchnia stwierdzona 0,07 ha; stwierdzona w wyniku kontroli powierzchnia działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0,1 ha) (kod błędu DR4); - działka rolna G: brak możliwości pomiaru – teren podmokły (kod błędu DR27); - działka rolna H/H1: nieużytek kod błędu DR14, DR18); - działka rolna J/J1: powierzchnia deklarowana 0,96 ha; powierzchnia stwierdzona dla JPO 0,96 ha; stwierdzona do UPO 0,70 ha (kod błędu DR13+, DR31); - działka rolna K/K1: działka rekreacyjna (kod błędu DR33); - działka rolna L/L1: powierzchnia deklarowana 0,15 ha; powierzchnia stwierdzona 0,00 ha (kod błędu DR13+, DR4); - działka rolna N/N1: powierzchnia deklarowana 0,24 ha; powierzchnia stwierdzona 0,21 ha (kod błędu DR13+); Producent rolny nie był obecny przy kontroli, jednakże protokół z przeprowadzonych czynności kontrolnych został przesłany stronie listem poleconym w dniu 13 października 2010 r. T. N. nie wniosła zastrzeżeń do protokołu. W dniu 18 października 2010 r. w gospodarstwie strony przeprowadzono kontrolę sprawdzającą metodą inspekcji terenowej. Z kontroli sporządzono raport nr [...]. Stwierdzono następujące nieprawidłowości: - działka rolna A: powierzchnia deklarowana 0,18 ha; powierzchnia stwierdzona 0,10 ha; zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej (kod błędu DR 13+); - działka rolna B: powierzchnia deklarowana 0,17 ha; powierzchnia stwierdzona 0,17 ha; działka zalana wodą (kod błędu DR27); - działka rolna C/C1: powierzchnia deklarowana 1,86 ha; powierzchnia stwierdzona 1,45 ha; zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej (kod błędu DR 13+); - działka rolna D/D1: działka rekreacyjna (kod błędu DR33, DR37); - działka rolna E/E1: powierzchnia deklarowana 0,12 ha; powierzchnia stwierdzona 0,07 ha; stwierdzona w wyniku kontroli powierzchni działki rolnej nie spełnia warunku minimalnej wymaganej powierzchni (0,1 ha) (kod błędu DR4); - działka rolna G: brak możliwości pomiaru – teren podmokły (kod błędu DR27); - działka rolna H/H1: nieużytek kod błędu DR14, DR18); - działka rolna J/J1: powierzchnia deklarowana 0,96 ha; powierzchnia stwierdzona dla JPO 0,96 ha; stwierdzona do UPO 0,70 ha (kod błędu DR13+, DR31); - działka rolna K/K1: działka rekreacyjna (kod błędu DR33); - działka rolna L/L1: powierzchnia deklarowana 0,15 ha; powierzchnia stwierdzona do JPO 0,12 ha do UPO 0,07 (kod błędu DR13+, DR4, DR31); - działka rolna N/N1: powierzchnia deklarowana 0,24 ha; powierzchnia stwierdzona 0,21 ha (kod błędu DR13+); Także i do tego raportu strona nie wniosła zastrzeżeń. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz raportów z kontroli na miejscu, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] – [...] z/s w [...], działając jako organ I instancji wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu Realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Decyzja została doręczona stronie w dniu 7 marca 2011 r. Strona w dniu 16 marca 2011 r. odwołała się od tej decyzji wskazując, że nie zgadza się z wynikami kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie, kwestionuje także jej profesjonalizm i obiektywizm. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] czerwca 2011 r. o nr [...] stwierdził, że rozstrzygnięcie wydane przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z/s w [...] było prawidłowe i nastąpiło w oparciu o przepisy prawa oraz posiadany materiał dowodowy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że zgodnie z wynikami kontroli różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną do płatności rolnośrodowiskowej w ramach pakietu rolnictwo – ekologiczne, a stwierdzoną w stosunku do powierzchni stwierdzonej wyniosła powyżej 20 %. Wskazał, art. 58 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 2 grudnia 2009 r., str. 1 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1122/2009", jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 20 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej. Odnosząc się do zarzutów o błędnie przeprowadzonej kontroli podkreślił, że została przeprowadzona przez upoważnionych inspektorów, zaś protokół został sporządzony prawidłowo w związku z tym nie znalazł podstaw do wzruszenia wyników z przeprowadzonej kontroli. Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich inspektorzy wykonujący czynności kontrolne posiadali odpowiednie upoważnienie. Stwierdził, że T. N. nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie zarzutów o nieprawidłowościach w przeprowadzonej kontroli, zaś w przypadku gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport (ust 8 w/w artykułu) lub w ciągu dwóch tygodni od otrzymania raportu jeśli rolnik nie był obecny przy kontroli. Z raportu czynności kontrolnych, szkicu działek oraz dokumentacji fotograficznej zgromadzonej w sprawie zastosowane kody nieprawidłowości w pełni obrazują stwierdzone uchybienia. Jeśli dotyczy kontroli gospodarstwa przez Jednostkę Certyfikującą wskazać należy, iż zakres tej kontroli jest zupełnie odmienny od kontroli przeprowadzonych przez ARiMR. Celem JC jest sprawdzenie czy dane gospodarstwo jest prowadzone zgodnie z zasadami przyjętymi dla gospodarstw ekologicznych, zaś weryfikacja przeprowadzana przez inspektorów terenowych z ramienia Agencji ma potwierdzić lub nie deklarację rolnika w zakresie kwalifikowalności powierzchni zgłoszonej do płatności i przestrzeganie określonych norm. Tak więc powoływanie się na wynik kontroli JC i fakt nie stwierdzenia nieprawidłowości było nieuzasadnione. Od powyższej decyzji skarżąca w dniu 20 czerwca 2011 r. wniosła skargę uzupełniając ją następnie pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. Zarzuciła ponownie błędy w kontrolach przeprowadzonych na jej działkach a w szczególności, że opisywane uprawy dotyczą jej sąsiadów o czym świadczą zrobione przez inspektorów zdjęcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Organ nie ustosunkował się do zarzutów w niej zawartych, a w szczególności na jakiej podstawie stwierdził, że działka D jest rekreacyjna czyżby o tym świadczyć mogło tylko jej ogrodzenie. Nie odniósł się do stwierdzenia skarżącej, że działka K jest nieużytkiem, a do tego nie nienależącym do niej. W żaden sposób nie opisał zdjęć jakie były robione w dniu 18 października 2010 r., a które stanowiły załącznik do protokołu kontroli ARiMR. Na marginesie należy zaznaczyć, że zdjęcia te złożył do akt sądowych dopiero pełnomocnik skarżącej, gdyż w przesłanych aktach administracyjnych dołączonych do skargi w/w nie było. Zatem już z tego względu należało stwierdzić, że wydana-skarżona decyzja wymaga dodatkowych wyjaśnień i ustaleń. W związku z powyższym, uznając iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów materialnych oraz postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.