II OZ 515/12

Dnia 20 czerwca 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2012 roku, sygn. akt II SA/Kr 1652/11 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2011 roku, znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Sąd stwierdził, że decyzje o ustaleniu warunków zabudowy kształtują prawa i obowiązki stron w zakresie sposobu zagospodarowania terenu, a zatem tworzą dla inwestorów prawo do zagospodarowania terenu w sposób w nich podany, zaś dla pozostałych stron obowiązek znoszenia dopuszczonej tym aktem administracyjnym zmiany. Ponadto wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Wskazał, że argumentem który przemawia za wstrzymywaniem wykonania decyzji o ustaleniu warunków jest to, że krąg stron postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i udzielenia pozwolenia na budowę jest ustalany na podstawie odmiennych przepisów, co oznacza, że możliwość kwestionowania zmiany sposobu zagospodarowania dla niektórych stron postępowania jest możliwy jedynie w tym postępowaniu. Sąd uznał, że znaczne ograniczenie, czy nawet uniemożliwienie skarżącej dostępu do nieruchomości stanowiącej jej własność w związku z realizowaniem inwestycji sprawia, że inwestycja powoduje trudne do odwrócenia skutki. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. z siedzibą w T. podnosząc, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje żadnych skutków materialnych, nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Nie daje się wiec do wykonania, a tym samym nie można wstrzymać jej wykonania. Ponadto spółka wskazał, że okoliczności stanowiące podstawę wstrzymania zaskarżonej decyzji nie nastąpiły w związku z wydaniem tej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej powyższym przepisem mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Stwierdza ona jedynie istnienie pewnego stanu prawnego i faktycznego. Jest jedynie promesą uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę i nie może stanowić samodzielnej podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. Jak słusznie wskazano w rozpoznawanym zażaleniu w niniejszej sprawie brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim bowiem nie podlega ona wykonaniu, a w konsekwencji nie możliwym jest wstrzymanie jej wykonania. Ponadto nie wywołuje on żadnych skutków materialnych, tzn. na jej podstawie nie można było podjąć żadnych działań inwestycyjnych. Zatem wskazane w zaskarżonym postanowieniu działania inwestora stanowiące okoliczności mające powodować trudne do odwrócenia skutki zostały podjęte na podstawie innej, niż zaskarżona, decyzji. Ponadto nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji okoliczność, iż skarżąca nie został uznana za stronę w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.