V SA/Wa 1784/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi F. w W. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zawarte w piśmie z dnia ... lipca 2011 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę V SA/Wa 1784/11 Uzasadnienie 1.1. Wnioskiem z dnia ... października 2010 r. F. w W. (dalej: "skarżąca") reprezentując konsorcjum, w skład którego wchodził Urząd Marszałkowski Województwa ..., wystąpiła do Władzy Wdrażającej Programy Europejskie w W. jako Jednostki Wdrażającej Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 (dalej: "Władza wdrażająca", "Jednostka Wdrażająca") o dofinansowanie poprzez udzielenie pomocy bezzwrotnej, projektu "...", (zwany dalej: "Projekt"), złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013 8 Oś priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.3: Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion. Projekt sprowadzał się do docelowego objęcia programem ... gospodarstw domowych dostępem do Internetu poprzez użyczenie sprzętu z oprogramowaniem i łączami do Internetu, zapewnienie niezbędnego do używania Internetu szkolenia i wsparcia. Wydatki na realizacje projektu określono na kwotę ... zł, z czego wydatki kwalifikowane objęte wnioskowanym dofinansowaniem miały wynosić ... zł, zaś pozostałe 15% to jest kwotę ...zł miał sfinansować partner – Urząd Marszałkowski Województwa ... 1.2. Pismem z dnia ... marca 2011 r. Władza Wdrażająca poinformowała skarżącą, iż w wyniku przeprowadzonej oceny Projekt uzyskał wynik negatywny i nie został w związku z tym zatwierdzony do realizacji w ramach działania 8.4.. W uzasadnieniu wskazano, iż wniosek uzyskał ... punktów, jednak z uwagi na fakt, iż nie uzyskał on co najmniej 50% maksymalnej liczby punktów w ramach Grupy IV Budżet (uzyskała w ramach tej grupy ...%) nie został rekomendowany do dofinansowania. Nadto projekt nie spełniał kryterium nr 7 typu "0 - 1" w Grupie III – ("Czy zaproponowane rozwiązania techniczne są efektywne, dostosowane do warunków organizacyjnych i technicznych obszaru, na którym prowadzony będzie projekt?"). Do pisma załączono kserokopie kart oceny merytorycznej wniosku dokonanej przez dwóch ekspertów. Co do negatywnej oceny kryterium 7 w grupie III: jeden z ekspertów uzasadnił, iż "na danym obszarze występuje bardzo duża liczba dostawców internetu w związku z tym należy skorzystać z tych dostawców zamiast korzystać z technologii satelitarnej", zaś drugi wskazał, że "nie ma przesłanek do oceniania efektywności rozwiązań technicznych zaproponowanych w stosunku do poszczególnych BO projektu, ponieważ nie znany jest ani wykonawca stosownej analizy, ani tym bardziej jej wyniki". W grupie 4 Budżet: jeden z ekspertów przyznał 13 punktów na 32 możliwe uzasadniając, że amortyzacja komputerów i innego sprzętu powinna być wyliczona tylko w okresie wykorzystywania go dla realizacji projektu i w zakresie niezbędnym do realizacji projektu, a wydatki na zakup komputerów i oprogramowania są znacznie zawyżone. Karta ocena merytorycznej drugiego eksperta została dołączona do skargi wniesionej przez skarżąca niekompletna – załączono tylko 3 strony tej oceny, podczas gdy ostatnia strona (zawierająca tylko zbiorcze zestawienia punktacji, z której wynika że w grupie 4 ekspert przyznał 15 punktów na 32 możliwe. Ze względu na niekompletność załączonej karty oceny, nie zawiera ona uzasadnienia punktacji w grupie 4. Z zestawienia tabelarycznego sporządzonego przez skarżącą i załączonego do protestu wynika, że ekspert ten obniżył ocenę efektywności ze względu na następujące zastrzeżenia: nie zachowanie właściwych proporcji pomiędzy ponoszonymi kosztami a oczekiwanymi rezultatami, co powoduje relatywnie bardzo niską efektywność kosztów (na jednego beneficjenta przypada ... zł całkowitych kosztów projektu), niekwalifikowaność wydatków na zakup anten satelitarnych, zawyżenie kosztów przyłączenia do sieci, zawyżenie kwot na zakup komputerów i oprogramowania. 1.3. Pismem z ... kwietnia 2011 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła protest do Władzy Wdrażającej wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku z kryteriami wyboru finansowanych operacji zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka. Zdaniem skarżącej ocena merytoryczna wniosku została przeprowadzona nieprawidłowo, co niewątpliwie miało wpływ na jej wynik ostateczny. Przedmiotowej ocenie zarzucono nieprawidłowy sposób jej przeprowadzenia polegający na: a) nieuważnym, pobieżnym przeanalizowaniu wniosku poprzez pominięcie istotnych elementów oraz niewłaściwą interpretację wskazanych w nim okoliczności oraz załączonych dokumentów; b) braku należytego, wyczerpującego uzasadnienia obniżenia punktacji w grupie IV Budżet; c) niezgodności z Kryteriami wyboru finansowanych operacji, zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka. Do protestu załączono szczegółowe uzasadnienie jego zarzutów, ujęte w formie tabelarycznej – w odniesieniu kolejno do poszczególnych uwag ekspertów (Tabele nr 1-2), które zdaniem skarżącej wskazują jednoznacznie na błędy popełnione w toku oceny merytorycznej wniosku. W przekonaniu skarżącej ocena powyższa została przeprowadzona w sposób naruszający zasady równego dostępu do pomocy w ramach w/w działania oraz zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Następnie skarżąca stwierdziła, iż z uwagi na ogólnikowość komentarzy niektórych ekspertów nie mogła ona odnieść się do postawionych zarzutów. Ponadto zarzuciła, iż Komisja Oceniająca nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie przedstawiła propozycji weryfikacji budżetu projektu. 1.4. Pismem z ... lipca 2011 r. skarżąca została poinformowana o negatywnym rozstrzygnięciu złożonego uprzednio protestu. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Instytucja Pośrednicząca I Stopnia, dalej: "organ", "Jednostka Pośrednicząca), w piśmie tym stwierdził, iż ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. W obszernym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ zwrócił uwagę na istotną kwestię, aczkolwiek nie mającą w istocie wpływu na rozpatrzenie protestu skarżącej, że Projekt będący przedmiotem sprawy niniejszej jest co do zawartości merytorycznej analogiczny do złożonego przez skarżącą innego projektu. Organ zauważył, iż podobieństwo w obu projektach jest do tego stopnia głębokie, iż projekt oceniany w sprawie niniejszej zawiera w sobie w znacznej większości treści będące kopią z tego drugiego projektu. W konsekwencji nawet w ocenianym projekcie widnieje błąd co do lokalizacji. Zdaniem organu choćby z tego względu, wbrew twierdzeniom skarżącej oceniany projekt nie jest unikalny, lecz stanowi kopię drugiego ze złożonych projektów zmniejszoną w stosunku do niego o 50%. Nadto, organ podniósł, iż treść protestu niniejszego wniosku jest analogiczna z treścią protestu dotyczącego drugiego wniosku. Następnie organ wskazał, iż z uwagi na okoliczność, że projekt skarżącej uzyskał wynik negatywny ze względu na: • uzyskanie w ramach kryterium 7 Grupy III –0 pkt, • nie uzyskanie minimum 50% maksymalnej liczby punktów w ramach Grupy IV Budżet, zasadnym było rozpatrzenie zarzutów protestu w tym zakresie. Wskazał, iż w rezultacie argumentacja skarżącej zmierza do podważenia ustalonych w celu sprawiedliwej i obiektywnej dystrybucji środków publicznych kryteriów oceny projektów. Zdaniem organu zarzuty protestu są zatem niezasadne. 2. 