III SA/Kr 1207/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na akt Prezydenta Miasta z dnia 7 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy skargę oddala wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 listopada 2011r. W dniu 5 stycznia 2010r. A. K. złożył w Urzędzie Miasta pismo datowane na dzień 9 listopada 2009r., w którym zwrócił się do Prezydenta Miasta o przedłużenie umowy najmu zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego przy ul. A w K, będącego własnością Gminy. A. K. wyjaśnił, iż w/w lokal zajmuje na podstawie cywilnej umowy najmu zawartej w dniu 3 kwietnia 2000r. na czas oznaczony, tj. na okres 10 lat. W dniu 27 lutego 2001r. do umowy tej sporządzono aneks, w którym w miejsce dotychczasowego właściciela wpisano Gminę, reprezentowaną przez Dyrektora Zarządu Budynków Komunalnych jako Wynajmującego. Ponieważ umowa ta wkrótce miała wygasnąć, A. K. chciał skorzystać z możliwości jaką daje § 14 pkt 2 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...]. Stwierdził, iż jego sytuacja finansowa nie pozwala mu otrzymać kredyt na zakup mieszkania, a w związku z tym może takowe jedynie wynajmować. W piśmie z dnia 5 lutego 2010r. nr [...] Prezydent Miasta wyjaśnił, iż zastosowanie § 14 ust. 2 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy (Dz. Urz. Woj. z dnia 5 grudnia 2007r. Nr 850, poz. 5589 z późn. zm.), następuje w incydentalnych przypadkach, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami życiowymi i zdrowotnymi wnioskodawcy nie mogącego ubiegać się o wynajem lokalu na zasadach ogólnych, po zasięgnięciu opinii właściwej Komisji Rady Miasta. Prezydenta Miasta stwierdził, iż powołany zapis zobowiązuje go do składania Radzie Miasta w sprawozdaniu rocznym informacji o podjętych w tym zakresie decyzjach wraz z uzasadnieniem. Dlatego też jest zobligowany do wszechstronnego i wnikliwego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy i faktycznej sytuacji bardzo wielu osób kierujących prośby o potraktowanie ich sprawy mieszkaniowej jako wyjątkowej i umotywowanej ważnymi względami społecznymi. Gmina zobowiązana jest przede wszystkim do realizacji priorytetów wskazanych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005r. nr 31, poz. 266 z późn. zm.), tj. wynajmu lokali mieszkalnych tej grupie wnioskodawców, których uprawnienia do uzyskania lokalu wynikają wprost z ustawy. Dotyczy to osób, w stosunku do których sąd w wyroku eksmisyjnym orzekł o uprawnieniu do lokalu socjalnego lub zamiennego. Prezydent Miasta wskazał, iż na pomoc mieszkaniową w K oczekuje aktualnie około 800 osób uprawnionych na mocy wskazanej powyżej uchwały z dnia 24 października 2007r. oraz ponad 2090 rodzin, których prawo do uzyskania mieszkania z zasobu Gminy wynika z wyroku sądowego uprawniającego do otrzymania lokalu socjalnego lub zamiennego. Zdaniem Prezydenta Miasta, każdorazowe odstąpienie od ogólnie obowiązujących zasad oznacza jednocześnie zmniejszenie liczby mieszkań przeznaczonych dla osób, które od wielu lat spełniają kryteria uprawniające do ubiegania się pomoc mieszkaniową z zasobu Gminy. Mając powyższe na uwadze Prezydent Miasta stwierdził, iż rozumie sytuację mieszkaniową A. K., ale nie znajduje podstaw do zastosowania trybu szczególnego dla wynajmu lokalu z pominięciem zasad przyjętych w powołanej uchwale Nr [...] Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. Pismo to zostało doręczone A. K. w dniu 22 lutego 2010r. Pismem z dnia 10 czerwca 2010r. A. K. zwrócił się do Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta z zapytaniem, czy w związku z wielokrotnie składanym przez niego wnioskiem o przedłużenie umowy najmu lokalu przy ul. A w K toczy się postępowanie w trybie § 30 uchwały Nr [...]. W odpowiedzi organ w piśmie z dnia 7 lipca 2010r. wyjaśnił, iż regulacje zawarte w § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] dotyczą osób, które zawarły umowy najmu na czas określony w realizacji wyroku sądowego zobowiązującego Gminę do dostarczenia lokalu socjalnego oraz osób, które zostały objęte ostatecznymi listami osób zakwalifikowanych do pomocy mieszkaniowej. Tymczasem nawiązanie stosunku najmu zajmowanego przez A. K. lokalu nastąpiło na podstawie umowy najmu zawartej na czas określony do dnia 3 kwietnia 2010r. z ówczesnym kuratorem nieruchomości, przed przejęciem jej do mieszkaniowego zasobu Gminy. Organ powołał się przy tym na zapis art. 678 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek najmu w miejsce zbywcy. Tym samym, na nabywcę przechodzą wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu. Przepis ten nie przyznaje najemcy, w