I SA/Gd 936/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za rok 2005 oddala skargę W ZŁOŻONYM W DNIU 17 STYCZNIA 2006 R., ZEZNANIU O WYSOKOŚCI UZYSKANEGO PRZYCHODU, WYSOKOŚCI DOKONANYCH ODLICZEŃ I NALEŻNEGO RYCZAŁTU OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH PIT-28, M.W. Z TYTUŁU PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZA 2005 R., WYKAZAŁ NASTĘPUJĄCE WIELKOŚCI: • CAŁKOWITY PRZYCHÓD PODLEGAJĄCY OPODATKOWANIU STAWKĄ 3% W KWOCIE [...] ZŁ, • SKŁADKI NA UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE W WYSOKOŚCI [...] ZŁ, • PRZYCHÓD PO ODLICZENIACH W KWOCIE [...] ZŁ, • KWOTA PRZYCHODÓW PO ODLICZENIACH OPODATKOWANA STAWKA 3% W KWOCIE [...] ZŁ, • OBLICZONY PODATEK W WYSOKOŚCI [...] ZŁ, • SKŁADKA NA UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE [...] ZŁ, • NALEŻNY ZRYCZAŁTOWANY PODATEK W WYSOKOŚCI [...] ZŁ. DECYZJĄ Z DNIA 21 LUTEGO 2011 R., NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ PODATNIKOWI ZOBOWIĄZANIE W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH W WYSOKOŚCI [...] ZŁ. OD POWYŻSZEJ DECYZJI PODATNIK ODWOŁAŁ SIĘ W PIŚMIE Z DNIA 24 MARCA 2011 R., W KTÓRYM WNIÓSŁ O UCHYLENIE PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI W CAŁOŚCI. PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI ZARZUCIŁ NARUSZENIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, A W SZCZEGÓLNOŚCI DOTYCZĄCYCH ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZAWARTYCH W TREŚCI ART. 120 - 124 ORAZ POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO OKREŚLONEGO W ART. 180 - 200. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 30 CZERWCA 2011 R., NR [...], UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. STRONA SKARŻĄCA NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z DECYZJĄ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU WNIOSŁA O JEJ UCHYLENIE. ZGODNIE ZE STANOWISKIEM PODATNIKA ORGAN PODATKOWY DYSPONOWAŁ DOKUMENTAMI POZWALAJĄCYMI NA USTALENIE WIELKOŚCI SPRZEDAŻY NA PODSTAWIE EWIDENCJI PRZYCHODU DLA POTRZEB ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO, CO POTWIERDZAŁ ZAPIS ZAWARTY W ZASKARŻONEJ DECYZJI: PODATNIK NIE PROWADZIŁ ODRĘBNEJ EWIDENCJI DLA POTRZEB PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG A UZYSKANY OBRÓT ZE SPRZEDAŻY, DOKUMENTOWANY RACHUNKAMI I DOWODAMI WEWNĘTRZNYM, EWIDENCJONOWAŁ W EWIDENCJI SPRZEDAŻY PROWADZONEJ DLA POTRZEB ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO. JEDNOCZEŚNIE - ODNOŚNIE POWYŻSZEGO CYTATU - STRONA SKARŻĄCA WSKAZAŁA, ŻE BRAK EWIDENCJI DLA POTRZEB PODATKU VAT NIE MOŻE BYĆ PRZESŁANKĄ UZNANIA KSIĄG PODATKOWYCH DLA POTRZEB ZRYCZAŁTOWANEGO PODATKU DOCHODOWEGO JAKO NIERZETELNYCH. PONADTO PODATNIK WSKAZAŁ, ŻE ORGAN PODATKOWY NIE DAJĄC WIARY ZEZNANIOM PODATNIKA DOTYCZĄCYCH KWESTII NISZCZENIA TOWARÓW NIE NADAJĄCYCH SIĘ DO SPRZEDAŻY, NIE UDOWODNIŁ JEDNOCZEŚNIE FAKTU POMINIĘCIA W EWIDENCJI JAKIEJKOLWIEK ILOŚCI SPRZEDANEGO TOWARU. ZASTOSOWANY NATOMIAST SZACUNEK OPARTO NA SUBIEKTYWNYM DOMNIEMANIU, ŻE CAŁA ILOŚĆ ZAKUPIONEGO TOWARU NADAWAŁA SIĘ DO SPRZEDAŻY. POWYŻSZE - W OCENIE STRONY - ŚWIADCZY O BRAKU OBIEKTYWNEJ OCENY MATERIAŁU DOWODOWEGO, A TYM SAMYM O ODRZUCENIU DOWODÓW KORZYSTNYCH DLA PODATNIKA BEZ PRZEDSTAWIENIA DOWODÓW PODWAŻAJĄCYCH W SPOSÓB BEZSPORNY WIARYGODNOŚĆ ZEZNAŃ KORZYSTNYCH DLA PODATNIKA. W CAŁOŚCI BOWIEM - JAK PODNOSI STRONA - POMINIĘTO DOWÓD Z ZEZNANIA PODATNIKA M.W., IŻ CZĘŚĆ ZAKUPIONEGO TOWARU NIE NADAWAŁA SIĘ DO ODSPRZEDAŻY I ZOSTAŁA ZNISZCZONA. STRONA SKARŻĄCA WSKAZAŁA RÓWNIEŻ, ŻE STWIERDZENIE NIERZETELNOŚCI EWIDENCJI PODATKOWEJ OPIERA SIĘ WYŁĄCZNIE NA WYLICZENIU ARYTMETYCZNYM RÓŻNICY MIĘDZY TOWAREM ZAKUPIONYM, ZAEWIDENCJONOWANYM W SPRZEDAŻY I WYKAZANYM W REMANENCIE PRZEZ PODATNIKA, PRZY CZYM RÓŻNICA TA WG ORGANU PODATKOWEGO JEST BEZSPORNIE WIELKOŚCIĄ TOWARU SPRZEDANEGO NIE WYKAZANEGO W EWIDENCJI SPRZEDAŻY. WEDŁUG PODATNIKA KLUCZOWYM DOWODEM W TEJ SPRAWIE BYŁBY SPIS TOWARÓW DOKONANY NA DZIEŃ ROZPOCZĘCIA KONTROLI PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU SKARBOWEGO, ALE TAKIEJ CZYNNOŚCI NIE PRZEPROWADZONO. ARGUMENTACJA TA ZOSTAŁA POWTÓRZONA W PIŚMIE Z DNIA 4 LISTOPADA 2011 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODTRZYMAŁ STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI. PRZYPOMNIANO, ŻE W ROKU 2005 M.W. PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W ZAKRESIE HANDLU HURTOWEGO ODZIEŻĄ UŻYWANĄ SPROWADZANĄ W TYM CELU Z WIELKIEJ BRYTANII. PO PRZEPROWADZENIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO OKREŚLIŁ M.W. ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD PRZYCHODÓW EWIDENCJONOWANYCH ZA 2005 R., W WYSOKOŚCI [...] ZŁ. PODSTAWĄ DOKONANYCH PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI USTALEŃ BYŁY INFORMACJE ZAWARTE W PROTOKOLE Z KONTROLI PRZEPROWADZONEJ PRZEZ PRACOWNIKÓW URZĘDU SKARBOWEGO, KTÓRY TO PROTOKÓŁ WRAZ Z ZAŁĄCZNIKAMI NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 6 PAŹDZIERNIKA 2010 R., DOPUŚCIŁ JAKO DOWÓD W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU. SKONTROLOWANO TAKŻE - PROWADZONĄ DLA CELÓW PODATKU DOCHODOWEGO EWIDENCJĄ PRZYCHODÓW, WYNIKI REMANENTU KOŃCOWEGO SPORZĄDZONEGO NA DZIEŃ 2 STYCZNIA 2006 R., RACHUNKI I WYSTAWIONE W ZWIĄZKU Z ZAKUPEM I SPRZEDAŻĄ TOWARU, DOWODY WEWNĘTRZNE ORAZ FAKTURY WYSTAWIONE PRZEZ FIRMĘ Z WIELKIEJ BRYTANII. Z PRZEDMIOTOWYCH DOWODÓW WYNIKAŁO, ŻE M.W. ZAKUPIŁ OD FIRMY "A" Z NEWCASTLE TOWARY HANDLOWE W ILOŚCI 25.870,00 KG O ŁĄCZNEJ WARTOŚCI [...] ZŁ. W BADANYM ROKU PODATKOWYM - ZGODNIE Z PROWADZONĄ EWIDENCJĄ PRZYCHODÓW - DOKONAŁ SPRZEDAŻY 9.929,40 KG ODZIEŻY UŻYWANEJ, CO WYGENEROWAŁO PRZYCHÓD W WYSOKOŚCI [...] ZŁ. PRZEKAZAŁ NA RZECZ NOCLEGOWNI DLA MĘŻCZYZN MIESZCZĄCEJ SIĘ W G. PRZY UL. [...] DAROWIZNĘ W POSTACI 30,40 KG ZAKUPIONEJ W RAMACH DZIAŁALNOŚCI ODZIEŻY. NA KOŃCU ROKU PODATKOWEGO POSIADAŁ 4.430 KG ODZIEŻY UŻYWANEJ. NA PODSTAWIE DANYCH WYNIKAJĄCYCH Z TEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI STWIERDZIŁ NIEPRAWIDŁOWOŚCI W EWIDENCJONOWANIU PRZEZ PODATNIKA ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH, POLEGAJĄCE NA ZANIŻENIU WARTOŚCI SPRZEDAŻY TOWARÓW HANDLOWYCH W ILOŚCI 11.480,20 KG, NA SKUTEK NIE EWIDENCJONOWANIA WSZYSTKICH PROCESÓW GOSPODARCZYCH. TAK WIĘC WOBEC STWIERDZONEGO FAKTU NIERZETELNOŚCI PROWADZONEJ EWIDENCJI, ORGAN PODATKOWY OKREŚLIŁ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA W ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM W DRODZE OSZACOWANIA. PONIEWAŻ WYBÓR METODY SZACOWANIA DETERMINOWANY JEST MATERIAŁEM DOWODOWYM, JAKIM DYSPONUJE ORGAN PODATKOWY, JAK RÓWNIEŻ CHARAKTEREM WYKONYWANEJ PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ DZIAŁALNOŚCI, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NIE ZNAJDUJĄC MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA METOD WSKAZANYCH W TREŚCI ART. 23 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZASTOSOWAŁ PRZEPIS ART. 23 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, UPRAWNIAJĄCY DO OSZACOWANIA WARTOŚCI PRZYCHODU W INNY SPOSÓB NIŻ TO WYNIKA WPROST Z USTAWY, TJ. NA PODSTAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W TRAKCIE KONTROLI PODATKOWEJ. PRZYJMUJĄC ZATEM DANE WYNIKAJĄCE Z MATERIAŁU ŹRÓDŁOWEGO ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI USTALIŁ, ŻE ILOŚĆ SPRZEDANEGO PRZEZ PODATNIKA TOWARU HANDLOWEGO W 2005 R., WYNIOSŁA 21.440,00 KG (TJ. 9.929,40 KG JAKO WARTOŚĆ ZAEWIDENCJONOWANEJ SPRZEDAŻY + 30,40 KG WARTOŚĆ DAROWIZNY + 11.480,20 KG WARTOŚĆ ZANIŻENIA ILOŚCI SPRZEDANEGO TOWARU). USTALAJĄC NATOMIAST STOSOWANĄ PRZEZ PODATNIKA ŚREDNIĄ CENĘ SPRZEDAŻY ZA JEDEN KILOGRAM ODZIEŻY W KWOCIE [...] ZŁ, ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI PRZYJĄŁ DANE WYNIKAJĄCE Z DOWODÓW WEWNĘTRZNYCH I RACHUNKÓW SPRZEDAŻY. UWZGLĘDNIAJĄC ZATEM TE INFORMACJE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OSZACOWAŁ WYSOKOŚĆ PRZYCHODU ZA 2005 R., NA POZIOMIE [...] ZŁ. MAJĄC NA UWADZE TREŚĆ ART. 6 UST. 1 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE, NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO PRZYJĄŁ PRZYCHÓD DO OPODATKOWANIA W KWOCIE [...] ZŁ. POWYŻSZE WYLICZENIE BYŁO ZGODNE Z WYSOKOŚCIĄ OBROTU OSIĄGNIĘTEGO PRZEZ PODATNIKA W BADANYM 2005 R., I OKREŚLONEGO PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2009 R., NR [...] DOTYCZĄCEJ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA 2005 R. DECYZJA W ZAKRESIE PODATKU VAT ZOSTAŁA UTRZYMANA W MOCY PRZEZ DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 15 CZERWCA 2010 R., NR [...], NA KTÓRĄ STRONA ZŁOŻYŁA SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIM SĄDZIE ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU. SKARGĘ TĘ SĄD ODDALIŁ WYROKIEM Z DNIA 10 LISTOPADA 2010 R., SYGN. AKT I SA/GD 893/10. OSTATECZNIE, OD TAK USTALONEGO PRZYCHODU ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI OKREŚLIŁ PODATNIKOWI NALEŻNY ZRYCZAŁTOWANY PODATEK DOCHODOWY ZA 2005R. W WYSOKOŚCI [...] ZŁ. JAK WSKAZANO W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ, BEZPOŚREDNIĄ PRZYCZYNĄ NIE UZNANIA ZA DOWÓD W POSTĘPOWANIU PROWADZONYCH PRZEZ PODATNIKA KSIĄG BYŁO STWIERDZENIE - W OPARCIU O ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY W SPRAWIE - NIEPRAWIDŁOWOŚCI POLEGAJĄCYCH NA ZANIŻENIU OBROTU, POPRZEZ NIE ZAEWIDENCJONOWANIE WSZYSTKICH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH, CO W KONSEKWENCJI SPOWODOWAŁO ZANIŻENIE WIELKOŚCI SPRZEDAŻY W BADANYM ROKU PODATKOWYM. WBREW ZARZUTOM PODNIESIONYM W SKARDZE - NIEPRAWIDŁOWOŚCI TE, STWIERDZONO W TOKU POSTĘPOWANIA M.IN. NA PODSTAWIE PROWADZONYCH PRZEZ PODATNIKA EWIDENCJI, FAKTUR ZAKUPU TOWARÓW HANDLOWYCH, CZY TEŻ W OPARCIU O SPORZĄDZONE PRZEZ PODATNIKA REMANENTY. DOWODY TE CO WYNIKA Z AKT SPRAWY - POZWOLIŁY STWIERDZIĆ, ŻE NIE BYŁY EWIDENCJONOWANE WSZYSTKIE OBROTY Z PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI. USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO STWIERDZENIA STRONY SKARŻĄCEJ, JAKOBY ORGAN PODATKOWY W TRAKCIE POSTĘPOWANIA POMINĄŁ DOWÓD Z JEJ ZEZNAŃ, DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PRZYPOMNIAŁ, ŻE JAK WYNIKA Z AKT SPRAWY W DNIACH: 