I OZ 1097/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 1127/11 o wstrzymaniu wykonania zarządzenia Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi E. P. na zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły postanawia: oddalić zażalenie. E. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], o odwołaniu jej ze stanowiska Dyrektora Szkoły w S. z dniem 31 sierpnia 2011 r. W skardze tej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia odnosząc się w obszerny sposób do poszczególnych powodów wskazanych w zaskarżonym zarządzeniu, które legły u podstaw jej odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły. Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonego zarządzenia wskazując, że odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły w każdej sytuacji pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki zarówno natury prawnej, jak i faktycznej. Sąd uznał, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż ewentualne powołanie na wakujące stanowisko dyrektora szkoły osoby trzeciej powoduje powstanie istotnej przeszkody natury prawnej w przywróceniu osoby odwołanej z tego stanowiska, na skutek ewentualnego rozpoznania kolejnej sprawy administracyjnej, co wiąże się ze stosunkowo dużym nakładem sił i środków, dla odwrócenia tego stanu. Tak samo względy faktyczne przedstawione w uzasadnieniu skargi, dotyczące konieczności podjęcia przez skarżącą innej pracy, wiązałyby się – w ocenie Sądu – z trudnymi do odwrócenia skutkami. Na to postanowienie zażalenie złożył Wójt Gminy K. wskazując, że chybiony jest argument Sądu pierwszej instancji o konieczności podjęcia przez skarżącą innej pracy, gdyż jest ona w dalszym ciągu zatrudniona w szkole, w której była dyrektorem. Podniesiono także, że nie istnieją także przeszkody prawne, aby przy ewentualnym przywróceniu skarżącej do pracy konieczne było dokonywanie zmian organizacyjnych, ponieważ obecnie placówką oświatową kieruje osoba pełniąca jedynie obowiązki dyrektora szkoły. W odpowiedzi na zażalenie skarżąca wskazała, że wykonywana przez nią w szkole praca, co podniósł Wójt w zażaleniu, wiąże się z inną umową. Podała również, że nie ma znaczenia, iż obecnie szkołą kieruje osoba pełniąca obowiązki dyrektora szkoły, gdyż nie wstrzymanie zaskarżonego zarządzenia w każdej chwili może tę sytuację zmienić. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: na wstępie podkreślić należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zatem celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeżeli jednak zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to po przekazaniu sądowi skargi Sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy, przy czym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zaś przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wstrzymał wykonanie zarządzenia o odwołaniu skarżącej ze stanowiska dyrektora szkoły. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadne uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie orzekając o wstrzymaniu zaskarżonego zarządzenia należy mieć na względzie także przedmiot sprawy. Odwołanie bowiem ze stanowiska dyrektora szkoły w każdej sytuacji pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki, a tym samym wypełnia przesłankę określoną w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2011 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji