II OZ 47/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska - Szary po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1076/11 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania Postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 1076/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek D. A. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 24 lipca 2012 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 września 2012 r. o odrzuceniu zażalenia D. A. na zarządzenie z dnia 26 czerwca 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że powodem odrzucenia zażalenia skarżącej z dnia 24 lipca 2012 r. było stwierdzenie braku formalnego w postaci nienadesłania w zakreślonym terminie odpisu zażalenia. W dniu 12 października 2012 r. skarżąca złożyła pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Skarżąca wskazała, że postanowienie Sądu z dnia 10 września 2012 r. odebrała w dniu 21 września 2012 r. w czasie przepustki udzielonej przez lekarza Oddziału Szpitalnego Sanatorium [...] w S. W trakcie pobytu w sanatorium, tj. do dnia 4 października 2012 r. włącznie nie miała możliwości zajmowania się sprawami zawodowymi. Na potwierdzenie powyższego skarżąca załączyła do wniosku kserokopię zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego jej niezdolność do pracy w okresie od dnia 14 września 2012 r. do dnia 5 października 2012 r. Jednocześnie skarżąca przedłożyła kserokopię karty informacyjnej leczenia uzdrowiskowego sanatoryjnego wystawioną przez SP ZOZ Sanatorium Uzdrowiskowe [...] w S., z którego wynika, że przebywała w sanatorium w okresie od dnia 14 września 2012 r. do dnia 4 października 2012 r. Skarżąca wraz z wniesieniem niniejszego wniosku nie dokonała czynności, której terminowi uchybiła, tj. nie złożyła odpisu zażalenia z dnia 24 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi powołując się na przepis art. 86 § 1, art. 87 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) odrzucił wniosek o przywrócenie terminu stwierdzając, że został on wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd podkreślił, że odpis zarządzenia z dnia 30 lipca 2012 r. o wezwaniu do usunięcia braków zażalenia został doręczony skarżącej w dniu 16 sierpnia 2012 r. Zakreślony w zarządzeniu siedmiodniowy termin upłynął zatem w dniu 23 sierpnia 2012 r. Z przedłożonego do akt sprawy zaświadczenia lekarskiego na druku ZUS ZLA wynika, iż skarżąca była niezdolna do pracy w okresie od dnia 14 września 2012 r. do dnia 5 października 2012 r. Z nadesłanych dokumentów nie wynika natomiast istnienie jakichkolwiek przeszkód uniemożliwiających złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu w okresie od 24 sierpnia 2012 r. do dnia 13 września 2012 r. Stąd w ocenie Sądu siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg w dniu 24 sierpnia 2012 r. i upłynął w dniu 30 sierpnia 2012 r. Natomiast przedmiotowy wniosek strona złożyła w dniu 12 października 2012 r. , a więc po upływie w/w terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie D. A. wniosła o jego uchylenie, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 86 § 1 w zw. z art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca zakwestionowała istnienie braku formalnego zażalenia twierdząc, że jest mało prawdopodobne, aby złożyła jeden egzemplarz zażalenia. Niemniej jednak, nawet jeżeli taki fakt miał miejsce, to skarżąca wykonała ten obowiązek po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek ten powinien być złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ww. ustawy). Stosownie do art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyjął, że dla obliczenia początku biegu terminu dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia kluczowa jest data upływu terminu wyznaczonego skarżącej na usunięcie braków formalnych zażalenia. Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Nie sposób bowiem ustanie przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego odnosić do daty upływu terminu wyznaczonego stronie skarżącej do uzupełnienia tych braków. Datę od jakiej należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy odnosić do daty ustania przyczyny uchybienia terminu, co wiązać należy z rzeczywistą możliwością dokonania tej czynności. Przyjęcie zatem przez Sąd I instancji, że datę ustania przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia należy wiązać z upływem terminu wyznaczonego przez Sąd do uzupełnienie tych braków, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, nie znajduje usprawiedliwienia. Jak wynika z argumentacji przedstawionej we wniosku o przywrócenie terminu oraz w zażaleniu na postanowienie odrzucające ten wniosek, skarżąca była przekonana, że odpis zażalenia nadesłała do Sądu. W tej sytuacji, uwzględniając okoliczność odbioru w dniu 25 września 2012 r. przesyłki zawierającej odpis postanowienia z dnia 10 września 2012 r. o odrzuceniu zażalenia (k.203) oraz fakt pobytu skarżącej w szpitalu w dniach 14 września do 4 października 2012 r., należało przyjąć, że realną możliwość dokonania uchybionej czynności skarżąca miała dopiero w dniu 5 października 2012 r. tj. po opuszczeniu szpitala. Od tej zatem daty należało obliczyć siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Z powyższego wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że Sąd, po uzupełnieniu przez skarżącą braku formalnego wniosku w postaci nadesłania zażalenia, zobowiązany będzie przystąpić do oceny wskazanych przez stronę przesłanek przywrócenia terminu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.