26 WRZEŚNIA 2007 R., 27 WRZEŚNIA 2007 R., 28 WRZEŚNIA 2007 R., 1 PAŹDZIERNIKA 2007 R. M.W. SKŁADAŁ ZEZNANIA DO PROTOKOŁÓW PRZESŁUCHANIA W CHARAKTERZE STRONY. UDZIELAJĄC WYJAŚNIEŃ ODNOŚNIE BRAKUJĄCEGO TOWARU HANDLOWEGO PODATNIK ZEZNAŁ JEDYNIE, ŻE CZĘŚĆ TOWARU NIE NADAJĄCA SIĘ DO SPRZEDAŻY BYŁA NISZCZONA, PRZY CZYM JEDNOCZEŚNIE NIE OKREŚLIŁ ANI ILOŚCI ZNISZCZONEGO TOWARU HANDLOWEGO, ANI TEŻ NIE PRZEDSTAWIŁ ŻADNEGO DOWODU POTWIERDZAJĄCEGO FAKT JEGO ZNISZCZENIA. NATOMIAST W NINIEJSZEJ SPRAWIE M.W. NIE UDOKUMENTOWAŁ INNEGO NIŻ SPRZEDAŻ SPOSOBU ZAGOSPODAROWANIA BRAKUJĄCEJ ODZIEŻY, NIE ODNOTOWAŁ ŻADNYCH DANYCH DOTYCZĄCYCH JAKICHKOLWIEK STRAT, BĄDŹ ZNISZCZEŃ ZAKUPIONEJ ODZIEŻY. NIE OKAZAŁ RÓWNIEŻ ŻADNYCH DOWODÓW, Z KTÓRYCH WYNIKAŁOBY, ŻE DOKONAŁ ZNISZCZENIA TOWARU W TAK ZNACZNYM ZAKRESIE (TJ. W ILOŚCI 11.480,20 KG). WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE ZGODNIE Z ART. 1 § 1 I 2 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), SĄDY ADMINISTRACYJNE SPRAWUJĄ WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI PRZEZ KONTROLĘ DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, PRZY CZYM KONTROLA TA SPRAWOWANA JEST POD WZGLĘDEM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. Z KOLEI PRZEPIS ART. 3 § 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), - DALEJ JAKO "P.P.S.A.", STANOWI, ŻE KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ PRZEZ SĄDY ADMINISTRACYJNE OBEJMUJE ORZEKANIE W SPRAWACH SKARG NA DECYZJE ADMINISTRACYJNE. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. SKARŻĄCY, NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z USTALENIAMI ORGANÓW PODATKOWYCH, PODWAŻA PRZYJĘTE ROZSTRZYGNIĘCIE, PODNOSZĄC W SKARDZE ZARZUTY O CHARAKTERZE PROCESOWYM. PRZECHODZĄC DO OCENY ZASADNOŚCI ZARZUTÓW SFORMUŁOWANYCH PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ NA WSTĘPIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE UCHYLENIE PRZEZ SĄD ADMINISTRACYJNY DECYZJI Z POWODU NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A.), MOŻE NASTĄPIĆ JEDYNIE WTEDY, JEŻELI TO NARUSZENIE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. A ZATEM NIE KAŻDE NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA POWODUJE KONIECZNOŚĆ WYELIMINOWANIA DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO. TYLKO TAKIE NARUSZENIE PRZEPISÓW, KTÓRE MOGŁO SPOWODOWAĆ, ŻE WYNIK SPRAWY MÓGŁBY BYĆ INNY, GDYBY DO TEGO NARUSZENIA NIE DOSZŁO, POWODUJE KONIECZNOŚĆ UCHYLENIA DECYZJI PRZEZ SĄD. W KONTEKŚCIE TAK POSTAWIONYCH ZARZUTÓW SKARGI NIEZBĘDNA JEST OCENA ICH ZASADNOŚCI POD KĄTEM PRAWIDŁOWOŚCI DOKONANYCH USTALEŃ FAKTYCZNYCH SPRAWY, W SZCZEGÓLNOŚCI OCENA, CZY ORGANY PODATKOWE RZETELNIE ZEBRAŁY, ROZPATRZYŁY I OCENIŁY CAŁOŚĆ MATERIAŁU DOWODOWEGO W MYŚL REGUŁ OKREŚLONYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ. DOPIERO BOWIEM PO PRZESĄDZENIU, ŻE STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORGAN PODATKOWY W ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST PRAWIDŁOWY, MOŻNA PRZEJŚĆ DO SKONTROLOWANIA SUBSUMCJI DANEGO STANU FAKTYCZNEGO POD ZASTOSOWANE PRZEZ TEN ORGAN PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU NIE DOPATRZYŁ SIĘ NARUSZENIA PRZEZ ORGANY PODATKOWE ART. 121 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ALBOWIEM POSTĘPOWANIE PODATKOWE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE W SPOSÓB BUDZĄCY ZAUFANIE DO TYCH ORGANÓW, KTÓRE UDZIELAŁY STRONIE NIEZBĘDNYCH INFORMACJI I WYJAŚNIEŃ O PRZEPISACH PRAWA PODATKOWEGO POZOSTAJĄCYCH W ZWIĄZKU Z PRZEDMIOTEM TEGO POSTĘPOWANIA, JAK RÓWNIEŻ W SPOSÓB DOSTATECZNY WYJAŚNIŁY STRONIE PRZESŁANKI, KTÓRYMI KIEROWAŁY SIĘ PRZY ZAŁATWIENIU SPRAWY. NIE DOSZŁO RÓWNIEŻ DO NARUSZENIA ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRYM W TOKU POSTĘPOWANIA ORGANY PODATKOWE PODEJMUJĄ WSZELKIE NIEZBĘDNE DZIAŁANIA W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZAŁATWIENIA SPRAWY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. PRZEPIS TEN WYRAŻA ZASADĘ PRAWDY OBIEKTYWNEJ, JEDNĄ Z NACZELNYCH ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. REALIZACJI TEJ ZASADY SŁUŻĄ PRZEPISY ROZDZIAŁU 11 ZATYTUŁOWANEGO "DOWODY" W DZIALE IV ORDYNACJI PODATKOWEJ REGULUJĄCE POSTĘPOWANIE DOWODOWE, W TYM M.IN. ART. 187 § 1 NAKŁADAJĄCY NA ORGAN PODATKOWY OBOWIĄZEK ZEBRANIA I WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. ZADANIEM ORGANÓW PODATKOWYCH JEST WIĘC TAKIE USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO, ABY ODPOWIADAŁ ON RZECZYWISTOŚCI. PRAWIDŁOWE ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY PODATKOWEJ, WIĄŻĄCE SIĘ Z WŁAŚCIWYM ZASTOSOWANIEM ODPOWIEDNICH NORM MATERIALNOPRAWNYCH, UZALEŻNIONE JEST OD UPRZEDNIEGO DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO, ZEBRANIA MATERIAŁU DOWODOWEGO ORAZ JEGO ROZPATRZENIA I SWOBODNEJ OCENY, W MYŚL REGUŁ OKREŚLONYCH W PRZEPISACH ART. 122, ART. 187 § 1 I ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ. WPRAWDZIE Z DYSPOZYCJI ART. 122 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANU PODATKOWEGO DO PODEJMOWANIA WSZELKICH NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY, PRZY CZYM ZGODNIE Z ART. 235 TEJ USTAWY POWYŻSZA ZASADA WINNA BYĆ REALIZOWANA RÓWNIEŻ W POSTĘPOWANIU ODWOŁAWCZYM, NIE OZNACZA TO JEDNAK, ŻE STRONA JEST ZWOLNIONA OD WSPÓŁUDZIAŁU W REALIZACJI TEGO OBOWIĄZKU, W SZCZEGÓLNOŚCI GDY KONSTRUKCJA KONKRETNEGO PRZEPISU PODATKOWEGO PRAWA MATERIALNEGO WYMUSZA NA PODATNIKU CIĘŻAR UDOWODNIENIA OKREŚLONYCH FAKTÓW. PRZENOSZĄC POWYŻSZE ROZWAŻANIA NA GRUNT PRZEDMIOTOWEGO POSTĘPOWANIA W OCENIE SĄDU NIE MOŻNA UZNAĆ, ŻE ORGANY PODATKOWE NIE PODJĘŁY NIEZBĘDNYCH DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO. UZNAĆ TAKŻE NALEŻY, ŻE PRAWIDŁOWO I ZGODNIE Z NORMAMI WYNIKAJĄCYMI Z ART. 187 I 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGANY ZEBRAŁY I ROZPATRZYŁY CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY. W ORZECZNICTWIE NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO UTRWALIŁ SIĘ POGLĄD, KTÓRY SKŁAD ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE W PEŁNI PODZIELA, ŻE Z WYRAŻONEJ W ART. 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ ZASADY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW WYNIKA, IŻ ORGAN PODATKOWY - PRZY OCENIE STANU FAKTYCZNEGO - NIE JEST SKRĘPOWANY ŻADNYMI REGUŁAMI USTALAJĄCYMI WARTOŚĆ POSZCZEGÓLNYCH DOWODÓW. ORGAN TEN, WEDŁUG SWEJ WIEDZY, DOŚWIADCZENIA ORAZ WEWNĘTRZNEGO PRZEKONANIA, OCENIA WARTOŚĆ DOWODOWĄ POSZCZEGÓLNYCH ŚRODKÓW DOWODOWYCH I WPŁYW UDOWODNIENIA JEDNEJ OKOLICZNOŚCI NA INNE (POR. WYROKI NSA: Z DNIA 20 GRUDNIA 2000 R., SYGN. AKT III SA 2547/99, PRZEGLĄD PODATKOWY 2001/5/61; Z DNIA 10 STYCZNIA 2001 R., SYGN. AKT III SA 2348/99, LEX NR 53993; I Z DNIA 29 CZERWCA 2000 R., SYGN. AKT L SA/PO 1342/99. LEX NR 43051). SWOBODNA OCENA DOWODÓW NIE OZNACZA JEDNAK SAMOWOLI ORGANU ADMINISTRACYJNEGO. ABY BOWIEM OCENĘ DOWODÓW MOŻNA BYŁO UZNAĆ ZA PRAWIDŁOWĄ, MUSI BYĆ PRZEPROWADZONA ZGODNIE Z NORMAMI PRAWA PROCESOWEGO ORAZ Z ZACHOWANIEM OKREŚLONYCH REGUŁ TEJ OCENY (POR. B. ADAMIAK, J. BORKOWSKI, KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. KOMENTARZ, C.H.BECK, WARSZAWA 1996, STR. 377-378). NALEŻY RÓWNIEŻ PODKREŚLIĆ, ŻE OBOWIĄZEK PODEJMOWANIA DZIAŁAŃ W CELU DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO SPRAWY ORAZ ZEBRANIA I ROZPATRZENIA W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO NIE OZNACZA, IŻ OBOWIĄZEK POSZUKIWANIA DOWODÓW CIĄŻY TYLKO NA ORGANIE PODATKOWYM. W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM OBOWIĄZUJE M. IN. ZASADA WSPÓŁDZIAŁANIA. JEŻELI PODATNIK KWESTIONUJE JAKIŚ DOWÓD CZY FAKT, TO NA PODATNIKU CIĄŻY OBOWIĄZEK UZASADNIENIA SWOJEJ RACJI (POR. WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 26 LUTEGO 2004 R., SYGN. AKT III SA 1452/02, MONITOR PODATKOWY 2004/4/5). A ZATEM CZYNNOŚCI PROCESOWE PODEJMOWANE PRZEZ ORGAN PODATKOWY W ZAKRESIE GROMADZENIA MATERIAŁU DOWODOWEGO POWINNY BYĆ WSPIERANE PRZEZ PODMIOT BIORĄCY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU, PONIEWAŻ SAM ORGAN NIE ZAWSZE BĘDZIE MÓGŁ OBIEKTYWNIE WYJAŚNIĆ WSZYSTKICH ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY. POWYŻSZE OZNACZA, ŻE OCENA STANOWISKA ORGANÓW PODATKOWYCH CO DO EWENTUALNYCH UBYTKÓW NIE BUDZI ZASTRZEŻEŃ. INFORMACJE W TYM ZAKRESIE BYŁY NIEPRECYZYJNE I ENIGMATYCZNE, NIEUDOKUMENTOWANE W ŻADNEJ POSTACI A ZATEM UPRAWNIAŁO TO DO PRZYJĘCIA BRAKU WIARYGODNOŚCI TWIERDZEŃ STRONY W TEJ KWESTII. WOBEC TEGO, ŻE ZARZUTY STRONY SKARŻĄCEJ DOTYCZĄCE NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA UZNANE ZOSTAŁY ZA BEZZASADNE NALEŻAŁO ZAAPROBOWAĆ STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORZEKAJĄCE W SPRAWIE ORGANY PODATKOWE, A W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM NIE MOŻNA SKUTECZNIE ZARZUCIĆ, ŻE ORGANY TE NARUSZYŁY PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO. ZGODNIE Z ART. 17 USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1998 R., O ZRYCZAŁTOWANYM PODATKU DOCHODOWYM OD NIEKTÓRYCH PRZYCHODÓW OSIĄGANYCH PRZEZ OSOBY FIZYCZNE W PRZYPADKU NIEPROWADZENIA EWIDENCJI LUB PROWADZENIA JEJ NIEZGODNIE Z WARUNKAMI WYMAGANYMI DO UZNANIA JEJ ZA DOWÓD W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, A TAKŻE W PRZYPADKU STWIERDZENIA ISTNIENIA ZWIĄZKÓW GOSPODARCZYCH PODATNIKA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 25 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM ORGAN PODATKOWY OKREŚLIŁ WARTOŚĆ NIEZEWIDENCJONOWANEGO PRZYCHODU, W TYM RÓWNIEŻ W FORMIE OSZACOWANIA I OKREŚLI OD TEJ KWOTY RYCZAŁT ZGODNIE Z UST. 2. RYCZAŁT, O KTÓRYM MOWA W UST. 1, STANOWI PIĘCIOKROTNOŚĆ STAWEK, O KTÓRYCH MOWA W ART. 12, KTÓRE BYŁY ZASTOSOWANE DO PRZYCHODU W PRZYPADKU JEGO EWIDENCJONOWANIA; RYCZAŁT TEN NIE MOŻE BYĆ WYŻSZY NIŻ 75% PRZYCHODU, O KTÓRYM MOWA W UST. 1. Z MATERIAŁU DOWODOWEGO ZEBRANEGO W SPRAWIE WYNIKA, ŻE M.W. PROWADZIŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POLEGAJĄCĄ NA HANDLU ODZIEŻĄ UŻYWANĄ NABYWANĄ W WIELKIEJ BRYTANII. W WYNIKU PORÓWNANIA, DANYCH O ILOŚCI TOWARÓW WYKAZANYCH W REMANENCIE KOŃCOWYM ORAZ PO UWZGLĘDNIENIU WIELKOŚCI ZAKUPU TOWARÓW I ICH UDOKUMENTOWANEJ SPRZEDAŻY, STWIERDZONO RÓŻNICE WSKAZUJĄCE NA ZANIŻENIE ZE SPRZEDAŻY TOWARÓW. W ZWIĄZKU Z POWSTAŁYMI ROZBIEŻNOŚCIAMI, WSKAZUJĄCYMI NA TO, ŻE PODATNIK NIE EWIDENCJONOWAŁ WSZYSTKICH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH, PROWADZONA PRZEZ PODATNIKA EWIDENCJA PRZYCHODU, NIE MOŻE BYĆ UZNANA ZA RZETELNĄ. KSIĘGI RZETELNE TO KSIĘGI, W KTÓRYCH DOKONYWANE ZAPISY ODZWIERCIEDLAJĄ STAN RZECZYWISTY. RZETELNOŚĆ KSIĄG PODATKOWYCH OZNACZA, ŻE W KSIĘDZE PODATKOWEJ UWZGLĘDNIĆ NALEŻY WSZYSTKIE ZDARZENIA GOSPODARCZE, KTÓRE MIAŁY MIEJSCE. NIERZETELNE PROWADZENIE EWIDENCJI - W PRZYPADKU BRAKU DANYCH DO PRAWIDŁOWEGO OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA - STANOWI PRZESŁANKĘ UZASADNIAJĄCĄ SZACOWANIE PODSTAWY OPODATKOWANIA, CO JEDNOZNACZNIE WYNIKA Z ART. 23 § 1 PKT 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRYM "ORGAN PODATKOWY OKREŚLA PODSTAWĘ OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA, JEŻELI DANE WYNIKAJĄCE Z KSIĄG PODATKOWYCH NIE POZWALAJĄ NA OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA". ODSTĄPIENIE OD SZACOWANIA PODSTAWY OPODATKOWANIA MOŻLIWE JEST JEDYNIE, CO WYNIKA Z TREŚCI ART. 23 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POD WARUNKIEM UZUPEŁNIENIA DANYCH WYNIKAJĄCYCH Z KSIĄG O STOSOWNY MATERIAŁ DOWODOWY - W TYM PRZYPADKU DOKUMENTUJĄCY W SPOSÓB WIARYGODNY WIELKOŚĆ I WARTOŚĆ SPRZEDAŻY. W NINIEJSZEJ SPRAWIE PRZESŁANKA TA NIE ZOSTAŁA ZREALIZOWANA. JAK WSKAZANO PODATNIK W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO DO PROTOKOŁÓW PRZESŁUCHANIA STRONY OŚWIADCZYŁ, IŻ CZĘŚĆ TOWARU NIENADAJĄCA SIĘ DO SPRZEDAŻY BYŁA NISZCZONA, JEDNAK NIE JEST W STANIE OKREŚLIĆ ILOŚCI ZNISZCZONEGO TOWARU, JAK TEŻ PRZEDSTAWIĆ ŻADNYCH DOWODÓW ANI ŚWIADKÓW POTWIERDZAJĄCYCH NISZCZENIE TOWARÓW HANDLOWYCH. W TEJ SYTUACJI, WOBEC STWIERDZONEGO FAKTU NIERZETELNOŚCI PROWADZONEJ EWIDENCJI, ZASADNE BYŁO OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA, STOSOWNIE DO PRZEPISU ART. 23 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W MYŚL POSTANOWIEŃ ART. 23 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA OKREŚLA SIĘ W DRODZE OSZACOWANIA, STOSUJĄC NASTĘPUJĄCE METODY PORÓWNAWCZĄ WEWNĘTRZNĄ - POLEGAJĄCĄ NA PORÓWNANIU WYSOKOŚCI OBROTÓW W TYM SAMYM PRZEDSIĘBIORSTWIE ZA POPRZEDNIE OKRESY, W KTÓRYCH ZNANA JEST WYSOKOŚĆ OBROTU; PORÓWNAWCZĄ ZEWNĘTRZNĄ - POLEGAJĄCĄ NA PORÓWNANIU WYSOKOŚCI OBROTÓW W INNYCH PRZEDSIĘBIORSTWACH PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚĆ O-PODOBNYM ZAKRESIE I W PODOBNYCH WARUNKACH; REMANENTOWĄ - POLEGAJĄCĄ NA PORÓWNANIU WARTOŚCI MAJĄTKU PRZEDSIĘBIORSTWA NA POCZĄTKU I NA KOŃCU OKRESU, Z UWZGLĘDNIENIEM WSKAŹNIKA SZYBKOŚCI OBROTU; PRODUKCYJNĄ - POLEGAJĄCĄ NA USTALENIU ZDOLNOŚCI PRODUKCYJNEJ PRZEDSIĘBIORSTWA; KOSZTOWĄ - POLEGAJĄCĄ NA USTALENIU WYSOKOŚCI OBROTU NA PODSTAWIE WYSOKOŚCI KOSZTÓW PONIESIONYCH PRZEZ PRZEDSIĘBIORSTWO, Z UWZGLĘDNIENIEM WSKAŹNIKA UDZIAŁU TYCH KOSZTÓW W OBROCIE; UDZIAŁU DOCHODU W OBROCIE - POLEGAJĄCĄ NA USTALENIU WYSOKOŚCI DOCHODÓW ZE SPRZEDAŻY OKREŚLONYCH TOWARÓW I WYKONYWANIA USŁUG, Z UWZGLĘDNIENIEM WYSOKOŚCI UDZIAŁU TEJ SPRZEDAŻY (WYKONANYCH USŁUG) W CAŁYM OBROCIE. W ART. 23 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ USTAWODAWCA WSKAZAŁ, ŻE W SZCZEGÓLNIE UZASADNIONYCH PRZYPADKACH, GDY NIE MOŻNA ZASTOSOWAĆ METOD, O KTÓRYCH MOWA W § 3, ORGAN PODATKOWY MOŻE W INNY SPOSÓB