1. Pismem z ... sierpnia 2011 r. skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na stanowisko Jednostki Pośredniczącej zawarte w piśmie z ... lipca 2011 r., wnosząc o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazanie organowi sprawy do ponownego rozpoznania, zwrot kosztów postępowania sądowego oraz o rozpoznanie sprawy pod nieobecność jej i pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa: a) art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 109 ust. 1 Rozporządzenia Rady Nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. (Dz. Urz. UE L z 2002 r., Nr 1, poz. 248 z poźn. zm.) zwanym dalej "Rozporządzenie" oraz w zw. z § 10 pkt 2) i 4) Procedury odwoławczej w ramach PO IG obowiązującej dla konkursów ogłaszanych po 1 stycznia 2010 r. stanowiącej Załącznik nr 4.4. do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (dalej: "Procedura odwoławcza") poprzez brak wnikliwego rozpatrzenia zarzutów protestu oraz wnikliwego uzasadnienia negatywnego rozstrzygnięcia protestu; b) art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. w zw. z § 13 ust. 1 pkt 4 procedury odwoławczej poprzez udział w rozpatrzeniu protestu osoby, która podlegała wyłączeniu; c) art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez nierzetelną ocenę merytoryczną Projektu. Uzasadniając powyższe zarzuty skarżąca wskazała w szczególności: 2.2. Zdaniem skarżącej naruszenie przepisów art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. i art. 109 ust. 1 Rozporządzenia nakazujących stosowanie przy ocenie wniosków zasad przejrzystości i równości traktowania, zostało spowodowane zbyt mało wnikliwym uzasadnieniem ocen dokonanych przez ekspertów. Jednostka Pośrednicząca nie odniosła się też do wszystkich zarzutów sformułowanych w proteście. 2.3. Naruszenie przepisu art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. w związku z ڃ 13 ust. 1 pkt 4 Procedury odwoławczej zdaniem skarżącej miało polegać na tym, że w rozstrzygnięciu protestu skarżącej brał udizał R. G., który nie tylko równolegle rozstrzygał protest wobec innego wniosku skarżącej, ale także dokonywał czynności związanych z siostrzanymi, negatywnie ocenionymi wnioskami skarżącej. 2.4. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. skarżąca powoływała się na brak rzetelności i bezstronności wynikającej: z udziału w ocenie osoby, która podlegała wyłączeniu z przyczyn wyżej podanych, nie odniesienia się do wszystkich zarzutów podniesionych w proteście, dokonanie przez Jednostkę Pośredniczącą samodzielnych ustaleń i niedopuszczalnego uzupełnienia oceny dokonanej przez ekspertów, sformułowanie dodatkowych zarzutów do wniosku przez Jednostkę Pośredniczącą. Skarżąca zarzuca tez brak wiedzy ekspertów na temat projektów realizowanych w ramach Działania 8.3. Ponadto skarżąca wyraża zdumienie, że Jednostka Pośrednicząca wobec braku wiedzy ekspertów nie pokusiła się o samodzielną ocenę zasadności zarzutów protest z uwzględnieniem posiadanej przez siebie wiedzy, do czego była zobligowana. 3. W obszernej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczasowe stanowisko nie znajdując usprawiedliwionych podstaw zarzutów wniesionej skargi. Wskazał między innymi, że zgodnie z wyrażonym w judykaturze poglądem ani organy, ani sąd nie są uprawnione do kwestionowania oceny merytorycznej dokonanej przez ekspertów, jeśli nie różnią się w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Podniósł, że motywy negatywnej oceny projektu zostały w sposób wyczerpujący przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Organ powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że przy ocenie projektu wskutek wniesienia środka odwoławczego (protestu) można brać pod uwagę dodatkowe argumenty. Odpierając zarzut brania udziału w postępowaniu przez osobę podlegająca – zdaniem skarżącej- wyłączeniu, organ wskazał, że ta sama osoba nie może brać udziału na różnych etapach oceny tego samego projektu, a nie różnych projektów tych samych wnioskodawców. Jednostka pośrednicząca szczegółowo odniosła się do merytorycznych zarzutów co do oceny kryterium 7 z grupy 3 i kryteriów z grupy 4 Budżet. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga jest nieuzasadniona. 4.1. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r.". Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję Zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Poddając rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej lub Instytucji Pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.3 "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu –eInclusion". Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 13 sierpnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 (Dz. U. Nr 153, poz. 956, z późn. zm.) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego). Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.3), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie. Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie nie ma możliwości uzupełniania lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu. Projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny (rozbieżne dane) lub niejednoznaczny uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej" ( str. 2 Instrukcji). 4.2. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek – Władza Wdrażająca Programy Europejskie - prawidłowo oceniła, że projekt uzyskał wynik negatywny i czy rozpoznająca protest Jednostka Pośrednicząca – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji prawidłowo dokonały rozpoznania protestu. Analizując postępowanie w sprawie sąd nie dopatrzył się uchybień formalnych w zakresie sposobu dokonania oceny przez ekspertów. Ocena ta została dokonana w oparciu o Regulamin przeprowadzenia konkursu, w szczególności w oparciu o zawarte w tym Regulaminie zasady dokonywania oceny merytorycznej i Kryteria wyboru projektów. Eksperci zgodnie ocenili, że nie zostało spełnione kryterium typu 0-1 (kryterium 7 w grupie 3) ze względu na brak konkretyzacji sposobu zapewnienia dostępu do Internetu, jak też zgodnie przyznali poniżej 50% punktów w ramach Grupy 4 budżet ze względu na przedstawiane w projekcie wysokie koszty w porównaniu do oczekiwanych rezultatów. Takie oceny zgodnie z regulaminem przeprowadzania konkursu i zasadami dokonywania ocen skutkowały uzyskaniem przez projekt negatywnego wyniku, na co wskazała Władza Wdrażająca w piśmie z 25 marca 2011 r., podzielając oceny ekspertów stanowiące załącznik do tego pisma. Protest sprowadzała się w istocie do polemiki merytorycznej z ocenami ekspertów i zarzucaniu tym ocenom nadmiernej ogólnikowości, wskazującej – zdaniem skarżącej – na przeprowadzenie oceny merytorycznej wniosku w sposób niewłaściwy, naruszający zasady równego dostępu do pomocy w ramach POIG na lata 2007-2013 oraz zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. W ocenie sądu oceny merytoryczne ekspertów nie noszą cech, które pozwalałyby uznać za trafne takie zarzuty, czy z innych przyczyn uznać te oceny za naruszające prawo. Komentarze ekspertów stanowiące uzasadnienie wystawionej oceny odpowiadały wymogom § 5 ust. 3 Regulaminu pracy Komisji oceniającej. Regulamin nie narzuca stopnia szczegółowości ocen i komentarzy ekspertów. Wystarczające jest, by pozwalały one na weryfikację, czy ocena była dokonana zgodnie z kryteriami wyboru projektów i sposobem dokonywania oceny. Nie jest rolą Sądu weryfikacja merytoryczna dokonanych przez ekspertów ocen, o ile w działaniu tych ekspertów i samych ocenach nie można dopatrzeć się naruszeń prawa, w tym przepisów Regulaminu przeprowadzenia konkursu. Nie trzeba jednak wiedzy specjalistycznej, jaką maja eksperci, by zauważyć, że przedstawione w projekcie koszty są bardzo wysokie np. zakup jednego komputera – ... zł i zakup oprogramowania dla jednego komputera służącego do zapewnienia dostępu do Internetu za ... zł, w sytuacji gdy faktem notoryjnie znanym jest, że przy zakupach detalicznych taki sprzęt wraz z odpowiednim oprogramowaniem można kupić za kwotę poniżej ... zł. Za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez brak wnikliwego uzasadnienia negatywnego rozstrzygnięcia protestu. W ocenie Sądu uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu odnosiło się do zarzutów protestu w sposób wystarczający w zakresie najistotniejszych zarzutów dotyczących tej części ocen ekspertów, która powodowała negatywną ocenę projektu. Należy przy tym zauważyć, że z jednej strony skarżąca zarzuca brak wnikliwości uzasadnienia negatywnego rozstrzygnięcia protestu, a z drugiej czyni zarzut z tego, że w rozstrzygnięciu podniesiono nowe zarzuty w stosunku do wniosku skarżącej. W ocenie Sądu oba te zarzuty są bezpodstawne, a nawet wzajemnie sprzeczne. To właśnie przejawem wnikliwości Jednostki Pośredniczącej w rozpatrywaniu protestu była dodatkowa argumentacja w zakresie oceny kryteriów, których ocena stała się powodem negatywnej oceny projektu. Jednostka pośrednicząca miała prawo rozwinąć argumentację w zakresie nie spełniania przez projekt tych kryteriów, których ocena przez Jednostkę Wdrażającą (i ekspertów) stała się przyczyną negatywnej oceny. Dopiero dokonanie przez Jednostkę Pośredniczącą negatywnej oceny kryteriów, które wcześniej uzyskały ocenę pozytywną, byłoby naruszeniem prawa. Z przyczyn opisanych wyżej za nieuzasadniony należało uznać zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez nierzetelną ocenę projektu zarówno na etapie oceny przez ekspertów i Jednostkę Wdrażającą jak i przez Jednostkę Pośredniczącą w zakresie rozpatrzenia protestu. Za całkowicie nieuzasadniony należało też uznać zarzut naruszenia art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r. w zw. z § 13 ust. 1 pkt 4 Procedury odwoławczej poprzez udział w rozpatrzeniu protestu osoby, która podlegała wyłączeniu. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 Procedury odwoławczej z rozpatrywaniu protestu wyłączona jest osoba, wobec której zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności uprawdopodobnione istnieniem innych okoliczności niż wskazane w pkt 1-3 oraz w składanym przez nią oświadczeniu o bezstronności. Za okoliczności takie – zdaniem skarżącej – powinien być uznany udział osoby rozpoznającej protest w rozstrzyganiu protestów skarżącej w sprawach innych składanych przez nią "siostrzanych" negatywnie ocenianych wniosków. Zdaniem Sądu sam fakt brania udziału przez taką osobę w innych postępowaniach, nawet dotyczących podobnych wniosków składanych przez ten sam podmiot, nie stanowi co do zasady przyczyny wyłączenia, o jakiej mowa w § 13 ust. 1 pkt 4 Procedury odwoławczej, niezależnie od tego, jakimi były wyniki tych innych postępowań, o ile nie zachodzą uzasadnione wątpliwości co do bezstronności wynikające z określonych, zindywidualizowanych stosunków pomiędzy taką osobą a wnioskodawcą. Gdyby takie rozumowanie skarżącej uznać za zasadne, to należałoby przyjąć, że o braku bezstronności w zakresie oceny jednego projektu tego samego podmiotu świadczyłaby zarówno negatywna jak i pozytywna ocena podobnego projektu tego samego wnioskodawcy. Można jednak przypuszczać, że skarżąca w tym drugim przypadku nie podnosiłaby zarzutu brania udziału w rozpatrywaniu protestu przez osobę podlegającą wyłączeniu. Sąd nie dopatrzył się też, by osoby biorące udział w rozpatrywaniu protestu podlegały wyłączeniu na podstawie innych zapisów Procedury odwoławczej określonych w § 13 ust. 1. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku