VII SA/Wa 322/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa R. Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa R. Sp. z o.o. w K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 157§3 kpa odmówił wszczęcia na wniosek B. J. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu S. z [...] udzielającej Spółce zoo "K." pozwolenia na budowę bazy produkcji kruszyw mineralnych – tj. budynku socjalnego wraz z pomieszczeniami warsztatowymi węzła betoniarskiego, wiaty magazynowej na działkach [...],[...] i [...] w miejscowości K. z uwagi na brak po stronie wnioskującej interesu prawnego koniecznego do skutecznego wszczęcia postępowania nadzorczego. W dniu 28 listopada 2007r. B. J. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 156§1 pkt 2 w związku z art. 157§1 i art. 158§1 kpa stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z uwagi na rażące naruszenie art. 7 i art. 77kpa polegające na uznaniu, że działka wnioskującej nie leży w obszarze oddziaływania inwestycji bez dokonania żadnych ustaleń w tym zakresie. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosło Przedsiębiorstwo K. Sp. zoo. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną [...] na podstawie art. 138§1 pkt 3 kpa umorzył postępowania odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że odwołująca się spółka nie posiada interesu prawnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem B. J. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] którą to decyzją organ odmówił wszczęcia na jej wniosek postępowania nieważnościowego w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji której inwestorem była odwołująca się spółka. Zdaniem organu decyzja, której dotyczył wniosek B. J. wywierała wpływ jedynie na sytuację prawną wnioskodawczyni nie zaś spółki co prowadzi do wniosku , że spółka nie posiada interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła spółka "K.". Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 28kpa , 157 158 i 10 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r Nr 153 poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju naruszenia wystąpiły, wobec czego należy uznać, iż skarga jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowanego z [...] umarzająca postępowanie odwoławcze od decyzji tego organu stwierdzającej nieważność decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania nieważnościowego na wniosek B. J. w sprawie decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wydając skarżoną decyzję organ uznał, że składający wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka " K." na rzecz której wydano decyzję o pozwoleniu na budowę – kwestionowaną przez B. J. – nie ma przymiotu strony koniecznego dla zainicjowania postępowania odwoławczego. Zdaniem organu wydana przez niego decyzja rodzi skutki prawne jedynie dla składającej wniosek B. J. bowiem to w załatwieniu jej wniosku odmówiono wszczęcia postępowania nadzorczego. Z takim tokiem argumentacji organu zdaniem składu orzekającego nie sposób się zgodzić. Zasadnym jest zarzut skargi, iż postępowanie nadzorcze jakie usiłowała wszcząć B. J. jak i postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją mają ten sam przedmiot – dotyczą bowiem decyzji Starosty Powiatu S. udzielającej Spółce "K." pozwolenia na budowę. Trudno zatem podzielić ocenę organu, że inwestor którego praw i obowiązków wynikających z uzyskanej decyzji dotyczy wynik postępowania nieważnościowego nie ma przymiotu strony w części tego postępowania. W postępowaniu zakończonym kontrolowaną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją Wojewody [...] z [...] odmawiająca wszczęcia na wniosek B. J. postępowania nadzorczego skarżący był uznany za stronę. Wobec tego w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym tej decyzji winien stroną postępowania pozostać. W ocenie Sądu bowiem interes prawny skarżącego wynikający z wydanego na jego rzecz pozwolenia na budowę które jest kontrolowane w postępowaniu nadzwyczajnym istnieje we wszystkich etapach prowadzonego postępowania – od złożenia wniosku o jego wszczęcie aż do wydania rozstrzygnięcia. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ obowiązany jest uwzględnić powyższe uwagi Sądu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt. 1c , art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr. 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.