II SA/Gd 721/11

WyrokWSA w Gdańsku2011-11-16

Skład orzekający: Jolanta Górska, Janina Guść, Dorota Jadwiszczok

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, opierając się na przepisach dotyczących obszaru chronionego krajobrazu i obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, w sytuacji gdy późniejsze ustalenia korygują pierwotne stanowisko organu wodnego co do zagrożenia powodziowego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy administracji nie przeprowadziły pełnej analizy kwestii zagrożenia powodziowego na analizowanym obszarze. Kluczowe było późniejsze pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, które korygowało wcześniejsze stanowisko i wskazywało, że działka skarżącego znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Brak ustaleń w tym zakresie uniemożliwia prawidłowe zastosowanie przepisu art. 88 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, który stanowił podstawę wniesienia sprzeciwu.
Stan faktyczny
Z. A. zgłosił zamiar wykonania budynku gospodarczego. Starosta wniósł sprzeciw, powołując się na przepisy dotyczące obszaru chronionego krajobrazu i obszaru szczególnego zagrożenia powodzią. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty. Skarżący złożył skargę, dołączając pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, które korygowało wcześniejsze stanowisko organu wodnego i wskazywało, że działka znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody i zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. A. na decyzję Wojewody z dnia 4 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego Z. A. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 30 maja 2011 r. Z. A., działając na podstawie art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dalej jako U.p.b., zgłosił zamiar wykonania na nieruchomości położonej w M., Gm. S. na działce nr [...] budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej pokrytego dachem jednospadowym z blachy falistej o wymiarach w rzucie poziomym 2,45 x 3,60, o powierzchni 98 m2 oraz wysokości 2,40 m, załączając do wniosku m.in.: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wypis z rejestru gruntów oraz szkic koncepcyjny budynku gospodarczego. Starosta decyzją z dnia 24 czerwca 2011 r., wydaną na podstawie m.in.: art. 30 ust. 6 pkt 2, art. 80 ust. 1 pkt 1 U.p.b., wniósł sprzeciw w sprawie planowanych robót budowlanych ze względu na zamiar ich realizacji w obszarze chronionego krajobrazu województwa pomorskiego, ustanowionego na podstawie uchwały nr 1161/XLVII/10 Sejmiku Województwa Pomorskiego oraz obszarze szczególnego zagrożenia powodzią ustanowionego, zgodnie z art. 88 I ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, ze zm.) dalej jako U.p.w. Organ wskazał, że planowany budynek posadowiony ma zostać w odległości 3 m od granicy działki nr [...] stanowiącej rzekę D. w sąsiedztwie której Sejmik Województwa Pomorskiego uchwałą nr 1161/XLVII/10 ustanowił obszar ochronionego krajobrazu województwa pomorskiego obejmujący działkę nr [...] stanowiącą własność Z. A. Organ wyjaśnił też, że § 5 pkt 8 uchwały wprowadzono zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m od linii brzegowej rzek jezior i innych zbiorników wodnych z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Ponadto do planowanej inwestycji negatywnie ustosunkował się Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w piśmie z dnia 20 czerwca 2011 r. wskazując na załączonej do opinii mapie, iż działka nr [...] obręb M. znajduje się w strefie przepływu wielkich wód rzeki D. w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, co uniemożliwia realizację obiektów. Organ powołał się dodatkowo na treść art. 88 l ust. 1 pkt 1 U.p.w. który określa, iż na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym wykonywania urządzeń wodnych oraz budowy innych obiektów budowlanych. Natomiast w myśl art. 30 ust. 6 pkt 2 U.p.b. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeśli budowa lub wykonanie robót budowlanych narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. W świetle wskazach powyżej okoliczności wniesienie sprzeciwy było zasadne. Z. A. wniósł od powyższej decyzji odwołanie. Wojewoda decyzją z dnia 4 sierpnia 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 U.p.b. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. W uzasadnieniu organ, powołując się na treść art. 30 ust. 6 pkt 2 U.p.b., wskazał na obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku, gdy wykonanie robót budowlanych narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. W przedmiotowej sprawie przepisem takim jest art. 88 I ust. 1 pkt 1 U.p.w. Wobec powyższego inwestor planujący zrealizować zamierzenie inwestycyjne na terenie zagrożonym powodzią i w bezpośredniej bliskości wału (grobli piętrzącej wodę) winien do wniosku (zgłoszenia) dołączyć stosowne decyzje lub opinie, a w niniejszej sprawie decyzję zwalniającą od zakazu określonego w art. 88 I ust. 1 pkt 1 U.p.w. Zdaniem organu odwoławczego w przypadku stwierdzenia, że zgłoszenie robót budowlanych narusza przepisy art. 88 U.p.w. organ I instancji winien był zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 U.p.b. nałożyć na inwestora obowiązek uzupełnienia, w drodze postanowienia, w określonym terminie brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia wnieść sprzeciw w drodze decyzji. Odnosząc się do wskazanej przez organ I instancji uchwały Sejmiku Województwa Pomorskiego nr 1161/XLVII/10 z dnia 28 kwietnia 2010 r. ustanawiającej na terenie działki objętej wnioskiem obszar chronionego krajobrazu Wojewoda wskazał na wypis z rejestru gruntów prowadzonego przez Starostwo Powiatowe z którego wynika, iż działka nr [...] o powierzchni 1216 m2 ma przeznaczenie na tereny budowlane mieszkaniowe i znajduje się na terenie zwartej zabudowy mieszkaniowej wsi M., co potwierdza z kolei mapa załączona do wniosku. Tymczasem w § 7 ust. 3 pkt 1 cytowanej uchwały wskazano, że zakazy o których mowa w § 5 ust. 8 nie dotyczą obszarów zwartej zabudowy miast i wsi, w granicach określonych w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (lub równorzędnych dokumentach), gdzie dopuszcza się uzupełnienie zabudowy mieszkaniowej i usługowej pod warunkiem wyznaczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od brzegu wód, określonej przez połączenie istniejących budynków na przylegających działkach. W przekonaniu Wojewody powyższe oznacza, że organ I instancji nie przeprowadził pełnej analizy złożonego wniosku co do zgodności zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami uchwały w sprawie obszaru chronionego krajobrazu w województwie pomorskim, ograniczając się do potwierdzenia faktu istnienia zakazu. Jednakże pomimo stwierdzonych nieprawidłowości organ odwoławczy utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję, gdyż wniosek inwestora z dnia 30 maja 2011 r. nie czynił zadość wymogom prawa, przez co zamierzenie inwestycyjne narusza inne przepisy. Pismem z dnia 9 sierpnia 2011 r. Z. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję. Wskazał, że nie miał wiedzy iż organy prowadzące przedmiotowe postępowanie występowały o zajęcie stanowiska przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej, co wydaje mu się zbędne. Dodał, że na działce nr [...] ob. M. od ponad 10 lat z powodzeniem pracuje ekologiczna mała elektrownia wodna i przez jakiś czas stał w miejscu wskazanym w zgłoszeniu budynek gospodarczy. Skarżący wyjaśnił także, że budynek gospodarczy jest mu potrzebny do przechowywania oprzyrządowania niezbędnego do obsługi, konserwacji i remontu jazu. Do skargi Z. A. załączył pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2011 r. z którego wynika, że cała działka znajduje się poza strefą przepływu wielkich wód powodziowych rzeki D., czyli poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Z pism wynika również, że Zarząd Gospodarki Wodnej nie wnosi uwag do lokalizacji budynku gospodarczego na działce nr [...] obr. M. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodał, że przedłożone przez skarżącego pismo Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2011 r. w istocie korygujące wcześniejsze pismo tegoż organu z dnia 20 czerwca 2011 r. w aspekcie obszaru szczególnego zagrożenia powodzią i braku uwag dotyczących lokalizacji budynku gospodarczego na działce nr [...] obr. M. nie może rzutować na ocenę legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia skutkując jego uchyleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej jako P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Biorąc powyższe regulacje prawne za podstawę Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 30 ust. 6 pkt. 2 U.p.b. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. W przekonaniu organu I instancji rozpoznającego sprawę zamierzona przez Z. A. inwestycja jest niezgodna uchwałą Sejmiku Województwa Pomorskiego nr 1161/XLVII/10 z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu w województwie pomorskim, a dokładnie z § 5 ust. 8 w myśl którego na obszarach chronionego krajobrazu, wymienionych w § 1 ust. 1 obowiązuje zakaz lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m. Stanowisko organu I instancji zostało zakwestionowane przez organ odwoławczy, ponieważ nie zostało ono poprzedzone właściwą analizą uwzględniającą inne postanowienia uchwały, nie skutkując jednakże koniecznością uchylenia decyzji organu I instancji. Równocześnie organy obu instancji stanęły na stanowisku, że przedmiotowe zamierzenie jest sprzeczne z art. 88 l ust. 1 pkt 1 U.p.w. zgodnie z którym na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią zabrania się wykonywania robót oraz czynności utrudniających ochronę przed powodzią lub zwiększających zagrożenie powodziowe, w tym: wykonywania urządzeń wodnych oraz budowy innych obiektów budowlanych. Zdaniem organów przepis art. 88 l ust. 1 pkt 1 U.p.w. jest "innym przepisem" w rozumieniu art. 30 ust. 6 pkt 2 U.p.b. nakładającym na organy obowiązek wniesieni sprzeciwu. Z kolei potwierdzenie, iż planowane przez skarżącego zamierzenie budowlane narusza art. 88 l ust. 1 pkt 1 U.p.w. wynika ze stanowiska Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej wyrażonego w piśmie z dnia 20 czerwca 2011 r., gdzie organ opiniujący wskazał, że rzędne wód powodziowych o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% (wody 100 letniej) wynosi tutaj ok. 80,7 m n.p.m. Kr Rzędna wód powodziowych o prawdopodobieństwie wystąpienia 10% (wody 10 – letniej) wynosi 80,4 m n.p.m. Kr Rzędne terenu na załączonej do zapytania mapie wskazują, że cała działka skarżącego nr [...] obręb M. znajduje się w strefie przepływu wielkich wód powodziowych rzeki D., w obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, gdzie obowiązują zakazy określone w art. 88 l i art. 40 U.p.w. Zauważyć jednak należy, że w aktach sprawy znajduje się (znane organowi odwoławczemu) pismo Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 13 lipca 2011 r., w którym ten koryguje swoje wcześniejsze stanowisko tłumacząc, iż rzędna wód powodziowych o prawdopodobieństwie wystąpienia 1% (wody 100 – letniej) w km 73 + 620 km Rzeki D. wynosi ok. 75,78 m n.p.m. (a nie jak błędnie podano w piśmie z dnia 20 czerwca 2011 r. wartość 80,68 m n.p.m.). Owa korekta oznacza z kolei, że rzędne terenu według załączonej kopii mapy sytuacyjno wysokościowej wskazują, że cała działka skarżącego nr [...] znajduje się poza strefą przepływu wielkich wód powodziowych rzeki D., czyli poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. W piśmie tym Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej nie wzniósł uwag o lokalizacji budynku gospodarczego skarżącego na działce nr [...] obr. M. Brak stanowiska organu odwoławczego w zakresie istnienia zagrożenia powodziowego na analizowanym obszarze powoduje konieczność wyeliminowania decyzji drugoinstancyjnej z obrotu prawnego. Jeśli bowiem rzeczywiście działka skarżącego znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, to brak jest podstaw do zastosowania w sprawie przepisu art. 88 l ust. 1 pkt 1 U.p.w., który z kolei stanowił postawę wniesienia sprzeciwu. Bez ustaleń w tym zakresie nie można odrzucić zarzutu skarżącego, wskazującego na możliwość zabudowy na działce nr [...] budynku gospodarczego. Żadnego natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie mają podnoszone przez skarżącego przyczyny realizacji budynku gospodarczego. Kwestie te pozostają poza kontrolą sądową. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy przeanalizuje szczegółowo kwestię zagrożenia powodziowego na analizowanym obszarze w oparciu m.in. o stanowisko Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Z powyższych względów na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit. c) P.p.s.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło