II SA/Kr 1230/11
WyrokWSA w Krakowie2011-11-17
Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski, WSA Renata Czeluśniak, WSA Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego prawidłowo ustalił adresata decyzji nakładającej obowiązki usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku gospodarczego, kierując ją do współwłaścicielki i użytkowniczki nieruchomości, która nie została jednoznacznie wskazana jako właściciel lub zarządca obiektu budowlanego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy nadzoru budowlanego nie wykazały w sposób jednoznaczny podstawy prawnej do skierowania decyzji do skarżącej M.S. jako współwłaścicielki i zarządcy nieruchomości. Sam fakt opłacania podatków czy oświadczenia innych osób nie stanowią wystarczającego dowodu na ustalenie właściciela lub zarządcy w rozumieniu przepisów Prawa Budowlanego. Organ ma obowiązek precyzyjnie ustalić strony postępowania i podstawę prawną do skierowania decyzji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, która zakazywała użytkowania budynku gospodarczego (stodoły) z powodu jego złego stanu technicznego, w szczególności po zawaleniu się ściany szczytowej. Organy administracji skierowały decyzję do M.S., uznając ją za współwłaścicielkę i zarządcę nieruchomości. M.S. wniosła skargę do WSA, kwestionując prawidłowość ustalenia jej statusu jako adresata decyzji. Sąd administracyjny uznał, że organy nie wykazały wystarczająco podstaw do uznania M.S. za właściciela lub zarządcę.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 kwietnia 2011 r. oraz orzekł, że decyzja nie może być wykonywana. Zasądził zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zakazu użytkowania budynku gospodarczego I. uchyla zaskarżoną decyzję: II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej M.S. kwotę 500,00 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Decyzją nr [...] z dnia [...].02.2011 r., (znak: [...] ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. , działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 oraz art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (tj. Dz.U. z 2010 r. nr.243 poz. 1623 z późn.zm. - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) a także art. 10, art. 104 i art. 108 kpa, po dwukrotnym rozpatrzeniu sprawy stanu technicznego budynku gospodarczego -stodoły, położonego na terenie działki nr 1 w O. gm. K. , stanowiącej współwłasność M.S. , Z.O. A.B. ,A.B. ,K.B. - który uległ pogorszeniu po zawaleniu się ściany szczytowej usytuowanej w granicy z działką nr 2 w O. gm. K.
I. zakazał użytkowania budynku gospodarczego - stodoły, położonej na działce nr 1 w O. gm. K. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego;
II. nakazał M.S. - współwłaścicielce działki nr 1 w O. , pełniącej obowiązki zarządcy nieruchomości oraz jej użytkownikowi wykonanie następujących czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku gospodarczego
• stodoły położonego na działce nr 1 w O. polegających na:
• demontażu zagrażających życiu i mieniu elementów zawalonej ściany szczytowej stodoły, drewnianej więźby dachowej, pokrycia dachu oraz uporządkowanie terenu działki sąsiedniej nr 2 w O,
• zagrodzenie, oznakowanie i skuteczne zabezpieczenie pozostałości stodoły przed dostępem osób postronnych i przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi,
• umieszczenie tablicy informacyjnej o zagrożeniu i o zakazie wstępu do budynku stodoły na działce nr 1 w O. gm. K,
• określając, że powyższe "roboty budowlane należy wykonać do czasu podjęcia decyzji o ewentualnej odbudowie budynku lub dokonaniu jego rozbiórki
III. decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 k.p.a.
IV. określił, że do robót budowlanych "należy przystąpić natychmiast a zakończyć je w terminie do 30 marca 2011 r.". W uzasadnieniu podniesiono co następuje.
1. Postępowanie administracyjne w sprawie prowadzone jest z urzędu, po zawiadomieniu przez D.S. - właścicielkę działki sąsiedniej nr 2 w O. o zagrożeniu zawaleniem się budynku gospodarczego na sąsiedniej działce nr 1 .