związku ze zmianą osoby wynajmującej, żadnego nowego uprawnienia, a zatem zawarta umowa najmu rodziła skutki prawne dla Gminy do dnia jej wygaśnięcia. Wydział Mieszkalnictwa wskazał, iż z uwagi na brak tytułu prawnego Zarząd Budynków Komunalnych pismem z dnia 17 maja 2010r. wezwał A. K. do wydania zajmowanego lokalu, zastrzegając, iż w razie niezastosowania się do powyższego wezwania, zostanie złożony pozew o eksmisję. Pismem z dnia 22 lipca 2010r. A. K. wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego przez bezpodstawną odmowę wydania skierowania do ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul. A w trybie § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...], mimo że spełniał wszystkie warunki w tym zakresie. A. K. stwierdził, iż wbrew twierdzeniom Wydziału Mieszkalnictwa zawartym w piśmie z dnia 7 lipca 2010r., z żadnej normy prawnej nie wynika, że tryb opisany w § 30 w/w uchwały znajduje zastosowanie wyłącznie do lokali socjalnych lub umów najmu zawartych na czas określony w wyroku sądu. Zdaniem A. K., zapis ten dotyczy gospodarowania mieszkaniami gminnymi bez jakichkolwiek ograniczeń. Pismem z dnia 19 sierpnia 2010r. nr [...] Prezydenta Miasta poinformował A. K., iż podtrzymuje swoje dotychczasowe wyjaśnienia w sprawie. W treści swojego pisma organ opisał starania A. K. o przedłużenie umowy najmu i dotychczasowy przebieg postępowania w tym zakresie. Pismem z dnia 3 września 2010r. A. K. wniósł skargę na akt Prezydenta Miasta o odmowie wydania skierowania do ponownego zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego przy ul. A w K w trybie § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...], domagając się jego uchylenia jako naruszającego § 30 w/w uchwały. Skarżący podniósł, iż przedmiotowa sprawa należy do kognicji sądu administracyjnego, gdyż należy do zakresu administracji publicznej, jak również dotyczy uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, a mianowicie § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...]. Wskazał, iż przepis ten przyznaje stronie umowy najmu zawartej na czas oznaczony z Gminą uprawnienie do złożenia wniosku o ponowne zawarcie umowy po wygaśnięciu poprzedniej. Skarżący stwierdził, iż spełniał wymienione w tym przepisie warunki, gdyż był stroną takowej umowy zawartej na czas oznaczony i złożył wniosek o ponowne zawarcie umowy w odpowiednim terminie. Wobec powyższego skarżący uważa, iż ma interes prawny w złożeniu skargi do sądu administracyjnego. W dalszej części swojej skargi skarżący wskazał, iż w żadnym punkcie przedmiotowej uchwały nie sposób odnaleźć stwierdzenia, że uprawnienie zawarte w § 30 jest ograniczone podmiotowo w sposób, w jaki określił to organ w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem skarżącego jest wręcz przeciwnie, gdyż konstrukcja tego przepisu wskazuje, iż jest to samodzielna, odrębna regulacja prawna. Inne przepisy uchwały jedynie gdzieniegdzie odsyłają do niej na zasadzie odpowiedniego stosowania. Przesłanki wydania skierowania do zawarcia umowy najmu są jednak określone kompleksowo i wyczerpująco w przedmiotowym przepisie § 30. Skarżący uważa, iż kwestie, które podnosi organ, dotyczą wyłącznie § 7 przedmiotowej uchwały, a mianowicie lokali socjalnych. Jest to regulacja szczególna i do otrzymania lokalu socjalnego wymagany jest zupełnie inny zestaw przesłanek. § 30 przedmiotowej uchwały nie mówi ani słowa o lokalu socjalnym. Reguluje on natomiast sytuację prawną wszelkich lokali należących do zasobu mieszkaniowego gminy, których najem wygasa po upływie oznaczonego w umowie terminu. Skarżący stwierdził, iż w myśl zasady lege non distinguente nec nostrum est distinguere – skoro ustawa nie dokonuje rozróżnienia pojęć – nie wolno dokonywać ich w sposób dowolny. To zaś zdaniem skarżącego, uczynił organ łącząc bezpodstawnie regulację § 30 z regulacją § 7. Skarżący wskazał, iż przepis § 30 przedmiotowej uchwały określa wyczerpująco przesłanki pozytywne i negatywne, niezbędne do uzyskania skierowania do zawarcia umowy najmu: umowa winna być zawarta na czas oznaczony, uprawniony winien złożyć wniosek o ponowne zawarcie umowy najmu nie wcześniej niż na dwa miesiące przed jej wygaśnięciem, a ponadto uprawniony nie może zalegać z opłatami za czynsz i innymi opłatami związanymi z używaniem lokalu, jak również przesłanką negatywną jest stwierdzenie zachowań niezgodnych z zasadami współżycia społecznego osób zamieszkujących w lokalu stanowiącym przedmiot najmu. Zdaniem skarżącego, są to wszystkie przesłanki, jakie winien spełnić ubiegający się o zawarcie umowy najmu i niedopuszczalne jest stanowienie kolejnych przesłanek w stosunku do regulacji, która jest zamknięta i odrębna. Takie stosowanie przedmiotowych przepisów nie wynika bowiem w żaden sposób ani z wykładni językowej, ani systemowej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego odnośnie stosowania § 30 uchwały Nr [...] organ podniósł, iż przywołanego zapisu tego przepisu nie można stosować w oderwaniu od pozostałych regulacji działu V przedmiotowej uchwały pn. "Postępowanie po wygaśnięciu umowy najmu zawartej na czas oznaczony". Prezydent Miasta stwierdził, iż zgodnie z zapisem art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. lokale stanowiące mieszkaniowy zasób gminy, z wyjątkiem lokali socjalnych i lokali wynajmowanych na czas trwania stosunku pracy, mogą być wynajmowane tylko na czas nieoznaczony. Przepisy zawarte w dziale V powołanej uchwały mogą zatem dotyczyć wyłącznie lokali socjalnych, bo tylko umowy najmu lokali socjalnych są zawierane na czas określony. Dodatkowo Prezydent Miasta podniósł, iż w § 6 umowy zawartej przez skarżącego w dniu 3 kwietnia 2000r. z ówczesnym wynajmującym, jest zawarty zapis stanowiący, iż najemca jest zobowiązany po zakończeniu najmu zwróci przedmiot najmu wraz z wyposażeniem w stanie niepogorszonym, poza zużyciem wynikającym z normalnej eksploatacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 145, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej ustawą p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Kontrolę Sądu w niniejszej sprawie zainicjowała skarga A. K. na podjęty na podstawie § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy (Dziennik Urzędowy Województwa z dnia 5 grudnia 2007, nr 850, poz. 5589) akt Prezydenta Miasta z dnia 7 lipca 2010r. w przedmiocie odmowy przedłużenia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A w K. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje dopuszczalność tego rodzaju skargi przed sądem administracyjnym. Pisemne zawiadomienie wnioskodawcy, że nie spełnia przesłanek określonych w uchwale do zawarcia lub przedłużenia umowy najmu stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący spełnił warunek poprzedzenia tej skargi wezwaniem organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu tego aktu (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarga została wniesiona w przewidzianym w art. 53 §2 p.p.s.a. terminie. Wobec zatem zachowania trybu poprzedzającego wniesienie skargi, podlegała ona merytorycznemu rozpoznaniu w niniejszej sprawie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była zgodność z prawem objętego skargą aktu Prezydenta Miasta z dnia 7 lipca 2010r. nr [...]. Skarżący w niniejszej sprawie domagał się od organu przedłużenia umowy najmu zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. A w K na podstawie § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Przepis ten, znajdujący się w dziale V zatytułowanym "Postępowanie po wygaśnięciu umowy najmu zawartej na czas oznaczony", reguluje zasady ogólne ponownego zawarcia umowy najmu lokalu w związku z wygaśnięciem umowy zawartej na czas oznaczony. W ocenie Sądu organ trafnie ocenił, że przepis ten nie mógł w niniejszej sprawie stanowić podstawy prawnej do pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia, gdyż nie znajduje w sprawie zastosowania. Cytowany przepis jest częścią uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, będącej aktem prawa miejscowego, a więc jednym z powszechnie obowiązujących źródeł prawa, które w świetle rozdziału III Konstytucji RP mogą stanowić podstawę prawną jednostronnych władczych rozstrzygnięć skierowanych do podmiotów zewnętrznych wobec administracji. Uchwała ta podjęta została na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2005r., nr 31, poz. 266 z późn. zm.). Na podstawie tego upoważnienia ustawowego rada gminy umocowana została przez ustawodawcę do uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, w tym zasad i kryteriów wynajmowania lokali, których najem jest związany ze stosunkiem pracy, jeżeli w mieszkaniowym zasobie gminy wydzielono lokale przeznaczone na ten cel. Art. 21 ust. 3 ustawy precyzuje bardziej szczegółowo, co powinny określać uchwalane przez gminy zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Akt prawa miejscowego wydany na podstawie tego upoważnienia ustawowego, mając charakter wykonawczy wobec ustawy, nie może wykraczać poza zakres upoważnienia ustawowego. Będąca podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie uchwała Rady Miasta w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, będąc aktem wykonawczym wobec ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie Gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, ma na celu regulację zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy w granicach tego upoważnienia ustawowego, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w ustawie. Zgodnie zatem z treścią upoważnienia ustawowego, uchwała ta dotyczy "zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy". A zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, lokal dotychczas zajmowany przez skarżącego, nie jest objęty regulacją przewidzianą w dziale V uchwały. Dział ten, zgodnie z jego tytułem, dotyczy jedynie tych lokali, co do których wygasła umowa najmu zawarta na czas oznaczony. Pozostając w granicach upoważnienia ustawowego, chodzić tu może zatem jedynie o takie lokale, które wchodziły w skład mieszkaniowego zasobu gminy, i co do których organy gminy zawarły umowy najmu na czas określony. Lokal skarżącego tych wymogów nie spełnia, albowiem nawiązanie stosunku najmu zajmowanego przez A. K. lokalu nastąpiło na podstawie umowy najmu zawartej wprawdzie na czas określony do dnia 3 kwietnia 2010r., ale nie z organami gminy, gdyż lokal nie wchodził wówczas w skład mieszkaniowego zasobu gminy, lecz z ówczesnym kuratorem nieruchomości. Gmina wstąpiła jako strona do przedmiotowej umowy najmu na podstawie art. 678 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu, nabywca wstępuje w stosunek najmu w miejsce zbywcy, przez co na nabywcę przechodzą wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umowy najmu. Należy jednak podkreślić, że to wstąpienie gminy w stosunek najmu w żaden sposób nie zmienia charakteru prawnego samej umowy najmu łączącej strony. Wstąpienia w stosunek najmu nie można utożsamiać z zawarciem umowy najmu, tego rodzaju wstąpienia gminy w stosunek najmu łączący ją ze skarżącym nie można zatem utożsamiać z przewidzianym w dziale V uchwały przypadkiem zawarcia umowy najmu na czas oznaczony. Nie można więc twierdzić, że poprzez wstąpienie gminy w stosunek najmu, doszło w niniejszej sprawie do zawarcia przez gminę umowy najmu na czas oznaczony. Zastosowanie w niniejszej sprawie instytucji przewidzianej w art. 678 Kodeksu cywilnego nie wypłynęło na zmianę charakteru prawnego łączącej strony umowy najmu, a co za tym idzie, nie przyznało najemcy, w związku ze zmianą osoby wynajmującej, żadnego nowego uprawnienia. Z faktu, że w trakcie trwania umowy najmu zawartej wprawdzie na czas oznaczony, ale nie przez organy gminy i nie w trybie przewidzianym w uchwale o zasadach wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, skarżący nie może zatem wywodzić uprawnienia do przedłużenia tego rodzaju umowy najmu w trybie przewidzianym dla tych jedynie umów najmu, które były uprzednio zawierane na czas oznaczony przez organy gminy w trybie przewidzianym w uchwale o zasadach wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Przyjęcie odmiennej wykładni tego przepisu aktu prawa miejscowego, w oderwaniu od zakresu upoważnienia ustawowego stanowiącego podstawę do jego wydania, naruszałoby prawo materialne. Regulacją uchwały, zgodnie z zakresem upoważnienia ustawowego do jej podjęcia, objęte są jedynie "zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy", a jej celem jest realizacja przez gminę zadań, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego, to jest tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej, w tym zwłaszcza zapewnienie lokali socjalnych i zamiennych oraz zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach. Stosowanie wobec skarżącego instytucji przedłużenia umowy najmu lokalu wynajętego na rynku pierwotnym tylko dlatego, że w trakcie trwania tej umowy doszło do zmiany własnościowej po stronie wynajmującego, byłoby z tym celem sprzeczne. Skoro zatem regulacją uchwały objęte są jedynie "zasady wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy", wstąpienie przez gminę w stosunek najmu pozostawał poza tym zakresem. A więc umowa, która łączyła skarżącego z gminą, nie była objęta regulacją działu V uchwały. W konsekwencji, na podstawie przepisów tego działu, skarżący nie może się domagać od gminy przedłużenia takiej umowy. Organ prawidłowo ustalił zatem brak występowania w niniejszej sprawie przesłanki warunkującej w świetle przepisu § 30 uchwały Rady Miasta z dnia 24 października 2007r. Nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy możliwość przedłużenia skarżącemu umowy najmu lokalu przy ul. A w K. Zaskarżony akt Prezydenta Miasta zapadł po należytym wyjaśnieniu sprawy i jest zgodny z prawem materialnym i procesowym. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.