VI SA/Wa 1248/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] oznaczone w skardze nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. oznaczonym w skardze przez P. SA w [...], skarżącą w niniejszej sprawie, nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] kwietnia 2007 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał decyzję administracyjną Nr [...] mocą której, w pkt I ppkt 2 nałożył na skarżącą obowiązek dostosowania docelowo tj. z dniem [...] maja 2010 r. stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej P. SA do poziomu 0,26 12 zł/min. z zachowaniem harmonogramu uwzględniającego stopniowe obniżanie stawki (dalej – decyzja MTR 2007r.). Decyzją z dnia [...] września 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nałożył na skarżącą (m.in.) obowiązek dostosowania stawki za zakańczanie połączeń w ruchomej publicznej sieci telekomunikacyjnej P. SA do poziomu 0,16 77 zł/min. z dniem [...] lipca 2009 r. z zachowaniem harmonogramu uwzględniającego stopniowe obniżanie stawki (decyzja MTR 2008r.). [...] października 2008 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2008 r. skarżąca wystąpiła o zmianę decyzji MTR 2007r. w zakresie pkt I ppkt 2 tj. w części dot. wydłużenia okresu, w którym skarżąca osiągnie przewidziany w ww. decyzji minimalny poziom stawki MTR. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżąca precyzując wniosek wniosła nadto o zmianę ww. decyzji przez wprowadzenie w ramach pkt I ppkt 2 odrębnej stawki za zakańczanie połączeń kierowanych do użytkowników końcowych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy świadczą usługi telekomunikacyjne z wykorzystaniem sieci P. SA na podstawie udostępnianych im przez skarżącą usług telekomunikacyjnych na warunkach hurtowych – wnioskowana stawka 40 gr/min. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. do czasu rozstrzygnięcia w sprawie z ww. wniosku skarżącej o zmianę ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 101 § 1 k.p.a. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] – decyzji MTR 2007r. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca we wniosku nie podała podstawy prawnej ale wniosek należy rozpatrywać w ramach art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a zdaniem organu w postępowaniu w przedmiocie wygaśnięcia ww. decyzji nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu powołanego przepisu. Brak jest bowiem relacji między rozstrzygnięciem objętym ww. decyzją, a postępowaniem wszczętym na wniosek skarżącej w przedmiocie jej zmiany. Podkreślono przy tym, iż zagadnieniem wstępnym może być tylko takie zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu, a taka sytuacja w sprawie nie zachodzi. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia z dnia [...] grudnia 2008 r., skarżąca wniosła o jego uchylenie i orzeczenie zgodnie z żądaniem wniosku. Nadto podniesiono, że postępowanie w sprawie wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. powinno być zawieszone ze względu na toczące się postępowanie w sprawie zmiany pkt I ppkt 2 ww. decyzji bowiem postępowanie w sprawie zmiany decyzji powinno zostać rozstrzygnięte zanim organ rozpatrzy, czy spełnione zostały przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. Skarżąca podniosła również, iż innym organem w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. może być ten sam organ, przed którym toczy się postępowanie, a zatem wykładnia tego przepisu dokonana przez organ jest błędna. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ podtrzymał swoje stanowisko co do tego, iż w sprawie nie występuje zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w tym także z tego powodu, że takim zagadnieniem może być tylko zagadnienie, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu. Podniósł nadto, że decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej umorzył postępowanie w sprawie z wniosku P. z dnia [...] grudnia 2008 r. o zmianę pkt I ppkt 2 decyzji MTR2007 r. z uwagi na jego bezprzedmiotowość ponieważ decyzja ta w zw. z decyzją wygaszającą z dnia [...] grudnia 2008 r. wygasła z dniem [...] stycznia 2009 r. W aktach administracyjnych znajduje się poświadczona za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżącej kserokopia ww. postanowienia, na którym została przystawiona pieczątka o treści "Kancelaria Radcy Prawnego E. B. ul. [...],[...] (kod nieczytelny oraz nr NIP i Regon, oraz nakładająca się na powyższą treść pieczątka o treści "wpłynęło [...] kwietnia 2009 r." K. S. 14.00. W skardze skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. oznaczonego przez stronę Nr [...] oraz poprzedzającego go ww. postanowienia z dnia [...] grudnia 2008 r. i orzeczenie o kosztach postępowania sądowego, w tym o kosztach zastępstwa procesowego, według właściwych przepisów prawa. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 144 k.p.a. przez utrzymanie w mocy niewłaściwego rozstrzygnięcia, opartego na błędnym uznaniu, iż postępowanie w sprawie zmiany decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...], w części obejmującej pkt I ppkt 2 tej decyzji, nie stanowi "zagadnienia wstępnego", którego rozstrzygnięcie powinno nastąpić przed zakończeniem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji, i w związku z tym - bezpodstawną odmowę zawieszenia ww. postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Zdaniem skarżącej nie może dojść do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej, dopóki nie zostanie ustalona jej treść. Treść decyzji administracyjnej musi bowiem być znana organowi administracji, aby mógł on stwierdzić, czy zachodzi jej bezprzedmiotowość. Dopóki zatem nie zostanie ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięty wniosek P. S.A. o dokonanie zmiany części Decyzji MTR 2007r., nie ma możliwości ustalenia, czy zaszła przesłanka stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji MTR 2007r. - w postaci bezprzedmiotowości tej decyzji. Skarżąca podniosła nadto, iż przyjęta przez organ wykładnia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie jest możliwa do zaakceptowania. Z uwagi na przepisy kompetencyjne, zawarte w prawie telekomunikacyjnym, organem administracyjnym właściwym w różnych - częstokroć pozostających ze sobą w związku - sprawach dotyczących funkcjonowania przedsiębiorców telekomunikacyjnych, jest bowiem ten sam organ, tj. Prezes UKE. Przyjęcie prezentowanego przez Prezesa UKE stanowiska o braku możliwości zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy dla rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego właściwy jest ten sam organ, jest zatem nie do przyjęcia. Oznaczałoby to bowiem dla stron postępowania brak gwarancji rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przed ostatecznym zakończeniem sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie stwierdzając, co następuje: Skarżonym postanowieniem z [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] Prezes UKE utrzymał w mocy postanowienie z [...] grudnia 2008 r. Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. Postanowienie z [...] grudnia 2008 r. zostało wydane przez Prezesa UKE po rozpoznaniu wniosku P. z dnia [...] grudnia 2008 r. (oznaczonego w aktach administracyjnych numerem: [...], w którym to wniosku P. podnosił, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji MTR 2007r. winno być zawieszone do czasu uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej w przedmiocie konieczności przeprowadzenia postępowania konsolidacyjnego przed wydaniem Decyzji MTR 2008r. Składając w dniu [...] grudnia 2008 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem postanowienia z [...] grudnia 2008 r. P. ponownie wskazywał, że decyzja wydana na podstawie art. 40 ust. 4 ustawy Pt, jest decyzją nakładającą lub zmieniającą obowiązek regulacyjny, wobec czego jej wydanie powinno być poprzedzone postępowaniem konsultacyjnym (art. 15 ustawy Pt) i postępowaniem konsolidacyjnym (art. 18 ustawy Pt). W ocenie Strony uzyskanie stanowiska Komisji Europejskiej pozwoli ustalić prawa i obowiązki P. w zakresie stosowania stawek za zakańczanie połączeń w sieci ruchomej i do czasu rozstrzygnięcia takiego zagadnienia wstępnego postępowanie w sprawie wygaśnięcia Decyzji MTR 2007r. winno być zawieszone. Natomiast w argumentacji na stronie 3 skargi, skarżąca podnosi, iż na skutek wniosku P. z dnia [...] listopada 2008 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie zmiany postanowień Decyzji MTR 2007r. [...] grudnia 2008 r. P. wystąpił do Prezesa UKE o zawieszenie postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. gdyż "(...) konieczne jest – w pierwszej kolejności - zakończane sprawy administracyjnej, mającej na celu ustalenie treści Decyzji MTR 2007r., jaką P. miałby stosować w okresie jej obowiązywania" (strona 3 skargi). Skarżąca wskazuje na postanowienie z [...] grudnia 2008 r., nr [...] którym Prezes UKE odmówił zawieszenia postępowania i przytacza motywy, które zostały wskazane w tym postanowieniu. To postanowienie nie jest jednak postanowieniem, które utrzymał w mocy Prezes UKE skarżonym Postanowieniem (skarżonym Postanowieniem jak już wskazano utrzymane zostało w mocy postanowienie z [...] grudnia 2008 r., nr [...]), a zatem przywoływanie motywów tego rozstrzygnięcia jest bezzasadne w niniejszym postępowaniu. Postanowienie z [...] grudnia 2008 r., Nr [...] dotyczy także odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji MTR 2007r., postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z [...] kwietnia 2009 r., Nr [...]. Wyżej wskazane postanowienia [...] i utrzymujące je w mocy postanowienie [...] oraz postanowienie [...] i utrzymujące je w mocy skarżone postanowienie [...] mimo pozornego podobieństwa - to samo rozstrzygnięcie, są jednak postanowieniami wydanymi w oparciu o inny stan faktyczny (inne były przesłanki wniosku o zawieszenie postępowania) a zatem nie można twierdzić, iż argumentacja podnoszona w stosunku do odmowy zawieszenia postępowania z uwagi na wniosek o zmianę decyzji będzie zasadną również w stosunku do postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania z uwagi na konieczność uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej. Prezes UKE wydając skarżone Postanowienie nie odniósł się zatem do zagadnienia zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji MTR 2007r. z uwagi na złożony wniosek o zmianę treści tej decyzji ale do wniosku o zawieszenie postępowania z uwagi na ewentualną konieczność uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej. Z ostrożności procesowej, jak podano w odpowiedzi na skargę, organ przedstawił swoje stanowisko co do zarzutów skargi, uznając zarzuty za bezzasadne. W piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącej r pr. E. B. podkreśliła, że skarga odnosi się do postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji organu z dnia [...] kwietnia 2007 r. do czasu rozstrzygnięcia wniosku P. SA z dnia [...] grudnia 2008 r. o zmianę pkt I ppkt 2 sentencji decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2007 r., a nie ze względu na potrzebę i do czasu uzyskania stanowiska Komisji Europejskiej, gdyż to zagadnienie było objęte postanowieniem Prezesa UKE Nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] według numeracji postanowień na egzemplarzach doręczonych P. SA. Zdaniem strony istnieje uzasadnione przypuszczenie, że organ posługuje się odmienną numeracją postanowień niż egzemplarze przesłane jej pełnomocnikowi. Oznaczenia (daty i numery) rozstrzygnięć odpowiadają dokumentacji doręczonej P. przez organ. W piśmie z dnia [...] września 2009 r. pełnomocnik organu wyjaśnił, że z informacji uzyskanych z Departamentu Hurtowego Rynku Telekomunikacyjnego wynika, że rozbieżność w numeracji postanowień znajdujących się w aktach administracyjnych przesłanych do Sądu i tych dostarczonych stronie jest skutkiem pomyłki pisarskiej referenta przy nadawaniu sygnatury poszczególnym postanowieniom. Pomyłki co do numeracji poszczególnych postanowień (wszystkie postanowienia utrzymujące w mocy postanowienia odmawiające zawieszenia postępowania zostały wydane tego samego dnia tj. [...] kwietnia 2009 r.) nie wpływają jednak na merytoryczną i prawną prawidłowość rozstrzygnięć zawartych w postanowieniach. Postanowienie Nr [...] doręczone stronie jest tożsame co do treści z postanowieniem Nr [...]. Organ podtrzymał swoje stanowisko co do bezzasadności skargi przedstawiając argumentację co do braku podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji MTR do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie jej zmiany. W piśmie z dnia [...] marca 2010 r. skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] wg oznaczenia egzemplarza jej doręczonego z powodu niemożności dokonania kontroli sądowej tego aktu z uwagi na jego niezgodność z aktami sprawy administracyjnej, co prowadzi do naruszenia art. 133 § 1 zd. 1 k.p.a. w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a.). Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. nie noszą bowiem znamion wadliwości, z którymi art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wiąże skutek w postaci uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonych aktów bądź stwierdzenia ich nieważności. W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia objętego skargą przedmiotu zaskarżenia. Ze skargi, a także późniejszych pism procesowych strony wynika, iż strona skarży postanowienie organu z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], którym jak podaje, organ utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2007 r. do czasu rozstrzygnięcia wniosku strony o zmianę ww. decyzji. Strona, co bezsporne, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem i organ wniosek ten rozpoznał. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem postanowienie organu z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...], z którego treści zarówno z części wstępnej jak i uzasadnienia wprost wynika, iż zapadło ono wskutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...]. Pełnomocnik podnosi, że doręczone mu postanowienie z [...] kwietnia 2009 r. w powyższym przedmiocie zostało oznaczone Nr [...] (nie zaś tym, który figuruje na postanowieniu znajdującym się w aktach administracyjnych) i takim też numerem posługuje się wskazując zaskarżony akt i twierdzi, że wiąże akt w wersji jej doręczonej, zaś w konsekwencji zarzuca, iż w obrocie prawnym znajdują się dwie wersje tego samego z pozoru aktu. Jednakże treść przystawionych pieczątek i podpis osoby kwitującej odbiór postanowienia przeczy przedstawionemu przez stronę stanowi rzeczy. Jak wyżej podano na postanowieniu z [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] zostały przystawione pieczątki Kancelarii pełnomocnika oraz pieczątka z datą wpływu postanowienia do Kancelarii oraz podpisem osoby kwitującej odbiór. Wątpliwości w tym zakresie tak co do faktu przystawienia pieczątki, jak i ich treści i podpisu osoby kwitującej odbiór pełnomocnik strony w żadnym zakresie nie podnosił. W świetle powyższego przyjąć należy, iż ww. postanowienie zostało stronie doręczone i weszło do obrotu prawnego. Strona, co zresztą potwierdziła, otrzymała postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. odpowiadające co do treści ww. postanowieniu tyle, że zostało ono zamiast Nr [...] oznaczone Nr [...]. Natomiast Nr [...] zostało oznaczone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymujące w mocy postanowienie z [...] grudnia 2008 r. Nr [...], do którego skarga w ogóle się nie odnosi. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, iż doszło do wydania dwóch aktów w wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r., ani też do przyjęcia, iż postanowienie z [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] nie weszło do obrotu prawnego. Wyjaśniona przez organ okoliczność pomyłki w oznaczeniu ww. postanowienia powyższego stanu rzeczy nie zmienia i nie stanowi o uchybieniu ze strony organu o charakterze mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd uznał, iż w istocie skargą objęte jest postanowienie organu z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] i jak strona podała w skardze poprzedzające je postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...]. Konsekwencją powyższego jest uznanie zarzutów podniesionych w piśmie strony z dnia [...] marca 2010 r. za bezzasadne. Kontrolując zaskarżony w istocie akt w postaci postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] Sąd uznał, iż nie narusza ono obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Skarżący nie wskazał wprawdzie we wniosku z dnia [...] grudnia 2008 r. jego podstawy prawnej jednakże z treści wniosku jednoznacznie wynika, iż podlega on ocenie z punktu widzenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i takiej też oceny organ dokonał uznając, iż w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. nie występuje zagadnienie prejudycjalne wymagające uprzedniego rozstrzygnięcia, za które strona uznaje rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie zmiany ww. decyzji. Stosownie do powołanego przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w sytuacji gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z literalnego brzmienia cyt. przepisu wynika, iż brak jest, zdaniem Sądu, podstaw do przyjęcia, iż chodzi również o uprzednie rozstrzygnięcie tego samego organu. Odmienne, prezentowane przez stronę stanowisko w tym względzie, prowadziłoby do niedopuszczalnej interpretacji ustawy i wykładni contra legem (por. wyrok NSA z 10 grudnia 2004 r. sygn. akt GSK 887/04, wyrok NSA z 7 marca 2001 r., sygn. akt III SA 32/00, wyrok z dnia 18 maja 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2270/06). Przyjąć zatem należy, iż "zagadnienie wstępne" w rozumieniu powołanego przepisu to sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem wnioskowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego zaś ocena tego zagadnienia, jeżeli ono mogło być przedmiotem odrębnego postępowania należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. W rozpoznawanej sprawie, zważywszy na przepisy ustawy Prawo telekomunikacyjne w zakresie właściwości Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, niebudzącą jakichkolwiek wątpliwości natury prawnej jest okoliczność, iż zarówno rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji MTR 2007r., jak i rozstrzygnięcie w sprawie jej zmiany należy do kompetencji ww. organu. W takiej sytuacji rzeczą organu jest ocena, czy dla rozstrzygnięcia niezbędne jest orzeczenie w innej sprawie i w zależności od tej oceny zajęcie stanowiska co do kolejności podjęcia rozstrzygnięcia w tych sprawach. Kontrola zaskarżonych aktów nie obejmuje jednak ich oceny w takim aspekcie. Rzeczą Sądu jest ocena, z punktu widzenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a powyższy stan rzeczy wskazuje, iż w świetle powołanego przepisu podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie wygaśnięcia decyzji MTR 2007r. nie było i tak też stwierdził organ. Podnieść przy tym należy, że jedną z przesłanek zawieszenia postępowania na podstawie cyt. przepisu jest zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji przy czym chodzi o zależność bezpośrednią ponieważ przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania jako instytucji tamującej jego bieg i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (por. wyrok NSA z dnia 7 maja 1999 r. sygn. akt IV SA 744/97 niepubl.). Taka zależność, jak przyjął organ, nie zachodzi. Nawet, gdyby przyjąć za obowiązującą wykładnię, iż właściwość jednego organu w zakresie rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozstrzygnięcia sprawy głównej nie stanowi przeszkody zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. to taką przeszkodę w świetle powołanego przepisu stanowi fakt braku powyższej zależności, która powinna być rozumiana jako relacja, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ lub sąd stanowi bezwzględną przeszkodę dla wydania decyzji w prowadzonej przez organ sprawie. Taka przeszkoda jednak w sprawie nie występuje. W tym stanie rzeczy Sąd nie wdając się w ocenę, zbędnie rozważanych przez organ przesłanek wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji MTR 2007r. jak i decyzji umarzającej postępowanie w sprawie jej zmiany uznał, iż w sprawie nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa w stopniu uzasadniającym w świetle art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji i na podstawie art. 151 p.p.s.a.