2. W czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 29.05.2008 r. na terenie działki nr 2 w O. , stwierdzono, że działka nr 1 w O. zabudowana jest budynkiem gospodarczym stodołą o konstrukcji drewniane - murowanej (z filarami z cegły, drewnianymi wrotami, ścianami drewnianymi z wyjątkiem jednej ze ścian szczytowych z cegły, o dachu dwuspadowym z pokryciem z dachówki cementowej). Część dachówek z pokrycia dachowego stodoły obluzowała się i spadła. Betonowe zwieńczenie ściany szczytowej z jedną z połaci dachowej - leżało na dachu, drugie zwieńczenie spadło na teren działki nr 1 w O. . Północna ściana szczytowa stodoły od strony granicy z działką D.S. w górnej części odchyliła się od pionu o ok. 15 cm w kierunku działki nr 2 .
3. Ze względu na nieobecność M.S. podczas przeprowadzanej kontroli -współwłaścicielki działki nr 1 w O. i użytkownika stodoły, w dniu 08.07.2008 r. zostały przeprowadzone ponowne oględziny przedmiotowej stodoły z jej udziałem. Według oświadczenia M.S. stodoła wybudowana została w latach czterdziestych XX wieku. W czasie tych oględzin stwierdzono, że konstrukcję stodoły stanowią cztery filary z cegły, pomiędzy którymi wypełniono ściany deskami. Elementami konstrukcyjnymi więźby dachowej drewnianej są krokwie, płatwie, słupy z mieczami. Stodoła posiada pokrycie dachowe z dachówki cementowej, w którym są ubytki w pokryciu dachowym w obydwu połaciach dachowych. W narożniku północno - wschodnim widoczne były pęknięcia ściany biegnące ukośnie W jednej z połaci dachowych dachówki cementowe obluzowały się M.S. użytkowała stodołę przechowując w niej słomę i narzędzia gospodarstwa domowego. Na działce nr 1 leżał fragment betonowego zwieńczenia dachu o długości ok. 2, O m.
4. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla K.-K. z dnia 9.06.1988 r. sygnatura akt [...] spadek po K.R. (ojcu M.S. ) - nabyli Z.R. - żona (nieżyjąca od ok. dwudziestu lat - wg oświadczenia M.S. ), M.S. - córka , Z.O. - córka K.R. - syn (nieżyjący wg oświadczenia M.S. ), S.B. -córka (nieżyjąca wg oświadczenia M.S. ).
5. Ustalono, że M.S. , opłaca podatek do Gminy K. od nieruchomości składającej się z działki nr 1 w O. zabudowanej budynkiem mieszkalnym nr [...] w O. , stodołą i szopą o konstrukcji betonowej.
6. Z uwagi na zły stan techniczny północnej ściany szczytowej stodoły budynku, uznano że zachodzi konieczność odbudowania ściany poprzez jej przemurowanie od podstaw.
7. Decyzją z dnia [...].12.2008 r. nakazano M.S. wykonanie określonych decyzją czynności w celu doprowadzenia budynku gospodarczego - stodoły do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami ale po rozpatrzeniu odwołania M.S. Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzja z dnia [...].02. 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji uznał m.in., że czynności nałożone decyzją PINB wykraczają poza zakres kompetencji organu, a w toku ponownie przeprowadzanego postępowania administracyjnego, organ l instancji winien jednoznacznie ustalić współwłaścicieli przedmiotowego budynku.
8. Po uzupełnieniu materiału dowodowego i dokonaniu dodatkowych ustaleń w dniu 6.05.2010 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w K. wydał decyzję nr [...] którą zakazano użytkowania budynku gospodarczego - stodoły, do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i nakazano M.S. współwłaścicielce działki którą użytkuje wykonanie remontu ściany szczytowej stodoły, konstrukcji więźby dachowej i pokrycia dachowego poprzez uwzględnienie wykonania wieńca stanowiącego oparcie dla konstrukcji więźby dachowej oraz prawidłowych obróbek blacharskich obiektu ale po rozpatrzeniu odwołania M.S. Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzja z dnia [...].10. 2010 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ l instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji stwierdził m.in., że w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających nabycie spadków po zmarłych dzieciach K.R. oraz S.B. . Wyjaśnienia wymaga fakt dziedziczenia po Z.R. .
9. W dniu 11.02.2011 r., D.S. poinformowała telefonicznie Inspektorat, że doszło do zawalenia się ściany szczytowej przedmiotowej stodoły. Przeprowadzona kontrola w dniu 11.02.2011 r. , potwierdziła zawalenie się ściany szczytowej stodoły. W wyniku zawalenia ściany stodoły odsłonięty został wiązar dachowy, krokwie w złym stanie technicznym, pozostałe elementy więźby dachowej zniszczone biologicznie. W wyniku zawalenia się ściany konstrukcyjnej budynku naruszony został jego ustrój nośny. Brak ściany naruszył statykę budynku i przy niekorzystnych warunkach atmosferycznych istnieje realne zagrożenie zerwania całego dachu co może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia przebywających tam ludzi i zwierząt.
10. Ze względu na stan zagrożenia, który jest nadrzędną sprawą w tym prowadzonym postępowaniu administracyjnym, podjęto kroki w celu ustalenia wszystkich stron postępowania uznając racje i oświadczenia osób przybyłych na rozprawę - spadkobierców po K.R. oraz po K.R synu K.R. którzy zgodnie oświadczyli, że zarządcą budynku gospodarczego stodoły jest M.S. -współwłaścicielka i użytkownik działki nr 1 w O. , dlatego wobec tej osoby wydano w dniu [...].02.2011 r, decyzje szczegółowo opisaną na wstępie.
Na skutek odwołania M.S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzja z dnia [...] .04.2011 r. (Znak: [...] ) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o :
l. zakazaniu użytkowania budynku gospodarczego - stodoły, położonej na działce nr 1 w O. do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oraz nakazaniu M.S., -współwłaścicielce działki nr 1 w O. , pełniącej obowiązki zarządcy nieruchomości oraz użytkownikowi działki nr 1 w O. zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem gospodarczym - stodołą, której ściana szczytowa północna uległa częściowemu zawaleniu i obecny stan techniczny może zagrażać życiu lub zdrowiu, ludzi, bezpieczeństwu mienia osób przebywających na działce nr 1 w O. oraz przebywających na działkach sąsiednich - wykonanie następujących czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku gospodarczego - stodoły położonego na działce nr 1 w O. polegających na:
- zagrodzeniu poprzez otaśmowanie terenu wokół budynku stodoły na działce 1 w O. , oznakowaniu poprzez umieszczenie tablicy informacyjnej o zagrożeniu i o zakazie wstępu do budynku stodoły na działce 1 w O,
- usunięciu elementów z zawalonej ściany północnej,
- podstemplowaniu więźby dachowej stodoły na działce 1 w O. oraz zabezpieczeniu połaci dachowej budynku w sposób uniemożliwiający zsuwanie się obluzowanych dachówek na teren posesji 1 i posesji sąsiednich,
II. natychmiastowym nakazaniu wykonania robót, określając termin ich zakończenia do 15.05. 2011 r. W uzasadnieniu wskazano na następujące okoliczności:
I. Przedmiotem postępowania jest nieodpowiedni stan techniczny budynku gospodarczego -stodoły położonego na działce nr 1 w O. Analiza przekazanych wraz z odwołaniem akt sprawy organu l instancji wskazuje, iż organ l instancji prawidłowo oparł swoje rozstrzygnięcie na podstawie przepisu art. 66 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten nakłada na właściwy organ obowiązek wydania decyzji nakazującej usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego.
II. W ocenie organu odwoławczego, organ l instancji zasadnie nałożył na M.S. obowiązek wykonania czynności, dzięki którym zostanie usunięty stan zagrożenia oraz zabezpieczenie obiektu poprzez umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz wykonanie strefy bezpieczeństwa uniemożliwiającej dostęp do budynku i terenu w jego sąsiedztwie osobom trzecim. Organ l instancji nałożył te obowiązki w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa Budowlanego z 1994 r. Zastosowanie powyższego trybu uzasadnione jest tym, iż usunięcie zagrożenia stwarzanego przez obiekt budowlany stanowi działanie, które organ nadzoru budowlanego winien jest podjąć w pierwszej kolejności, niezwłocznie po stwierdzeniu stanu zagrożenia życia i zdrowia ludzi w wyniku dokonanych oględzin obiektu budowlanego.
III. Stosownie do przepisu ust. 2 art. 66 Prawa Budowlanego z 1994 r., w sytuacji gdy zostanie stwierdzone, za stan techniczny obiektu budzi zastrzeżenia albo jest on użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia - organ nadzoru budowlanego może również zakazać użytkowania obiektu do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Ma on zastosowanie w przypadkach gdy użytkowany obiekt nie spełnia wymagań podstawowych i warunków jego użytkowania, określonych w art. 5 Prawa Budowlanego z 1994 r. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 (czyli stwierdzenie przez organ, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi bezpieczeństwu mienia lub środowisku) podlega natychmiastowemu wykonaniu. Oznacza to, że decyzja nieostateczna, wydana w l instancji wywołuje bezpośrednie skutki prawne, a wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji.
IV. W przedmiotowej sprawie organ l instancji zobowiązał do wykonania obowiązku M.S. , która jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości. Z akt sprawy zgromadzonych przez organ l instancji wynika, że nie został uregulowany stan prawny tej nieruchomości, nie przeprowadzono postępowań spadkowych, które mogłyby wskazać następców prawnych po zmarłych współwłaścicielach. Organ l instancji trafnie uznał M.S. za zarządcę przedmiotowej nieruchomości bowiem ona jako jedyna użytkuje nieruchomość i obiekty na niej usytuowane, opłaca podatek od tej nieruchomości.
V. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy, mając na uwadze rozbieżność w określeniu terminu wykonania obowiązku oraz konieczność doprecyzowania nałożonego obowiązku, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, w ramach przysługujących mu kompetencji reformatoryjnych, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł merytorycznie w sprawie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła M.S. i zarzuciła, że demontaż stodoły zrobiła już D.S.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie.
Zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 § 1 kpa nakłada na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Rezultatem prawidłowo zebranego materiału dowodowego i jego oceny jest decyzja administracyjna, której jednym z elementów jest uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie powinno zawierać wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi organ kierował się przy podejmowaniu decyzji. W szczególności winno ono zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa.
Organ II instancji nie może ograniczyć się do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz ma obowiązek ponownie rozpoznać sprawę.
Nie budzi żadnych wątpliwości, że adresatem decyzji opartej na art. 66 Prawa Budowlanego z 1994 r., może być tylko właściciel lub zarządca obiektu. A zatem obowiązkiem organu jest ustalenie ponad wszelką wątpliwość adresata decyzji to jest właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania. O ile wątpliwości nie budzi kogo można uznać za właściciela (współwłaściciela) to już wykładnia pojęcia "zarządcy" budzi wątpliwości. Prawo budowlane używając tego pojęcia nie podaje jego definicji. Zarząd może wynikać m.in. z przepisów kodeksu cywilnego, ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, póz. 651 z późn. zm.), ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, póz. 903 z późn. zm.). Za zarządców można również uznać inne osoby, które na podstawie umów zawartych z właścicielem danego obiektu sprawują czynności wchodzące w zakres administrowania nieruchomością. W żaden sposób nie można uznać posiadacza nieruchomości nie będącego jej właścicielem czy współwłaścicielem za zarządcę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 61 Prawa Budowlanego z 1994 r.
W sprawie niniejszej swoją decyzję organy kierują do skarżącej M.S. przyjmując, że jest ona współwłaścicielką i zarządcą przedmiotowej nieruchomości na której zlokalizowany jest budynek stodoły. Rzecz w tym, że w żaden sposób organy nie wykazują na jakiej podstawie czynią te ustalenia. Fakt opłacania podatków od nieruchomości wcale nie może być dowodem, że ten kto je opłaca jest właścicielem nieruchomości. Podobnie takim dowodem nie mogą być oświadczenia innych osób zainteresowanych tym aby decyzji do nich nie kierować gdyż jej wykonanie połączone jest z kosztami.
