VI SA/Wa 1811/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2011 r. sprawy ze skargi H. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (dalej GIJHARS), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 3, art. 3 pkt 5, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 ze zm.), art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 ze zm.) oraz art. 17 ust. 1, art. 8 ust. 1 art. 16 Rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady prawa żywnościowego powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 031, 01/02/2002 P.0001-0024), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 9 maja 2011 r. wniesionego przez H w K. Spółka Akcyjna (dalej skarżąca) od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w K. (dalej WIJHARS) z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak[...], wymierzającej skarżącej karę pieniężną w wysokości 500 złotych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wprowadzenie do obrotu artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej, tj.: - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]; - [...]. Jak wynika z akt sprawy, w dniach 4 – 7 marca 2011 r. inspektorzy WIJHARS w K. (nr legitymacji służbowych: 22/12 oraz 73/12), działając na podstawie upoważnienia nr 145/11 z dnia 4 marca 2011 r. przeprowadzili w zakładzie skarżącej kontrolę w zakresie prawidłowości znakowania wybranych artykułów rolno - spożywczych z uwzględnieniem artykułów pochodzących z przetwórni ekologicznych – [...] (protokół kontroli nr 145/11 z dnia 7 marca 2011 r.). Przeprowadzona kontrola oznakowania wykazała naruszenie przez skarżącą art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia bowiem kontrolowane partie nie spełniały wymagań jakości handlowej w zakresie oznakowania ze względu na fakt umieszczenia na opakowaniach informacji o posiadanym przez zakład systemie HACCP. W związku ze stwierdzonym naruszeniem, w dniu 14 marca 2011 r. organ wszczął postępowanie w sprawie wprowadzenia do obrotu kontrolowanej partii [...] o niewłaściwej jakości handlowej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r., znak: [...] WIJHARS w K. nałożył na skarżącą, karę pieniężną w wysokości 500 złotych za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej. W odwołaniu z dnia 9 maja 2011 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o umorzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazała, iż w jej ocenie, informacja o posiadaniu systemu HACCP nie odnosi się do właściwości produktu, a stanowi jedynie objaśnienie, iż producent stosuje wymagane procedury. Skarżąca podkreśliła, iż zgodnie z definicją przytoczoną w decyzji przez organ I instancji, przez pojęcie jakości handlowej rozumie się cechy artykułu rolno - spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi (art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych). W świetle powyższego, w opinii strony, podawanie na opakowaniu [...] informacji o posiadanym przez producenta systemie HACCP nie mieści się w powyższej definicji jakości handlowej, przez co nie ma żadnego wpływu na jakość produkowanych [...] oraz nie sugeruje, iż artykuły te posiadają szczególne właściwości. Podana na opakowaniu informacja, iż zakład posiada Zintegrowany System Zarządzania Jakością i Bezpieczeństwa Żywności ISO 9001, ISO 22000/HACCP/GMP jest zgodna z prawdą, nie stanowi naruszenia prawa, a opakowania zawierają wszystkie dane wymagane przez ustawą o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W ocenie skarżącej, mając powyższe na uwadze nie można stwierdzić, iż podanie na opakowaniu prawdziwej informacji o posiadanym przez podmiot systemie HACCP może wprowadzić konsumenta w błąd poprzez zasugerowanie, iż zakwestionowane [...] posiadają szczególne właściwości. Ponadto umieszczenie w oznakowaniu informacji o systemie HACCP nie narusza przepisów żadnej z ustaw powołanych w zaskarżonej decyzji wymierzającej karę, przez co zarówno decyzja oraz zalecenia pokontrolne wydane przez WIJHARS w K. są bezzasadne oraz naruszają granice swobody działania organu administracji publicznej. Dodatkowo strona wskazała, iż takową informację zamieszczają na opakowaniach środków spożywczych także inni producenci i nie jest to w żaden sposób kwestionowane. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] GIJHARS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podkreślił, iż w pełni podziela stanowisko organu I instancji, zgodnie z którym umieszczenie w oznakowaniu przedmiotowych [...] zapisu "HACCP" jest niezgodne z art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w związku z art. 46 ust. 1 pkt lit. c ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Wskazując na treść art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE NR 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L139 z 30 kwietnia 2004 r.) organ podkreślił, że przedsiębiorcy sektora spożywczego z wyłączeniem producentów produkcji podstawowej i działań z nią powiązanych, powinni wdrożyć procedury oparte na zasadach systemu HACCP. Skarżąca, jak i inne podmioty działające w sektorze spożywczym ma wprowadzony powyższy system, zatem podawanie w oznakowaniu produktu informacji o posiadaniu przez zakład systemu HACCP, w ocenie organu, jest niezgodne z prawem i narusza przepis art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, który stanowi, iż oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości. Wskazując na treść art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. nr 171 poz. 1206) zawierającego definicję określenia "wprowadzanie w błąd" organ nadmienił, iż praktykę rynkową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli działanie w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy (w tym, także zakupu), której inaczej by nie podjął. Odwołując się do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Trybunału Europejskiego i Rady z 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności jak również rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady prawa żywnościowego powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, organ podkreślił, iż oświadczenia dotyczące żywności muszą być zrozumiałe dla konsumenta a prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ponadto etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Odpowiadając na zarzut strony zawarty w odwołaniu, iż informacja o systemie HACCP nie zawiera się w definicji dotyczącej jakości handlowej, a więc nie ma żadnego wpływu na jakość produktu, organ podkreślił, iż jakość handlową stanowią cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Zdaniem organu, podanie na opakowaniu informacji o systemie HACCP stanowi element dotyczący opakowania, prezentacji oraz znakowania produktu, a więc zawiera się w powyższej definicji. Na jakość produktu końcowego składają się nie tylko cechy samego produktu, lecz także jego prezentacja dla konsumenta w skład której wchodzi oznakowanie. Zastosowanie nieprawidłowego oznakowania, niezgodnego z przepisami, podlega karze pieniężnej. Odnosząc się natomiast do argumentu strony, iż informacja o posiadanym systemie HACCP jest zgodna z prawdą, a więc nie może wprowadzać konsumenta w błąd, organ podkreślił, iż nie kwestionuje powyższego faktu, jednak w ocenie organu, informacja taka sugeruje konsumentowi, iż produkt może posiadać inne cechy niż te produkty, których oznakowanie nie zawiera takiej informacji. Utrzymując w mocy decyzję o nałożeniu na skarżącą kary w wysokości 500 złotych organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko WIJHARS w K., który ocenił stopień zawinienia, zakresu naruszenia oraz stopień szkodliwości czynu skarżącej jako nieznaczny uznając, iż wpływ na taką ocenę miał charakter stwierdzonej nieprawidłowości oraz to, że była to pierwsza kontrola ww. podmiotu, w trakcie której stwierdzono powyższe nieprawidłowości. Pismem z dnia 8 sierpnia 2011 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GIJHARS z dnia [...] lipca 2011 r., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego w tym: art. 46 ust. 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisów polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że oznakowanie środka spożywczego rozciąga się również na informację o producencie środka spożywczego i stosowanych przez niego systemach produkcji; art. 40a ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 3 pkt. 5, art. 4 ust. 1 art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz art. 46 ust. 1 pkt. 1 lit. c ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, poprzez ich błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że skarżący naruszył wymienione przepisy przez umieszczenie na opakowaniu [...] informacji o posiadaniu przez producenta systemu HACCP, a tym samym wprowadzał do obrotu artykuły rolno- spożywcze o niewłaściwej jakości handlowej; art. 17 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 16 Rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że skarżący wprowadził w błąd konsumentów zamieszczając na opakowaniu [...] informację o stosowaniu przez producenta środka spożywczego systemu HACCP; II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w tym: art. 6 kpa poprzez dokonanie ustaleń w sprawie z przekroczeniem granic prawa, w szczególności przez nieuzasadnione zastosowanie rozszerzającej wykładni powołanych powyżej przepisów prawa materialnego, co doprowadziło do niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia sprawy; art. 80 i art. 7 kpa poprzez dokonanie ustaleń w sprawie niezgodnych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, przez co bezpodstawnie przyjęto, że skarżąca nieprawidłowo znakuje opakowania jednostkowe [...] wprowadzanych do obrotu. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż w jej ocenie, informacja dotycząca systemu HACCP nie odnosi się do właściwości produktu, a jest informacją na temat procedur stosowanych przez producenta. Dodatkowo informacje te są zamieszczone na opakowaniach towarów wprowadzanych do obrotu przez inne podmioty. Odwołując się do wykładni językowej przepisu art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, skarżąca wskazała, iż oznakowanie środka spożywczego nie odnosi się do danych dotyczących producenta, w tym informacji o posiadanych przez niego systemach. W związku z powyższym twierdzenie organu, iż produkty wytwarzane przez skarżącą posiadają niewłaściwą jakość handlową, jest w ocenie strony, nieuprawnione i przekracza swobodę uznania administracyjnego. Wskazując na treść art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, skarżąca podniosła, iż kara pieniężna wymierzana jest z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej określonych w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych wyrobów. Podczas kontroli zakwestionowano tylko oznakowanie w zakresie podania przez producenta informacji o stosowanym systemie HACCP, co nie świadczy o niewłaściwej jakości handlowej tych produktów. Brak jest również w oznakowaniu deklaracji, iż kontrolowane [...] posiadają szczególne właściwości. Powyższe świadczy o tym, że skarżąca nie wprowadza do obrotu artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej, a co za tym idzie nie ma podstaw do wymierzenia kary pieniężnej. W opinii skarżącej brak przepisu prawa, który by jednoznacznie wskazywał, iż nie można podać informacji o systemie HACCP w oznakowaniu środka spożywczego. W świetle powyższego nieuzasadniony, w ocenie skarżącej, jest zarzut organów, iż strona naruszyła przepis art. 17 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 16 rozporządzenia WE nr 178/2002. Jak podkreśliła, zgodnie z preambułą ww. rozporządzenia głównym celem jest bezpieczeństwo żywności i zdrowie konsumentów, wprowadzony przez skarżąca do obrotu artykuł posiadał odpowiednią jakość handlową, w związku z powyższym, w ocenie strony, zastosowanie wobec niej przepisów art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych było efektem niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia sprawy. Skarżąca podniosła również, iż w czasie prowadzonej kontroli inspektorzy działali w oparciu o pismo GIJHARS z dnia [...] lutego 2011 r., znak: [...], co stanowi działanie poza granicami prawa, gdyż interpretacja przepisów nie może być podstawą działania dla organu, czego wyrazem był protokół kontroli, którego istotnym elementem, mającym wpływ na decyzję organu I instancji była wspomniana interpretacja. Skarżąca wskazała również, iż przyjęcie kwoty 71.101,94 złotych dla ustalenia osiąganych korzyści majątkową jest błędne bowiem jest to wartość brutto, obejmująca zarówno koszty pracy, surowców, opakowań oraz transportu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Stosownie do art. 3 pkt 5 ww. ustawy, jakość handlową stanowią cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 omawianej ustawy artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane, a do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Jak stanowi art. 45 ust. 2 ww. ustawy oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego. W związku z tym wszelkie elementy etykiety i opakowania stanowią oznakowanie środka spożywczego. Oznakowanie nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności, co do charakteru środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji (art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy), jak i przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości (art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy). Zgodnie z obowiązującym prawem wszystkie przedsiębiorstwa produkujące, przetwarzające, transportujące, handlujące, cateringowe i żywienia zbiorowego oraz pakujące artykuły żywnościowe zobowiązane są do wdrożenia systemu HACCP według zasad zawartych w Kodeksie Żywnościowym. HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), tłumaczy się jako “Analiza Zagrożeń i Krytyczne Punkty Kontroli" i jest to system działania w firmach mających do czynienia z żywnością. Służy zapewnieniu bezpieczeństwa zdrowotnego tej żywności i jest uznawany za najskuteczniejsze narzędzie dające gwarancję, że żywność nie ulegnie skażeniu lub zanieczyszczeniu i będzie bezpieczna dla klienta - konsumenta. Przed wprowadzeniem systemu HACCP należy wdrożyć zasady Dobrej Praktyki Produkcyjnej (GMP – Good Manufacturing Practice) oraz zasady Dobrej Praktyki Higienicznej (GHP - Good Hygiene Practice). Mają one na celu stworzenie warunków do prowadzenia działalności bezpiecznej pod względem higienicznym. Dobre Praktyki dotyczą m.in. pomieszczeń, maszyn i urządzeń, zasad usuwania odpadów, mycia, zaopatrywania w wodę, pozyskiwania surowców, higieny osobistej i szkolenia personelu. System HACCP opracowuje się indywidualnie dla każdego zakładu, a wręcz linii produkcyjnej z uwzględnieniem specyfiki prowadzonej działalności. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu odnośnie nieprawidłowości oznakowania kontrolowanej partii wyrobu poprzez użycie na etykiecie określenia: "System Zarządzania Bezpieczeństwem Żywności HACCP". W ocenie Sądu, zamieszczenie ww. informacji na produkcie jest niezgodne z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych nawiązującym do art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Jak słusznie podkreślił organ, oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd m.in. poprzez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, podczas gdy inne produkty analogiczne właściwości posiadają – co potwierdza art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady WE Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UEL 139 z 30 kwietnia 2004 r.), który stanowi, iż każdy przedsiębiorca sektora spożywczego, z wyłączeniem produkcji podstawowej i działań z nią powiązanych jest zobowiązany do wdrożenia procedur opartych na zasadach systemu HACCP. Sąd w pełni akceptuje pogląd, iż nieprawidłowe oznakowanie produktu jest niespełnieniem wymogów jakości handlowej w świetle art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych a to uprawniało organ do stosowania sankcji z art. 40 a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Jakość handlową stanowią cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. W świetle powyższego podanie na opakowaniu informacji o systemie HACCP stanowi element dotyczący opakowania, prezentacji oraz znakowania produktu, a więc zawiera się w powyższej definicji. Na jakość produktu końcowego składają się nie tylko cechy samego produktu, lecz także jego prezentacja dla konsumenta w skład której wchodzi oznakowanie. Zastosowanie nieprawidłowego oznakowania, niezgodnego z przepisami, podlega karze pieniężnej. Odpierając zarzut strony, iż informacja o posiadanym systemie HACCP jest zgodna z prawdą i nie wprowadza w błąd konsumenta, Sąd podkreśli, iż nie kwestionuje powyższego faktu, jednak z punktu widzenia przeciętnego konsumenta informacja taka może sugerować, iż produkt posiada inne cechy niż te produkty, których oznakowanie nie zawiera takiej informacji. W ocenie Sądu, uwzględniając stopień zawinienia skarżącej spółki, zakres naruszenia przez nią prawa oraz stopień szkodliwości czynu skarżącej jako nieznaczny, charakter stwierdzonej nieprawidłowości oraz to, że była to pierwsza kontrola ww. podmiotu, przyjęta przez organ kara pieniężna określona została w wysokości adekwatnej do popełnionego naruszenia. Odnosząc się do zarzutów natury procesowej, w ocenie Sądu, nie znajdują one uzasadnienia, bowiem organy Inspekcji przeprowadziły przedmiotowe postępowanie w sposób zgodny z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz procedurami ujętymi w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, które obejmują czynności kontrolne, w tym m.in. kontrolę dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sprawdzenie oznakowania, pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych. W oparciu o cały materiał dowodowy dokonano wnikliwej i wyczerpującej analizy stanu faktycznego, w wyniku której wydano decyzję, powołując się na stosowne przepisy w zakresie jakości handlowej. Natomiast w odniesieniu do zarzut naruszenia art. 80 k.p.a. Sąd uznał go za nieuzasadniony bowiem wydając zaskarżoną decyzję, organy uwzględniły cały materiał dowodowy czego wyrazem jest uzasadnienie rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Sąd nie podzielił również stanowiska strony w zakresie nieodpowiedniego obliczenia wartości korzyści majątkowej w odniesieniu do zakwestionowanych [...] - 71.101.94 złotych. Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, korzyść majątkowa jest związana z wprowadzeniem do obrotu artykułów rolno-spożywczych o nieodpowiedniej jakości handlowej. Aby określić wartość korzyści majątkowej należy ustalić wartość artykułów, które zostały wprowadzone przez przedsiębiorcę do obrotu pomimo, że nie spełniały wymagań w zakresie jakości handlowej. W ocenie Sądu, podstawą do ustalenia wysokości kary, winna być zatem "korzyść majątkowa" rozumiana, jako uzyskana cena, za którą sprzedano wadliwe artykuły lub, za którą mogły zostać one sprzedane. W świetle przyjęte przez organy proste ustalenie ceny niezgodnego z normami artykułu dla określenia wartości korzyści majątkowej uzyskanej z wprowadzenia do obrotu zakwestionowanego artykułu zdaniem Sądu uznać należy za prawidłowe w świetle cytowanych wyżej przepisów ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych. W tym stanie rzeczy, wobec bezzasadności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.