I OZ 873/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 422/11 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.R. na rozkaz postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, reprezentowanego przez radcę prawnego, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 20.04.2011 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż w aktach sprawy brak było zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, przesłanej organowi, co spowodowało konieczność wszczęcia postępowania reklamacyjnego. Poczta Polska, pismami z dnia 3.08.2011 r. i 17.08.2011 r., poinformowała, iż przesyłka ta doręczona została w dniu 7.06.2011 r., zaś jej odbiór pokwitowany został przez A.K., która uprawniona była do odbioru pism w imieniu organu. Fakt doręczenia potwierdzony został także – w toku postępowania reklamacyjnego – przez G.K., będącego pełnomocnikiem pocztowym. Sąd I instancji uznał, iż doręczenie odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem nastąpiło w dniu 7.06.2011 r., zatem skarga kasacyjna Ministra, wniesiona w dniu 13.07.2011 r., złożona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Okoliczność ta, zdaniem Sądu, powodowała konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, prawidłowo reprezentowany, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu podkreślił, iż zgodnie z art. 67 § 5 P.p.s.a. doręczenia pism w postępowaniu sądowym muszą być dokonywane osobom ustanowionym jako pełnomocnik strony lub osoba uprawniona do odbioru pism. W przedmiotowej sprawie doręczenia winny być dokonywane do rąk działającego w postępowaniu radcy prawnego, a osoby, które potwierdziły odbiór przesyłki zawierającej odpis wyroku z dnia 20.04.2011 r. nie są uprawnione do odbierania pism kierowanych imiennie do pełnomocnika organu. Minister podkreślił, iż przesyłka zawierająca odpis wyroku dotarła do jego rąk w dniu 17.06.2011 r., zatem złożenie skargi kasacyjnej w dniu 13.07.2011 r. nastąpiło w ustawowym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, jednakże z przyczyn innych niż wskazane w zażaleniu. Za nietrafny należy uznać bowiem zarzut naruszenia art. 67 § 5 P.p.s.a., zgodnie z którym doręczenie pism w postępowaniu sądowym winno następować do rąk pełnomocnika lub osoby uprawnionej do odbioru pism, jeśli osoby takie zostały ustanowione. W przedmiotowej sprawie doręczenia wszelkich pism dokonywane były na adres pełnomocnika organu podany w pierwszym piśmie w postępowaniu, a który był jednocześnie adresem strony. Nie można zatem zgodzić się z zawartym w zażaleniu stanowiskiem, że doręczenie odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z jego uzasadnieniem na adres Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji było niezgodne z przepisami. Wewnętrzny obieg pisma w urzędzie, a także fakt, iż pełnomocnik organu zapoznał się z nim ponad tydzień po doręczeniu (jak wynika z oświadczenia zawartego w zażaleniu), nie ma znaczenia dla ustalenia daty doręczenia tegoż pisma. Jednakże zauważyć trzeba, iż w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ustalił w istocie kiedy nastąpiło doręczenie organowi przesyłki zawierającej odpis wyroku z dnia 20.04.2011 r. wraz z uzasadnieniem. Sad oparł się jedynie na oświadczeniu Poczty Polskiej zawartym w pismach z dnia 3 i 17.08.2011 r., w których wskazano, iż odbiór pisma pokwitowany został w karcie doręczeń przez A.K., będącą osobą uprawnioną do odbioru pism w imieniu organu. Jednak podkreślenia wymaga, iż duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru, który przesłany został przez Pocztę wraz z pismem z dnia 3.08.2011 r. nie jest opatrzony ani datą, ani podpisem osoby dokonującej odbioru przesyłki. Elementy te są zaś niezbędne do tego, aby uznać doręczenie za dokonane prawidłowo i skutecznie. Sąd winien był podjąć kroki zmierzające do potwierdzenia oświadczenia Poczty Polskiej o potwierdzeniu odbioru przez A.K., żądając przedstawienia kopii dokumentów poświadczających powyższą okoliczność, a także potwierdzających umocowanie tej osoby do odbioru pism w imieniu organu. Dopiero dokładne wyjaśnienie powstałych w tym zakresie niejasności pozwoli na prawidłową ocenę kwestii terminu doręczenia odpisu wyroku organowi, a co za tym idzie także ewentualnej terminowości wystąpienia ze środkiem zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.