W aktach sprawy znajduje się wypis z rejestru gruntów z którego wynika, że władającym dz.ewid. 1 jest nieżyjąca już Z.R. . Na rozprawie przed Sądem w dniu 17.11.2011 r, skarżąca i ucz. Z.O., - zgodnie przyznały, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność ich matki Z.R. zmarłej w 1991 r. Spadek po Z.R. miał być stwierdzony w którymś z Sądów Rejonowych w K. (dla gminy K. właściwy jest Sąd Rejonowy dla K. –K. ). Skarżąca twierdzi, że nie jest spadkobierczynią po matce bowiem spadek po niej nabyli córka Z.O. i syn K.R. . Uczestniczka Z.O. , oświadczyła, że chyba ma postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku ale nie wie czy spadek po matce nabyła ona i jej brat K.R. .
Organ l instancji ustala, że spadek po K.R. stwierdzony został postanowieniem Sądu Rejonowego dla K. –K. z dnia 9 czerwca 1988 r. (sygn. akt [...] .
Błędny jest pogląd, organu l instancji, że "nie jest organem kompetentnym do określania kręgu "domniemanych" spadkobierców, którzy mogą być wskazani tylko w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego przez powołane do tego organy. Do obowiązków organów należy ustalenie stron postępowania a w szczególności strony do której adresowana jest decyzja i wyjaśnienie dlaczego dany podmiot traktuje jako właściciela czy zarządcę nieruchomości.
Organ l instancji swoją decyzje adresuje do skarżącej M.S. jako do współwłaściciela, zarządcy i użytkownika nieruchomości - bowiem "ze względu na stan zagrożenia, który jest nadrzędną sprawą w tym prowadzonym postępowaniu administracyjnym, tut Inspektorat podjął kroki w celu ustalenia wszystkich stron postępowania uznając racje i oświadczenia osób przybyłych na rozprawę -spadkobierców po P.K.R. oraz po P. K.R. synu P. K.R. , którzy zgodnie oświadczyli, że zarządcą budynku gospodarczego stodoły położonej na działce nr 1 w O. jest P. M.S. -współwłaścicielka i użytkownik działki nr 1 w O. , nakłada się na P. M.S. czynności wymienione w sentencji nin. decyzji". Reformując decyzje organ II instancji popiera to stanowisko przyjmując, że M.S. jest współwłaścicielką działki nr 1 w O. , pełniącą obowiązki zarządcy nieruchomości oraz użytkownikowiem działki nr 1 w O.
O tym kto może być zobowiązany do wykonania obowiązków określonych w art. 66 Prawa Budowlanego z 1994 r. , decyduje treść art. 61 tego prawa.
Orzekające organy, jak się wydaje dążą do załatwienia sprawy w jak najszybszy sposób z uwagi na stan zagrożenia jaki stwarza przedmiotowy obiekt stodoły. Zgodzić się trzeba z poglądem, że jeżeli obiekt stwarza niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia należy jak najszybciej podjąć interwencje -jednakże nie może to być równoznaczne ze zgodą na naruszeniem prawa. Można zwrócić uwagę organom na treść art. 69 Prawa Budowlanego z 1994 r., według którego w razie konieczności niezwłocznego podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia, właściwy organ zapewni, na koszt właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, zastosowanie niezbędnych środków zabezpieczających.
Tak więc ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji nie ograniczy się tylko do kontroli decyzji organu l instancji, lecz ponownie rozpozna sprawę - a dla jej rozpoznania niezbędne będzie ustalenia właściciela ( współwłaścicieli) dz.ewid. 1 w O. i do nich skieruje decyzję chyba, że ustalone zostanie, że obiekt ma zarządcę w rozumieniu wyżej przeprowadzonej wykładni art. 61 Prawa Budowlanego z 1994 r. Gdyby Z.O. odmówiła przedstawienia odpisu postanowienia o nabyciu spadku po właścicielce Z.R. , nie ma przeszkód aby organ zwrócił się bądź do organu prowadzącego ewidencję gruntów o wskazanie aktualnego wpisu tej ewidencji dla dz.ewid. 1 bądź do Sądu o przesłanie czy przed Sądem odbyła się sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po Z.R. i kto po tej spadkodawczyni nabył spadek.
Gdyby załatwienie sprawy przeciągało się z przyczyn obiektywnych organ winien mieć na uwadze treść art. 69 Prawa Budowlanego z 1994 r., o czym wyżej wspomniano.
Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, narusza prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz 152 i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło