I SAB/Wa 385/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. i A. R. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania decyzji postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym T. R. i A. R. solidarnie kwotę 100 (sto) zł tytułem wpisu od skargi. T. R. i A. R., działając przez pełnomocnika adwokata P. M., pismem z dnia 6 września 2011 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie o ustalenie wysokości odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 a. Jeżeli natomiast skarga na bezczynność została wniesiona w sprawie, która nie podlega załatwieniu w drodze administracyjnej, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi T. R. i A. R. jest bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu wysokości odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W ocenie Sądu wniesiona skarga nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu czynności i aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Zauważyć trzeba, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wydania aktu administracyjnego w przedmiocie odsetek za opóźnienie w wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Przepis art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.), wyraźnie stanowi, że do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Roszczenia z tytułu należnych odsetek oraz naprawienia szkody są więc roszczeniami o charakterze cywilnoprawnym i są dochodzone niezależnie od roszczenia głównego o odszkodowanie, wyłącznie na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym (wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1841/05, LEX nr 232921). Skoro zatem roszczenie skarżących nie może być dochodzone na drodze postępowania administracyjnego, wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.