III SA/Kr 1339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki WSA Elżbieta Kremer ( spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania aktu własności ziemi I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- ( sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym przez Z. S. postanowieniem z dnia 30 września 2010r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia Z. S., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] 2010r. nr [...] orzekajce o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji (Akcie Własności Ziemi) z dnia [...] 1975r. nr [...] wydanym przez Naczelnika Powiatu w O., dotyczącym nabycia z mocy prawa przez B. Z. S. i K. S. nieruchomości położonej w R. pow. O., stanowiącej działkę oznaczoną numerem [...], w taki sposób, że: zmienia wyrażenie o treści [...] na wyrażenie o treści [...], a także odmawia sprostowania w/w decyzji zapisu dotyczącego kolejności imion polegającego na zastąpieniu wyrażenia o treści "B. Z." na wyrażenie o treści "Z. B." . Wydanie powyższego postanowienia poprzedzone zostało następującymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi: Z. S. i M. S. wnioskiem z dnia [...] 2010r. wystąpili do Burmistrza Miasta i Gminy O. o sprostowanie oczywistej omyłki w akcie własności ziemi nr [...] z dnia [...] 1975r. polegającej na błędnym zapisie imion, które zostały wpisane B. Z. S., a powinno być Z. B. S. Do wniosku doręczono ksero aktualnego dowodu osobistego Z. B. S., odpis skrócony aktu urodzenia, w którym figurują imiona Z. B., oraz postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia [...] 1990r. sygn.akt [...] z którego wynika, że spadek po K. S. nabyli: Z. S. i syn M. S. po ½ części każdy z nich. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] 2010r. znak [...] sprostował oczywistą omyłkę w decyzji ( Akcie Własności Ziemi) z dnia [...] 1975r. w ten sposób, że wyrażenie o treści [...] zmienił na wyrażenie o treści [...] w pozostałym zakresie odmówił sprostowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art.113 § 1 kpa organ może prostować z urzędu lub na żądanie strony błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez siebie decyzjach w drodze postanowienia. Taki charakter miała oczywista omyłka dotycząca imienia [...]. Natomiast co do drugiego wniosku organ podał, ze po przeanalizowaniu dokumentacji uwłaszczeniowej: protokołu przesłuchania strony, świadka, biegłego sporządzonego w dniu [...] 1974r. nr [...], odwołania B. Z. S. od aktu własności ziemi, protokołu przesłuchania strony, świadka, biegłego sporządzonego w dniu [...] 1975r. stwierdzono, iż w każdym z w/w dokumentów widnieje zapis B. Z. S. lub B. S. Powołując się na wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994r. sygn.akt SA/Kr 723/93 stwierdzono, że w przypadku sprostowania zapisu dotyczącego kolejności imion nie zachodzi oczywista omyłka. Postanowienie zawierało pouczenie o zażaleniu. Postanowienie organu I instancji zostało doręczone w dniu 9 sierpnia 2010r. M. S., który w dniu 16 sierpnia 2010r. złożył zażalenie. W zażaleniu przedstawił stan faktyczny sprawy dodatkowo dodał, że w 2003r. otrzymał decyzje o warunkach zabudowy i wybudował dom na przedmiotowej działce, a obecnie w trakcie załatwiania formalności związanych z nadaniem numeru domu zwrócono uwagę na omyłkę w zapisaniu imion ojca. Zażalenie złożył również Z. B. S. działający przez pełnomocnika adw. P. P., które nadane zostało w dniu 30 sierpnia 2010r. W zażaleniu zarzucono naruszenie art.7, 77 kpa, art.113 kpa . Podniesiono, że organ ograniczył się do wezwania skarżącego do przedstawienia dowodu osobistego, którym legitymował się w 1974r.. a którego już nie posiada, natomiast organ pominął odpis skrócony aktu urodzenia, a także fakt, że na wszystkich dokumentach na podstawie których wydany został akt własności ziemi skarżący podpisywał się własnoręcznie jako Z. B. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia Z. B. S. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przedstawiło szczegółowo dotychczasowy stan sprawy, dokonało analizy znajdujących się w aktach dokumentów i podzieliło stanowisko organu I instancji. Nadto Kolegium wskazało, że nie można sprostować aktu własności ziemi w oparci o dokumenty powstałe po wydaniu tegoż aktu, jak wskazuje składający zażalenie tj skróconego odpisu aktu urodzenia z dnia [...] 2010r. oraz postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] 1990r. Dalej Kolegium wskazało, że "B. Z. " i " Z. B." to bez wątpienia ta sama osoba. Nie oznacza to jednak, że możliwa jest korekta kolejności zapisanych imion w trybie art.113 kpa., albowiem nie nastąpiła pomyłka z winy organu poprzez błędne przepisanie danych z protokołu, lecz wina strony, która ten protokół podpisała nie zwracając uwagi na kolejność zapisanych imion. Tym samym postanowienie organu I instancji jest prawidłowe. Skargę na powyższe postanowienie złożył Z. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono argumenty tożsame z argumentami podnoszonymi w zażaleniu . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi, w uzasadnieniu podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga w rozpoznawanej sprawie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie stanowi zgodnie z art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawę do uwzględnienia skargi. Zgodnie z art. 113 § 3 kpa w zw. z art. 141 § 2 kpa zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Z akt administracyjnych nie wynika, czy rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zażalenie Z. S. zostało wniesione w terminie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniło tej kwestii. Mianowicie z akt administracyjnych wynika, że w dniu 3 sierpnia 2010r. do organu I instancji wpłynęło pismo sporządzone przez pełnomocnika Z. B. S. adw. P. P., które zawierało wniosek o sprostowanie aktu własności ziemi, a do wniosku dołączone zostało pełnomocnictwo udzielone przez Z. S. W odpowiedzi organ I instancji pismem z dnia 6 sierpnia 2010r. adresowanym do pełnomocnika adw. P. P. przesłał w załączeniu postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy O. z dnia [...] 2010r. nr [...]. W aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia powyższego postanowienia pełnomocnikowi adw. P. P. Natomiast zażalenie na postanowienie organu I instancji sporządzone przez pełnomocnika zostało nadane w dniu 30 sierpnia 2010r. a do organu wpłynęło w dniu 31 sierpnia 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało zażalenie nie wyjaśniając, czy został zachowany termin do jego wniesienia. Ponadto z akt sprawy wynika, że zażalenie na postanowienie organu I instancji złożył również M. S., zażalenie zostało wniesione w dniu 16 sierpnia 2010r. Jak wynika z akt sprawy i treści zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2010r. zażalenie M. S. nie zostało rozpoznane. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ppsa uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie, które wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku ze stwierdzonymi naruszeniami przepisów postępowania administracyjnego na etapie rozpoznawania zażalenia i koniecznością ponownego ich rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odniesienie się do merytorycznych zarzutów skargi i formułowanie ocen merytorycznych w sprawie byłoby przedwczesne. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art.200 ppsa i zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, co stanowi wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił złożonego na rozprawie wniosku adw. P. P. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, który występował przed Sądem jako pełnomocnik uczestnika M. S., a nie pełnomocnik skarżącego Z. S., zgodnie bowiem z art.200 ppsa zwrot kosztów przysługuje tylko skarżącemu, a nie uczestnikowi.