II SA/Kr 1404/11

WyrokWSA w Krakowie2011-11-25

Skład orzekający: Jan Zimmermann, Krystyna Daniel, Mariusz Kotulski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dobudowa ganku-wiatrołapu do istniejącego budynku mieszkalnego, realizowana bez pozwolenia na budowę i usytuowana w odległości 0,70 m od granicy działki, może zostać zalegalizowana, jeśli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza sytuowanie obiektów w odległości 1,5 m od granicy działki dla działek o szerokości nieprzekraczającej 18 m?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że dobudowa ganku-wiatrołapu, która zmieniła parametry budynku (powierzchnię zabudowy i kubaturę), stanowiła budowę wymagającą pozwolenia na budowę. Ponieważ obiekt został usytuowany w odległości 0,70 m od granicy działki, co jest sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dopuszczającym odległość 1,5 m dla działek o szerokości do 18 m, legalizacja nie była możliwa. W związku z tym, organ prawidłowo orzekł nakaz rozbiórki.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę ganku-wiatrołapu dobudowanego do budynku mieszkalnego, stwierdzając, że został on wykonany bez wymaganego pozwolenia na budowę i usytuowany w odległości 0,70 m od granicy działki, co narusza przepisy techniczno-budowlane oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący twierdzili, że prace stanowiły remont i że możliwe jest zalegalizowanie obiektu na podstawie planu miejscowego.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II SA/Kr 1404 /11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D.H. i J.H. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 27 czerwca 2011 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlany dla powiatu [...] w K. decyzją z 12 maja 2011 r., na podstawie art. 48 ust.1 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 z późn. zm.) nakazał inwestorom D. H. i J. H. dokonanie rozbiórki ganku -wiatrołapu o wymiarach: 2,25m x 7,60m i wys. 2,20-2,70m dobudowanego od strony północnej do budynku mieszkalnego nr [...], położonego na działce nr "1" w C. gmina [...]. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że postępowanie zostało wszczęte w związku z pismem z 1 sierpnia 2008r. S. I.. W wyniku kontroli przeprowadzonej na terenie działki nr "1" w C. w dniu 20 sierpnia 2008 r. oraz oględzin z [...] marca 2009r. stwierdzono, że przy wejściu do budynku od strony północnej dobudowano ganek - wiatrołap o wymiarach w rzucie ok. 2,25m x 7,60m i wysokości ok 2,20m-2,70m, przykryty blachą na drewnianej więźbie. Konstrukcję ganku stanowią nieotynkowane ściany z pustaków żużlobetonowych; północna ściana usytuowana jest w odległości ok. 0,70 m od granicy z niezabudowaną działką nr "2" (powinno być "3"), ścianka zamykająca od strony zachodniej dobudowana została do ściany szczytowej budynku mieszkalnego. Wejście od frontu stanowi ścianka z otwartym otworem łukowym. Budynek mieszkalny został zrealizowany na podstawie projektu budowlany zatwierdzonego decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę z 3 kwietnia 1987 r. znak [...] wydanej na rzecz poprzedniego właściciela Z. S.. Decyzją z 18 listopada 1991 r. znak: [...] udzielone zostało pozwolenie na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego po zakończeniu budowy. Organ l instancji wskazał, że budynek został zrealizowany z odstępstwami od projektu, lecz powołana wyżej decyzja pozwolenia na użytkowanie wydana po zakończeniu budowy przez organ administracji architektoniczno-budowłanej Urzędu Gminy [...] oznacza, że odstępstwa te zostały zalegalizowane i obecnie nie są przedmiotem postępowania. Obecnymi właścicielami nieruchomości, na podstawie umowy z 29 września 1993 r. są D. H. i J. H.. Podczas wizji D. H. oświadczyła, że przedmiotowy ganek przy wejściu do budynku od strony północnej został wykonany ok. 2002 r., czyli już po przyjęciu budynku do użytkowania w 1991 r. Na wykonanie tej dobudowy, inwestorzy nie posiadają decyzji pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia. Organ l instancji wskazał, że obecne przepisy techniczno-budowlane nie wymagają uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na usytuowanie obiektu lub jego części względem granicy działki. Podstawowym wymogiem jest spełnienie warunku minimalnej odległości ściany od granicy działki, która w § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.), określona jest: dla ściany z otworami okiennym - 4,0 m, a dla ściany pełnej - 3,0 m. Budynek mieszkalny na działce nr "1" w C. usytuowany został zgodnie z projektem w odległości 3,00 m od granicy z działką nr "3". Projekt budowlany przewidywał otwory okienne we wszystkich elewacjach budynku. W świetle tego, okienko o wymiarach ok. 0,90 x 0,40 m istniejące na poziomie parteru w ścianie szczytowej od strony sąsiedniej działki nr "3" -kwestionowane przez właściciela tej działki - nie stanowi naruszenia prawa. Natomiast dobudowa ganku wiatrołapu, którego ściana, od strony działki nr "3" znajduje się w odległości ok. 0,70 m od granicy stanowi, w ocenie organu, naruszenie przepisów wyżej powołanego rozporządzenia. Usytuowanie budynku z naruszeniem tych przepisów może być dopuszczalne jedynie w przypadku, kiedy wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości C., uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z 17 marca 2003 r. (Dz. Urz. W. M. nr [...] poz. [...] z 8. 05. 2003 r.) ze zmianą dokonaną uchwałą RG Nr [...] z 24 września 2007 r. dopuszcza usytuowanie obiektów w granicach działki jak i w odległości 1,5m od granic działki, w przypadku działek których szerokość nie przekracza 18 m. Organ wskazał, że stosownie do zaleceń zawartych w decyzji organu odwoławczego uchylającej poprzednie rozstrzygniecie organu w sprawie, zastosowanie w sprawie znajduje art. 48 ust. 1 ustawy prawo budowlane. Legalizacja obiektu niej jest możliwa, z uwagi na usytuowanie w odległości 0,70 m od granicy, co jest sprzeczne z warunkami określonymi w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie od ww. decyzji wnieśli D. H. i J. H., wskazując, że decyzja dotycząca rozbiórki wiatrołapu usytuowanego od strony północnej budynku mieszkalnego jest nadmiernie restrykcyjna, kosztowna w realizacji, nie zmieniająca w żaden sposób zabudowy działki. Podali, że działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym nabyli w 1993 r. Przy budynku mieszkalnym dobudowany był wiatrołap konstrukcji stalowej obudowany blachą. Wobec złego stanu technicznego w miejsce zniszczonego wiatrołapu o konstrukcji stalowej wykonali wiatrołap z pustaków żużlobetonowych, na obrysie poprzedniego wiatrołapu. Zdaniem odwołujących się, wykonane roboty budowlane stanowią prace remontowe w rozumieniu art. 3 ust. 8 ustawy prawo budowlane. Podnieśli, że chcąc dopełnić obowiązku wynikającego z art. 30 ust. 1 pkt. 2 cyt. ustawy zwrócili się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismem z 17 lipca 2009 r. z prośbą o zalegalizowanie ganku lub wydanie nakazu dobudowy ściany w granicy działki, powołując się na zapis planu zagospodarowania przestrzennego, w którym zawarto informację, że plan dopuszcza sytuowanie obiektów w granicach działki, jak i w odległości 1,5 od granic działki, w przypadku działek których szerokość nie przekracza 18 m. Działka odwołujących się ma szerokość 16 m, więc - w ich ocenie - uzasadniona jest możliwość legalizacji ganku poprzez dobudowanie ściany w granicy działki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 27 czerwca 2011 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił ustalenia stanu faktycznego i rozważania prawne dokonane przez organ l instancji. Dodatkowo wskazał, że przedmiotowy obiekt został dobudowany do istniejącego wcześniej budynku mieszkalnego i nie można go uznać jako samodzielnie istniejącego obiektu budowlanego. Przez budowę należy rozumieć "wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudową, rozbudowę, nadbudową obiektu budowlanego". Natomiast przez rozbudowę należy rozumieć zmianę takich charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28 ust. 1 ustawy prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć wyłącznie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady zostały wyliczone w art. 29-31 ustawy, przy czym przedmiotowa inwestycja, jako nie wymieniona w katalogu owych wyjątków wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. W stosunku do inwestycji wymagającej pozwolenia na budowę, realizowanej bez uzyskania takiego pozwolenia, zastosowanie winny znaleźć tryb postępowania i przepisy prawa materialnego, zawarte w art. 48 ustawy prawo budowlane. Organ odwoławczy podzielił również ustalenia organu l instancji, że przedmiotowy obiekt budowlany jest usytuowany niezgodnie zarówno z przepisami technicznymi jak i z aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym brak jest podstaw do wdrożenia procedury legalizacyjnej w oparciu o art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Ustosunkowując się do zarzutu, że wykonane prace stanowią jedynie remont organ II instancji wyjaśnił, że definicję remontu podaje art. 3 pkt 8 ustawy prawo budowlane stanowiący, że, aby wykonać remont, musi istnieć obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy. Nie mamy do czynienia z remontem jeśli roboty budowlane polegają na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym. Gdyby nawet przychylić się do stanowiska skarżących że doszło do odbudowy ganku, to w myśl art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane przez budowę należy również rozumieć odbudowę obiektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli D. H. i J. H.. W treści skargi powtórzono argumentację przedstawioną w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku złożenia skargi ocenie sądu podlega zatem zgodność zaskarżonego aktu, w tym wypadku decyzji administracyjnej, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W myśl art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego i przepisów procedury administracyjnego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Już na wstępie należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały, że dobudowany przez skarżących na działce nr "1" w C. przy wejściu do budynku (zrealizowanego na podstawie projektu budowlanego z 3.04.1987 r. ) od strony północnej dobudowano z pustaków żelbetonowych ganek - wiatrołap o wymiarach w rzucie ok. 2,25m x 7,60m i wysokości ok 2,20m-2,70m, przykryty blachą na drewnianej więźbie. Konstrukcję ganku stanowią nieotynkowane, którego północna ściana usytuowana jest w odległości ok. 0,70 m od granicy z niezabudowaną działką nr "3" nie został wykonany w ramach remontu, a na jego wykonanie potrzebne było pozwolenie budowlane. Zgodnie bowiem z definicją z art. 3 pkt.. 8 przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. W sprawie niesporne jest, że przedmiotowy ganek-wiatrołap inwestorzy zrealizowali bez pozwolenia na jego budowę. Nadto z zebranej dokumentacji w tym z przedłożonego do administracyjnych akt sprawy wynika, że ganek został zrealizowany w 2002 r. a wiec już po objęciu w posiadanie przedmiotowego budynku na działce nr "1" (oświadczenie złożone do protokołu kontroli przeprowadzonej 2 sierpnia 2008 r. i podpisane przez D. H.) Także z przedłożonej do akt kserokopii planu realizacyjnego budynku mieszkalnego zatwierdzonego 3 kwietnia 1987 r. wynika, że budynek mieszkalny na działce inwestorów nie posiadał ganku -wiatrołapu i był usytuowany w odległości 3 m od granicy nz działka nr "3". A zatem organy prawidłowo wykazały, że inwestorzy nie dokonali remontu ponieważ wcześniej ganek -wiatrołap nie był zrealizowany, a remontować można tylko coś co już wcześniej było zrealizowane. Nie można również uznać, że zrealizowany ganek-wiatrołap stanowi przebudowę budynku mieszkalnego, do którego został dobudowany. Taką możliwość wyklucza bowiem definicja z art. 3 pkt 7a wskazując, że nie stanowi przebudowy wykonanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana charakterystycznych parametrów jak kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, a realizacja ganku-wiatrołapu zmieniła kilka z ww. parametrów, w tym powierzchnię zabudowy i kubaturę budynku. Skoro zatem wykonane roboty budowlane polegające na dobudowaniu ganku-wiatrołapu do budynku mieszkalnego na działce nr "1" w C. zmieniły m. in. powierzchnie zabudowy to nie ulega wątpliwości, że na takie roboty budowlane będące w istocie budową w rozumieniu art. 3 ust. 6 prawa budowlanego, istnieje obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z 30.11.2010 r. sygn. akt II OSK 1800/09, Lex 785828). Zasadą wyrażaną w art. 28 §1 prawa budowlanego jest bowiem że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Nadto organ odwoławczy zasadnie wskazał, odnosząc się do zarzutu odwołania, że nawet gdyby przychylić się do stanowiska skarżących, że doszło do odbudowy ganku-wiatrołąbu to w myśl art. 3 pkt 6 prawa budowlanego przez budowę należy również rozumieć odbudowę obiektu budowlanego, a co za tym idzie także w takim wypadku konieczne byłoby legitymowanie się pozwoleniem na budowę. W tych warunkach należy uznać, ze organy prawidłowo zastosowały procedurę określoną w art. 48 prawa budowlanego rozpatrując najpierw możliwość legalizacji dokonanych robót budowlanych. Z zebranej w aktach sprawy dokumentacji wynika jednak, że dla terenu, na którym został zrealizowany przedmiotowy ganek -wiatrołap obowiązuje Miejscowy . Plan Zagospodarowania Przestrzennego dla miejscowości C., uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z 17 marca 2003 r. (Dz. Urz. W. M. nr [...] poz. [...] z 8. 05. 2003 r.) i zmieniony uchwałą RG Nr [...] z 24 września 2007 r. Zgodnie z treścią § 3 pkt 9 planu miejscowego w przypadku działek , których szerokość nie przekracza 18 m, dopuszcza się legalizowanie obiektów zarówno w granicach działki jak i w odległości 1,5 m od granic działki. A zatem nie może budzić wątpliwości , że organy prawidłowo przyjęły, że ponieważ działka nr "1" ma 16 m szerokości, a przedmiotowy ganek -wiatrołap jest zrealizowany w odległości 0.70 m od granicy z działką nr "3" - nie jest możliwa jego legalizacja. Nie można więc kwestionować poprawności orzeczonej rozbiórki ponieważ zgodnie z treścią art. 48 ust. 1 prawa budowlanego właściwy organ nakazuje z zastrzeżeniem ust. 2 , w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z kolei w ust. 2 pkt. 1 a ustawodawca wymaga dla ewentualnej legalizacji zgodności zrealizowanego obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Spełnienie tego warunki jest konieczne. Konkludując, sprzeczność w sytuowaniu przedmiotowego ganku-wiatrołapu z przepisem obowiązującego planu miejscowego stanowi przesłankę wykluczającą legalizację zrealizowanej dobudowy. Wszelkie inne argumenty w tym argument, że skarżący nie mają obecnie pieniędzy na wykonanie orzeczonej rozbiórki, że "osłona od wiatru jest konieczna,, i "nie wpływa niekorzystnie na działkę sąsiednią" nie mogą być uwzględnione, gdyż dyspozycja z art. 48 ust. 1 jest jednoznaczna i kategoryczna. Nadto należy wskazać, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla podejmowanego rozstrzygnięcia, a zatem organy uczyniły zadość dyspozycji z art. 7 i 77 kpa. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 ustawy z 30. 08. 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło