IV SA/Wa 61/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C., M. M., T. M., J. M., S. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym M. C., M. M., T. M., J. M. oraz S. L. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 1000 (tysiąc) złotych. M. C., M. M., T. M., J. M. i S. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady W. nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru U.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Przepis ten normuje instytucję powagi rzeczy osądzonej, tzw. res iudicata. O istnieniu powagi rzeczy osądzonej decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Z urzędu Sądowi wiadomo, że M. C., M. M., T. M., J. M. oraz S. L. kwestionowali już uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru U., żądając stwierdzenia jej nieważności w całości. Sprawa ze skargi S. L. na przedmiotową uchwałę została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10, którym to Sąd w pkt. 1. stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...]; w pkt. 2. stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2, 6 zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obrębu [...]; w pkt. 3. stwierdził, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt 1 i 2 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; w pkt. 4. zasądził od Rady W. na rzecz skarżącego S. L. kwotę 557 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Natomiast sprawa ze skargi M. C., M. M., T. M. i J. M. na przedmiotową uchwałę została prawomocnie zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1963/08 w zakresie pkt. I, II i IV tego wyroku. W pkt. 1 Sąd stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obr. [...]; w pkt. II stwierdził nieważność § 42 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 2 i 6 ww. uchwały w części dotyczącej działki nr ewid. [...] z obr. [...]; w pkt. IV stwierdził, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt. I i II nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; w pkt. V zasądził od Rady W. na rzecz skarżących: M. C., M. M., T. M. i J. M. solidarnie kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W pozostałym zakresie sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 127/10. Pomimo powyżej wskazanych prawomocnych rozstrzygnięć Sądu, skarżący złożyli ponownie skargę na tę samą uchwałę żądając stwierdzenia jej nieważności w całości, względnie w części dotyczącej nieruchomości skarżących. Na tej podstawie Sąd uznał, że ponowna skarga tych samych podmiotów na tę samą uchwałę w jednakowym zakresie, w sytuacji, gdy wcześniejsze skargi zostały prawomocnie rozstrzygnięte, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu (pkt. 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.