OSZACOWAĆ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA. WYBÓR METODY SZACOWANIA DETERMINOWANY JEST MATERIAŁEM DOWODOWYM, JAKIM DYSPONUJE ORGAN PODATKOWY, JAK RÓWNIEŻ CHARAKTEREM WYKONYWANEJ PRZEZ PRZEDSIĘBIORCĘ DZIAŁALNOŚCI. W OCENIE SĄDU ORGAN PRAWIDŁOWO UZASADNIŁ PRZYCZYNY, DLA KTÓRYCH ODSTĄPIŁ OD ZASTOSOWANIA METOD OKREŚLONYCH W TREŚCI ART. 23 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PODAJĄC OKOLICZNOŚCI, KTÓRE ZADECYDOWAŁY O POWYŻSZYM. PODSTAWA OPODATKOWANIA OKREŚLONA ZOSTAŁA STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 23 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE W SZCZEGÓLNIE UZASADNIONYCH PRZYPADKACH, GDY NIE MOŻNA ZASTOSOWAĆ METOD, O KTÓRYCH MOWA W § 3, ORGAN PODATKOWY MOŻE W INNY SPOSÓB OSZACOWAĆ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA. STOSOWNIE DO ART. 23 § 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA POWINNO ZMIERZAĆ DO OKREŚLENIA JEJ W WYSOKOŚCI ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA, JEDNAK NIE MUSI BYĆ ONA IDENTYCZNA Z PODSTAWĄ FAKTYCZNIE ZAISTNIAŁĄ. KAŻDA METODA SZACUNKOWA NIE MA NIGDY CECH METODY DOSKONAŁEJ, ALE JEST TO KONIECZNOŚĆ I KONSEKWENCJA WYNIKAJĄCA Z NIERZETELNEGO PROWADZENIA EWIDENCJI PRZEZ PODATNIKA. JAK ZASADNIE USTALIŁ ORGAN PODATKOWY PRZYCZYNĄ OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO BYŁO STWIERDZENIE, ŻE PODATNIK PROWADZĄC DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ - W PRZEDMIOCIE HANDLU ODZIEŻĄ UŻYWANĄ - NIE EWIDENCJONOWAŁ W PROWADZONYM REJESTRZE PRZYCHODÓW WSZYSTKICH TRANSAKCJI SPRZEDAŻY. NIE PROWADZĄC W SPOSÓB WYMAGANY PRZEPISAMI REJESTRACJI ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH STRONA SPOWODOWAŁA BRAK DANYCH NIEZBĘDNYCH DO OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA I SPOWODOWAŁA SYTUACJĘ, KTÓRA UPRAWNIAŁA ORGAN PODATKOWY DO OKREŚLENIA JEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA. W CELU WYLICZENIA WARTOŚCI PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY, ORGAN PODATKOWY W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI, USTALIŁ ŚREDNIĄ JEDNOSTKOWĄ CENĘ SPRZEDAŻY, A NASTĘPNIE OKREŚLIŁ PRZYCHÓD PODATNIKA Z TYTUŁU SPRZEDAŻY. W OCENIE SĄDU METODA ZASTOSOWANA PRZEZ ORGANY PODATKOWE REALIZUJE ZALECENIA ZAWARTE W ART. 23 § 5 ORDYNACJI PODATKOWEJ, ZGODNIE Z KTÓRYMI OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA POWINNO ZMIERZAĆ DO OKREŚLENIA JEJ W WYSOKOŚCI ZBLIŻONEJ DO RZECZYWISTEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA, PONIEWAŻ, WOBEC BRAKU MATERIAŁÓW POZWALAJĄCYCH NA. USTALENIE WIELKOŚCI PRZYCHODU, OSZACOWANIE PODSTAWY OPODATKOWANIA NASTĄPIŁO W OPARCIU O DOWODY ZGROMADZONE W TOKU POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO, TJ. W OPARCIU O SPISY Z NATURY TOWARÓW HANDLOWYCH, FAKTURY ZAKUPU ORAZ RACHUNKI I DOWODY WEWNĘTRZNE POTWIERDZAJĄCE SPRZEDAŻ, ZAŚ WARTOŚĆ PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY ZOSTAŁA WYLICZONA W OPARCIU O ŚREDNIĄ CENĘ SPRZEDAŻY STOSOWANĄ PRZEZ PODATNIKA. ZASTOSOWANIE PRZYJĘTEJ PRZEZ ORGAN PODATKOWY METODY PRZY TEGO TYPU CHARAKTERZE DZIAŁALNOŚCI PODATNIKA - NIE BUDZI ZASTRZEŻEŃ, ZAŚ PRZYJĘTE W TEJ METODZIE DANE ZNAJDUJĄ ODZWIERCIEDLENIE W MATERIALE DOWODOWYM. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU UZNAŁ, ŻE WNIESIONA SKARGA JEST NIEZASADNA - WOBEC TEGO ORZECZONO O JEJ ODDALENIU NA PODSTAWIE ART. 151 P.P.S.A. DSZ