II SA/Wa 1648/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.), Adam Lipiński, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych – oddala skargę – [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, w związku z art. 31 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Starosty G. nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] o odmowie wpisu placówki pod nazwą T. do ewidencji niepublicznych szkół i placówek. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu [...] grudnia 2010 r. S. S. złożył wniosek o wpis T. – placówki wychowania pozaszkolnego do ewidencji placówek niepublicznych prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w G. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. Starosta Powiatu G. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o niezbędną do rejestracji dokumentację, tj.: określenie typu placówki, oznaczenie siedziby placówki, wskazanie miejsca prowadzenia zajęć z opisem warunków lokalowych prowadzonej działalności, potwierdzających spełnienie warunków określonych w art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty. W dniu [...] lutego 2011 r. S. S. dostarczył organowi poprawiony statut placówki w zakresie: praw pracowników, zasad przyjmowania i skreślania uczestników zajęć oraz zasad odpłatności za usługi edukacyjne. Ponadto przekazał umowę zawartą z Zespołem Szkół nr [...] w M., ul. [...] dot. użyczenia pomieszczeń z przeznaczeniem na miejsce prowadzenia zajęć. Starosta G. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] odmówił wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych Starostwa Powiatu G. placówki pod nazwą: T., [...], wskazując, iż wnioskodawca nie spełnił wymogu wskazania miejsca prowadzenia placówki oraz przedstawienia informacji o warunkach lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, realizację innych zadań statutowych, bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. S. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji do [...] Kuratora Oświaty i wniósł o jej uchylenie. [...] Kurator Oświaty w decyzji z dnia [...] maja 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji wskazał, na treść art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, zgodnie z którym zgłoszenie do ewidencji powinno zawierać wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki oraz informację o warunkach lokalowych zapewniających: możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, realizację innych zadań statutowych, w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – możliwość realizacji praktycznej nauki zawodu, bezpieczne i higieniczne warunki nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami. Organ wyjaśnił, iż wskazane wyżej elementy zgłoszenia obejmują nie tylko wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki – rozumianego jako wskazanie adresu, pod którym szkoła będzie działać, ale także informację o warunkach lokalowych zapewniających spełnienie przesłanek określonych w art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. a, b, d ustawy. Tymczasem z zebranych materiałów nie wynika, które pomieszczenia Zespołu Szkół w M. [...] będą przeznaczone na prowadzenie zajęć w ramach działalności placówki. Dodatkowo z przedłożonej umowy z ww. Zespołem Szkół użyczenia pomieszczeń nie wynika, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 82 ust. 2 pkt 3 cytowanej ustawy, albowiem nie zawiera ona żadnych danych o warunkach lokalowych pomieszczeń, w których będą prowadzone zajęcia dydaktyczno – wychowawcze. Organ wskazał, iż warunków tych nie spełnia również załączona przez wnioskodawcę do wniosku o wpis do ewidencji informacja o warunkach lokalowych. Organ wskazał, iż skoro wnioskodawca, pomimo wezwania, nie dokonał uzupełnienia zgłoszenia w zakresie opisanych wyżej danych, to stanowisko organu, że nie spełnił on wymogów określonych w art. 82 ust. 2 pkt 3 cytowanej ustawy jest zasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, S. S. wniósł o jej uchylnie oraz uchylenie decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów: art. 107 § 1 kpa, poprzez brak precyzyjnego wskazania strony – adresata decyzji administracyjnej, poprzez ograniczenie się wyłącznie do wskazania podmiotu, którego odwołanie zostało rozpatrzone; art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy o systemie oświaty, poprzez błędne przyjęcie, że przedstawione przez niego dokumenty nie spełniały wymagań określonych powołanym przepisem w zakresie wymogu wskazania miejsca prowadzenia placówki oraz przedstawienia informacji o warunkach lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, realizację innych zadań statutowych, bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i nauki; art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, poprzez błędne przyjęcie, że nie przedłożył on tytułu prawnego do lokalu (miejsca prowadzenia zajęć) w sytuacji, kiedy przedłożona umowa użyczenia stanowi w istocie tytuł prawny do lokalu, w którym zajęcia miały być prowadzone przez placówkę; art. 11 kpa w zw. z art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, poprzez brak wyjaśnienia stronie zasadności żądania dodatkowych dokumentów w sprawie przez organ pierwszej instancji oraz wyjaśnienia, w jaki sposób strona ma opisać warunki lokalowe prowadzenia działalności, które by odpowiadały standardowi ustalonemu w przepisie; oraz art. 6, art. 7, art. 9, art. 10 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej instancji z urzędu postępowania wyjaśniającego, którego celem było ustalenie pełnego stanu faktycznego, w sytuacji gdy w toku postępowania organ pierwszej instancji powziął wiadomość w szczególności, na podstawie umowy użyczenia przedłożonej przez stronę, iż placówka T. – placówka wychowania pozaszkolnego będzie prowadzić zajęcia w szkole, dla której organem prowadzącym jest Starosta G. W odpowiedzi na skargę [...] Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżanej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga S. S. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie administracyjne w sprawie wpisania placówki pod nazwą T. do ewidencji niepublicznych szkół i placówek zakończone zaskarżoną decyzją, toczyło się w oparciu o art. 82 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Zgodnie z art. 82 ust 1 cytowanej ustawy, osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. Stosownie zaś do ust 2 powyższego przepisu zgłoszenie do ewidencji powinno zawierać: 1) oznaczenie osoby zamierzającej prowadzić szkołę lub placówkę, jej miejsca zamieszkania lub siedziby; 2) określenie odpowiednio typu i rodzaju szkoły lub placówki oraz daty rozpoczęcia jej funkcjonowania, w przypadku liceum profilowanego – profili kształcenia ogólnozawodowego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – nazw zawodów, w jakich szkoła będzie kształcić, zgodnych z nazwami zawodów występujących w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, o której mowa w art. 24 ust. 1, lub klasyfikacji zawodów i specjalności ustalanej na potrzeby rynku pracy przez ministra właściwego do spraw pracy; 3) wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub placówki oraz informację o warunkach lokalowych zapewniających: a) możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, b) realizację innych zadań statutowych, c) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - możliwość realizacji praktycznej nauki zawodu, d) bezpieczne i higieniczne warunki nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami; 4) statut szkoły lub placówki; 5) dane dotyczące kwalifikacji pracowników pedagogicznych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole lub placówce; 6) zobowiązanie do przestrzegania wymagań określonych w art. 7 ust. 3 w przypadku szkoły podstawowej oraz gimnazjum, a także w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej ubiegającej się o nadanie uprawnień szkoły publicznej z dniem rozpoczęcia działalności. Organ, o którym mowa w ust. 1, wydaje decyzję o odmowie wpisu do ewidencji, jeżeli zgłoszenie nie zawiera danych wymienionych w ust. 2 i mimo wezwania nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie (art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy). Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy zgłoszenie S. S. do ewidencji odpowiadało wymogom wskazanym w art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, dotyczącym wskazania miejsca prowadzenia szkoły lub placówki oraz informacji o warunkach lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno – wychowawczych, realizację innych zadań statutowych, w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – możliwość realizacji praktycznej nauki zawodu, bezpieczne i higieniczne warunki nauki i pracy, zgodnie z odrębnymi przepisami. Przytoczony powyżej przepis art. 82 ust. 2 pkt 3 ustawy nakłada na wnioskodawcę podwójny obowiązek – z jednej strony wskazanie miejsca prowadzenia szkoły lub palcówki, z drugiej natomiast przedstawienie informacji na temat warunków lokalowych placówki. Informacje te jednak, zwłaszcza w zakresie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy, winny być potwierdzone odrębnymi dokumentami, np. opinią właściwego inspektora sanitarnego czy Państwowej Straży Pożarnej. W niniejszej sprawie należy zgodzić się z organem, iż skarżący nie wskazał informacji na temat warunków lokalowych placówki. W umowie użyczenia z dnia [...] stycznia 2011 r., jaką skarżący zawarł z Zespołem Szkół Nr [...] w M., w jej § 1 strony wyraźnie określiły, iż "Użyczający użycza i daje w używanie Biorącemu do używania pomieszczenie z przeznaczeniem na miejsce siedziby/biura placówki oświatowo wychowawczej do celów kontaktowych i korespondencyjnych". Natomiast w § 2 umowy strony zawarły zastrzeżenie, że "Biorący do używania przedmiot będzie używał wyłącznie na cele zawarte powyżej". Zatem z umowy nie wynika, iż dotyczy ona użyczenia pomieszczeń, w których będą prowadzone zajęcia dydaktyczno – wychowawcze lub inne zadania statutowe. W umowie wyraźnie określono cel przeznaczenia użyczonych pomieszczeń – kontaktowy i korespondencyjny, i tylko takie przeznaczenie lokalu, zgodnie z postanowieniami przedstawionej umowy, jest dopuszczalne. W tym też zakresie zarzut skarżącego dotyczący błędnego przyjęcia organu, iż nie przedstawił on tytułu prawnego do lokalu, w którym będą prowadzone zajęcia, nie jest zasadny. Skarżący przedstawił bowiem jedynie tytuł prawny do lokalu, w którym będzie mieściła się siedziba biura, ośrodka kontaktowego placówki. Co w powiązaniu z postanowieniami umowy nie jest jednoznaczne z miejscem, gdzie będą prowadzone zajęcia dydaktyczno – wychowawcze. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący błędnego przyjęcia organu, iż przedstawione przez skarżącego dokumenty nie spełniały wymagań określonych w art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy. Należy zauważyć, iż przepis powyższy wyraźnie wskazuje, że informacja o bezpiecznych i higienicznych warunkach nauki i pracy, winna być przedstawiona zgodnie z odrębnymi przepisami. Stąd też w sytuacji gdy skarżący miał jakiekolwiek wątpliwości co do rodzaju informacji, które należy przedstawić czy dokumentów na tę okoliczność winien był wystąpić ze stosownym zapytaniem. Niewystarczające natomiast jest samo oświadczenie skarżącego, iż lokal, w którym mają być prowadzone zajęcia spełnia wszystkie warunki wskazane w art. 82 ust. 2 pkt 3 cytowanej ustawy, również w zakresie bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy. Należy wyjaśnić skarżącemu, iż wymóg przedstawienia powyższych informacji ma charakter gwarancyjny i zapewniający określony standard prowadzonych zajęć. Dlatego też samo oświadczenie skarżącego niepoparte jakimkolwiek dokumentem, zwłaszcza w zakresie art. 82 ust. 2 pkt 3 lit. d jest niewystarczające. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, iż prawidłowym było wezwanie organu I instancji do uzupełnienia wniosku o wpis do ewidencji niepublicznych szkół i placówek. Natomiast nieuzupełnienie wniosku przez skarżącego o brakujące elementy musiało skutkować odmową wpisu placówki. W tym zakresie bowiem organ został pozbawiony uznania administracyjnego. Przepis art. 82 ust. 4 pkt 1 ustawy wyraźnie nakazuje organowi wydanie decyzji o odmowie wpisu placówki do ewidencji, w sytuacji, gdy zgłoszenie nie zawiera danych wymienionych w ust. 2 i mimo wezwania nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie. Co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.