III SA/Kr 309/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Grażyna Danielec (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...] 2010 r. Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u R. B. choroby zawodowej - astmy oskrzelowej. Decyzja powyższa została wysłana, za pośrednictwem firmy "A" Spółka z o.o., do M. B. jako pełnomocnika R. B. W dniu 21 października 2010 r. M. B. złożyła pismo z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010 r. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie: - art. 59 § 2 w zw. z art. 58 § 2 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); - art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.); po rozpatrzeniu podania M. B. - pełnomocnika R. B. - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego Nr [...] znak: [...] z dnia [...] 2010 r. Na uzasadnienie organ podniósł, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu [...] 2010 r. wydał decyzję, o braku podstaw do stwierdzenia u R. B. choroby zawodowej. Przedmiotowa decyzja, jak wynika ze zwrotu dwukrotnie awizowanej przesyłki na adres pełnomocnika M. B. nie została podjęta w terminie (pierwsze awizo w dniu 20.08.2010 r. drugie awizo 27.08.2010 r. - jak podaje "A" drugie awizo 30.08.2010 r.). Zdaniem organu zaistniałe rozbieżności w datach doręczenia drugiego awiza nie wpływają na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, gdyż zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. uznano doręczenie decyzji za dokonane. Pismem z dnia 4 października 2010 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny, w związku z wniesieniem skargi na bezczynność przez M. B. poinformował ją, iż decyzja nadana została przesyłką poleconą, która pomimo dwukrotnego awizowania nie została przez zainteresowaną odebrana. Pismo to pełnomocnik skarżącego odebrała w dniu 13 października 2010 r. Organ podniósł, iż zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin zawierający prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania minął 20 października 2010 r., natomiast pełnomocnik skarżącego złożyła pismo z prośbą o przywrócenie terminu w dniu 21 października 2010 r. tj. w 8 dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie z dnia 27 stycznia 2011 r. złożyła pełnomocnik skarżącego, podkreślając, iż decyzję odebrała osobiście w dniu 19 października 2010 r., a prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wniosła w dniu 21 października 2010 r. do WIS. Pełnomocnik podkreśliła, że pismo z dnia 4 października 2010 r. nie zawierało pouczenia o przysługującej prośbie w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 9 sierpnia 2010 r. do WIS. W związku z tym pełnomocnik skarżącego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na bezczynność Organu l Instancji. Ponadto podniosła, że przesyłki poleconej z decyzją z dnia 9 sierpnia 2010 r., jej nie dostarczono, nie dostała również awiza ani za pierwszym ani za drugim razem. Podniosła, że była cały czas w tym okresie w miejscu zamieszkania i nigdzie nie wyjeżdżała, a skrzynkę pocztową kontrolowała codziennie. Pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, gdyż jak podkreśliła, uchybienie terminów nie nastąpiło z jej winy, tylko z winy Sanepidu. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny, wniósł o oddalenie skargi. Organ podkreślił, że w związku z rozbieżnościami w datach drugiego awizo podjęto czynności zmierzające do wyjaśnienia tych okoliczności - z pisma wyjaśniającego przesłanego przez "A" Sp. z o.o. wynika, iż drugie awizo zostało dokonane 30 sierpnia 2010 r. Zaistniałe rozbieżności w datach dostarczenia drugiego awiza nie wpływają jednak, w ocenie organu, na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, gdyż zgodnie z art 44 § 4 k.p.a. należy uznać doręczenie przedmiotowej decyzji za dokonane. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., przywrócenie terminu uwarunkowane jest łącznym wystąpieniem czterech przesłanek. Oznacza to, iż niespełnienie chociażby jednej z nich, przy równoczesnym dopełnieniu pozostałych, przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu. Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie nie został dochowany termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia. Usunięcie z obrotu prawnego postanowienia może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz.1270). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd badał, czy organ administracyjny ustalił stan faktyczny zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie, czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosował właściwe przepisy oraz, czy przepisy te prawidłowo zinterpretował. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie podstawę prawną wydanego postanowienia stanowią przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego zwanego dalej k.p.a. Artykuł 39 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Artykuł 44 § 1 pkt 1 k.p.a. określa, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Z § 3 wynika, iż w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Wskazać należy, iż zasadą wynikającą z k.p.a. jest doręczenie bezpośrednie. Doręczenie dokonane zgodnie z art. 44 k.p.a. określane jako doręczenie zastępcze i stwarzające domniemanie doręczenia, jest zaś wyjątkiem. Prawo pocztowe (Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Dz. U.08.189.1159 ze zm.). określa czym jest przesyłka polecona i przesyłka rejestrowana. Artykuł 3 punkt 19 stanowi, iż przesyłką poleconą jest przesyłka rejestrowana będąca przesyłką listową, przemieszczaną i doręczaną w sposób zabezpieczający ją przed utratą, ubytkiem zawartości lub uszkodzeniem. Natomiast punkt 20 określa, iż za przesyłkę rejestrowaną uważa się przesyłkę przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. nr 5 poz. 34 ze zm.) w § 14 ust 1 precyzuje, iż jeżeli w chwili doręczania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego stwierdzi się nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych do ich odbioru, o których mowa w art. 26 ustawy, zawiadomienie o próbie doręczenia wraz z informacją o terminie ich odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka lub przekaz pocztowy są przechowywane, operator pozostawia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Przepis § 38 ust.1 rozporządzenia stanowi, iż przesyłki lub przekazy pocztowe operator wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru", z zastrzeżeniem ust. 2. Ustęp 3 pkt 2 określa, że bieg terminu odbioru rozpoczyna się dla przesyłek i przekazów pocztowych innych niż wymienione w pkt 1 - od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 14 ust. 1. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, której adresatem była M. B., z adnotacją "awizo 20.08.2010", oraz "II 27.08.2010" wysłane przez organ za pośrednictwem firmy "A" sp. z o.o. Kwestią podstawową w sprawie było określenie czy do operatora pocztowego "A" odnosi się określenie "poczta" z art. 39 k.p.a. W niniejszej sprawie Sąd stanął na stanowisku, iż z art. 39 k.p.a. wynika, że "A" spółka z o.o. będąca operatorem pocztowym, nie jest pocztą w rozumieniu art. 39 k.p.a. Sąd podzielił w tym zakresie w całości rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 820/09 stwierdził, iż: "Należy bowiem pamiętać, że jedynie Poczcie Polskiej S.A. powierzono obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego (art. 46 ust. 2 ustawy Prawo pocztowe). Zatem użyte w przepisie art. 39 określenie "poczta" należy odnieść wyłącznie do przedsiębiorstwa Poczta Polska S.A., świadczącego powszechne usługi pocztowe." Organ korzystał z usług "A" spółka z o.o. świadczącej usługi pocztowe, jednakże fakt, iż spółka ta świadczy usługi pocztowe nie jest jednoznaczny z tym, że jest to poczta. Spółka "A" nie ma statusu operatora publicznego. Zatem, Powiatowy Inspektor Sanitarny korzystając z usług innego podmiotu, niż wskazany w art. 39 k.p.a. musiał mieć na względzie negatywne konsekwencje swojego wyboru. Artykuł 45 Prawa pocztowego stanowi, iż potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę operatora publicznego ma moc dokumentu urzędowego. Tak więc zwrotne potwierdzenie odbioru wydane przez "A" spółka z o.o. nie będącą operatorem publicznym, nie ma mocy dokumentu urzędowego i nie stanowi dowodu prawidłowego doręczenia zastępczego. Przechodząc do kwestii awizowania przesyłki zawierającej decyzje z dnia [...] 2010 r. wysłanej za pośrednictwem firmy "A" wskazać należy, iż zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki której adresatem była M. B., zawiera jedynie adnotację "awizo 20.08.2010", oraz "II 27.08.2010". Nie zawiera wskazania powodu niemożności doręczenia pisma, informacji o pozostawieniu pisma w Urzędzie Pocztowym ze wskazaniem jego adresu oraz miejsca umieszczeniu zawiadomienia. W związku z powyższym Sąd stwierdza, iż data doręczenia decyzji z dnia [...] 2010 r. nie została przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego udowodniona, a więc postanowienie z 27 sierpnia 2011 r. zostało wydane z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. art. 7 i art. 77 k.p.a. Dodać należy, że obowiązek udokumentowania prawidłowego doręczenia decyzji ciążył na organie administracyjnym, skoro organ ten wyciąga z tego faktu negatywne dla strony konsekwencję. W związku z powyższym, Sąd stwierdza iż termin do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] 2010 r. nie tylko nie upłynął, ale wobec braku prawidłowego doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącego nie rozpoczął swojego biegu. Uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik spraw, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - orzekł jak w sentencji.